Siny vaky sy fifandonana tamin’i Fasora
1 Izao no voalazan’i Iaveh: Mandehana mividy tany ho anao; ary ento hiaraka aminao,
2 ny loholona amin’ny vahoaka, sy ny loholona amin’ny mpisorona, dia mivoaha ho any amin’ny lohasahan’i Ben-Hinômaizay ao amin’ny fidiran’ny vavahadin’ny Fanefem-bilany, ka torio eo ny teny holazaiko aminao.
3 Ataovy hoe:
Mihainoa ny tenin’i Iaveh ianareo,
mpanjakan’i Jodà sy mponina ao Jerosalema.
Izao no tenin’i Iavehn’ny tafika,
Andriamanitr’i Israely:
Indro hoentiko ho amin’ity fitoerana ity ny loza
hampangintsingintsina ny sofin’izay mandre azy:
4 satria izy ireo efa nahafoy ahy,
sy nanova fenitra ity fitoerana ity,
fa nanatitra emboka manitra teto, ho an’ny andriamani-kafa,
izay tsy fantany akory, na izy, na ny razany, na ny mpanjakan’i Jodà;
sady efa nameno ran’ny tsy manan-tsiny, an’ity tanana ìty.
5 Nanorina ireo fitoerana avo ho an’i Baala izy,
handoroany ny zanany amin’ny afo
ho sorona dorana ho an’i Baala.
Zavatra tsy nandidiako na nolazaiko akory anefa izany;
na mba niditra tao an-tsaiko velively.
6 Noho izany indro tamy ny andro,
– teny marin’i Iaveh, –
tsy hiantsoana ity fitoerana ity intsony hoe:
Tôfeta na lohasahan’i Ben-Hinôma
fa hoe lohasaha famonoana kosa.
7 Hofoanako amin’ity fitoerana ity
ny fisainan’i Jodà sy i Jerosalema;
hataoko lavon-tsabatra eo anoloan’ny fahavalony izy,
sy amin’ny tanan’ireo nitady ny ainy;
ary ny fatiny homeko hohanin’ny voromanidina sy ny bibin’ny tany.
8 Ary ity tanàna ity dia hataoko
zavatra figagàna sy fihomehezana;
ka na iza na iza handalo akaiky azy, hitolagaga,
sady hihomehy noho ny fahamangànana rehetra mahazo azy.
9 Hataoko mihinana ny nofon’ny zananylahy
sy ny nofon’ny zanany vavy izy;
ary samy hihinana ny nofon’ny namany avy;
fa latsaka an-katerena amam-pahoriana mafy izy
azon’ny afitsoky ny fahavalony
sy izay mitady ny ainy azy.
10 Raha efa izany, montsàny eo imason’ireo olona tafaraka aminao ny siny,
11 ka lazao aminy hoe:
Izao no tenin’i Iavehn’ny tafika:
Homontsaniko ity firenena sy ity tanàna ity,
toy ny fanamòntsana ny vilanin’ny mpanefy,
izay tsy azo atambatra intsony;
ka any Tôfeta no handevenana
noho ny tsy fisian’ny tany handevenana.
12 Izany no hataoko amin’ity firenena ity,
– teny marin’i Iaveh, – sy amin’ny mponina ao aminy,
rehefa hataoko tahaka an’i Tôfeta ity tanàna ity.
13 Ny trano ao Jerosalema
sy ny tranon’ny mpanjakan’i Jodà,
ho tonga sahala amin’ity fitoeran’i Tofeta ity, dia maloto;
dia ireo trano rehetra nanaterana emboka manitra teo ambony tafony,
ho an’ny tafiky ny lanitra rehetra
sy nanidìnana fanatitra araraka ho an’andriamani-kafa.
14 Tonga avy any Tôfeta, izay nanirahan’i Iaveh haminaniany i Jeremia, ka dia nitsangana teo an-kianjan’ny tranon’i Iaveh ary nilaza tamin’ny vahoaka rehetra hoe:
15 «Izao no lazain’i Iavehn’ny tafika, Andriamanitr’i Israely: Indro hataoko mihatra amin’ity tanàna ity, sy amin’ny tanàna rehetra momba azy, ny loza rehetra nolazaiko hamelezana azy, noho izy ireo nanamafy ny hatony tsy hihainoany ny teniko.»