Category: 1Samoela

Ny nandresen’i Saola ny Amônita

1 Ary i Naasy Amônita niakatra dia nitoby teo anoloan’i Jabesy any Galaada. Ka hoy ny mponina rehetra tany Jabesy tamin’i Naasy: «Manaova fanekem-pihavanana aminay dia hanompo anao izahay.»

2 Fa izao no navalin’i Naasy Amônita azy ireo: «Hifampiraharaha aminareo aho, raha manaiky ianareo ny hamotsirako tsirairay ny masonareo rehetra ankavanana, mba hanalako baraka an’i Israely rehetra.»

3 Ka hoy ny loholon’i Jabesy taminy: «Mba omeo andro hafitoana àry izahay handefasanay iraka ho any amin’ny faritanin’i Israely rehetra; ka raha tany tsy misy olona hamonjy anay, dia hitolo-tena aminao izahay.»

4 Nankany Gabaàn’i Saola ny iraka, dia nilaza izany zavatra izany mba ho ren’ny vahoaka, ka nanandratra ny feony ny vahoaka rehetra ary nitomany.

5 Ary indro fa tonga avy any an-tsaha, nandroaka ny ombiny i Saola tamin’izay, ka hoy i Saola hoe: «Maninona ity vahoaka no mitomany?» Dia nambaran’ny olona azy ny voalazan’ny olona avy any Jabesy.

6 Vao nandre izany teny izany i Saola, dia nilatsaka taminy ny Fanahin’i Iaveh ka nirehitra ny hatezerany.

7 Naka omby roa izy, norasarasainy ho madinika, dia nampitondrainy iraka ho any amin’ny faritanin’i Israely rehetra nataony hoe: «Na zovy na zovy tsy handeha manaraka an’i Saola sy i Samoela dia hatao tahaka ireny ny ombiny.» Azon’ny tahotra an’i Iaveh ny vahoaka, ka indray niainga toy ny olona iray ihany izy rehetra.

8 Notsapain’i Saola tamin’ny matso ny toetrany tany Bezeka, ka telo hetsy no isan’ny zanak’i Israely, ary telo alinany lehilahy amin’i Jodà.

9 Dia hoy izy tamin’iretsy iraka tonga: «Lazao amin’ny olona any Jabesy any Galaada fa rahampitso ilay efa mahery iny ny andro dia hahazo famonjena ianareo.» Nambaran’ny iraka tamin’ny olona tany Jabesy izany, ka feno hafaliana izy ireo.

10 Ary hoy ny olona tany Jabesy tamin’ny Amônita: «Rahampitso hitolo-tena hanaiky anareo izahay ka dia hataonareo aminay izay tianareo.»

11 Nony ampitso, nozarain’i Saola ho telo toko ny vahoaka dia nankany an-tobin’ny Amônita, tamin’ny fiambenana maraina izy ireo, ka namely azy ireo mandra-pahafanàn’ny andro. Nielipatrana izay afa-nitsoaka ka tsy nisy tafaraka na roa monja aza.

I Saola natsangana ho mpanjaka

12 Ary hoy ny vahoaka tamin’i Samoela: «Zovy moa no nilaza hoe: Dia i Saola ve no hanjaka aminay? Atolory anay izany olona izany fa hataonay maty.»

13 Fa hoy i Saola: «Tsy misy olona hatao maty anio, fa androany no namonjen’i Iaveh an’i Israely.»

14 Ary hoy i Samoela tamin’ny vahoaka: «Andeha isika ho any Galgalà, hanavao ny fanjakana any.»

15 Dia nankany Galgalà ny vahoaka rehetra ka nanangana an’i Saola ho mpanjaka, teo anatrehan’i Iaveh, tany Galgalà, ary teo no nanateran’izy ireo sorom-pisaorana teo anatrehan’i Iaveh; ary teo i Saola sy ny lehilahy rehetra amin’i Israely dia nanao firobirobiana fatratra.

Niala tsy ho mpitsara i Samoela eo anatrehan’i Saola

1 Hoy i Samoela tamin’i Israely rehetra: «Izao àry efa nihaino ny feonareo aho, tamin’izay rehetra nolazainareo tamiko, ary efa nanangana mpanjaka aminareo.

2 Koa ankehitriny, indro ny mpanjaka handeha alohanareo. Izaho ity efa antitra sy fotsy volo, ary ny zanako indreo eo aminareo. Hatra ny fony mbola tanora aho no nandeha teo alohanareo ka mandrak’ankehitriny;

3 ary inty aho, ataovy tenin’ny vavolombelona ny amiko eto anatrehan’i Iaveh sy ny voahosony: ombin’iza no mba nalaiko ary ampondran’iza no mba nalaiko? Zovy no mba nanaovako tsy an-drariny, ary iza no nampahoriko? Zovy no nandraisako kolikoly, mba hodiako tsy mahita azy? Fa honerako aminareo izany».

4 Dia hoy ny navalin’izy ireo: «Tsy nanaovanao tsy an-drariny izahay, na nampahory anay ianao, na nandray inona na inona teo an-tanan’olona».

5 Ary hoy izy taminy: «I Iaveh no vavolombelona anio, fa tsy nahita na inona na inona teo an-tanako ianareo». Hoy ny vahoaka namaly azy: «Vavolombelona Izy».

6 Dia hoy i Samoela tamin’ny vahoaka: Eny, vavolombelona i Iaveh izay nanangana an’i Môizy sy i Aarôna, ary nitondra ny razanareo niakatra avy tany an-tany Ejipta.

7 Koa ankehitriny avia eto anatrehako ianareo, fa tiako ny miantso anareo amin’ny fitsarana eto anatrehan’i Iaveh ny amin’ny soa rehetra nataony taminareo sy ny razanareo.

8 Taorian’ny nahatongavan’i Jakôba tany Ejipta, dia nitaraina tamin’i Iaveh ny razanareo, ka naniraka an’i Môizy sy i Aarôna i Iaveh, ary izy ireo nitondra ny razanareo hivoaka avy tany Ejipta, sy namponina azy tamin’ity tany ity.

9 Nanadino an’i Iaveh Andriamaniny anefa izy ireo, ka natolony ho eo an-tanan’i Sisarà, filohan’ny tafik’i Hasora, sy ho eo an-tanan’ny Filistinina, ary ho eo an-tanan’ny mpanjakan’i Moaba, izay niady taminy.

10 Dia nitaraina tamin’i Iaveh izy ireo nanao hoe: Nanota izahay, fa nandao an’i Iaveh sy nanompo ny Baala sy ny Astarte! Fa izao dia afaho amin’ny tanan’ny fahavalonay izahay ary hanompo Anao!

11 Dia nirahin’i Iaveh i Jerobaala, i Badana, i Jefte, ary i Samoela, ka nanafaka anareo tamin’ny fahavalonareo rehetra manodidina anareo izy, dia nandry feizay, teo amin’ny fonenanareo ianareo.

12 Ary nony nahita an’i Naasy mpanjakan’ny taranak’i Amôna tamy hiady aminareo anefa ianareo, dia nanao tamiko hoe: Tsia, fa aoka hisy mpanjaka hanjaka aminay! Kanefa i Iaveh no mpanjakanareo fahizay.

13 Koa indro àry ny mpanjaka nofidinareo sy nangatahinareo: indro fa misy mpanjaka natsangan’i Iaveh aminareo.

14 Raha matahotra an’i Iaveh ianareo, raha manompo Azy, sy mankatò ny teniny, raha tsy mandika ny tenin’i Iaveh ary raha samy manaraka an’i Iaveh Andriamanitrareo ianareo sy ny mpanjaka manjaka aminareo…

Ny hanjò raha tsy manaiky an’i Iaveh

15 Fa raha tsy mankatò ny tenin’i Iaveh kosa ianareo ary mandika ny didin’i Iaveh dia hamely anareo ny tanan’i Iaveh toy ny efa namelezany ny razanareo.

