Alahelon’olona voasesitany
1 Teo amoron’ny onin’i Babilôna,
dia nipetraka sy nitomany izahay,
nahatsiaro an’i Siôna.
2 Teo amin’ny hazo malahelo eo an-dohasahany,
no nahantonay ny harpanay.
3 Fa teo izahay dia nangatahin’ireo nitana anay am-pahababoana,
hanao hiram-pivavahana sy hira fiderana;
nangatahan’ireo mpampahory anay hira fifaliana izahay:
Manaova hiran’i Siôna ho anay ianareo.
4 Hataonay ahoana no fihira ny hiran’i Iaveh
any an-tanin’ny olona hafa firenena?
5 Na oviana na oviana raha manadino anao aho, ry Jerosalema,
aoka hanadino tsy hahetsika ny tanako ankavanana!…
6 Aoka hiraikitra amin’ny lanilaniko ny lelako,
raha mitsahatra ny mihevitra anao aho,
raha tsy i Jerosalema no ataoko
loha laharana amin’ny fifaliako!
7 Tsarovy, ry Iaveh, ireo taranak’i Edôma,
fony tamin’ny andron’i Jerosalema,
dia hoy ireny: «Ravao! ravao! izy,
hatramin’ny fotony!»
8 Ry zanaka vavin’i Babilônavoatolotra ho amin’ny fandringanana,
sambatra izay hamaly anao,
araka ny ratsy nataonao taminay.
9 Sambatra izay hisambotra sy hanorotoro,
ny zanakao madinika amin’ny vato!