Author: admin

Tenin’Andriamanitra mamely an’i Moaba

1 An’i Moaba.

Izao no lazain’i Iavehn’ny tafika,

Andriamanitr’i Israely:

Loza ho an’i Nabô, fa rava;

safo-kenatra i Kariataima, fa azo;

safo-kenatra ny trano mimanda, fa voazera;

2 tsy misy intsony izay voninahitr’i Moaba!

Any Hesebona no hidinihana ny loza hamelezana azy:

Andeha hofongorantsika eo amin’ny firenena izy!

Ianao koa, ry Madmena, hatao gina;

mandeha manaraka eo aoriana ny sabatra.

3 Injany, avy ao Hôrônaima misy antsoantso hoe:

«Fandringanana sy fandravana lozan-tany re!»

4 Montsana i Moaba;

mandefa antsoantso ny ankizy madinika ao aminy.

5 Eny, fa misy fitomaniana ao amin’eny fiakaran’i Loita,

mitomany ny olona no miakatra eo;

eny, eo amin’ny fidinan’i Hôrônaima,

fitarainam-pahoriana no re.

6 «Mandosira, vonjeo ny ainareo!

Ho tahaka ny anjavidy an-tany foana anie izy.»

7 Fa noho ianao nitoky tamin’ny asan-tananao aman-drakitrao,

dia ho lasan’ny hafa koa ianao;

ary indray ho lasan-ko babo i Kamosy

mbamin’ny mpisorona amam-pilohany rehetra.

8 Ho tonga hamely ny tanàna rehetra ny mpandringana,

ka tsy hisy ho afaka aminy izy ireo na iray aza;

ny lohasaha, hosimbana; ary ny tanety, horobaina,

araka ny voalazan’i Iaveh.

9 Omeo elatra i Moaba, fa tokony hidina izy;

horavàna ny tanànany, ka tsy hisy mponina intsony.

10 Ho voaozona anie izay mitsilamodamoka amin’ny asan’i Iaveh!

Ho voaozona anie izay mihazona ny sabany tsy handatsa-dra!

11 Hatry ny fony mbola zaza i Moaba dia nandry feizay,

niotrika teo amin’ny faikany,

tsy nafindrafindra vilany,

tsy lasana ho any amin’ny fahababoana,

ka dia naharitra ny tsirony, ary tsy niova ny fofony.

12 Koa indro, tonga ny andro, – teny marin’i Iaveh, –

hanirahako mpamindra am-bilany, hamindra vilany azy,

hofoanany ny vilaniny,

ary hovakiny ny sininy.

13 Dia ho menatra i Moaba noho ny amin’i Kamosy

toy ny nahamenaran’ny taranak’i Israely,

noho ny amin’i Betelaizay nitokiany.

14 Ahoana no ahazoanareo milaza hoe: «Mpiady izahay,

lehilahy mahery an’ady izahay?»

15 I Moaba efa rava; ny tanànany efa midona-tsetroka;

ny zatovony voafantina, midina ho any am-pamonoana;

– teny marin’ny mpanjaka.

manana anarana hoe: Iavehn’ny tafika. –

16 antomotra ny fandravana an’i Moaba;

mimaona fatratra ny loza hanjò azy.

17 Ianareo rehetra mifanakaiky aminy,

samia mitsapa alahelo azy,

ary ianareo rehetra mahalala ny Anarany,

samia milaza hoe:

«Ahoana no dia tapaka ny tehina mafy toy izany,

ny tehim-panjakana kanto toy izany?»

18 Mietre amin’ny voninahitrao dia mipetraha amin’ny tany,

ry mponina, zanaka vavin’i Dibôna;

fa tafakatra hamely anao ny mpandringana an’i Moaba,

ny mandanao efa voazerany.

19 Mijanòna eo an-dalambe, ka mitazàna, ry kala mponina ao Arôera;

anontanio ny lehilahy mandositra, sy ny vehivavy mitsoaka,

ka ataovy hoe: «Inona no mihatra?»

20 «Mangaihay i Moaba, fa voazera;

samia ianareo mitoloko sy mitaraina!

Ambarao any Arnôna,

fa rava i Moaba!»

21 Misy fitsarana tonga,

mihatra amin’ny tany lemaka,

amin’i Helona, amin’i Jasà,

22 amin’i Mefaata, amin’i Dibôna,

amin’i Nabô, amin’i Beta-Deblataima,

23 amin’i Kariataima, amin’i Beta- Gamola,

amin’i Beta-Maona,

24 amin’i Kariota, amin’i Bôsrà,

sy amin’ny tanàna rehetra amin’ny tanin’i Moaba,

na ny lavitra na ny akaiky.

25 Voakapa ny tandrok’i Moaba,

ary tapaka ny sandriny, – teny marin’i Iaveh. –

26 Ataovy doroka izy, fa nitsangan-kanohitra an’i Iaveh.

Aoka i Moaba hihosinkosina amin’ny loany,

ary aoka izy koa ho tonga fihomehezana!

27 Fa moa i Israely tsy fihomehezana taminao va?

Moa nisy nahatratra azy ho naman’ny mpangalatra va?

no dia nihifikifi-doha ianao, isaky ny miteny ny aminy?

28 Ilaozy ny tanàna, mitoera any amin’ny vatolampiny,

ry mponina any Moaba, ka aoka ho tahaka ny domohina

izay manao ny akaniny eny ambonin’ny hantsana mangotanatana.

29 Efa renay ny avonavon’i Moaba, ilay fatra-piavonavona,

ny fisolanàndrany, ny avonavony, ny reharehany,

ary ny hambom-pony.

30 Izaho koa dia mahalala, – teny marin’i Iaveh, –

ny fihoa-bavany sy ny bedibedy foanany,

ary ny asany tsinontsinona.

31 Koa migogogogo aho, noho ny amin’i Moaba;

midradradradra aho, noho ny amin’i Moaba rehetra,

mitsetra ny olona, noho ny amin’ny mponina ao Kir-Heresa.

32 Mihoatra noho ny fitomaniana an’i Jazera no itomaniako anao,

ry tanimboalobok’i Sabamà.

Tafita ny ranomasina ny rantsanao

tafapaka amin’ny ranomasin’i Jazera izy.

Kanjo ny fitoazana anao amam-pitoazana ny voalobokao,

nianjeran’ny mpandringana.

33 Foana ny fifaliana amam-piravoravoana,

eo amin’ny saha voavoly hazo mamoa sy ny tanin’i Moaba;

nataoko tankina ny divay eo amin’ny barìka fandomam-boaloboka;

tsy hosihosena intsony amam-pihobiana maresaka izy;

ny hoby efa tsy hoby intsony.