16 Ary ankehitriny andraso kely koa ka jereo ny zava-dehibe efa hataon’i Iaveh eo imasonareo.

17 Tsy izao va no fijinjana ny varimbazaha? Hiantso an’i Iaveh aho, ary hahatonga kotrokorana sy ranonorana Izy, ary ho fantatrareo amin’izany fa lehibe loatra eo imason’i Iaveh ny ratsy nataonareo tamin’ny nangatahanareo mpanjaka ho anareo.

18 Dia niantso an’i Iaveh i Samoela, ary nampiavy kotrokorana sy ranonorana i Iaveh androtr’izay ihany ka natahotra mafy an’i Iaveh sy an’i Samoela ny vahoaka.

19 Hoy ny vahoaka rehetra tamin’i Samoela: «Mivavaha amin’i Iaveh Andriamanitrao ho an’ny mpanomponao, mba tsy ho faty izahay, fa nanampy ny fahotanay rehetra ny hadisoanay nangataka mpanjaka ho anay!»

20 Dia hoy i Samoela tamin’ny vahoaka: «Aza matahotra. Efa nataonareo tokoa izany ratsy rehetra izany, nefa aza mitsahatra manaraka an’i Iaveh, ary manompoa an’i Iaveh amin’ny fonareo rehetra.

21 Aza mivily sao mankany amin’ny zava-poana izay tsy hahazoan-tsoana fahafahana akory, satria zava-poana.

22 Fa tsy handao ny olony i Iaveh, noho ny Anarany lehibe, satria sitrak’i Iaveh ny nanao anareo ho olony.

23 Ary raha ny amiko, dia lavitra ahy izay hanota amin’i Iaveh ka hitsahatra ny tsy hivavaka ho anareo. Fa hatoroko anareo ny lalana tsara sy mahitsy.

24 Izao ihany, matahora an’i Iaveh ary manompoa Azy marina, amin’ny fonareo rehetra. Satria jereo ange ireo zava-dehibe nataony teo aminareo!

25 Raha mbola mikiry manao ratsy ihany anefa ianareo dia ho levona ianareo sy ny mpanjakanareo».

Ny namelezana ny Filistinina

1 Ny taonan’i Saola nony tonga mpanjaka izy dia…, ary roa taona no nanjakany tamin’i Israely.

2 Telo arivo lahy no nofantenan’i Saola tamin’i Israely homba azy; ny roa arivo nitoetra tao aminy tao Makmasy sy tany amin’ny tendrombohitr’i Betela ary ny arivo teo amin’i Jônatasy tany Gabaàn’i Benjamina, fa ny vahoaka sisa, samy nampodiny ho any an-dainy avy.

3 Namely ny miaramilan’ny Filistinina izay tao Gabea i Jônatasy ka ren’ny Filistinina izany. Ary nampitsoka ny trômpetra tany amin’ny tany rehetra i Saola ka nanao hoe: «Aoka handre ny Hebrio».

4 Dia ren’i Israely rehetra ny vaovao: Namely ny miaramilan’ny Filistinina i Saola, ary tonga mahadikidiky ny Filistinina aza i Israely. Ary nantsoina ho any amin’i Saola any Galgalà ny vahoaka.

5 Dia nivory hiady amin’i Israely ny Filistinina: telo alina ny kalesiny, enina arivo ny olona an-tsoavaly, ary ny vahoaka tsy hita isa hoatra ny fasika eny amoron-dranomasina. Tonga nitoby teo Makmasy atsinanan’i Bety Avena izy.

6 Nony hitan’ny lehilahy amin’i Israely fa poritra mafy izy, satria voatery mafy indrindra, dia lasa izy niery tany an-johy, tany anaty ala kely, tany amin’ny haram-bato, tany an-davaka ary tany an-davaka famorian-drano.

7 Nisy Hebrio sasany koa nita an’i Jordany ho any amin’ny tany Gada sy Galaada.

Tapaka ny fivavahan’i Samoela sy i Saola

I Saola izany dia mbola tany Galgalà ary tera-kovitra avokoa ny vahoaka nanaraka azy.

8 Niandry hafitoana izy, araka ny fotoana noferan’i Samoela. Nefa tsy tonga tany Galgalà i Samoela, ka nihahaka lavitra an’i Saola ny vahoaka.

9 Hoy i Saola tamin’izay: «Ento atỳ amiko ny sorona dorana sy ny fanati-pihavanana». Dia nanatitra ny sorona dorana izy.

10 Nony avy nanatitra ny sorona dorana izy, dia indro tonga i Samoela, ka nivoaka hitsena azy i Saola mba hiarahaba azy.

11 Ary hoy i Samoela: «Fa inona ity nataonao?» Dia hoy i Saola: «Nony hitako fa nihahaka lavitra ahy ny vahoaka, ianao tsy tonga tamin’ny fotoana voafetra ary ny Filistinina efa tafavory tany Makmasy

12 dia niteny anankampo aho: Hidina hamely ahy atỳ Galgalà ity ny Filistinina, nefa aho mbola tsy nanao fifonana tamin’i Iaveh akory. Koa na dia tsy tiako velively aza, dia voatery nanatitra ny sorona dorana aho.»

13 Hoy i Samoela tamin’i Saola: «Fanaon’ny adala ny anao tamin’izany, fa tsy nitandrina ny didy nomen’i Iaveh Andriamanitrao anao ianao. Fa ho nampaharetin’i Iaveh mandrakizay ny fanjakanao amin’i Israely.

14 Fa ankehitriny tsy haharitra ny fanjakanao. Fa efa nitady lehilahy araka ny fony i Iaveh, ary i Iaveh efa nanendry azy ho mpanjakan’ny olony; satria ianao tsy nitandrina izay nandidian’i Iaveh anao.»

15 Dia niainga i Samoela niakatra avy any Galgalà ho any Gabaàn’i Benjamina. Ary i Saola nampanao matso ny olona teo aminy; sahabo ho enin-jato lahy ny isany.

Fiomanana amin’ny ady

16 I Saola sy i Jônatasy zanany mbamin’ny vahoaka momba azy, nitoby tao Gabaàn’i Benjamina, ary ny Filistinina kosa nitoby tao Makmasy.

17 Ny tafi-pandringanana nivoaka avy teo an-tobin’ny Filistinina ka nizara telo toko: ny toko iray nihazo ny lalana mankany Efrà ho any amin’ny tany Soala,

18 ny toko iray nihazo ny lalana mankany Bety-Hôrôna; ary ny toko fahatelo, ny lalana mankany amin’ny faritany eo ambonin’ny lohasaha Seboima amin’ny ilan’ny efitra.

19 Tsy nisy mpanefy teo amin’ny tanin’i Israely rehetra, fa nataon’i Filistinina hoe: «Aoka ny Hebrio tsy hahazo manefy sabatra na lefona intsony.»

20 Ka samy nidina nankany amin’ny Filistinina i Israely rehetra hanasa ny angadiny, ny angady mibaka roa, ny famaky, ny angadin’omby;

21 hany ka dombo matetika ny lela angady, ny angady mibaka roa, ny angady telo rantsana sy ny famaky, ary tsy voahitsy indray ny fanindronana omby.

22 Koa noho izany dia indro fa tamin’ny andro hiadiana dia tsy nisy lefona na sabatra teo an-tanan’ny vahoaka rehetra nomba an’i Saola sy i Jônatasy, fa teo an-tanan’i Saola sy i Jônatasy zanany ihany no nisy.

23 Ny andian’ny miaramilan’ny Filistinina anankiray nankao amin’ny hadilalan’i Makmasy.

Nasian’i Jônatasy ny Filistinina

1 Indray andro izay, hoy i Jônatasy tamin’ny zatovo nitondra ny fiadiny: «Andeha isika hiampita eny amin’ny antoko miaramilan’ny Filistinina erỳ an-dafy». Tsy nolazainy tamin-drainy anefa izany.

2 I Saola nitoetra teo an-tsisin’i Gabaà, ambanin’ny ampongabendanitra any Magrôna, ary sahabo ho enin-jato lahy ny vahoaka teo aminy.

