I Jônatasy nanampy an’i Davida handeha
1 Nandositra niala tany Najôta any Ramà i Davida, ka nony tonga izy dia nilaza teo anatrehan’i Jônatasy hoe: «Inona no nataoko? Inona no heloko? Ary inona no fahadisoako teo anatrehan-drainao no dia mitady ny aiko izy?»
2 Dia hoy i Jônatasy taminy: «Sanatria izany! Tsy ho faty ianao. Tsy misy tsy ambaran’idada ahy izay ataony, na zava-dehibe na zavatra kely; ka ahoana ange no hanafenany an’izany amiko? Tsy misy izany mihitsy!»
3 Fa namaly tamim-pianianana i Davida nanao hoe: «Fantatry ny rainao marimarina, fa nahita fitia eo imasonao aho, ka hoy izy: Aoka tsy ho fantatr’i Jônatasy izany, fandrao malahelo izy. Kanefa toy ny mahavelona an’i Iaveh sy ny mahavelona ny ainao dia marina raha tsy iray dia monja no elanelako amin’ny fahafatesana!»
4 Dia hoy i Jônatasy tamin’i Davida: «Na inona na inona ambaran’ny fanahinao, dia hataoko ho anao avokoa.»
5 Ary hoy i Davida tamin’i Jônatasy: «Izao àry: rahampitso no tsinam-bolana, ka tokony hipetraka eo anilan’ny mpanjaka amin’ny sakafo aho; avelao aho handeha dia hiery any an-tsaha, mandra-paharivan’ny andro fahatelo.
6 Ary raha tsikaritry ny rainao fa tsy eo aho, dia ataovy hoe: Niera tamiko i Davida mba hikaretsaka kely any Betlehema tanànany, fa atao ao ny sorona fanao isan-taona ho an’ny fianakaviany rehetra.
7 Ka raha ataony hoe: Tsara izany, dia mahazo mandry tsy amin’ahiahy ny mpanomponao. Fa raha tezitra kosa izy, dia fantaro fa efa ifofoany mihitsy ny ratsy.
8 Ka manaova soa amin’ny mpanomponao, fa fanekem-pihavanana natao tamin’ny anaran’i Iaveh no nanintonanao ny mpanomponao ho ato aminao. Raha misy hadisoana ato amiko dia ny tenanao mihitsy mamono ahy, fa inona indray no hitondranao ahy any amin-drainao?»
9 Dia hoy i Jônatasy taminy: «Halaviro anao izany hevitra izany! Fa raha fantatro marina fa efa tapaka ao an-tsain’idada ny hanao ratsy hahavoa anao dia ianiànako ny hilaza izany aminao.»
10 Ary hoy i Davida tamin’i Jônatasy: «Iza anefa no hilaza izany amiko, na izay teny sarotra havalin-drainao?»
11 Ka hoy i Jônatasy tamin’i Davida: «Andeha àry isika hivoaka ho any an-tsaha.» Dia nankany an-tsaha izy roa lahy.
12 Ary hoy i Jônatasy tamin’i Davida: «I Iaveh Andriamanitr’i Israely! Hotsapaiko idada rahampitso na rahafakampitso, ka raha tsy misy atahorana ny amin’i Davida, ka tsy maniraka hilaza izany aminao aho,
13 dia aoka hoentin’i Iaveh amin’izay ngidiny indrindra i Jônatasy. Ary raha ny hanisy ratsy anao no sitrak’idada dia hampandrenesiko izany koa ianao, ka halefako mba handehananao amim-piadanana, ary homban’i Iaveh anao, toy ny nombany an’idada.
14 Ary raha mbola velona ihany aho, dia aoka ny hatsaram-pon’i Iaveh no hataonao amiko,
15 ary raha maty aho, aoka tsy hoesorinao mandrakizay amin’ny fianakaviako ny hatsaram-ponao, na dia amin’izay handringanan’i Iaveh ny fahavalon’i Davida rehetra etỳ ambonin’ny tany aza».
16 Toy izany no nanaovan’i Jônatasy fanekem-pihavanana tamin’ny fianakavian’i Davida, ka namalian’i Iaveh ny fahavalon’i Davida.
17 Ary mbola nangataka mafy tamin’i Davida indray koa i Jônatasy, noho ny fitiavany azy, fa tia azy toy ny ainy izy.
18 Hoy i Jônatasy taminy: «Rahampitso izao no tsinam-bolana, ary ho hitan’ny olona fa foana ny toeranao.
19 Koa amin’ny andro fahatelo, midìna faingana dia mankanesa ao amin’ilay fitoerana nierenao androtry ny nitrangan’ilay raharaha, ka eo akaikin’ny vaton’i Ezela mitoetra.
20 Ary handefa zana-tsipìka telo mankamin’ny vato aho toy ny mikendry zavatra.
21 Ary indro hirahiko ny zazalahy hataoko hoe: Mandehana zahao ny zana-tsipìka.
22 Raha lazaiko amin’ny zazalahy hoe: Ireo aorianao ireo ny zana-tsipìka ka raiso! dia avia ianao, fa tsara tsy misy maninona ny aminao ka tsy misy atahorana, velona i Iaveh! Fa raha hoy aho amin’ilay zazalahy manao hoe: Ireo alohanao ireo ny zana-tsipìka! dia mandehana fa i Iaveh no mampandeha anao.
