Fanarenana nampanantenaina an’i Israely tapany avaratra
1 Izao no teny avy amin’i Iaveh, natao tamin’i Jeremia:
2 Izao no lazain’i Iaveh Andriamanitr’i Israely: «Soraty amin’ny bokyny teny rehetranolazaiko taminao.
3 Fa indro avy ny andro, – teny marin’i Iaveh, – hamerenako ny lasan-ko babo tamin’i Israely sy i Jodà vahoakako, ka hampodiako azy indray eo amin’ny tany efa nomeko ny razany, ka hanana azy izy.»
4 Izao no teny nolazain’i Iaveh, ny amin’i Israely sy i Jodà:
5 Izao no lazain’i Iaveh:
Feo mahatsiravina no efa renay;
fahatahorana izao, fa ny fiadanana tsy mba nisy!
6 Anontanio sy zahao, raha mba misy lehilahy mihetsi-jaza.
Ka nahoana ity lehilahy rehetra no hitako
manery tehezana amin’ny tanany hoatra ny vehivavy mihetsi-jaza,
ary nahoana no tonga hatsatra avokoa ny tarehy?
7 Loza! fa lehibe izany andro izany,
ka tsy misy toa azy!
Andro fahoriana ho an’i Jakôba izany,
kanefa hoafahana amin’izany izy.
8 Fa hisy toy izao amin’izany andro izany,
– teny marin’i Iavehn’ny tafika, –
Hotapahiko ho afaka amin’ny vozonao ny jiogany,
ary hotsoahako ny fatoranao;
tsy hampanompo azy intsony ny olon-kafa;
9 fa ho mpanaiky an’i Iaveh Andriamaniny izy ireo,
sy an’i Davidampanjakany,
izay hatsangako ho azy.
10 Koa aza matahotra ianao, ry Jakôba, mpanompoko,
– teny marin’i Iaveh, –
ary aza manam-badi-po, ry Israely.
Fa indro Aho hanaisotra anao any an-tany lavitra,
sy ny taranakao, avy any amin’ny tany nahababo azy.
Dia ho tafaverina i Jakôba, ka hiadana,
handry feizay, tsy hisy mpanabataba azy.
11 Fa momba anao Aho, – teny marin’i Iaveh, –
hamonjy anao;
hataoko ringana ny firenena rehetra
nampielezako anao.
Fa ianao kosa, tsy mba haringako;
hofaiziko ara-drariny ihany ianao,
fa tsy dia havelako ho afa-potsiny tsy akory.
12 Fa izao no lazain’i Iaveh:
Tsy azo sitranina ny ratranao,
manaintaina ny ferinao;
13 tsy misy olona hisolo vava anao amin’ny adinao,
mba hamehezana ny ferinao,
tsy misy fanafody mahasitrana ho anao.
14 Ny lehilahinaorehetra, nanadino anao,
fa tsy manan-draharaha aminao akory.
Satria nasiako toy ny famely fahavalo ianao,
tamin’ny famaizana lozan-tany,
noho ny habetsahan’ny helokao,
fa efa nitombo be ny fahotanao.
15 Nahoana no mitaraina ianao noho ny faharatranao,
noho ny tsy fahazoana manasitrana ny ferinao?
Noho ny habetsahan’ny helokao ihany,
sy noho ny nitomboan’ny fahotanao,
no nanaovako izany zavatra izany taminao.
16 Koa izay rehetra mandany anao, holanina;
izay rehetra mampahory anao, ho lasan-ko babo;
izay mamabo anao, hobaboina;
ary izay rehetra mandroba anao, hatolotro horobaina.
17 Fa efa hamehy anao aho,
efa hositraniko amin’ny ferinao ianao,
-teny marin’i Iaveh.-
Fa ny anaranao dia atao hoe: Ikala noroahina,
Siôna tsy manam-piahy!
18 Izao no lazain’i Iaveh:
Indro hatsangako indray ny lain’i Jakôba,
ary hamindrako fo ny fonenany;
ny tanàna haorina indray eo amin’ny havoany;
ary ny lapany hatsangana indray eo amin’ny fitoerany.
19 Hira fiderana no hivoaka avy ao,
sy hobim-piravoravoana.
Hahamaro azy Aho, ka tsy hohavitsîna intsony izy;
hanome voninahitra azy Aho, ka tsy hohamavoina intsony izy;
20 ho tahaka ny taloha ny zanany;
hiorina mafy eo anatrehako ny fiangonany,
ary hofaiziko avokoa ny mpampahory azy.
21 Ny iray amin’izy ireo ihany no ho filohany;
ary ny avy ao anatiny no ho mpanapaka azy;
hasaiko manatona izy, dia hanatona Ahy;
fa zovy moa no olona hahay mamboatra ny fony,
ka mba hanatona Ahy? – teny marin’i Iaveh. –
22 Ary ianareo dia ho oloko, ary izaho ho Andriamanitrareo.
23 Indro, ny tafio-drivotr’i Iaveh, ny fahatezerana efa hipoaka:
mivatravatra ny ranonoram-baratra,
miantonta amin’ny lohan’ny ratsy fanahy.
24 Tsy hihemotra ny firehitry ny hatezeran’i Iaveh,
raha tsy efa niasa sy nanatanteraka ny hevitry ny fony Izy:
ho fantatrareo any am-paran’ny andro any.