3 Ary nitafy ny efôda i Akiasy zanak’i Akitoba, rahalahin’i Ikabôda, zanak’i Finea zanak’i Helì, mpisoron’i Iaveh tany Silô. Tsy nahalala ny vahoaka, fa hoe lasa i Jônatasy.

4 Teo an-tenatenan’ny hadilalana, notadiavin’i Jônatasy hankanesana eny amin’ny antoko-miaramilan’ny Filistinina, dia nisy haram-bato kitso loha tamin’ny laniny iray, ary haram-bato kitso loha tamin’ny laniny iray; ny iray natao hoe Bosesa ary ny iray kosa Sene.

5 Ny iray tamin’ireo haram-bato ireo nijoro teo avaratra, tandrifin’i Makmasy; ny iray kosa teo atsimo, tandrifin’i Gabea.

6 Dia hoy i Jônatsy tamin’ny zatovo nitondra ny fiadiany: «Andeha isika ho any amin’ny antoko-miaramilan’ireo tsy mifora ireo; angamba hiasa hanampy antsika i Iaveh, satria tsy misy mahasakana an’i Iaveh tsy hamonjy, na amin’ny maro na amin’ny vitsy».

7 Dia hoy ity mpitondra fiadiana: «Ataovy izay rehetra tianao, fa inty aho momba anao, vonon-kanaraka anao».

8 Ary hoy i Jônatasy: «Izao àry, dia handeha amin’ireo olona ireo isika ary hiseho aminy koa isika.

9 Raha ataony hoe: Andraso aloha ho tonga any aminareo izahay, dia hiandry eo amin’izay itoerantsika isika, fa tsy hiakatra ho any aminy.

10 Fa raha ataony hoe: Miakara atỳ aminay, dia hiakatra isika, fa natolotr’i Iaveh eo an-tanantsika izy. Famantarana ho antsika izany».

11 Dia niseho tamin’ny antoko-miaramilan’ny Filistinina izy roa lahy, ka hoy ny Filistinina: «Indreto ny Hebrio mivoaka avy any an-davaka niereny».

12 Ary niteny tamin’i Jônatasy sy ny mpitondra fiadiany ny miaramila amin’io antokony io nanao hoe: «Miakara atỳ aminay, fa hataonay mahita raha ianareo». Dia hoy i Jônatasy tamin’ity mpitondra fiadiany: «Manaraha ahy, fa efa natolotr’i Iaveh eo an-tanantsika izy ireo».

13 Koa niakatra nandady tongotra aman-tanana i Jônatasy narahin’ity mpitondra fiadiany. Ary lavo teo anoloan’i Jônatasy ny Filistinina, sady namono teo aoriany koa ity mpitondra fiadiany.

14 Dia sahabo ho roapolo lahy aloha no matin’i Jônatasy sy ny mpitondra fiadiany tamin’io famelezany voalohany tao anatin’ny tany antsasaky ny vava asa aminy tany irayarpenta.

Ady nifanaritaka

15 Niely tao an-toby ny fahatahorana mafy, tany an-tany lemaka ary tamin’ny vahoaka rehetra; raiki-tahotra koa ny antoko-miaramila mbamin’ny tafi-pandringanana; nihorohoro ny tany. Fahatsiravina avy amin’Andriamanitra izany.

16 Tazan’ny mpitilin’i Saola izay tao Gabaàn’i Benjamina, ny ielezany sy ifanaritahan’ny vahoaka be tamin’ny Filistinina.

17 Ka hoy i Saola tamin’ny vahoaka nomba azy: «Ataovy ny matso, ka zahao izay niala tamintsika». Dia nanao matso izy ireo, ka hita fa i Jônatasy sy ny mpitondra fiadiany no tsy teo.

18 Ary hoy i Saola tamin’ny Akiasy: «Ento mankatỳ ny Fiaran’Andriamanitra», fa teo amin’ny zanak’i Israely ny Fiaran’Andriamanitra tamin’izany andro izany.

19 Raha mbola niteny tamin’ny mpisorona i Saola dia nitombo ny tabataba teny an-tobin’ny Filistinina, ka hoy i Saola tamin’ny mpisorona: «Tsoahy ny tananao».

20 Raha efa izany dia nivory i Saola mbamin’ireo vahoaka rehetra nomba azy, ka nandroso tonga hatrany amin’ny toerana niadiana; ka indro fa izy samy izy no nifamely sabatra ary efa nifanaritaka be ihany.

21 Ny Hebrio, izay teo amin’ny Filistinina teo taloha koa, dia niara-niakatra taminy ho eo an-toby, eny manodidina eny, ary rafitra niandany tamin’i Israely nomba an’i Saola sy i Jônatasy.

22 Ireo lehilahy rehetra amin’i Israely, izay niery tany amin’ny tendrombohitra Efraima, nony nandre ny nandosiran’ny Filistinina, dia rafitra nanenjika sy niady tamin’ireny koa.

23 Toy izany no nanafahan’i Iaveh an’i Israely tamin’izany andro izany. Ary notohizany ny ady mandra-pahatonga any Bety-Avena.

Fandraràn’i Saola nodikain’i Jônatasy

24 Reraka mafy ny lehilahy amin’i Israely tamin’izany andro izany. Nampianiana ny vahoaka i Saola nanao hoe: «Ho voaozona anie izay lehilahy mihinan-kanina, mandra-paharivan’ny andro, mandra-pamaliako ny fahavaloko». Ka tsy nisy olona nitendry hanina na dia iray aza.

25 Tonga tany amin’ny ala ny vahoaka ary nisy tantely teny ambonin’ny tany.

26 Ary niditra ny ala ny vahoaka ka nahita tantely nitsononòka, nefa tsy nisy sahy nanainga ny tananyho eo am-bavany, fa natahotra ny fianianana ny vahoaka.

27 Tsy mba nandre anefa i Jônatasy nony nampanaovin-drainy fianianana ny vahoaka, ka narosony ny loha tehina teny an-tanany dia natsoboka tao amin’ny toho-tantely ary nataony tao am-bavany ny tanany, dia nihiratra ny masony.

28 Fa niteny kosa tamin’izay ity olona iray tamin’ny vahoaka, nanao hoe: «Rainao anie ka nampianiana ny vahoaka nanao hoe: Ho voaozona anie izay lehilahy mihinan-kanina anio! Efa reraka erỳ ny vahoaka».

29 Dia hoy i Jônatasy: «Nampidirin’i dada angano lahy ny vahoaka! Jereo ange ity fihiratry ny masoko, azon’ilay izaho nanandrana kely tamin’ny tantely teo!

30 Raha izay ny vahoaka no nihinana androany tamin’ny babo azony tamin’ny fahavalony dia ho mafy lavitra ny nandresena ny Filistinina».

Hadisoana ara-pombam-pivavahana nataon’ny vahoaka

31 Namely ny Filistinina hatrany Makmasy ka hatrany Hajalôna izy ireo tamin’izany andro izany, ka reraka indrindra ny vahoaka,

32 dia nirotsaka nianjady tamin’ny babo ny vahoaka: nalainy ny ondry, ny omby mbamin’ny zanak’omby, ka novonoiny tamin’ny tany dia nohanin’ny vahoaka mbamin’ny rany.

33 Ary nisy nilaza tamin’i Saola nanao hoe: «Indro nanota tamin’i Iaveh ny vahoaka, fa homan-javatra miaraka amin’ny rany.» Ka hoy i Saola: «Efa nanao hadisoana ianareo, ka kodiavo vato lehibe ho atỳ amiko izao ankehitriny izao ihany!»

34 Ary hoy i Saola: «Mieleza any amin’ny vahoaka, ka lazao aminy hoe: Samia mitondra ny ombiny na ny ondriny atỳ amiko sy mamono azy eto, vao hihinana, ka tsy hanota amin’i Iaveh ianareo amin’ny fihinanan-javatra miaraka amin’ny rany.» Dia samy nitondra ny ombiny, tamin’ny tanany, nandritra ny alina ny vahoaka rehetra, ka namono azy teo.