34 Noho ny antsoantson’i Hesebona re hatrany Eleale;

hatrany Jasà, dia mandefa ny antsoantsony izy ireo;

hatrany Segôra ka hatrany Hôrônaima,

hatrany Eglata-Selisia,

fa mbamin’ny ranon’i Nemrima aza no ho tankina.

35 Tiako hofaranana ny amin’i Moaba, – teny marin’i Iaveh, –

izay miakatra ho eo amin’ny fitoerana avony,

sy manolotra emboka manitra amin’ny andriamaniny.

36 Koa mitaraina hoatra ny sodinany foko,

noho ny amin’i Moaba;

eny, ny foko, noho ny amin’ny mponina ao Kir-Heresa,

mitaraina hoatra ny sodina.

Koa very avokoa izay tombony efa azony.

37 Fa nibory ny loha rehetra,

voaharatra ny somotra rehetra,

misy tetika amin’ny tanana rehetra,

ary misy lasàka koa ny valahana.

38 Eny ambony tafon-trano rehetra sy eny amin’ny kianja ao Moaba,

tsy misy afa-tsy figogogogoana fotsiny;

fa nomontsaniko i Moaba

hoatra ny fanaka tsy ahoan’ny olona intsony,

– teny marin’i Iaveh. –

39 He ity fahatorotoròny! Mba misentoa ianareo.

He ity fiambòhon’i Moaba amin-kenatra!

Tonga fihomehezana i Moaba,

tonga fampitahorana ho an’izay rehetra mifanakaiky aminy izy.

40 Fa izao no lazain’i Iaveh:

Indro izy miezaka hanidina toy ny voromahery,

mamelatra elatra eo ambonin’i Moaba.

41 Azo i Kariota; afaka ny trano mimanda;

ary ny fon’ny mpiady maherin’i Moaba amin’izany andro izany,

dia toy ny fon’ny vehivavy mihetsi-jaza.

42 Voaongana i Moaba amin’ny maha-firenena azy,

satria nitsangan-kanohitra an’i Iaveh.

43 Tahotra, lavaka amam-pandrika,

no mitatao anao, ry mponina any Moaba,

– teny marin’i Iaveh. –

44 Izay mandositra ny zava-mahatahotra azy, voan’ny fandrika;

fa hataoko tonga aminy, dia amin’i Moaba,

ny taona famangiana azy, – teny marin’i Iaveh. –

45 Mijanona eo amin’ny alokalok’i Hesebona

ny mpandositra lany hery;

kanjo misy afo mivoaka avy ao Hesebona,

ary misy lelafoavy ao afovoan’i Sehôna;

ka nandevona ny valahan’i Moaba,

sy ny karan-dohan’ny zanaky ny fitabatabana.

46 Loza ho anao, ry Moaba!

Very ny vahoaka ao Kamosy;

fa ny zanakao lahy entina atao sesitany,

ny zanakao vavy lasan-ko babo.

47 Mbola hampodiko anefa ny voababo amin’i Moaba,

any amin’ny farandro any, – teny marin’i Iaveh. –

Hatreto ny fitsarana an’i Moaba.

1 Teny mamely ny taranak’i Amôna.

Izao no lazain’i Iaveh:

Tsy manan-taranaka va i Israely?

Tsy manan-kandova va izy?

Ahoana no nangalan’i Melkoma an’i Gada ho azy,

sy nakan’ny vahoakany fonenana eo amin’ny tanànany?

2 Noho izany, indro avy ny andro,

– teny marin’i Iaveh, –

hampikotrokotrohako ao Rabàn’ny taranak’i Amôna

ny akoran’ady.

Dia hanjary antontan-java-drava izy,

ary ny zanany hodorana amin’ny afo;

ary i Israely kosa handova ny an’ireo efa nandova ny azy,

– teny marin’i Iaveh. –

3 Migogogogoa, ry Hesebona, fa voaroba i Hai;

Midradradradrà, ry zanaka vavin’i Rabah,

misikìna lasàka, migogogogoa;

mivoivoiza manaraka ny fefy;

fa nentin-ko sesitany i Melkôma,

mbamin’ny mpisorony ama-mpanapaka miaraka aminy koa.

4 Ahoana ny ireharehanao amin’izay lohasahanao,

– mahavokatra be hoe ny lohasahanao, –

ry zanaka vavy mpiodina,

izay mitoky amin’ny harenao, manao hoe:

«Zovy moa no sahy handroso hamely Ahy?»

5 Indro Aho mitondra ny tahotra hamely anao;

– tenin’ny Tompo, Iavehn’ny tafika,-

avy amin’izay rehetra manodidina anao;

ka samy horoahina hizotra amin’izay hitsiny avy ianareo,

sady tsy hisy hamory izay mandositra akory.

6 Rehefa afaka anefa izany, mbola hampodiko

ny voababo amin’ny taranak’i Amôna,

– teny marin’i Iaveh. –

7 Teny mamely an’i Edôma.

Izao no lazain’i Iavehn’ny tafika:

Efa tsy misy fahendrena intsony va ao Temàna?

Lany hevitra va ireo mahira-tsaina?

Efa levona va ny fahendren’izy ireo?

8 Mandosira, miverena ilalana, mifitsaha ianareo,

ry mponina any Dedana,

fa hahatonga fandravana amin’i Esao Aho,

amin’ny andro hamangiako azy.

9 Raha mpioty voalobokano tonga aminao,

tsy mamela hotsimponina izy, na dia kely aza;

raha mpangalatra tonga alina kosa,

mandroba izy, mandra-pahafa-pony.

10 Fa Izaho no nampiboridana an’i Esao,

sy nampiharihary ny fiereny,

ka tsy afa-miery intsony izy.

Ringana avokoa ny taranany, ny rahalahiny,

ny mifanakaiky aminy,

ka tsy misy intsony izy.

11 Ilaozy ny kambotinao, fa Izaho no hamelona azy,

ary Izaho no aoka hitokian’ny mpitondra tena ao aminao.

12 Satria izao no lazain’i Iaveh:

Indro, fa izay tsy tokony hisotro amin’ity kapoaka ity

dia hisotro marina tokoa;

ka ianao kosa ve ho afa-potsiny?

Tsia, tsy ho afa-potsiny ianao,

fa hisotro azy marina tokoa!

13 Satria, izao no efa nianianako tamin’ny Tenako,

– teny marin’i Iaveh: –

I Bôsrà dia ho fitalanjonana sy fandatsa,

ho tany efitra sady voaozona;

ary ny tanànany rehetra ho rava mandrakizay.

14 Nahazo filazana avy amin’i Iaveh aho,

sady nisy iraka nalefa ho any amin’ny firenena hanao hoe:

«Mivoria ianareo, ary mandehana mamely azy,

mitsangàna ianareo mba hiady!»

15 Fa efa nataoko kely bitika ianao eo amin’ny firenena,

ataon’ny olona tsy ho zavatra.

