1 Tamin’izany, nisy fahazavana lehibe kosa, namirapiratra tamin’ny olonao masina; nandre ny feony ny Ejiptianina, fa tsy nahita tava azy; ary na inona na inona fijaliany dia nolazainy ho sambatra izy.
2 Ary noho izy ireo, na dia efa tsy nitondrana roa aza, tsy mba namaly ratsy dia nisaorany, ary nifonany tamin’ny nitondrany azy ho fahavalo.
3 Ho solon’izany haizina izany kosa, ny olonao masina dia nomenao andry afo, mpitari-dalana amin’ny lalana tsy fantatra, masoandro tsy mahamay, amin’ny fivahiniany be voninahitra.
4 Rariny ho an-dry zareo ny tsy manan-kazavana, sy ny hosaronan’ny haizim-pito, izay handraisan’izao tontolo izao ny hazavana tsy manam-piovana avy amin’ny lalànao.
I Ejipta sy i Israely; ilay Mpandringana
5 Nikasa handringana ny zanak’ireo olonao masina izy ireo; narian-ko faty ary novonjena indray kosa ny iray tamin’ireny; dia ny ankamaroan’ny zanany nalainao tamin’ny famaizanao azy, ary izy rehetra, indray nosaforanao onja mirimorimo avokoa.
6 Nahalala izany alina izanymialoha, ny razanay, mba hahafantarany izay fampanantenananinoany, ka hananany herim-po bebe kokoa.
7 Koa nandrasan’ny vahoakanao, ny famonjena marina, sy ny fandringanana ireo fahavalony.
8 Toraky ny namelezanao ny fahavalonay no nanandratanao anay kosa tamin’ny niantsoanao anay ho aminao.
9 Eny tokoa fa ireo tia vavaka zanaky ny olona masinamoa nanatitra ny sorony mangingina, ka niara-nanao fanekena masina hoe: hiara-misalahy ny masina amin’ny soa sy amin’ny loza hitranga – nihira sahady ny hira masin’ny razanay.
10 Fa ho valin’ny feony kosa, dia nanakoako ny sakalahim-peon’ny fahavalo, ary re ny figogogogoana noho ny zanaka nitomaniana;
11 sazy iray namaizana ny mpanompo sy ny tompo; ary sahala ny fijaliana nahazo ny vahoaka sy ny mpanjaka.
12 Karazam-pahafatesana iray monja no nampisy tao amin’izy rehetra, maty tsy hita isa, ka tsy nahasahana ny fandevenana intsony, ny velona. Fa ny taranany filohany indrindra, no indray ringana vetivety foana.
13 Nandà tsy hinoizy noho ny amin’ny ody ratsiny, kanjo nony avy izay nandringanana ny lahimatoa, dia niaiky izy fa zanak’Andriamanitraizany vahoaka izany.
14 Tamin’izay raha ilay saronan’ny fanginana lehibe ny tany manontolo, dia nahatratra ny antsasa-dalany ny alina faingam-pandeha iny,
15 dia niezaka avy any an-tampon’ny lanitra ny Teninao mahefa ny zavatra rehetra toy ny mpiady tsy azo ifonana, avy any amin’ny seza fiandrianany, nankeo afovoan’ilay tany voatolotra ho amin’ny fandringanana,
16 nitondra ny didinao tsy azo ovana, toy ny sabatra maranitra; dia teo izy nameno maty hatraiza hatraiza, nahatakatra ny lanitra ka nijoro tamin’ny tany.
17 Niaraka tamin’izay nisy fahitana tamin’ny nofy mahatsiravina, nampitebiteby azy, ka tahotra tsy nampoizina no nahazo azy ireo.
18 Niongana atsỳ sy arỳ izy ireo, saiky maty, ka nanambara ny anton’ny mahafaty azy.
19 Fa efa nanambara izany taminy ireo nofy nampitebiteby azy mba tsy hahafatesany tsy mahalala izay antony namelezana azy mafy toy izany.
20 Nihatra tamin’ny marina koa, ny famelezan’ny fahafatesana; fa nisy fandringanana ny maro tany an’efitra, kanefa tsy naharitra ela ny fahatezeranao.
21 Fa nisy lehilahy tsy manan-tsiny, niady faingana hiaro ny meloka; nandray fiadina momba ny raharahany nataony, dia ny vavaka sy ny emboka fanonerana, ka nanohana ny fahatezeran’Andriamanitra, sy mampitsahatra ny loza; nampiseho fa mpanomponao izy.
22 Nandresy izany fikomiana izany izy, tsy amin’ny tanjaky ny vatany, na ny herin’ny fiadiana, fa ny teny no nampilefahany an’ilay namay azy, tamin’ny nampahatsiarovany azy ny fianianana natao tamin’ny razana sy ny fanekena.
23 Efa lavo nifanongoa be ihany, ny maty tamin’izany, no nitsangan-kanelanelana izy, nanoha ny hatezerana, ka nanampin-dalana ny mpandringana tamin’izay sisa velona.
24 Fa teo amin’ny akanjo mirebarebaamin’ny tany, izao tontolo izao; ny anarana be voninahitryny razana dia voasikotra ary teo amin’ny satroboninahinyteo an-dohany ny fiandriananao.
25 Ka hihemotra ny Mpandringana nahita izany famantarana izany, satria ampy na ny fitsapan’ny hatezeranao ihany aza.