35 Nanangana ôtely ho an’i Iaveh i Saola: io no voalohan’ôtely natsangany ho an’i Iaveh.

I Jônatasy hita fa diso, saingy navotan’ny vahoaka

36 Ary hoy i Saola: «Dieny mbola alina ny andro dia ndeha hidina manenjika ny Filistinina isika; hobabointsika mandra-pahazavan’ny andro izy, ary tsy hasiantsika miangana na dia iray aza.» Hoy izy ireo: «Ataovy izay sitrakao rehetra.» Ary hoy ny mpisorona: «Andeha hanatona an’Andriamanitra etoana.»

37 Dia nanontany an’Andriamanitra i Saola nanao hoe: «Hidina hanenjika ny Filistinina va aho? Hatolotrao eo an-tanan’i Israely va ireny?» Fa tsy nomeny valy izy, tamin’izay andro izay.

38 Hoy i Saola: «Avia atỳ ianareo rehetra loholon’ny vahoaka. Zahao ka fantaro izay fahotananatao androany.

39 Fa raha velona koa i Iaveh mpanafaka an’i Israely dia tsy maintsy maty izay hahitana izany, na dia i Jônatasy zanako aza.» Ary tsy nisy namaly azy teo amin’ny vahoaka rehetra.

40 Ka hoy izy tamin’i Israely rehetra: «Aoka ianareo ho an-daniny, ary izaho sy i Jônatasy zanako kosa ho ankilany.» Dia hoy ny vahoaka tamin’i Saola: «Ataovy izay sitrakao.»

41 Ary hoy i Saola tamin’i Iaveh: «Ry Andriamanitr’i Israely ô, asehoy izay marina!» Dia i Jônatasy sy i Saola no voatondro, ka ny vahoaka afaka.

42 Ka hoy i Saola: «Ataovy filokana izaho sy i Jônatasy zanako.» Dia i Jônatasy no voatondro.

43 Ka hoy i Saola tamin’i Jônatasy: «Ambarao amiko izay nataonao.» Dia nambaran’i Jônatasy azy, ka hoy izy: «Nanandrana tantely tamin’ny loha tehina tetỳ an-tanako, ary inty aho manaiky ny ho faty.»

44 Dia hoy i Saola: «Hasian’Andriamanitra mafy indrindra anie aho, raha tsy hatao maty tokoa ianao, ry Jônatasy!»

45 Fa hoy ny vahoaka tamin’i Saola: «I Jônatasy izay nanao izao famonjen-dehibe izao tamin’i Israely indray ve no ho faty è! Sanatria izany! Raha velona koa i Iaveh tsy hisy latsaka amin’ny tany, na dia ny singam-bolondohany iray akory aza; fa ny nataony androany dia niarahany tamin’Andriamanitra.» Toy izany no namonjen’ny vahoaka an’i Jônatasy, ka tsy maty izy.

46 I Saola tsy maty fa nanenjika ny Filistinina ary tafaverina tany amin’ny taniny ny Filistinina.

Famintinina ny nanjakan’i Saola

47 Rehefa azon’i Saola ny fanjakana tamin’ny Israely, niady tamin’ny fahavalony rehetra manodidina izy, dia tamin’i Moaba, tamin’ny taranak’i Amôna, tamin’i Edôma, tamin’ireo mpanjakan’i Sobà ary tamin’ny Filistinina, ka izay nitodihany rehetra na aiza na aiza resiny avokoa.

48 Nampiseho herim-po tany an’ady izy, dia namely an’i Amaleka, ka nanafaka an’i Israely teo an-tanan’izay namabo azy.

49 Ny zanaka lahin’i Saola dia i Jônatasy, Jesoì, Melkisoà, ary ny anaran’ny zanany roa vavy, dia Meroba ny zokiny ary Mikola ny zandriny.

50 Ny anaran’ny vadin’i Saola kosa dia Akinôama, zanaka vavin’i Akimaasy. Ny anaran’ny lehiben’ny foloalindahy dia Abnera zanak’i Nera, rahalahin-drain’i Saola.

51 I Kisy rain’i Saola, sy i Nera rain’i Abnera dia samy zanak’i Abiela.

52 Nandritra ny andro rehetra niainan’i Saola dia mafy dia mafy ny ady tamin’ny Filistinina, ka nony nahita lehilahy matanjaka sy mahery fo i Saola dia nitana azy ho amin’ny fanompoana azy.

Ady masina tamin’ny Amalesita

1 Ary hoy i Samoela tamin’i Saola: «Izaho no nirahin’i Iaveh hanosotra anao ho mpanjaka amin’ny vahoakany, amin’i Israely: koa henoy izay lazain’i Iaveh:

2 Izao no lazain’i Iaveh amin’ny tafika: Nodinihiko ny nataon’i Amaleka tamin’i Israely dia ny nitsanganany nisakana azy teny an-dalana fony izy niakatra avy tany Ejipta.

3 Koa ankehitriny, mandehana, asio i Amaleka, ka ataovy anatema avokoa izay azy rehetra; aza mamindra fo aminy fa ataovy maty avokoa, na lahy na vavy, na kely sy mbola minono, na omby na ondry, na rameva na ampondra».

4 Nampandrenesin’i Saola ny vahoaka izany: dia nampanaoviny matso tany Telaima izy ireo, ka roa hetsy ny miaramila an-tongotra nisainy, ary iray alina ny lehilahy amin’i Jodà.

5 Dia nandroso i Saola hatrany amin’ny tanànan’i Amaleka ary nametraka otrika tao amin’ny lohasaha.

6 Hoy i Saola tamin’ny Kineanina: «Mandehana mihataka ianareo, midìna avy eo afovoan’i Amaleka, fandrao voasaroko miaraka aminy koa ianareo, fa soa no nataonareo tamin’ny zanak’i Israely rehetra fony izy nivoaka avy tany Ejipta». Dia nihataka niala teo afovoan’i Amaleka ny Kineanina.

7 Noresen’i Saola i Amaleka, hatrany Hevilà ka hatrany Sora eo atsinanan’i Ejipta.

8 I Agaga mpanjakan’i Amaleka nataony sambo-belona, ary ny vahoaka rehetra nataony anatema tamin’ny lelan-tsabatra.

9 Tsy novonoin’i Saola sy ny vahoaka anefa i Agaga, mbamin’ny tsara indrindra tamin’ny ondry, ny omby, ny biby avy amin’ny terany fanindroany, zanak’ondry mbamin’izay tsara rehetra, tsy nekeny hatao anatema izany, fa ny ratsiratsy sy tsy misy vidiny ihany no nataony anatema.

Nailik’i Iaveh i Saola

10 Tonga tamin’i Samoela ny tenin’i Iaveh nanao hoe:

11 «Manenina Aho tamin’ny nananganako an’i Saola ho mpanjaka; fa nivily niala tamiko izy, ary tsy narahiny ny teniko». Dia nalahelo i Samoela ary nitaraina tamin’i Iaveh izy nandritra iny alina iny.

12 Nifoha maraina koa i Samoela hitsena an’i Saola, dia nisy nilaza tamin’i Samoela hoe: «Tany Karmela i Saola nanangana tsangam-batoho azy, ary avy eo izy dia niverina dia nandroso lavidavitra sy nidina nankany Galgalà».

13 Dia nankany amin’i Saola i Samoela, ka hoy i Saola taminy: «Hotahin’i Iaveh anie ianao! Efa tanteraka ny tenin’i Iaveh».

14 Ary hoy i Samoela: «Ka inona izany fibarareokan’ondry ren’ny sofiko sy fimamàn’omby henoko izany?»

15 Dia hoy ny navalin’i Saola: «Nentin’ny olona avy amin’ny Amalesita ireny; fa navelan’ny olona hatao sorona ho an’i Iaveh Andriamanitrao ny tsara indrindra amin’ny ondry sy ny omby, ary ny sisa nataonay anatema».