23 Ary ny amin’ny teny nifanaovantsika izaho sy ianao dia indro fa anelanelako izaho sy ianao, mandrakizay, i Iaveh».
24 Dia niery tany an-tsaha i Davida. Ary nony tonga ny tsinam-bolana, dia nipetraka hihinana teo amin’ny fanasana ny mpanjaka.
25 Ka araka ny fanao dia nipetraka teo amin’ny sezany ny mpanjaka, dia ilay seza manolotra ny rindrina, i Jônatasy nitsangana, ary i Abnera nipetraka teo anilan’i Saola, ary ny fipetrahan’i Davida dia foana.
26 Tsy niteny na inona na inona i Saola tamin’io andro io, fa nisy zavatra nahazo azy izay, hoy izy, ka tsy madio izy, eny tokoa tsy madio izy.
27 Nony ampitso, andro faharoan’ny volantsinana, mbola foana ihany ny fipetrahan’i Davida, ka hoy i Saola tamin’i Jônatasy zanany: «Nahoana ny zanak’i Isaï no tsy tonga tamin’ny fanasana, omaly sy androany?»
28 Dia hoy i Jônatasy namaly an’i Saola: «Niera nanao lemozy tamiko i Davida ho any Betlehema,
29 fa hoy izy: Avelao kely re aho handeha, fa misy fisoronam-pianakaviana ho anay any an-tanàna, sady nanafatrafatra ahy erỳ ny rahalahiko, ka raha mba nahita fitia teo imasonao ihany aho, avelao aho hankany, sady hizaha ny rahalahiko. Izany no antony tsy nahatongavany teto amin’ny latabatry ny mpanjaka».
30 Izay dia nirehitra tamin’i Jônatasy ny fahatezeran’i Saola ka hoy izy taminy: «Ry zana-behivavy ratsy sy maditra. Moa tsy fantatro fa misakaiza amin’ny zanak’i Isaï ianao? Ho fahafaham-baraka ho anao sy ho fahafaham-baraka ho an’ny kibon-dreninao izany!
31 Satria raha mbola velona etỳ ambonin’ny tany koa iny zanak’i Isaï iny dia tsy hisy fandriam-pahalemana ho anao sy ho an’ny fanjakanao. Koa ankehitriny, ampanalao izy hankatỳ amiko, fa zanaky ny fahafatesanaizy».
32 Namaly an’i Saola rainy, i Jônatasy, ka nanao taminy hoe: «Ahoana no hovonoina izy? Fa naninona izy?»
33 Dia nampandihizin’i Saola ny lefony, ndeha hamelezany azy. Fantatr’i Jônatasy fa nofofoin-drainy hovonoina tokoa i Davida.
34 Nitsangana i Jônatasy niala teo amin’ny latabatra tamim-pahatezerana mafy, ary tsy nety nihinan-kanina tamin’ny andro faharoan’ny volantsinana, satria nalahelo izy noho ity Davida dia nalain-drainy baraka.
35 Nony ampitso maraina, dia nankany an-tsaha i Jônatasy araka ny nifanekeny tamin’i Davida. Ka nisy zazalahy kely anankiray nanaraka azy. Hoy izy tamin’ilay zazalahy:
36 «Mandehana faingana, tadiavo ny zana-tsipìka halefako». Dia nihazakazaka razazalahy ka nalefan’i Jônatasy hihoatra azy ny zana-tsipìka.
37 Nony tonga teo amin’ny toerana nipetrahan’ny zana-tsipìka nalefan’i Jônatasy ny zazalahy, dia nantsoin’i Jônatasy ny zazalahy nataony hoe: «Moa tsy erỳ alohanao va ny zana-tsipìka?»
38 Ary nantsoin’i Jônatasy indray ny zazalahy nataony hoe: «Mihazakazaha faingana fa aza mijanonjanona». Dia noraisin’io zazalahin’i Jônatasy io ny zana-tsipìka, ary niverina nankeo amin’ny tompony izy.
39 Tsy nahalala na inona na inona ilay zazalahy, fa i Jônatasy sy i Davida no nahafantatra izany.
40 Dia nomen’i Jônatsy an-drazazalahy izay niaraka taminy ny fiadiany ka hoy izy taminy: «Mandehana ento mankany an-tanàna ireto».
41 Vao lasa ilay zazalahy dia nitsangana avy eny atsimo i Davida ary nidaboka tamin’ny tany dia niankohoka intelo, vao nifanoroka izy roa lahy, ka samy rafitra nitomanytamin’ny namany avy izy ireo; ary i Davida nanao ranomaso havozona mihitsy.
42 Dia hoy i Jônatasy tamin’i Davida: «Mandehana amim-piadanana, fa efa samy nianiana tamin’ny Anaran’i Iaveh izaho sy ianao, nanao hoe: I Iaveh no anelanelako, izaho sy ianao, ary ny taranakao sy ny taranako, mandrakizay».