16 Nahasodòka anao ny tahotra nampihorohoroanao ny olona

sy ny hambom-ponao,

ianao izay monina eny an-tsefatsefa-bato,

sady mitoetra eny an-tampon-kavoana.

Nefa na hataonao avo toy ny an’ny voromahery aza ny akaninao,

dia havariko avy any ianao, – teny marin’i Iaveh.-

17 Ho zary fitalanjonana i Edôma:

Ho talanjona avokoa ny mpandalo,

sady hisitrìsitra, mahita ny feriny rehetra.

18 Hanahaka ny nandravana an’i Sôdôma sy i Gômôra

mbamin’ireo tanàna nanodidina azy izy, hoy i Iaveh;

ka tsy hisy olona monina ao,

na hisy zanak’olombelona hipetraka ao.

19 Indro izy, miakatrasahala amin’ny liona

avy ao an-kirihitralan’i Jordany izay misy vilona mandrakariva;

ka hampandosiriko tampoka hiala ao Edôma,

dia ilay voafidiko no hapetrako ao.

Fa iza moa no tahaka Ahy? Zovy no hihantsy Ahy?

ary iza moa no mpiandry ondry hifanandrina amiko?

20 Ka henoy àry ny fikasana naraikitr’i Iaveh

hamelezana an’i Edôma,

sy ny hevitra nosaininy hamelezana ny mponina any Temàna:

eny, hotaritarihina hoatra ny ondry malemy izy;

eny, hitanàka mihitsy ny taniny fiandrasana biby fiompy.

21 Mihorohoro ny tany, azon’ny fiezinezin’ny fianjerany,

re hatrany amin’ny Ranomasina Menany feony miantsoantso.

22 Indro izy misondrotra, miezaka manidina toy ny voromahery;

mamelatra ny elany eny ambonin’i Bôsrà;

ary ny fon’ireo mpiady maherin’i Edôma,

amin’izany andro izany,

dia tahaka ny fon’ny vehivavy mihetsi-jaza.

Tenin’Andriamanitra mamely tanàna maromaro any Siria

23 Teny mamely an’i Damasa.

Very hevitra i Hamata sy i Arfada,

fa nandre filazàn-doza izy,

ka nivarahontsaky ny tahotra,

mova tsy ny ranomasina

misamboaravoara tsy mety mitony.

24 Ketraka i Damasaka nihodina handositra;

azon’ny vadi-po izy;

ny fangirifiriana amam-panaintainana manindry azy,

tahaka ny vehivavy raha miteraka.

25 Zary haolo manao ahoana re ilay tanàna be voninahitra

ilay tanànam-pahafinaretana sy fifaliana.

26 Koa ho lavo eny amin’ny kianjany ny zatovony,

mbamin’ny miaramilany rehetra,

fa ho faty amin’izany andro izany izy ireo,

– teny marin’i Iavehn’ny tafika. –

27 Handrendrika afo ao anatin’ny mandan’i Damasa Aho,

ka handevona ny lapan’i Bena-Hadada izany.

Tenin’Andriamanitra mamely ireo foko arabo

28 Teny mamely an’i Sedarasy ireo fanjakan’i Hasora, izay nasian’i Nabokodonozora, mpanjakan’i Babilôna.

Izao no lazain’i Iaveh:

Mitsangàna, mandehana mamely an’i Sedara,

aringano ny taranaky ny Atsinanana!

29 Aoka halaina ny lainy sy ny biby fiompiny!

hoesorina aminy ny ambain-dainy,

mbamin’ny entany rehetra sy ny ramevany!

ary aoka hisy hiantsoantso aminy hoe:

«Misy fangorohoroana hatraiza hatraiza!»

30 Manavota aina ianareo,

mandosira araka izay tratry ny ainareo, mamitsaha,

ry mponina any Hasora! – teny marin’i Iaveh. –

Fa i Nabokodonozora mpanjakan’i Babilôna,

namoron-kevitra hamelezana anareo,

nanao fikasana hamelezana anareo,

31 «Mitsangàna, mandehana mamely firenena tsy manana ahiahy,

mandry feizay eo amin’ny fonenany,

– teny marin’i Iaveh, –

dia izay tsy manam-bavahady, na hidy, izay mitoka-monina.

32 Ny ramevany ho babonareo,

ny biby fiompiny, iray dia marenina, ho remby.»

Haeliko any amin’ny rivotra rehetra

ireo olona mihety fihirifana ireo,

ary hahatonga fandravana azy avy hatraiza hatraiza Aho,

– teny marin’i Iaveh. –

33 Ka dia ho zary fieren’amboadia i Hasora,

sy ho tany lao mandrakizay;

tsy hisy olona monina ao,

tsy hisy zanak’olombelona hipetraka ao akory.

Tenin’Andriamanitra mamely an’i Elama

34 Ny tenin’i Iaveh izay natao tamin’i Jeremia mpaminany, ny amin’i Elama, tamin’ny niandohan’ny nanjakan’i Sedesiasa mpanjakan’i Jodà, nanao hoe:

35 Izao no lazain’i Iavehn’ny tafika:

Indro fa andeha hotapahiko ny tsipìkan’i Elama,

izay fototry ny heriny.

36 Hitondra rivotra efatra ho amin’i Elama Aho,

avy amin’ny lafiny efatry ny lanitra,

dia haeliko amin’ireo rivotra rehetra ireo izy;

ka tsy hisy firenena

tsy ho tongan’ny mpandositra avy ao Elama.

37 Hampangovitra an’i Elama eo anoloan’ny fahavalony Aho,

sy eo anoloan’izay mitady ny ainy.

Hahatonga loza aminy Aho,

dia ny afon’ny fahatezerako mirehitra, –

teny marin’i Iaveh. –

Ary handefa sabatra eo aorian’izy ireo Aho,

mandra-pandringako azy.

38 Hapetrako ao Elama ny seza fiandrianako,

ka haripako avokoa, na mpanjaka na mpanapaka ao,

– teny marin’i Iaveh. –

39 Nefa any amin’ny farandro any,

hampodiko ny voababo tamin’i Elama,

– teny marin’i Iaveh. –

Tenin’Andriamanitra mamely an’i Babilôna

1 Ny teny notononin’i Iaveh tamin’ny alalan’i Jeremiampaminany, ny amin’i Babilôna sy ny tanin’ny Kaldeanina.

2 Ambarao any amin’ny firenena, torio izao,

manangàna saina, ka torionareo izao;

aza afeninareo fa lazao hoe: Azo i Babilôna.

Mangaihay i Bela! Voazera i Merodàka!

mangaihay ny sampiny, voazera ny andriamanitra tsy izy ao.

