Ny mpaminany: mpitily
1 Tonga tamiko ny tenin’i Iaveh, nanao hoe:
2 Ry zanak’olona, mitenena amin’ny zanaky ny firenena, ka lazao aminy hoe: Raha mandefa sabatra hamely ny tany anankiray Aho, ary ny mponina amin’izany tany izany kosa mandray ny anankiray amin’ireo mpitily,
3 ka mitsoka anjomara hanaitra ny vahoaka ralehilahy, nony mahita ny sabatra tamy hamely ny tany;
4 nefa ohatra ka misy tsy mety miraika akory, izay mandre ny feon’anjomara, ary tonga ny sabatra ka mahavoa azy tampoka, dia ho eo amin’ny lohany ihany ny rany;
5 nandre ny feon’anjomara izy, saingy tsy niraika, ka dia ho eo aminy ihany ny rany; fa raha miraika izy, dia hahavonjy ny ainy.
6 Raha ilay mpitily kosa no mahita ny sabatra tamy nefa tsy mitsoka ny anjomara, ka tsy voataitra ny vahoaka, koa tonga ny sabatra, sady mahavoa tampoka olona iray amin’izy ireo, dia ho faty eo amin’ny helony ihany, izany olona izany, nefa hadiniko amin’ilay mpitily ny tany.
7 Koa ianao, ry zanak’olona, no efa notendreko ho mpitily, ho an’ny taranak’i Israely, ary rehefa mandre teny aloaky ny vavako ianao dia hanaitra azy amin’ny Anarako.
8 Raha niteny aho nilaza tamin’ny ratsy fanahy hoe: «Ho faty marina ianao, ry ilay ratsy fanahy,» ka tsy miteny ianao, hananatra ny ratsy fanahy hiala amin’ny lalany, dia ho faty amin’ny helony ihany ilay io, noho izy ratsy fanahy, nefa hadiniko aminao ny rany.
9 Fa raha mananatra ny ratsy fanahy kosa ianao, hialany amin’ny lalany, fa izy no tsy mety miala amin’ny lalany, dia ho faty ao amin’ny helony, fa ianao kosa hahavonjy ny fanahinao.
Fibebahana sy fiharatsiana
10 Ary ianao, ry zanak’olona, mitenena amin’ny taranak’i Israely hoe: Indreto ianareo miteny manao hoe: «Ny hadisoanay amam-pahotanay, dia momba anay; ka mihalevona izahay noho izany, ka ahoana indray no hahavelona anay?»
11 Lazao aminy hoe: «Velona Aho, – teny marin’ny Tompo Iaveh: – tsy ny fahafatesan’ny ratsy fanahy no sitrako, fa ny hialan’ny ratsy fanahy amin’ny lalany, ka ho velona izy. Miverena! miverena! avy amin’ny lalan-dratsinareo! Fa nahoana no ho faty ianareo, ry taranak’i Israely?»
12 Ary ianao, ry zanak’olona, milazà amin’ny zanaky ny firenenao hoe: Ny fahamarinan’ny marina tsy hahavonjy azy amin’ny andron’ny fahadisoany; ary ny ratsy fanahy tsy ho lavo noho ny haratsiany, amin’ny andro hialany amin’ny haratsiany; toy ny tsy hahazoan’ny marina ho velona amin’ny fahamarinany, amin’ny andro anotany.
13 Na efa nilaza tamin’ny marina aza Aho, fa ho velona marina izy; raha sendra mitoky ny fahamarinany kosa izy, ka manao ny ratsy, dia tsy hotsarovana intsony ny asa marina rehetra nataony, fa ny ratsy nataony dia izany ihany no anton’ny fahafatesany.
14 Ary na dia efa nilaza tamin’ny ratsy fanahy aza Aho nanao hoe: «Ho faty marina ianao», raha miala amin’ny fahotany izy, ka manaraka ny rariny sy ny hitsiny,
15 fa mamerina ny natao antoka, mamerina izay nangalariny, manaraka ny lalàna mahavelona, ary tsy manao ratsy akory; dia ho velona marina tokoa izy, tsy ho faty!
