Vavaky ny firenena nony resy
1 Ho an’ny mpampianatra hira. Amin’ny Lisin’ny vavolombelona.Hira nataon’i Davida, hampianarina.
2 Fony izy niady tamin’ny Sirianinaany Mesôpôtamia sy ny Sirianina any Sobà; sy tamin’ny niverenan’i Jôaba avy namely ny Edômita, tao amin’ny Lohasahan-tSira, ka nahafatesany roa arivo sy iray alin-dahy.
3 Ry Andriamanitra ô, nanary anay Ianao, nampihahaka anay,
efa tezitra Ianao: ataovy mahita fitia aminao indray izahay.
4 Efa nampihorohoro ny tany Ianao, nandrotika azy,
dia amboary ny banga aminy fa mihozongozona izy.
5 Nasianao fizahan-toetra sarotra ny vahoakanao,
nampisotroinao divay mahafanina izahay.
6 Kanefa nomenao faneva ireo matahotra Anao,
hitsanganan’io noho ny fahamarinanao. –
– Selà
7 Mba hahafahan’ny malalanao
dia vonjeo amin’ny tananao ankavanana ary henoy ny hatako.
8 Andriamanitra niteny tamin’ny fahamasinana hoe:
«Hientan-kafaliana aho!
Hanana an’i Sikema ho anjarako aho,
horefesiko ny lohasahan’i Sokôta.
9 Ahy i Galaada, ahy i Manase.
Fiadiana aron’ny lohako i Efraima
ary tehim-panjakako i Jodà.
10 Tavin-drano fandroako i Moaba;
anipazako ny kapako i Edôma;
Mihobia ny voninahitro, ry tanin’i Filistinina!»
11 Iza no hitondra ahy ho any amin’ny tanàna mimanda?
Iza no hitarika ahy ho any Edôma?
12 Tsy Ianao izay efa nanary ahy va, ry Andriamanitra,
Ianao, ry Andriamanitra izay efa tsy niara-nivoaka tamin’ny tafikay intsony.
13 Vonjeo amin’ny mpampahory anay izahy!
Fa zava-poana ny famonjena avy amin’ny olombelona.
14 Raha omban’Andriamanitra isika dia herim-po no hasehontsika;
hanorotoro ny fahavalontsika Izy.