3 Fa misy firenena avy any avaratra miakatra hamely azy,

ka hataony lao ny taniny,

fa tsy hisy olo-monina intsony;

nitsoaka nandositra, na ny olona na ny biby, dia lasa,

– teny marin’i Iaveh. –

4 Amin’izany andro izany, sy amin’izany fotoana izany,

hiverina ny zanak’i Israely,

dia izy sy ny zanak’i Jodà koa miaraka aminy.

Hitomany eny am-pandehanana izy ireo,

ka hitady an’i Iaveh Andriamaniny.

5 Hanontany ny amin’i Siôna Izy, dia hitodika manatrika azy.

«Avia ianareo, ka miraiketa amin’i Iaveh isika,

amin’ny fanekena mandrakizay,

tsy hohadinoina na oviana na oviana.»

6 Efa andian’ondry nanjiona ny oloko,

narebirebin’ny mpiandry azy, teny an-tendrombohitra manodòka;

nitety ny tendrombohitra aman-kavoana ombieny ombieny izy,

ka nanadino ny valany.

7 Izay nahita azy ireo, nihinana azy avokoa;

ka hoy ny fahavalony: «Tsy meloka isika!

satria izy ireo efa nanota tamin’i Iaveh,

ilay fonenan’ny fahamarinana;

tamin’i Iaveh, ilay fanantenan’ny razany.»

8 Mandosira, mialà ao afovoan’i Babilôna ianareo,

ary mitsoaha miala ao amin’ny tanin’ny Kaldeanina;

aoka ho toy ny osy lahy, lohalalan’ny andiam-biby fiompy.

9 Fa indro Aho hanainga

sy handefa hamely an’i Babela

ny fitambaran’ny firenena lehibe

avy amin’ny tany any avaratra.

Hilahatra hiady aminy ireny ka hahafaka azy avy any;

ny tsipìkany dia tsipìkan’ny mpiady mahery

izay tsy mba miverina mitondra tanam-polo.

10 Dia horobaina i Kaldea,

ho voky avokoa izay handroba azy,

– teny marin’i Iaveh. –

11 Eny, mifaliaianareo; eny, miravoravoa ianareo,

ry mpamabo ny lovako;

eny, aoka hifalihavanja hoatra ny omby vavy kely

eny an-tanim-bilona ianareo;

sady haneno toy ny soavaly lahy!

12 Safo-kenatra ny reninareo;

mivoaramenan’ny henatra ilay niteraka anareo.

Indro izy, fa faraidiny amin’ny firenena,

efitra, tany foana, tany karankaina!

13 Noho ny hatezeran’i Israely, tsy honenana intsony izy,

fa ho tonga tany lao;

izay rehetra handalo eo akaikin’i Babela

ho talanjona sy hisitrìsitra avokoa mahita ny feriny.

14 Milahara hamely an’i Babela, manodidina azy, ianareo mitana tsipìka rehetra.

Tofiro izy, aza itsitsian-jana-tsipìka,

fa nanota tamin’i Iaveh.

15 Manaova akoran’ady amin’ny manodidina azy, hatraiza hatraiza;

manandra-tanana izy,

mirodana ny tilikambony, mikoa ny mandany.

Fa famalian’i Iaveh izao:

ampitondray valim-bonoana izy:

toraky ny nataony no ataovy aminy!

16 Aringano ao Babela izay mamafy,

sy izay mitana antsy fijinjana amin’ny andro fararano.

Eo anatrehan’ny sabatra mpandringana

samia mihodina ho any amin’ny fireneny avy;

samia mandositra ho any amin’ny taniny avy!

17 I Israely dia ondry mania

izay nohazain’ny liona:

ny voalohany nihinana azy, dia ny mpanjakan’i Asiria;

ilay anankiray hafa kosa indray, nanapatapaka ny taolany,

dia i Nabokodonozora, mpanjakan’i Babela.

18 Noho izany, izao no lazain’i Iavehn’ny tafika,

Andriamanitr’i Israely:

Indro Aho hamangy ny mpanjakan’i Babela sy ny taniny,

toy ny efa namangiako ny mpanjakan’i Asiria.

19 Dia hampodiko ho any amin’ny fonenany indray i Israely

ka hiraotra eny Karmela sy eny Basàna izy;

ary eny an-tendrombohitr’i Efraima sy i Galaada,

izy no handeha hivoky.

20 Amin’izany andro izany, sy amin’izany fotoana izany,

– teny marin’i Iaveh, –

hikaroka izay helok’i Israely ny olona, fa tsy hisy intsony izany,

ary izay fahotan’i Jodà, fa tsy ho hita intsony izany,

satria havelako heloka izay sisa navelako.

Ny nirodanan’i Babilôna ambara ao Jerosalema

21 Miaraka hamely ny tanim-piodinana,

sy hamely ny mponim-panasaziana,

ravao, aringano mifanarakaraka izy,

– teny marin’i Iaveh, –

ka tanteraho avokoa izay nandidiako anao.

22 Fikotrokotrok’ady eny amin’ny tany sy fandringanana be!

23 Ahoana re no naharava sy montsana

ilay fampohazan’ny tany rehetra?

Ahoana i Babela no zary zavatra maharikoriko,

eo afovaon’ny firenena?

24 Nofandrihako tamin’ny tady vavarana ianao, ka voa,

ry Babela, nefa tsy nampoizinao velively izany;

hita ianao ka voasambotra,

satria nila ady tamin’i Iaveh.

25 Novohan’i Iaveh ny firaketam-piadiany;

ka navoakany avy ao ny fitaovam-pahatezerany;

fa ananan’ny Tompo, Iavehn’ny tafika, raharaha

ny tanin’ny Kaldeanina.

26 Avia hamely azy avokoa ianareo any rehetra any,

vohay ny sompiny

ka atokotokoy hoatra ny antontam-bary, dia levòny;

fa aza avela hisy sisa na dia kely aza.

27 Vonoy avokoa ireo ombalahy, aoka hidina ho any am-pamonoana izy.

Loza ho azy fa tonga ny androny,

dia ny fotoana hamangiana azy.

28 Fikiakiak’ireo mandositra, sy ireo mitsoaka

miala amin’ny tanin’i Babela!

Manambara any Siôna ny famalian’i Iaveh Andriamanitsika izy,

dia ny famaliany noho ny amin’ny tempoliny!

Avonavona sy eboebo

29 Antsoy hamely an’i Babela ny mpandefa tsipìka,

mbamin’izay rehetra mpanenjana tsipìka,

mitobia manodidina azy ianareo;

aza misy afa-mandositra!

Valio araka ny asany izy.

Toraky ny nataony rehetra no mba ataony aminy kosa,

fa nitsangana hanohitra an’i Iaveh, hanohitra an’ilay Masin’i Israely.