16 Ka hoy i Samoela tamin’i Saola: «Aoka izay, fa ambarako anao izao izay nolazain’i Iaveh tamiko halina.» Dia hoy i Saola taminy: «Lazao.»

17 Hoy i Samoela: «Moa tsy tonga filohan’ny fokon’i Israely ianao fony ianao mbola kely teo imasonao? Ary moa tsy nohosoran’i Iaveh ianao ho mpanjaka amin’i Israely?

18 Nirahin’i Iaveh handeha amin’ny lalana ianao, nataony hoe: ‹Mandehana, ataovy anatema ireo mpanota ireo, ny Amalesita, ary miadia aminy, mandra-pandringana azy.›

19 Nahoana ity ianao no tsy nihaino ny feon’i Iaveh fa nanao hitsin-dalana tamin’ny babo, sy nanao izay ratsy eo imason’i Iaveh?»

20 Dia hoy i Saola tamin’i Samoela: «Eny tokoa, nihaino ny feon’i Iaveh aho ary nandeha tamin’ny lalany nanirahany ahy. Nentiko i Agaga mpanjakan’i Amaleka ary i Amaleka nataoko anatema.

21 Ary ny vahoaka naka tamin’ny ondry sy ny omby izay santatry ny anatema mba hanaovana sorona amin’i Iaveh Andriamanitrao, any Galgalà».

22 Fa hoy i Samoela: «Moa sitrak’i Iaveh tahaka ny fanekena ny tenin’i Iaveh va ny sorona dorana sy ny fanatitra?

Tsara noho ny sorona ny fanekena,

ary ny fanoavana noho ny saboran’ondralahy.

23 Fa mahameloka toy ny manandro ny mikomy,

ary toy ny fanompoan-tsampy sy ny terafima ny mandà.

Noho ianao nanary ny tenin’i Iaveh,

dia mba ariany kosa ianao tsy ho mpanjaka intsony».

Sasa-poana i Saola nangata-pamelana

24 Tamin’izay i Saola niteny tamin’i Samoela hoe: «Nanota aho, fa nandika ny didin’i Iaveh sy ny teninao: natahotra ny vahoaka aho ary nihaino ny teniny.

25 Koa ankehitriny, masìna ianao, avelao ny heloko, andeha hiara-miverina amiko, dia hivavaka amin’i Iaveh aho».

26 Fa hoy i Samoela tamin’i Saola: «Izaho no miara-miverina aminao fa efa nanary ny tenin’i Iaveh ianao, ka efa nariany tsy ho mpanjakan’i Israely intsony koa».

27 Nony nihodina ndeha handeha i Samoela dia nosamborin’i Saola ny sisin’ny kapaotiny ka triatra.

28 Dia hoy i Samoela taminy: «Efa notriarin’i Iaveh ho afaka aminao androany ny fanjakan’i Israely, ary efa nomeny ny namana akaikinao izay tsara noho ianao.

29 Tsy mba mandainga ilay famirapiratan’i Israely ary tsy mba manenina Izy satria tsy olombelona Izy ka hoe hanenina».

30 Hoy i Saola: «Nanota aho! Kanefa mihanta aminao aho ankehitriny, mba omeo voninahitra eo anatrehan’ny loholon’ny vahoaka, eo anatrehan’i Israely aho, ka handeha hiara-miverina amiko, dia hivavaka amin’i Iaveh Andriamanitrao aho».

31 Dia niverina nanaraka an’i Saola i Samoela; ary nivavaka tamin’i Iaveh i Saola.

Ny nahafatesan’i Agaga sy ny nandehanan’i Samoela

32 Ka hoy i Samoela: «Ento mankatỳ amiko i Agaga mpanjakan’i Amaleka». Miramirana endrika i Agaga nanatona azy, fa hoy i Agaga: «Lasa tokoa ny ngidin’ny fahafatesana!»

33 Hoy i Samoela: «Toy ny nampamoizan’ny sabatrao zanaka ny vehivavyno hamoizan’ny reninao zanaka kosa eo amin’ny vehivavy». Dia notetitetehin’i Samoela teo anatrehan’i Iaveh tany Galgalà i Agaga.

34 Ary i Samoela nankany Ramà, fa i Saola niakatra nankany amin’ny tranony any Gabaàn’i Saola.

35 Tsy nahita an’i Saola intsony i Samoela mandra-pahafatiny. Nitomany an’i Saola i Samoela satria nanenina i Iaveh tamin’ny nananganany azy ho mpanjaka amin’i Israely.

Fanosorana an’i Davida

1 Ka hoy i Iaveh tamin’i Samoela: «Mandra-pahoviana no hitomanianao an’i Saola, kanefa Aho manary azy tsy ho mpanjaka amin’i Israely intsony? Fenoy diloilo ny tandrokao dia mandehana fa irahiko ho any amin’i Isaï any Betlehema ianao, satria amin’ny zanany no nahitako ilay mpanjaka tiako».

2 Dia hoy i Samoela: «Hataoko ahoana no fankàny? Ho ren’i Saola izany dia hataony maty aho?» Ary hoy i Iaveh: «Mitondrà vantotr’ombivavy, ka ataovy hoe: Hanatitra sorona ho an’i Iaveh no nankanesako tatỳ.

3 Ary asao i Isaï amin’ny sorona, fa hampahafantariko anao izay tokony hataonao, dia hohosoranao ho ahy izay hotondroiko aminao.»

4 Dia nataon’i Samoela izay nandidian’i Iaveh azy, ka nankany Betlehema izy. Tonga nitsena azy ny loholon’ny tanàna tamin’ahiahy ka nanao hoe: «Hampiadana va no nahatongavanao?»

5 Dia hoy i Samoela: «Hampiadana! Tonga hanatitra sorona ho an’i Iaveh aho. Ka hamasino ny tenanareo, ary andeha hiaraka amiko ho any amin’ny sorona.» Dia nanamasina an’i Isaï sy ny zanany izy, sy nanasa azy ireo ho any amin’ny sorona.

6 Nony tafiditra izy ireo dia nahita an’i Eliaba i Samoela ka nanao hoe: «Mby eto anatrehany tokoa ilay voahosotr’i Iaveh».

7 Fa hoy i Iaveh tamin’i Samoela: «Aza ny tarehiny no jerenao, na ny haavon’ny tsanganany, fa efa natanilako io. Tsy mba izay hitan’ny olombelona no izy; ny olombelona mijery ny tarehy fa i Iaveh kosa mijery ny fo».

8 Dia i Abinadaba indray no nantsoin’i Isaï, ka nampandaloviny teo anatrehan’i Samoela fa hoy i Samoela: «Ity koa tsy mba nofidin’i Iaveh».

9 Dia i Samà indray no nampandalovin’i Isaï, fa hoy i Samoela: «Tsy mbola ilay voafidin’i Iaveh koa ity».

10 Nampandalovin’i Isaï teo anatrehan’i Samoela koa ireto fito mirahalahy tamin’ny zanany ary hoy i Samoela tamin’i Isaï: «Tsy misy nofidin’i Iaveh amin’ireto».

11 Ary hoy i Samoela tamin’i Isaï: «Ireo ihany va no zatovolahy rehetra?» Dia hoy i Isaï: «Mbola misy ilay faralahy, ka indro fa miandry ondry izy.» Ka hoy i Samoela tamin’i Isaï: «Hampanalao izy, fa tsy hipetraka hihinana isika raha tsy efa tonga izy.»

12 Dia nampanalain’i Isaï io. Mavomena ny volon’izy izay; sady bary maso izy no tsara tarehy. Ary hoy i Iaveh: «Mitsangàna, hosory io, fa io no izy.»

13 Dia noraisin’i Samoela ny tandroka nisy diloilo, ka nohosorany teo afovoan’ny rahalahiny io; ary hatramin’izany andro izany sy tamin’ny andro manaraka, dia niditra tamin’i Davida ny Fanahin’i Iaveh.

Dia niainga i Samoela nankany Ramata.

