Haratsian’ny mpanota sy hatsaram-pon’Andriamanitra
1 Ho an’ny mpampianatra hira. Nataon’i Davida mpanompon’i Iaveh.
2 Ny tsy fahamarinanao miteny amin’ny ratsy fanahy ao am-pony;
ny fahatahorana an’Andriamanitra tsy mba eo imasony.
3 Fa mandoka tena izy, eo imason’Andriamanitra.
Mihevitra fa hoe angamba tsy ho hitan’Andriamanitra na oviana na oviana
sy tsy hankahalainy ny helony.
4 Tsy fahamarinana sy fitaka no tenenin’ny vavany;
efa natsahany ny mahalala sy manao soa.
5 Tsy fahamarinana no saintsaininy eo am-pandriany;
lalana tsy marina no ifikirany;
tsy ariany ny ratsy.
6 Ry Iaveh ô, mipaka amin’ny lanitra ny hatsaram-ponao,
mihatra amin’ny rahona ny fahamarinanao.
7 Tahaka ny tendrombohitr’Andriamanitrany hatsaram-ponao,
toy ny hantsana lehibe indrindra ny fitsarànao.
Ry Iaveh, samy tandremanao ny olona sy ny biby.
8 Akory ity hasarobidin’ny hatsaram-ponao, Andriamanitra ô.
Ny aloky ny elatrao no itadiavan’ny zanak’olombelona fialofana.
9 Boboky ny menaky ny tranonaoizy;
ary onim-pifaliana no ampisotroanao azy.
10 Fa ao aminao no misy ny loharanon’aina;
ary amin’ny fahazavanao no ahitanay fahazavana.
11 Tohizo ny hatsaram-ponao amin’izay matahotra Anao,
sy ny fahamarinanao amin’izay mahitsy fo.
12 Aoka ny tongotry ny mpiavonavona tsy hahatratra ahy,
ary ny tanan’ny ratsy fanahy tsy hampandositra ahy!
13 Indro fa lavo ny mpanao ratsy!
Voaongana izy sady tsy afa-miarina.