30 Koa noho izany, ny zatovony ho lavo eny amin’ny kianjany,

ary ny lehilahy mpiadiny rehetra ho ringana avokoa,

amin’izany andro izany, – teny marin’i Iaveh. –

31 Indro Aho manandrina anao, ry ilay mpirehareha!

– tenin’ny Tompo, Iavehn’ny tafika, –

fa tonga ny andronao,

dia ny fotoana hamangiako anao.

32 Handraingiraingy ilay mpirehareha, ho lavo izy,

ka tsy hisy mpanarina;

horehetako afo ny tanànany,

ka ho levon’izany avokoa ny manodidina azy.

I Iaveh mpanavotra an’i Israely

33 Izao no lazain’i Iavehn’ny tafika:

ampahorîna ny zanak’i Israely

mbamin’ny zanak’i Jodà miaraka aminy koa;

mitana azy avokoa izay nitondra azy ho babo,

fa tsy mety mandefa azy.

34 Mahery anefa ny mpanao famaliana ho azy ireo,

Iavehn’ny tafika no Anaran’izy io;

ka hiaro azy ireo amim-pahefana tokoa izy

mba hampiadana ny tany,

sy hampangovitra ny mponina ao Babela.

35 Sabatra hamely ny Kaldeanina, – teny marin’i Iaveh,-

sy hamely ny mponina ao Babela,

sy hamely ny mpanapaka aman’olon-kendriny!

36 Sabatra hamely ny mpisandoka, ka aoka ho very saina izy!

Sabatra hamely ny maheriny, ka aoka hivadi-po ireny!

37 Sabatra hamely ny soavaly aman-kalesiny,

mbamin’ireo fakofakon’olona rehetra izay eo afovoany,

ka aoka ho toy ny vehivavy ireny!

Sabatra hamely ny rakiny, ka aoka horobaina ireny!

38 Faharitana anie no ho amin’ny ranony, ka aoka ho tankina!

Satria tanin-tsampiny

ary eo anatrehan’ireny zava-mampahatahotra ireny,

dia mirebireby izy ireo.

39 Koa ny biby any an’efitraaman’amboadia no honina eo,

ny ostritsa no hiorim-ponenana eo;

fa ny olona tsy hisy honina eo intsony mandrakizay;

tsy hisy mponina intsony eo, amin’ny taona mifandimby.

40 Toy ny tamin’nynandravan’Andriamanitra an’i Sôdôma

sy i Gômôra, mbamin’ireo tanàna manodidina azy,

– teny marin’i Iaveh, –

no tsy hisian’olona monina eo;

ny zanak’olombelona tsy hitoetra eo.

Ny vahoaka any avaratra sy ilay lion’i Jordany

41 Indro misy firenenaavy any avaratra;

firenena lehibe, omba-mpanjaka maro,

no mitsangana avy any amin’ny faran’ny tany.

42 Tsipìka aman-dongy no entiny an-tanana;

olo-masiaka tsy mahalala antra izy.

Mireondreona hoatra ny ranomasina ny feony,

mitaingin-tsoavaly izy,

milahatra hoatra ny olona iray monja,

hamely anao, ry zanaka vavin’i Babela.

43 Nandre izany ny mpanjakan’i Babela

dia niraviravy tanana,

nandry andriran’antsy,

tra-panaintainana toy ny vehivavy eo am-piterahana.

44 Indro izymiakatra toy ny liona,

avy ao an-kirihitralan’i Jordany, izay misy vilona mandrakariva,

fa tampoka kosa no hampandosirako azy ireo hiala ao,

ka ilay anankiray voafidiko no hapetrako honina ao.

fa iza moa no tahaka Ahy? Zovy no hihantsy Ahy,

ary iza no mpiandry ondry hahafanandrina amiko?

45 Koa henoy àry ny fikasana naraikitr’i Iaveh hamelezana an’i Babela,

sy ny hevitra nosaininy hamelezana ny tanin’ny Kaldeanina;

Eny, hotaritarihina hoatra ny ondry osa izy;

ary ho gaga foana amin’izany ny tanim-bilona!

46 Mihorohoro ny tany, rehefa re fa hoe azo i Babela,

ka misy antso re any amin’ny firenena.

I Iaveh mamely an’i Babilôna

1 Izao no lazain’i Iaveh:

Indro hohetsehiko hamely an’i Babela

sy hamely ny mponina amin’i Kaldea

ilay fanahy mpandringana.

2 Ary handefa mpanakororòka hikororòka an’i Babela Aho

ka hataony foana ny tany

fa hiantoraka hamely azy hatraiza hatraiza ireo,

amin’ny andro fahoriana.

3 Aoka ny mpandefa tsipìka hanenjana ny tsipìkany,

hamely ny mpandefa tsipìka

mbamin’izay miedinedina amin’ny akanjo fiarovan-tratrany.

Aza mitsitsy ny zatovony,

aringano avokoa ny tafiny rehetra.

4 Aoka hisy maratra ho faty, lavo amin’ny tanin’ny Kaldeanina,

ary voatrobaka eny an-dalamben’i Babela.

5 Satria i Israely sy i Jodà tsy mba maty vady

manana ny Andriamaniny, Iavehn’ny tafika;

ary ny tanin’ny Kaldeanina feno ny ratsy nataony

tamin’ilay Masin’i Israely.

6 Mandosira lavitra an’i Babilôna ianareo,

ary samia mamonjy ny ainy!

Aoka tsy ho faty noho ny fahotany ianareo

fa andro famalian’i Iaveh izao;

ka hamaly azy araka izay mendrika azy izy.

7 Kapoaka volamenateny an-tanan’i Iaveh i Babela,

nahamamo ny tany rehetra izy;

nisotro ny divainy ny firenena

ka tonga mibedibedy foana ny firenena.

8 Nianjera tampoka anefa i Babela, ka torotoro;

migogogogoa azy; makà diloilo manitra hatao amin’ny feriny;

angamba ho sitrana ihany izy.

9 Efa nitady hanasitrana an’i Babela isika,

nefa tsy sitrana izy;

ka avelao izy, fa andao isika ho any amin’ny tanintsika avy.

Satria mahatakatra ny lanitra ny fitsarana azy,

sy tafapaka hatrany amin’ny rahona.

10 Nahariharin’i Iaveh ny mahamarina ny antsika,

ka andeha isika dia hitantara, any Siôna,

ny asan’i Iaveh Andriamanitsika.

11 Ranito ny zana-tsipìka; misaròna ny ampinganareo!

Efa nanetsika ny fanahin’ny mpanjakan’i Media i Iaveh;

fa ny fiheviny an’i Babela dia ny handrava azy.

Fa izany no valim-bonoana hataon’i Iaveh

dia ny hamaliany noho ny amin’ny Tempoliny.

12 Manangàna faneva hamely ny mandan’i Babilôna,

ataovy mafy ny fahirano; alatsaho ny mpiambina;

manaova otrika!