I Davida nanompo an’i Saola

14 Ary niala tamin’i Saola ny Fanahin’i Iaveh, fa nisy fanahy ratsy avy amin’i Iaveh nalatsany tamin’i Saola.

15 Ka hoy ny mpanompon’i Saola taminy; «Indro misy fanahy ratsy avy amin’i Iaveh, milatsaka aminao.

16 Aoka hiteny ny tomponay, dia indreto ny mpanomponao manoloana anao dia hitady olona mahay mitendry harpa; ary rehefa tonga aminao ny fanahy ratsy avy amin’i Iaveh, dia hitendry amin’ny tanany izy; ka hionona ianao».

17 Dia hoy ny navalin’i Saola tamin’ny mpanompony: «Itadiavo olona mahay zava-maneno tsara àry aho, ka ento mankatỳ amiko».

18 Ary niteny ny iray tamin’ny mpanompony nanao hoe: «Hitako ny iray amin’ny zanak’i Isaï ao Betleema, mahay mitendry harpa; lehilahy matanjaka sy mahery an’ady, mahay miteny, tsara tarehy, ary omban’i Iaveh».

19 Dia nandefa iraka nankany amin’i Isaï i Saola hilaza aminy hoe: «Alefaso hankatỳ amiko i Davida zanakao, izay miandry ondry».

20 Koa naka ampondra anankiray i Isaï, mbamin’ny mofo sy ny divay iray siny hoditra ary zanak’osy iray, ka nampitondrainy an’i Davida zanany ireo ho an’i Saola.

21 Nony tonga tany amin’i Saola i Davida dia nitsangana teo anatrehany, dia raiki-pitia azy i Saola ary nataony mpitondra fiadiany izy.

22 Ary i Saola naniraka olona hilaza amin’i Isaï hoe: «Aoka i Davida mba hitoetra eto anatrehako, fa nahita fitia teo imasoko izy!»

23 Nony injay tonga amin’i Saola ny fanahy avy amin’Andriamanitra, raisin’i Davida ny harpa, ka tendreny amin’ny tanany dia mionona i Saola sy finaritra, ary miala aminy ny fanahy ratsy.

I Gôliata mihatsy ny tafika israelita

1 Ary namory ny miaramilany ny Filistinina mba hiantafika ka tafangona tao Sokao, izay an’i Jodà, dia nitoby tao Efasa-Domina anelanelan’i Sokao sy i Azeka.

2 Nivory koa i Saola sy ny lehilahy amin’i Israely ka niorin-dasy tao amin’ny lohasahan’ny Terebinta, ary nilahatra tandrifin’ny Filistinina.

3 Ny Filistinina moa teo am-pita amin’ny tendrombohitra iray, ary i Israely kosa teo am-pita amin’ny tendrombohitra iray, ka ny lohasaha no nanelanelana azy roa tonta.

4 Tamin’izay dia nivoaka avy teo amin’ny tobin’ny Filistinina ity mpiady anankiray, Gôliata no anarany, ary avy any Geta: enina hakiho sy irain-jehy ny halavany.

5 Satroka valala mihoatra no nanarona ny lohany ary fiarovan-tratra varahina mihelakelaka no nentiny, ary dimy arivo siklavarahina ny lanjan’ny fiarovan-tratra.

6 Kiraro varahina no teo an-tongony, lefom-pohy varahina no tao anelanelan’ny sorony;

7 tahaka ny voditenon’ny mpanenona no haben’ny zaran-defony, vy lanjana enin-jato sikla ny lela lefona, ary nandeha teo alohany ny mpitondra ampinga.

8 Nitsatoka izy, dia niantso ny antokon’i Israely ka niteny tamin’ny feo avo nanao hoe: «Ahoana ange no nivoahanareo hilahatra hiady? Moa tsy Filistinina aho, ary ianareo kosa moa tsy mpanompon’i Saola? Koa mifidiana lehilahy anankiray ianareo, hidina hikatroka amiko.

9 Ka raha izy no mahery eo am-piadiana amiko ka mahafaty ahy, dia ho mpanomponareo izahay, fa raha izaho kosa no mandresy sy mahafaty azy dia ho ambany fahefanay ianareo sy ho mpanomponay».

10 Mbola nanohy ihany io Filistinina io nanao hoe: «Lasa izay ny fihaikako ny miaramilan’i Israely anio, ka amoahy lehilahy anankiray aho dia hikatroka izahay!»

11 Nivadi-po sy raiki-tahotra mafy i Saola sy i Israely rehetra, nony nandre izany tenin’ilay Filistinina izany.

Ny nahatongavan’i Davida tany an-dasi-miaramila

12 Ary i Davida dia zanak’ilay Efrateanina, tany Betlehema any Jodà, atao Isaï, izay nanan-janaka valo lahy. Ary lehilahy efa anti-panahy ihany izy sy efa nandroso fahanterana tamin’ny andron’i Saola.

13 Lasa nanaraka an’i Saola tany amin’ny ady ny telo lahy zokiny tamin’ny zanak’i Isaï; ary izao no anaran’ireo zanany telo lahy lasa tany amin’ny ady: Eliaba no lahimatoa, Abinadaba no lahiaivo, ary Samà no fahatelony.

14 I Davida no faralahy. Izy telo lahy zokiny nanaraka an’i Saola,

15 ary i Davida kosa dia nivoivoy avy tany amin’i Saola hiandry ny ondrin-drainy any Betlehema.

16 Nanatona marain-tsy hariva ilay Filistinina, ary niseho nandritra ny efapolo andro.

17 Ary hoy i Isaï tamin’i Davida, zanany; «Ento ho an’ny rahalahinao ity lango iray efaha ity, sy ireto mofo folo ireto ka mandehana faingana mankany an-toby amin’ny rahalahinao.

18 Ento koa ireto frômazy folo ireto, ho an’ny mpifehy arivony. Dia hamangy ny rahalahinao ianao, hizahanao raha tsara ihany izy, ary mitondrà famantarana avy any aminy.

19 Ao amin’ny lohasahan’ny terebinta i Saola sy izy telo lahy ary ny lehilahy rehetra amin’i Israely miady amin’ny Filistinina».

20 Nifoha maraina koa i Davida, dia navelany tamin’ny mpiandry anankiray ny ondriny, noraisiny ireto vatsy ka nandeha araka ny nandidian’i Isaï azy izy.

Tamin’ny nahatongavany tao amin’ny fitobiana indrindra dia nivoaka avy eo an-toby ndeha hilahatra hiady ny tafika, ka velona ny akoran’ady.

21 Samy nilahatra ny Israelita sy ny Filistinina, nifanatrika ny tafika roa tonta.

22 Navelan’i Davida teo amin’ny mpiambina entana ny entany teny aminy, dia nihazakazaka nankeny amin’ny miaramila izy. Avy hatrany dia nanontany ny rahalahiny ny toe-pahasalamany.

23 Mbola niresaka amin’ireo rahalahiny eo i Davida, no inty ilay mpiady, Gôliata no anarany, ilay Filistinina avy any Geta nitsoaka avy eo amin’ny laharan’ny Filistinina, sy niteny tahaka ny teo aloha ihany ary ren’i Davida izany.

24 Raha mahita io lehilahy io i Israely rehetra, dia mihataka teo anatrehany, raiki-tahotra mafy loatra.

25 Hoy ny Israelita anankiray nanao hoe: «Jereo kely ity lehilahy mandroso eto! Hihaika an’i Israely no androsoany. Ka izay lehilahy mahafaty an’io dia sady homen’ny mpanjaka harem-bevava no homeny ny zanany vavy ho vady, ary tsy hampandoaviny hetra ny tranon-drainy eo amin’i Israely».

26 Dia hoy i Davida tamin’ireo olona teo anilany: «Ahoana sy ahoana avy ange no hatao amin’izay mahafaty io Filistinina io, ka mahafa-tondromaso an’i Israely? Zinona izay Filistinina; ilay tsy mifora io no dia hanala baraka ny tafiky ny Andriamanitra velona!»

