Ny hasoan’ny zava-boaary
1 Misaora an’i Iaveh, ry fanahiko!
Iaveh Andriamanitro ô, lehibe tsy manam-petra Ianao!
Mitafy fiandrianana amam-pamirapiratana Ianao!
2 Mihodidina amin’ny fahazavanatoy ny amin’ny lamba izy,
mamelatra ny lanitra toy ny lay.
3 Manorina ny fonenany amin’ny ranon’ny lanitra,
manao ny rahona ho kalesiny;
mandeha amin’ny elatry ny rivotra.
4 Manao ny rivotraho irany,
ary ny lelafo ho mpanompony.
5 Manorona ny tany eo amin’ny fanorenany Izy,
ka tsy mihetsiketsika mandrakizay io.
6 Nahodidinao azy, toy ny lamba, ny rano lalina,
ka saron’ny rano ny tendrombohitra.
7 Saingy nandositra teo anoloan’ny fanandrinanao ireny,
lasa nirifatra aman-tahotra noho ny feon’ny kotrok’oranao izy.
8 Dia nitranga ny tendrombohitra, nilempona ny lohasaha,
teo amin’ny toerana voatendrinao ho azy avy.
9 Nanisy faritra tsy hihoaran’ny rano Ianao,
ka tsy hiverina hanarona ny tany intsony ireny.
10 Mandefa loharano amin’ny lohasaha Izy
dia mandeha eny anelanelan’ny tendrombohitra ireny;
11 hisotroan’ny biby any an-tsaha ireny,
ary hankanesan’ny ampondra diahanala ny hetahetany.
12 Mitoetra eny amorony eny ny voromanidina;
sady mampanakoako ny feony, eny amin’ny ravin-kazo izy ireo.
13 Manondraka ny tendrombohitra, avy eny amin’ny fonenany avo Izy;
ny vokatry ny asanao no ivokisan’ny tany,
14 mampaniry ahitraho an’ny biby fiompy Izy,
mbamin’ny zava-maniry ho an’ny olombelona;
mamoaka hanina avy amin’ny kibon’ny tany Izy,
15 mbamin’ny divay izay mampifaly ny fon’ny olona,
omeny diloiloizy hahamandina ny tavany,
ary mofo hankahery ny fony.
16 Feno ranony ny hazon’i Iaveh,
mbamin’ny sederan’iLibànaizay namboleny.
17 Manao ny akaninyeo ny vorona,
mbamin’ny vanoizay mitoetra ao amin’ny sipresy;
18 ny tendrombohitra avo, ho an’ny osy dia,
ary ny haram-bato ialofan’ny jeriboazy.
19 Ny volana nataony famantarana andro;
ary ny masoandro mahalala ny ora filentehany.
20 Mampiavy ny haizina Izy, ka alina ny andro,
dia mihetsiketsika miaraka amin’izay ny biby rehetra any an’ala.
21 Mierona maniry toha, ny liona tanora,
mangataka ny haniny amin’Andriamanitra.
22 Miposaka ny masoandro dia mihataka ireny
ka lasa mamitsaka any an-davany.
23 Ny olombelona mivoaka amin’izay ho any amin’ny asany;
sy ho any amin’ny raharahany mandra-paharivan’ny andro.
24 Akory ity hamaroan’ny asanao, ry Iaveh;
nataonao tamim-pahendrena izy rehetra.
Henika ny harenao ny tany.
25 Indro ny ranomasina, sady lehibe no malalaka;
iriariavam-biby tsy hita isa,
ao ny kely, ao ny lehibe.
26 Mivezivezy ao ny sambo,
mbamin’i Leviatànanataonao hilalao eo amin’ny onja.
27 Izy rehetra miandry Anao,
hanome ny haniny amin’ny fotoany.
28 Manome azy Ianao, dia mandray izy;
manokatra ny tananao Ianao, dia voky ny soa avy aminao izy.
29 Manafina ny Tavanao Ianao, dia raiki-tahotra izy;
alànao indray ny fofon’ainy, dia maty izy,
ka miverina indray any amin’ny vovoka.
30 Maniraka ny fofon’ainao Ianao, dia àry ireny;
ary manavao ny tarehin’ny tany Ianao.
31 Haharitra mandrakizay anie ny voninahitr’i Iaveh!
hifaly amin’ny asany anie i Iaveh!
32 Mijery ny tany Izy dia mihorohoro io;
manendry ny tendrombohitraIzy dia midonaka ireny.
33 Sitrako ny mihira ho an’i Iaveh, ny andro rehetra iainako,
sy mankalaza ny Andriamanitro raha mbola misy koa aho.
34 Ho sitrany anie ny hirako,
fa izaho, dia i Iaveh no nataoko fifaliako.
35 Ho fongotra eto an-tany anie ny mpanota,
ary tsy hisy intsony ny ratsy fanahy!
Misaora an’i Iaveh, ry fanahiko, Aleloia!