I Ejipta sy i Israely; ny Ranomasina Mena
1 Fa fahatezerana tsy misy famindram-po kosa, no nanenjika ny ratsy fanahy, hatramin’ny farany; satria fantatr’Andriamanitra mialoha, izay ho fitondran-tenany,
2 fa rehefa halefany handeha ny marina, sady hododonany sy hangatahiny mafy hiala faingana aza, dia hanenenany indray izany, ka ny hanenjika an’ireo no hataony.
3 Ary tokoa fa mbola tsy tapitra akory ny fisaonana, mbola nigogogogo teo amin’ny fasan’ireo maty izy, dia rafitra nanao hevi-pahadalana hafa indray, ka nenjehiny toy ny mpandositra, ireo efa nitalahoanyhandeha hiala lavitra.
4 Nisy hery tsy azo tohanana nitarika azy ho amin’izany fiafarana izany, ka rariny izany, sady nampanadino azy izay vao nanjò azy mba ho feno lanja ny sazy hefainy, izay mbola tsy ampy tamin’ny fijaliany taloha.
5 Ka ny vahoakanaomoa, nita soa aman-tsara tamim-boninahitra, izy ireokosa nahazo fahafatesana hafahafa.
6 Satria, niova toetra avokoa ny zava-boaary manontolo, nanaraka ny didy manokana nomena azy, mba ho voatahiry tsy ho azon’ny loza na inona na inona ny zanakao.
7 Koa nisy rahona hita nanaloka ny toby tamin’ny alony; niseho teo amin’izay nisy rano taloha, ny tany; nisy lalana malalaka tao amin’ny Ranomasina Mena, ary niova ho tanimbolin-java-maitso, ny rano be nisamboaravoara.
8 Nandalo teto izy ireo, firenena iray manontolo, voaaron’ny tananao, nanatri-maso zava-mahagaga, mahatalanjona, toy ny soavaly eny an-tanim-bilona,
9 toy ny zanak’ondry mifalihavanja, nankalaza Anao izy ireo, ry Tompo, Ianao Mpanafaka azy ireo
Soa avy amin’ny zava-boaary nomen’Andriamanitra an’i Israely.
10 Satria mbola tsaroan’izy ireo ny zavatra nitranga, tamin’izy nitoetra tany an-tany hafa: fa ho solon’ny biby hafa, dia moka no foy navoakan’ny tany; ary sahona no foy navoakan’ny ony, solon’ny hazandrano.
11 Tatỳ aoriana kosa, fampisiam-borona mahatalanjona indray no hitany, raha ilay nentin-kalianana dia nangata-kanina matsiro iny izy ireo;
12 fa nisy papelika niakatra avy any anilan’ny ranomasina any mba hanafa-diana azy.
I Ejipta meloka noho i Sôdôma.
13 Ary ny sazy nihatra tamin’ny mpanota, nefa tsy diso fambara mialohadia ny henatra mafy erỳ. Niaritra fijaliana tandrifin’ny helony, izy ireny.
14 Fa fankahalana maharikoriko loatra, no nasehony tamin’ny vahiny. Nisy olon-kafa tsy nety nandray olona izay tsy nifankahalala taminy akory; fa izy ireokosa nampanjary mpanompo ny vahiny izay efa nanisy soa azy.
15 Mainka indray aza, dia azo heverina ho metimety kokoa ny an’irerỳ voalohany satria nataony fahavalo no fihevitra an’ireo vahiny noraisiny;
16 fa ireto kosa nandray ny vahoakanao, nanaovany andro fifaliana, ka nandrasany hiray fileovana aminy, fa tatỳ aoriana kosa nataony tototry ny fijaliana mangidy izy ireo.
17 Ka dia namely azy ireo kosa ny fahajambana, toa an-dry zareo nitangorona tamin’ny varavaran’ny marina, nony voasarona haizina mikitroka izy ireny, ka samy nikaroka ny fidirana amin’ny varavarana.
Nihasoa ny zava-boaary tamin’ny Eksaody.
18 Fa niova toetra ny zavatra voaarytahaka ny feo amin’ny psalteriôna miova ba, nefa maharitra tsy miova faneno. izany mety ho hita mazava tamin’ny zava-niseho fahizany.
19 Ny biby an-tanety nanjary anaty rano; ary ireo nilomano kosa lasa an-tanety.
20 Ny afo tonga nanan-kery tao anatin’ny rano mihoatra noho ny heriny andavanandro, ary ny rano namalona ny toetrany mahafaty afo.
21 Etsy an-daniny kosa, tsy tratry ny lelafo ny nofon’ny biby malemilemy tafaely manodidina azy, ary tsy nampiempoiny ilay hanina avy any an-danitra, izay sahala amin’ny fanala mivongana sy mora miempo toa azy.
Famaranana.
22 Nankalaza ny vahoakanao, tamin’ny zavatra rehetra, Ianao ry Tompo; nomenao voninahitra izy, fa tsy mba notsiratsirainao; ary novonjenao tamin’ny toerana amam-potoana rehetra.