27 Dia naverin’ny olona taminy ilay teny teo nataony hoe: «Izany sy izany no hatao amin’izay mahafaty an’io».

28 Nirehitra tamin’i Davida ny fahatezeran’i Eliaba zokiny lahimatoa, nony nandre azy niteny tamin’ireo olona ireo izy, ka hoy izy: «Fa inona moa no nidinanao atỳ? Ary iza no namelanao ireny ondry vitsy ireny, any an’efitra? Fantatro moa raha ny avonavonao sy ny haratsiam-ponao, ny hizaha ny ady fotsiny no nidinanao tatỳ!»

29 Hoy ny navalin’i Davida: «Fa naninona re aho izao e? Moa tsy teny tsotra izao no nataoko?»

30 Izay dia niala teo aminy izy, ka ny hafa indray no nitenenany ireo teny teo ihany, ary novalian’ny olona toy ny teo ihany koa.

31 Nony nandre ny teny nolazain’i Davida ny olona, dia nambarany tamin’i Saola izany, ka nampanalaina izy.

I Davida manolo-tena hamaly ny fihatsiana

32 Ary izao no nolazain’i Davida tamin’i Saola: «Aza misy mamoy fo ny olona fa handeha hiady amin’io Filistinina io ny mpanomponao».

33 Fa hoy i Saola tamin’i Davida: «Tsy azonao atao ny mandroso hihaona amin’io Filistinina io mba hiady aminy, fa ianao mbola zaza, izy efa lehilahy mpiady hatramin’ny fahatanorany».

34 Ary hoy i Davida tamin’i Saola: «Raha niandry ny ondrin-drainy tany an-tsaha ny mpanomponao, ka nisy liona na orsa tonga naka iray tamin’ny andian’ondry,

35 dia rafitra nanenjika azy aho sy nikapoka azy ka naka ny ondry teny am-bavany, ary raha nitsangana hamely ahy izy, nohazoniko amin’ny valanoranony, nokapohiko dia novonoiko ho faty.

36 Efa samy novonoin’ny mpanomponao ihany ny liona sy ny orsa, ka ho tahaka ny iray amin’ireny koa ilay Filistinina, ilay tsy mifora io; fa efa naniratsira ny tafiky ny Andriamanitra velona».

37 Dia hoy koa i Davida: «I Iaveh izay efa namonjy ahy tamin’ny liona sy ny orsa, no hamonjy ahy koa amin’ny tanan’io Filistinina io». Ka hoy i Saola tamin’i Davida: «Andeha àry, ary homba anao anie i Iaveh».

38 Dia nampiakanjoin’i Saola an’i Davida ny akanjony, nasatrony ny lohany ny satroka valala mihoatra, nasalony azy ny fiarovan-tratra,

39 nafehin’i Davida teo ambonin’ny akanjo fiadiany koa ny sabatr’i Saola, dia nanandrana namindra izy, fa mbola tsy nanandrana na oviana na oviana. Hoy i Davida tamin’i Saola: «Tsy afa-mamindra amin’ireto fiadiana ireto aho, fa tsy mba zatra amin’itony». Dia nesorin’i Davida ireny.

Ady samy irery

40 Ny tehiny no noraisiny teny an-tanany, vato kilonjy dimy no nofantenany teny amin’ny rian-driaka sy nataony tao an-kitapo fitondran’ny mpiandry ondry, kotra fasiana haza; ary ny antsamotadiny no nataony an-tanana, dia nandroso nanatona an’ilay Filistinina izy.

41 Nanatona an’i Davida tsikelikely ity Filistinina, nialohàn’ny lehilahy nitondra ny ampingany.

42 Nijery ilay Filistinina ka nahita an’i Davida, ary naneso azy, fa tanora kely, mena volo ary tsara tarehy.

43 Hoy ilay Filistinina tamin’i Davida: «Fa izaho angaha alika, no tehina no hankanesan’ialahy atỳ amiko?» Dia nanozona an’i Davida amin’ireo andriamaniny ilay Filistinina.

44 Ary hoy ilay Filistinina tamin’i Davida hoe: «Mankanesa etỳ amiko ange ialahy, raha tsy omeko ny voromanidina sy ny biby any an-tsaha ny nofon’ialahy e!»

45 Fa hoy kosa ny navalin’i Davida an’ilay Filistinina: «Ianao manatona ahy amin’ny sabatra aman-defona sy lefom-pohy, fa izaho kosa manatona anao amin’ny anaran’i Iavehn’ny tafika, ny Andriamanitry ny foloalindahin’i Israely, izay notsiratsirainao.

46 Anio dia hatolotr’i Iaveh eo an-tanako ianao, ka hasiako ianao, ary hoesoriko eo amboninao ny lohanao; anio dia homeko ny voromanidina any an-danitra sy ny bibin’ny tany ny fatin’ny tafiky ny Filistinina, ka ho fantatry ny tany rehetra fa manana Andriamanitra Israely;

47 ary ho fantatr’izao vahoaka rehetra izao fa tsy sabatra na lefona no amonjen’i Iaveh, fa Azy ny ady, ka efa natolony eo an-tananay ianareo.»

48 Nitsangana ilay Filistinina dia niainga nandroso hitsena an’i Davida, dia nohazakazahin’i Davida nohatonina teo amin’ny laharan’ny miaramila kosa izy,

49 ka natsofok’i Davida tao anatin’ny kotrany ny tanany, notsoahany avy tao ny vato iray, ary nalefany tamin’ny antsamotady. Nahavoa ilay Filistinina tamin’ny handriny izy, sady niletra tamin’ny handriny ny vato, ka lavo niankohoka tamin’ny tany izy.

50 Nahomby noho ilay Filistinina izany i Davida tamin’ny antsamotady iray sy ny vato iray, dia novonoiny ho faty ilay Filistinina. Tsy nisy sabatra teny an-tanan’i Davida.

51 Nihazakazaka i Davida dia niato teo akaikin’ilay Filistinina, ary nalainy ny sabany, notsoahany tamin’ny tranony, ka namonoany azy, sy nanapahany ny lohany.

52 Nony hitan’ny Filistinina fa maty ilay olo-maheriny, dia vaky nandositra izy ireo. Ary nitsangana ny lehilahy amin’i Israely sy i Jodà sady nanakora ary nanenjika ny Filistinina hatrany amin’ny fidirana ao Geta, sy hatrany am-bavahadin’i Akarôna. Niampatrampatra teny an-dalana ny fatin’ny Filistinina hatrany Saraima ka hatrany Geta sy Akarôna.

53 Avy nanenjika ny Filistinina ny zanak’i Israely dia namabo ny tobiny.

54 Ary ny lohan’ilay Filistinina nalain’i Davida sy nampitondrainy any Jerosalema, ary ny fiadiany napetrany tao an-dainy.

I Davida avy nandresy naseho an’i Saola

55 Nony efa nahita an’i Davida nandroso hiady amin’ilay Filistinina i Saola dia nanontany an’i Abnera, lehiben’ny foloalindahy hoe: «Zanak’iza moa iny zazalahy iny, ry Abnera?» Ary hoy i Abnera: «Marina toy ny maha-velona ny fanahinao, raha mba fantatro velively, ry mpanjaka.»

56 Ka hoy ny mpanjaka: «Anontanio kely àry na zanak’iza na zanak’iza iny zazalahy iny.»

57 Nony niverina avy namono an’ilay Filistinina i Davida, dia nalain’i Abnera ka nentiny nankeo anatrehan’i Saola; ny lohan’ilay Filistinina dia teny an-tanany.

58 Dia hoy i Saola taminy: «Zanak’iza moa ianao, ry zatovo?» Ary hoy i Davida namaly hoe: «zanak’i Isaï mpanomponao any Betlehema.»

1 Nony tapitra niteny tamin’i Saola i Davida, dia raiki-pitia tamin’ny fanahin’i Davida ny fanahin’i Jônatasy, ka tia azy toy ny ainy i Jônatasy.