Fa nanao hevitra i Iaveh,

ka dia manatanteraka izay voalazany hamelezany ny mponina ao Babela.

13 Ry ilay monina amoron’ny rano be,

sady be rakitra ô,

tonga ny fiafaranao; tapitra ny fotoana firembenao.

14 Efa nianiana tamin’ny Tenany i Iavehn’ny tafika, nanao hoe:

Hofenoiko olona hoatra ny valala ianao!

ary hanao hobim-pandresena eo aminao ireny. b

15 Izy no nahary ny tany tamin’ny heriny;

nampiorina izao tontolo izao tamin’ny fahendreny;

ary namelatra ny lanitra tamin’ny fahalalany.

16 Amin’ny feony, dia miangona ny rano eny an-danitra;

mampiakatra ny rahona avy amin’ny faran’ny tany Izy,

mampamirapiratra hela-baratra izay iavian’ny ranonorana mivatravatra,

ary mamoaka ny rivotra avy ao amin’ny fanangonany azy.

17 Ketrina, tsy manan-tsaina avokoa ny olombelona;

menatra noho ny amin’ny sampiny avokoa ny mpanefy ireny,

satria fitaka foana ny sampiny

fa tsy misy fofon’aina akory amin’izy ireny.

18 Zava-poana ireny, asa mamitaka foana;

ho levona izy, amin’ny andro fanasaziana.

19 Tsy mba toy izany ny anjaran’i Jakôba;

fa namorona izao tontolo izao izy;

ary ny anjara lovany

dia ilay manana anarana hoe Iavehn’ny tafika.

Ny marotòn’i Iaveh sy ilay tendrombohitra goavana

20 Ianao no ataoko fampohaza, ataoko fiadiana:

ianao no anorotoroako firenena;

ianao no andravako fanjakana;

21 ianao no anorotoroako ny soavaly ama-mpitaingina azy;

ianao no anorotoroako ny kalesy ama-mpitaingina azy.

22 Ianao no anorotoroako ny lehilahy amam-behivavy,

Ianao no anorotoroako ny anti-dahy sy ny zaza;

ianao no anorotoroako ny zatovo lahy aman-jatovo vavy.

23 Ianao no anorotoroako ny mpiandry ondry sy ny andian’ondriny;

ianao no anorotoroako ny mpiasa tany sy ny omby entiny miasa;

ianao no anorotoroako ny governora ama-mpanjaka.

24 Nefa hafotitro amin’i Babilôna

mbamin’ny mponina rehetra any Kaldea

ny ratsy rehetra nataony tao Siôna

teo imasonareo, – teny marin’i Iaveh. –

25 Indro Aho manohitra anao, ry tendrombohitryny fandravana,

– teny marin’i Iaveh, –

izay mandrava ny tany rehetra;

maninjitra ny tanako hamely anao Aho,

dia manakodia anao avy eny ambony harambato,

sy mahatonga anao ho tendrombohitra kila.

26 Tsy hakana vato fehizoro ianao na vato fanorenana;

fa ho zava-drava mandrakizay,

– teny marin’i Iaveh. –

Madiva ny farany

27 Manangàna saina, amin’ny tany;

mitsofa anjomara, amin’ny firenena;

manokàna firenena hamely azy;

miantsoa hamely azy ny fanjakan’i Ararata

sy Meniary Askeneza.

Manendre ny filohan’ny tafika hamely azy;

mandefasa ny soavaly toy ny valala mitsangam-bolo.

28 Manokàna firenena hamely azy,

dia ireo mpanjakan’i Media, ny kapiteniny ama-mpanapaka,

sy ny tany rehetra izay tapahiny.

29 Mihorohoro ny tany, mihefikefika izy,

fa mandroso ho tanteraka ny hevitr’i Iaveh hamely an’i Babela,

mba hanova ny tanin’i Babela

ho tany mampatahotra, tsy misy mponina.

30 Ireo lehilahy maherin’i Babela nitsahatra tsy niady;

mihiboka ao anaty trano mimanda;

lany ny heriny, tonga toy ny vehivavy izy;

nodorana ny fonenany;

notapahina ny hidim-bavahadiny.

31 Mihorakoraka ny tsimandoa hifanena amin’ny tsimandoa,

ary ny iraka hifanena amin’ny iraka;

hilaza amin’ny mpanjakan’i Babilôna,

fa afaky ny fahavalo ny tanànany avy hatraiza hatraiza.

32 Ny fitàna efa voatana;

ny heniheny doroana amin’ny afo,

ary ny lehilahy mpiady efa kivy erỳ!

33 Fa izao no lazain’i Iavehn’ny tafika,

Andriamanitr’i Israely:

Ny zanaka vavin’i Babela dia toy ny famoloana

amin’ny fotoana fanosena azy,

ka kely foana sisa, dia ho tonga aminy,

ny andro fararano.

Famaliana ataon’i Iaveh

34 Nandany ahy, nandevona ahy,

i Nabokodonozora, mpanjakan’i Babela;

nampitsatoka ahy teo, toy ny vazy foana,

nitelina ahy, toy ny dragona;

nameno ny kibony, tamin’ny nahandroko tsara indrindra,

dia nandroaka ahy.

35 «Hanody an’i Babela anie ny nofoko rotika!»

no holazain’ny mponina ao Siôna;

«hanody ny mponina any Kaldea anie ny rako!»

no ho tenin’i Jerosalema.

36 Koa izao no lazain’i Iaveh:

Indro fa izaho mandray ny adinao, hiandraikitra azy,

ary manatanteraka ny valim-bonoana ho anao:

Ka horitiko ny ranomasiny,

hataoko tankina ny loharanony.

37 Ary i Babela dia ho korontam-bato,

ho fieren’amboadia,

ho fampitahorana sy fanesoana,

tsy hisy mponina.

38 Indray mitrerona hoatra ny liona izy rehetra;

sy mikaonkaona toa zana-diombavy.

39 Dieny mirehidrehitra iny izy, dia hampidinako fisotro,

ka hataoko mamo, mba hanaranany fo amin’ny fifaliana:

dia ho raiki-tory amin’ny torimaso mandrakizay,

sy tsy hahatsiaro intsony; – teny marin’i Iaveh. –

40 Hampidiniko ho any amin’ny famonoana, toy ny zanak’omby, izy,

toy ny ondralahy aman’osy lahy.

Tononkalo fisaonana an’i Babilôna

41 Manao ahoana no nahafahana an’i Sesàka,

sy nahazoana an’ilay fireharehan’ny tany rehetra?

Nanao ahoana no nahatongavany ho zavatra fampitahorana,

i Babela, eo amin’ny firenena?

42 Nisondrotan’ny ranomasin’i Babela,

nosaforany tamin’ny onjany mirohondrohona.

