I Jôba manozona ny andro nahaterahany
1 Rehefa afaka izany, dia niloa-bava i Jôba ary nanozona ny andro nahaterahany izy.
2 Nanomboka niteny i Jôba nanao hoe:
3 «Ho foana anie ny andro nahaterahako,
Mbamin’ny alina nanao hoe: ‹Misy olona iray vao torontoronina›.
4 Hiova ho haizina anie izany andro izany,
Ka tsy hiahy azy any ambony anie Andriamanitra,
ary tsy hamirapiratra aminy anie ny hazavana.
5 Fa ny haizina aman’aloky ny fahafatesanaanie hahalasa azy,
ho voasaron’ny rahona matevina izy,
ka hahatsiravina ny fanakonana ny hazavany!
6 Ho babon’ny haizim-pito anie izany alina izany,
ka tsy hisaina amin’ny andron’ny taona,
tsy hiditra amin’ny fanisana ny volana!
7 Ho efitra foana anie izany alina izany,
ka tsy ho re ao ny hobin-kafaliana!
8 Hanozona azy anie ireo izay manozona ny andro,
izay mahay mamoha an’i Leviatàna!
9 Hihamaizina anie ny kintan’ny marainanay,
andrasany anie ny fahazavana nefa tsy ho tonga,
ary aza mahita ny hodimason’ny marainaizy!
10 Satria tsy nohidiany ho ahy ny varavaran’ny kibo,
ary tsy nafenina tamin’ny masoko ny fahoriana.
11 Toy izay aho, ka maty hatrany am-bohoka!
Toy izay aho, ka niala aina, raha vao nivoaka avy tao an-kibo!
12 Nahoana aho, no dia nahita lohalika roa hiampofo?
Ary nahoana aho no nisy nono roa hotsentsafiko?
13 Fa toy izay aho efa nandry ary niadana,
efa natorysy niala sasatra,
14 miaraka amin’ireo mpanjaka sy lehiben’ny tany,
izay efa nahavita fasan-dehibe ho an’ny tenany;
15 sy amin’ireo andriandahy be volamena,
nameno volafotsy ny fonenany.
16 Na hoe: tsy ho nisy aho, toy ireo tsy tonga volana tsy fantatra;
sy toy ireo zaza tsy nahita masoandro.
17 Any, tsy manao an-keriny intsony ny ratsy fanahy
any, miala sasatra ny olona lany hery;
18 ny voababo any, mandry feizay avokoa,
tsy mandre intsony ny feon’ny mpampahory azy.
19 Any avokoa ny kely sy ny lehibe,
Ary ny mpanompo afaka amin’ny tompony.
20 Nahoana no atao mahita masoandro ny ory,
sy omena ny aina ireo vonton’ny hangidy ny fanahiny,
21 manantena ny fahafatesana, nefa tsy avy ny fahafatesana;
katsahiny an-kafanam-po, mihoatra noho ny rakitra,
22 fa sambatra izy ireo, mientan-kafaliana,
ary ravoravo raha sehatra ny fasana;
23 dia ny olona maizin-dalan-kaleha izany,
sy voafefin’Andriamanitra hatraiza hatraiza!
24 Ny fitolokoko no toy ny mofoko,
ary ny fitarainako migororoana toy ny rano.
25 Fa izay atahorako no manjò ahy,
ary izay angovitako no miantefa amiko.
26 Tsy misy fianinana intsony, tsy misy fiadanana intsony,
tsy misy fitsaharana intsony, fa tebiteby no nahazo ahy».