1 Dia ao amin’ilay nisy ny rakinyno nasain’i Hôlôferina nampandrosoina i Jodita, hipetraka ao ary tenany no nandahatra izay homena azy avy amin’ny sakafony.
2 Fa hoy i Jodita: «Tsy azoko atao izao ny mihinana ny zavatra nasainao nomena ahy, fandrao tratry ny ota aho, fa ny zavatra efa nentiko ho ahy ihany no hohaniko.»
3 «Ka inona no hataonay ho anao», hoy i Hôlôferina taminy, «raha lany ny hanina nentinao?»
4 «Tompokolahy, hoy i Jodita, mianiana amin’ny ainao aho, fa tsy hahalany ireto vatsy rehetra ireto ny ankizivavinao, alohan’ny hanatanterahan’Andriamanitra amin’ny tanako, ny hevitra voakasako.» Dia nampidirin’ireo mpanompony tao amin’ny lay voalazany, ravehivavy.
5 Nony niditra tao izy, dia nangata-dalana mba hahazo mivoaka amin’ny alina alohan’ny vaky masoandro, hivavaka sy hiantso ny Tompo.
6 Ka nandidy ireo mpanompony i Hôlôferina hamela azy hivoaka sy hiditra araka izay tiany, mandritra ny hateloana, mba hivavaka amin’ny Andriamaniny.
7 Koa nivoaka isan’alina izy, nankao amin’ny lohasahan’i Betolia sy nandroteo amin’ny loharano anankiray.
8 Nony niakatra avy any izy, dia nivavaka tamin’ny Tompo Andriamanitr’i Israely mba hitarika ny diany ho amin’ny famonjena ny vahoakany.
9 Raha efa izay dia niditra ao an-dainy izy, dia nitoetra ho madio ao, mandra-pisakafony amin’ny hariva.
I Jodita teo amin’ny fanasan’i Hôlôferina
10 Tamin’ny andro fahefatra, nanao fanasana ho an’ireo mpanompony i Hôlôferina, ka nilaza tamin’i Vagaoeonòkany hoe: «Mandehana taomy io Jody vavy iohanaiky an-tsitrapo ny hiara-mipetraka amiko,
11 fa fahafaham-baraka ho an’ny lehilahy amin’ny Asirianina raha vehivavy no hamazivazy azy sy handao azy tsy nanaiky ny faniriany.»
12 Dia niditra tao amin’i Jodita i Vagao, ka nilaza taminy hoe: «Aoka ny zazavavy soa, tsy hatahotra ny hankany anilan’ny tompoko, homem-boninahitra eo anatrehany, ary hiara-mihinana aminy ary hisotro divay amin-kafaliana.»
13 «Zinona moa aho, hoy ny navalin’i Jodita, no handà ny tompoko?
14 Izay soa sy lavorary eo imasony dia hataoko avokoa, ary izay rehetra tiany indrindra no tsara indrindra ho ahy koa, amin’ny andro rehetra iainako.»
15 Dia nitsangana izy, ary rehefa niravahany avokoa ny fihaingoany rehetra, dia niditra sy nankeo anatrehan’i Hôlôferina izy.
16 Niontana ny fon’i Hôlôferina, fa main’ny fitsiriritana azy.
17 Hoy i Hôlôferina taminy: «Misotroa ary mihinànaan-kafaliana, fa nahita fitia eo imasoko ianao.»
18 Ary hoy i Jodita: «Hisotro aho, tompoko, fa ity no andro nahazoan’ny fanahiko voninahitra indrindra, mihoatra noho ny tamin’ny andro rehetra niainako.»
19 Ny efa nomanin’ny ankizy vaviny no noraisiny dia nihinana sy nisotro teo anatrehany izy.
20 Nentanin-kafaliana noho ny aminy loatra i Hôlôferina ka nisotro divay tsy anerany; tsy mbola nisy andro nisotroany be toy izany hatrizay niainany.