43 Ny tanànany zary zavatra fampitahorana,

tany lao sy efitra;

tany tsy misy zanak’olombelona mandalo akory.

Famangian’i Iaveh an’ireo sampy

44 Hamangy an’i Bela ao Babela Aho:

Ka izay nateliny, hotosahako avy eo am-bavany,

ary ny firenena, tsy hitanjozotra ho ao aminy intsony.

Ny mandan’i Babela aza, nirodana.

45 Mivoahahiala ao aminy, ry oloko,

ary samia mamonjy ny ainareo,

eo anatrehan’ny firehetan’ny hatezeran’i Iaveh.

46 Aza reraka foana ny fonareo, aza matahotra,

noho ny tsahoizay ho re honohono amin’ny tany!

Fa hisy tsaho hitranga amin’ny taona iray,

ary hisy tsaho hafa kosa, amin’ny taona manaraka izay;

dia hisy fifamelezana mafy amin’ny tany,

mpanapaka manao jadona mifanohitra.

47 Koa indro, avy ny andro,

hamangiako ny sampin’i Babela;

dia hangaihay ny taniny rehetra,

ary ho lavo eo aminy avokoa ny voavono ao aminy.

48 Ny lanitra sy ny tany mbamin’izay rehetra ao aminy,

hanao hobin-kafaliana, noho ny amin’i Babela;

satria hiantontàn’ireo mpandringana, avy any amin’ny tany avaratra izy,

– teny marin’i Iaveh. –

49 Tsy maintsy ho lavo i Babela, ry ilay maty amin’i Israely,

toy ny nahalavoan’ireo maty eran’ny tany ho an’i Babela.

50 Ianareo nieren’ny sabatra, miaingà,

fa aza mijanona!

Mahatsiarova an’i Iaveh any an-tany lavitra,

ary aoka ho velona ao am-ponareo ny fiheverana an’i Jerosalema!

51 Menatra izahay, fa nandre ny fanalam-baraka;

safo-kenatra ny tarehinay,

fa ny hafa firenena no tonga,

nanevateva ny fitoerana masina, ao an-tranon’i Iaveh.

52 Koa indro avy ny andro, – teny marin’i Iaveh, –

hamangiako ny sampiny,

ka hitoloko eran’ny taniny rehetra ny vonoina ho faty.

53 Na hisondrotra hatrany an-danitra aza i Babela,

na hataony tsy azo anihina aza ny tranony mimanda avo,

dia ho tongan’ny mpandrava ihany izy, noho ny didiko,

– teny marin’i Iaveh. –

54 Injany misy horakoraka manako any amin’i Babela any:

loza lehibe any amin’ny Kaldeanina!

55 Fa mandrava an’i Babela i Iaveh,

ka ataony mitsahatra ny tabatabany maresaka;

mirohondrohona hoatra ny ranobe ny onjan’izy ireo,

dia mandefa ny feon’ny firohondrohony.

56 Satria tonga namely azy ny mpandrava, –

namely an’i Babela; –

voasambotra ny mpiady maheriny; tapatapaka ny tsipìkany;

fa Andriamanitry ny famaliana i Iaveh,

dia hamaly marina tokoa izy!

57 Hataoko mamo ny mpanapaka aman’olo-kendriny,

ny governora ama-mpitsarany, ary ny mpiandry maheriny,

ka ho raiki-tory amin’ny torimaso mandrakizay ireo,

dia tsy hifoha intsony, – teny marin’ny Mpanjaka, –

izay manana anarana hoe: Iavehn’ny tafika.

Fongotra i Babilôna

58 Izao no lazain’i Iavehn’ny tafika:

Efa voafongotra mihitsy ny mandan’i Babela malalaka be;

ary voadotra ny vavahadiny avo be.

Ka dia zava-poana izanyno isasaran’ny vahoaka,

ho an’ny afo no hisasaran’ny firenena, ka lany hery foana amin’izany izy.

Tenin’Andriamanitra mamely an’i Eofrata

59 Didy nomen’i Jeremia mpaminany, an’i Saraiasa zanak’i Neriasa zanak’i Maasiasa fony izy nandeha nankany Babilôna, niaraka tamin’i Sedesiasa mpanjakan’i Jodà, tamin’ny taona fahefatra nanjakany. Fa i Saraiasa no lehiben’ny tao an-dain’ny mpanjaka.

60 Nosoratan’i Jeremia tamin’ny boky iray avokoa, ny loza hanjò an’i Babilôna, dia ireo teny rehetra voasoratra ny amin’ny Babilôna ireo.

61 Ary hoy i Jeremia tamin’i Saraiasa: Rehefa tonga any Babilôna ianao dia tandremo ny mba hamaky ireo teny ireo, dia ataovy hoe:

62 I Iaveh no nilaza ny amin’ity fitoerana ity fa horavana izy, ka tsy hisy honina eto intsony, na olona na biby, fa ho tany maty mandrakizay izy!

63 Ary rehefa tapitra ny famakiako ity boky ity, dia asio vato mifehy aminy, ka atsipazo any afovoan’i Eofrata any izy,

64 sy ataovy hoe: Toy izao no hilentehan’i Babilôna, sy tsy hifongarany intsony, avy amin’ny loza hahàtrako aminy, fa ho lavo lany hery izy.

Hatreo ny tenin’i Jeremia.

Ny nanjò an’i Jerosalema sy ny soa natao an’i Jôakîna

1 Ary 21 taona i Sedesiasa fony izy tonga mpanjaka; ary 11 taona izy no nanjaka tao Jerosalema. Ny anaran-dreniny dia Amita, zanaka vavin’i Jeremia, avy ao Lobnà.

2 Nanao izay ratsy eo imason’i Iaveh izy, nianatra izay rehetra nataon’i Jôakima.

3 Ary noho ny fahatezeran’i Iaveh no nahatongavan’izany tamin’i Jerosalema sy i Jodà, mandra-panariny azy, tsy ho eo anatrehan’ny tavany. Ary i Sedesiasa dia nidina tamin’ny mpanjakan’i Babilôna.

4 Tamin’ny taona faha-9 nanjakan’i Sedesiasa, tamin’ny volana faha-9, tamin’ny andro fahafolon’ny volana, dia tonga hamely an’i Jerosalema i Nabokodonozora, mpanjakan’i Babilôna, mbamin’ny tafiny rehetra; ka nitoby tamin’ny tandrifiny sy nanao manda fanakekezana manodidina azy;

5 ary natao fahirano ny tanàna, hatramin’ny taona faha-11 nanjakan’i Sedesiasa.

