Antson’ny tsy manan-tsiny
1 Fivavak’i Davida.
Ry Iaveh ô, mandrenesa ny rariny,
henoy ny fitarainako;
atongilano ny sofinao amin’ny fivavahako,
izay tsy aloaky ny molotra misy fitaka.
2 Hivoaka avy amin’ny Tavanao anie ny fitsarana ahy;
hijery ny marina anie ny masonao!
3 Ianao efa nizaha toetra ny foko: namangy azy nony alina,
nitsapa ahy tamin’ny memy, fa tsy mahita na inona na inona Ianao.
Tsy mifanohitra amin’ny fisainako ny vavako.
4 Ny amin’ny asa fanaon’ny olona dia narahiko ny tenin’ny molotrao,
ka nitandrin-tena tamin’ny lalan’ny mpanao an-keriny aho.
5 Nifikitra tao amin’ny lalanao ny diako;
ary tsy mba nangozohozo ny tongotro.
6 Miantso Anao aho, fa mamaly ahy Ianao, ry Andriamanitra;
atongilano amiko ny sofinao, ka henoy ny fangatahako.
7 Asehoy ny hatsaram-ponao, Ianao izay mamonjy ny mifefy
ao amin’ny tananao ankavanana, tsy ho azon’ny fahavalony.
8 Tandremo tahaka ny anakandriamaso aho;
afeno eo ambanin’ny aloky ny elatrao aho,
9 tsy ho azo enjehin’ny tsy mpivavaka,
sy ny fahavalo tsy tia velona manodidina ahy.
10 Tandremany tsy hidiran’ny indrafo ny fony,
sady miloa-bava manao teny miavonavona izy ireo.
11 Tanahiny hodidininy hatrany izahay,
tsikiloiny hatsingidiny amin’ny tany.
12 Mova tsy ny liona lian-te-handrapaka izy,
na ny liona tanora mamitsaka ao amin’ny kirihitr’alany.
13 Mitsangàna, ry Iaveh, mirosoa hitsena azy, ka aripaho izy,
ny sabatrao no aoka hanafaka ny fanahiko amin’ny ratsy fanahy,
14 ny tananao hanafaka amin’ny olombelona,
dia amin’ny olon’izao tontolo izao
izay mahazo ny anjarany amin’ny fiainana ankehitriny,
izay fenoinao harena ny kibony;
sy vokisanao anaka,
ary mamela ho an’ny zafiny ny ambim-bavany.
15 Fa izaho kosa dia hibanjina ny Tavanao amin’ny tsy fananako tsiny;
sy hiala liana mijery ny sarinao amin’ny fifohazako.