16 Tsy hotsarovana intsony ny fahotany rehetra izay nataony; efa nanaraka ny hitsiny sy ny rariny izy, ka ho velona marina tokoa.
17 Ny zanaky ny firenenao, nanao hoe: «Tsy mahitsy ny lalan’i Iaveh.» Ny lalan’izy ireo anefa no tsy mahitsy.
18 Raha misy marina miala amin’ny fahamarinany ka manao ratsy, dia maty noho izany izy;
19 ary raha misy ratsy fanahy miala amin’ny haratsiany, ka manaraka ny hitsiny sy ny rariny, dia velona izy noho izany.
20 Nefa ianareo manao hoe: «Tsy mahitsy ny lalan’i Iaveh!» Samy hotsaraiko araka ny lalanareo avy ianareo, ry taranak’i Israely!
Fakàna ny tanàna
21 Tamin’ny taona faha-12n’ny nahababo antsika, tamin’ny volana faha-10, andro fahadimin’ny volana, nisy olona nandositra avy any Jerosalema, tonga tao amiko nilaza hoe:
22 «Afaka ny tanàna!» Ary ny hariva kosa talohan’ny nahatongavan’ilay nandositra, dia efa nanindry ahy ny tanan’i Iaveh, ka efa nosokafany ny vavako, talohan’ny nahatongavan’ilay io tao amiko ny maraina; ka dia voasokatra ny vavako, ka tsy moana intsony aho.
Fandravana ny tanin’i Israely
23 Tonga tamiko ny tenin’i Iaveh, nanao hoe:
24 Ry zanak’olona, ireo monina ao amin’ireny toeran-dravarava amin’ny tanin’i Israely ireny, manao hoe: «Irery i Abrahama, ary efa nahazo ny tany ho anjarany; isika kosa maro ary efa nomena antsika ny tany ho fananantsika.»
25 Koa lazao aminy hoe: Izao no lazain’ny Tompo Iaveh: Ianareo mihinan-kena miharo ra, miandrandra maso amin’ny sampinareo vetaveta, ary mandatsa-dra, ka hanana ny tany va?
26 Nitoky amin’ny sabatrareo ianareo, nanao fahavetavetana, samy nanala baraka ny vadin’ny namany avy, ka hanana ny tany va?
27 Lazao amin’izy ireo hoe: Izao no lazain’ny Tompo Iaveh: Velona Aho! Izay eo amin’ny tanàna rava, ho lavon-tsabatra; izay eny an-tsaha, hatolotro hohanin’ny biby masiaka; ary izay eny amin’ny fitoerana mimanda sy any an-johy, ho fatin’ny pesta.
28 Ny tany, hataoko lao sy zary efitra; ary ny fiavonavon’ny heriny, hitsahatra; ary ny tendrombohitra amin’ny tany ho lao tsy hisy mpandia akory.
29 Dia ho fantatry ny olona fa Iaveh Aho, rehefa nataoko lao sy zary efitra ny tany, noho ny fahavetavetana rehetra nataony.
Vokatry ny toriteny
30 Ary ianao, ry zanak’olona, dia ataon’ny zanaky ny firenenao firesaka eny anilan’ny rindrina sy eny am-baravaran-trano eny; mifampiteny samy amin’ny namany avy izy ireo, manao hoe: «Andeha hihaino izay teny avy amin’i Iaveh.»
31 Ary dia mankao aminao izy ireo toy ny fiavin’ny vahoaka be; mipetraka eo anatrehanao ny vahoakanao; mihaino ny teninao, nefa tsy manatanteraka izany, fa izay ankasitrahin’ny vavany no ataony, ny filan-karena no arahin’ny fony.
32 Ianao izany dia mpihira mahafinaritra ho azy ireo, tsara feo sy mahay mitendry ny zava-maneno eo an-tanany; izy ireo kosa, mandre ny teninao, nefa tsy manatanteraka izany akory.
33 Rehefa ho tonga izany zavatra izany, – sady indro efa tonga tokoa izany – dia ho fantatr’izy ireo, fa efa nisy mpaminany teo aminy.