6 Nony tamin’ny volana faha-4, andro fahasivin’ny volana, dia efa mafy ny mosary tao an-tanàna, ka tsy nisy intsony izay hanin-kohanin’ny vahoakan’ny tany; koa tamin’izay,

7 dia nobangaina ny tanàna, ka vaky nandositra avokoa ny lehilahy mpiady; alina no nivoahany tao an-tanàna, tamin’ny vavahady anelanelan’ny manda roa, akaikin’ny sahan’ny mpanjaka; raha ilay voahodidin’ny Kaldeanina iny ny tanàna, dia nihazo ny lalan’ny tany lemaka izy.

8 Nenjehin’ny miaramila Kaldeanina anefa ny mpanjaka; ka trany teo amin’ny tany lemak’i Jerikô i Sedesiasa; dia niparitaka lavitra azy ny miaramilany rehetra.

9 Nosamboriny ny mpanjaka, dia nentina niakatra any amin’ny mpanjakan’i Babilôna, tao Reblà, amin’ny tanin’i Hemata, dia namoaka teny fitsarana momba azy izy.

10 Novonoin’ny mpanjakan’i Babilôna teo imason-drainy ireo zanaka lahin’i Sedesiasa; novonoina tao Reblà koa ny mpanapaka rehetra tamin’i Jodà.

11 Raha efa izany nopotsiriny ny mason’i Sedesiasa, ka nafatony tamin’ny rojo varahina roa izy, ary nentin’ny mpanjakan’i Babilôna nankany Babilôna izy, sy notanany an-tranomaizina mandra-pahafatiny.

12 Tamin’ny volana faha-5, andro faha-10n’ny volana, dia izay taona faha-19 nanjakan’i Nabokodonozora, no tonga tany Jerosalema i Nabozardàna, kapitenin’ny mpiambina, izay mpandraharahan’ny mpanjakan’i Babilôna;

13 ka nandoro ny tranon’i Iaveh, mbamin’ny tranon’ny mpanjaka sy ny trano rehetra tao Jerosalema; nodorany tamin’ny afo avokoa ny trano lehibe rehetra.

14 Ary noravan’ny miaramila Kaldeanina rehetra, nanaraka ny kapitenin’ny mpiambina, ny manda nanodidina an’i Jerosalema.

15 Nentin’i Nabozardàna, kapitenin’ny mpiambina, ho babo ny sasany tamin’ny olo-mahantra indrindra, mbamin’ny olona sisa tafajanona tao an-tanàna, sy ireo efa nitsoaka nanatona ny mpanjakan’i Babilôna, ary ny mpanao taozavatra sisa.

16 Navelan’i Nabozardàna kapitenin’ny mpiambina ihany anefa ny olo-mahantra sasany tamin’ny tany ho mpamboly voaloboka sy ho mpiasa tany.

17 Novakivakin’ny Kaldeanina ny andry varahina amin’ny tranon’i Iaveh, mbamin’ny ranomasina varahina sy ny fanambaniny izay tao an-tranon’i Iaveh, dia nentiny nankany Babilôna ny varahina tamin’ireo.

18 Nentiny koa ny vilany, ny lapelina, ny antsy, ny vilia kely, ny kôpy, mbamin’ny fanaka varahina rehetra, fitondra manao ny fanompoana.

19 Nentin’ny kapitenin’ny mpiambina koa ny tavin-drano, ny fanembohana, ny vilia kely, ny vilany, dia izay vita amin’ny volamena sy ny volafotsy.

20 Ny amin’ny andry roa, ny ranomasina, mbamin’ireo omby varahina 12 nitaingenany sy ny fanambaniny, izay nampanaovin’i Salômôna mpanjaka, tao an-tranon’i Iaveh, dia tsy nisy tokony handanjana ny varahina tamin’ireo fanaka rehetra ireo.

21 Ny amin’ny andry, dia 18 hakiho no haavon’ny andry iray, ary kofehy 12 hakiho no nandrefy azy manodidina, ary voatondro efatra ny hateviny, ary poaka aty izy.

22 Nisy loha andry varahina ny tampony; dimy hakiho no haavon’ny loha andry iray; nisy harato sy ampongabendanitra ny manodidina ny loha andry, ary varahina avokoa izany. Torak’izany koa ny andry faharoa, mbamin’ny ampongabendanitra.

23 Ampongabendanitra 96, no tamin’ny lafiny, ary 100 no isan’ny ampongabendanitra rehetra tamin’ny harato, amin’ny manodidina rehetra.

24 Nalain’ny kapitenin’ny mpiambina i Saraiasa mpisorona lehibe, i Sôfônia mpisorona amin’ny filaharana manarakaraka, ary ny mpiandry varavarana telo lahy.

25 Ny tao an-tanàna koa, nangalany manamboninahitra anankiray, mpifehy ny olo-mpiady, olona fito lahy, anisan’ny mpanolo-tsaina manokan’ny mpanjaka, izay hita tao an-tanàna, ny mpanoratry ny komandin’ny miaramila, miadidy ny fanoratana ny olona amin’ny tany ho miaramila, ary ankapobem-bahoaka amin’ny tany 60 lahy izay hita tao an-tanàna.

26 Nosamborin’i Nabozardàna kapitenin’ny mpiambina ireo, dia nentiny ho any amin’ny mpanjakan’i Babilôna, any Reblà.

27 Novonoin’ny mpanjakan’i Babilôna ireo, sy nataony maty tao Reblà, amin’ny tanin’i Emata. Toy izany no nitondrana an’i Jodà ho babo, lavitry ny taniny.

28 Izao no isan’ny olona nentin’i Nabokodonozora ho babo: Lehilahy avy amin’i Jodà 3.023, tamin’ny taona faha-7;

29 olona tamin’ny mponina tao Jerosalema, 832, tamin’ny taona faha-18 nanjakan’i Nabokodonozora;

30 lehilahy avy amin’i Jodà 745, nentin’i Nabozardàna, kapitenin’ny mpiambina, ho babo, tamin’ny taona faha-23 nanjakan’i Nabokodonozora. 4.600 no tontalin’izy rehetra.

31 Tamin’ny taona faha-37 nahababo an’i Joasina, mpanjakan’i Jodà, volana faha-12, andro faha-25n’ny volana tamin’ny taona vao nanjakan’i Evil-Merôdàka, mpanjakan’i Babilôna, dia nampitràka ny lohan’i Joasinampanjakan’i Jodà izy io, ka navoakany hiala tao an-tranomaizina.

32 Nanaovany teny be halemem-panahy; nasandrany ho ambony noho ny seza fipetrahan’ireo mpanjaka niaraka taminy tao Babilôna;

33 nasainy novana ny fitafiany tao an-tranomaizina; ary tsy tapaka nihinana teo anatrehany i Joasina, tamin’ny andro rehetra niainany.

34 Ny amin’ny fivelomany, ny fivelomany hatrany hatrany dia ny mpanjakan’i Babilôna no niantoka azy isan’andro, mandra-pahafatiny, tamin’ny andro rehetra niainany.