2 Androtr’izay ihany, dia noraisin’i Saola i Davida ka tsy navelany hody any an-tranon-drainy.

3 Ary i Jônatasy nanao fanekem-pihavanana tamin’i Davida, fa tia azy toy ny ainy izy.

4 Ka notsoahan’i Jônatasy nomena an’i Davida ny kapaoty nentiny, toy izany koa ny akanjo fiadiany, mbamin’ny sabany, hatramin’ny tsipîkany sy hatramin’ny fehin-kibony.

5 Raha nivoaka i Davida na aiza na aiza no nanirahan’i Saola azy dia nahomby izy; nataon’i Saola filohan’ny lehilahy mpiady izy, ary nankasitrahin’ny vahoaka rehetra hatramin’ny mpanompon’ny mpanjaka aza.

Nialona an’i Davida i Saola

6 Nony niditra izy ireo, tamin’ny niverenan’i Davida avy namono ilay Filistinina, dia nivoaka avy tamin’ny tanànan’i Israely rehetra ny vehivavy, nihira sy nandihy teo anoloan’i Saola mpanjaka, an-kafaliana, tamin’ny feon’ny ampongatapaka sy ny valiha.

7 Ka nifamaly ny vehivavy, ny mpandihy, nanao hoe:

«Arivoarivo no matin’i Saola,

Fa alinalina kosa, ny an’i Davida».

8 Tezitra mafy i Saola ary tsy sitrany izany teny izany, ka hoy izy: «Ny an’i Davida nataony alinalina, fa ny ahy kosa nataony arivoarivo, ka ny fanjakana izany no sisa tsy azony».

9 Hatramin’izay andro izay dia ratsy fijery an’i Davida i Saola.

10 Ny ampitson’izay dia nisy fanahy ratsy avy tamin’Andriamanitra latsaka tamin’i Saola, ka nihoalahoala teo afovoan’ny tranony izy. Dia nitendry harpa, araka ny fanaony amin’ny andro hafa i Davida, ary teo an-tanan’i Saola ny lefony.

11 Nampandihizin’i Saola ny lefony; sady nataony hoe: «Hataoko indray migorobaka i Davida sy ny rindrina.» Kanjo indroa i Davida no nihodivitra teo anoloany.

12 Dia natahotra an’i Davida i Saola, satria nomba azy i Iaveh, fa i Saola kosa nialany;

13 ka nataon’i Saola lavitra azy izy, ary natsangany ho mpifehy arivo lahy. Ary nivoaka sy niditra teo anatrehan’ny vahoaka izy.

14 Nampiseho fahakingana tamin’izay rehetra nataony i Davida ary nomba azy i Iaveh.

15 Natahotra azy i Saola nahita ity izy hendry dia hendry;

16 fa i Israely sy i Jodà rehetra kosa tia an’i Davida, noho izy nivoaka sy niditra teo anoloan’izy ireo.

Mariazin’i Davida

17 Ary hoy i Saola tamin’i Davida: «Indro homeko ho vadinao i Meroba, zanako vavimatoa. Misehoa ho mahery fo anefa ianao ary tohàny ny adin’i Iaveh». Fa i Saola nanao anakam-po hoe: «Aza ny tanako no mamely azy, fa aoka ny tanan’ny Filistinina no hamely azy».

18 Dia namaly an’i Saola i Davida nanao hoe: «Zinona moa aho, zinona ny aiko, ary zinona ny fianakavian’ikaky eo amin’i Israely, no dia ho vinanton’ny mpanjaka aho?»

19 Kanjo nony tonga ny fotoana tokony hanomezana an’i Meroba zanakavavin’i Saola, ho an’i Davida, dia nomena ho vadin’i Hadriela, any Molati, indray kosa izy.

20 Ary i Mikola zanakavavin’i Saola tia an’i Davida; dia nampandrenesiny an’i Saola izany, ka nankasitrahiny.

21 Hoy i Saola anakam-po: «Homeko azy izy, mba ho fandrika ho azy, ka hamelezan’ny tanan’ny Filistinina azy». Dia hoy i Saola tamin’i Davida fanindroany: «Ho tonga vinantoko ianao anio».

22 Ary nomen’i Saola didy ny mpanompony, nataony hoe: «Miresaha mangingina amin’i Davida ataovy hoe: Raiki-pitia anao ny mpanjaka, ary tia anao koa ny mpanompony rehetra, ka aoka ho vinanton’ny mpanjaka ianao amin’izao».

23 Dia nolazain’ny mpanompon’i Saola tamin’i Davida mba ho ren’ny sofiny izany teny izany; ka hoy ny navalin’i Davida: «Fa ataonareo ho zavatra kely ve izany ho vinanton’ny mpanjaka é? Izaho dia olo-mahantra sy iva razana».

24 Notaterin’ny mpanompon’i Saola taminy izany, nataony hoe: «Izany no teny nataon’i Davida».

25 Dia hoy i Saola: «Izao no holazainareo amin’i Davida: ‹Tsy mila zavatra akory ho vodiondry ny mpanjaka, fa hodi-tsy miforan’ny Filistinina zato lahy, mba ho voavaly faty ny fahavalon’ny mpanjaka.› » Ny hisamboran’ny tanan’i Filistinina an’i Davida no nampoizin’i Saola tamin’izany.

26 Dia nolazain’ny mpanompon’i Saola tamin’i Davida izany teny izany, ka nakasitrahin’i Davida izany hoe ho tonga vinanton’ny mpanjaka izy.

27 Ary tsy mbola tapitra akory ny fetr’andro, dia nitsangana i Davida ary niainga izy sy ny olony, namono roan-jato lahy tamin’ny Filistinina sy nitondra ny hodi-tsy miforan’izy ireo i Davida; ary nomeny ny mpanjaka araka ny isany marina mba hahatonga azy ho vinantony. Ka dia nomen’i Saola ho vadiny i Mikola zanany vavy.

28 Hitan’i Saola sy fantany tsara, fa omban’i Iaveh i Davida, ary i Mikola zanakavavin’i Saola dia tia an’i Davida.

29 Ka nitombo ny fahatahoran’i Saola an’i Davida ary nitsangan-ko fahavalon’i Davida i Saola isan’andro isan’andro.

30 Tonga nanafika ireo andrian’ny Filistinina, ary isaky ny nivoaka ireny, dia nahomby nandresy azy i Davida noho ny fahakingany mihoatra noho ny mpanompon’i Saola rehetra, ka tonga malaza indrindra ny anarany.

I Jônatasy mifona ho an’i Davida

1 Niresaka tamin’i Jônatasy zanany sy ny mpanompony rehetra i Saola ny amin’izay hahafaty an’i Davida. Fatratra kosa anefa ny fitiavan’i Jônatasy zanak’i Saola an’i Davida. Koa nampandre an’i Davida i Jônatasy nanao hoe:

2 «Tadiavin’i Saola raiko hovonoina ianao ka mitandrema tena, rahampitso maraina, mihataha ka miere.

3 Ary hivoaka aho ka ho eo anilan’idada amin’ny saha misy anao, ka hiresaka amin’idada ny aminao, dia ho hitako izayheviny, ka hampandrenesiko anao.»

4 Nilaza soa an’i Davida, tamin’i Saola rainy, i Jônatasy, fa hoy izy taminy: «Aoka ny mpanjaka tsy hanota amin’i Davida mpanompony, satria tsy nanota taminao izy. Fa vao mainka koa soa ho anao aza ny nataony rehetra,

5 nanao vy very ny ainy, namono an’ilay Filistinina izy, ka izy no nanaovan’i Iaveh famonjena lehibe ho an’i Israely rehetra. Nahita izany ianao sy nifaly tamin’izany. Ka ahoana no hataonao amin’ny ra tsy mana-tsiny, amin’ny famonoana, tsy misy antony, an’i Davida?»

6 Nihaino ny tenin’i Jônatasy i Saola, ka nianiana i Saola nanao hoe: «Velona i Iaveh, tsy hovonoina i Davida!»

7 Dia nantsoin’i Jônatasy i Davida ary nilazan’i Jônatasy izany teny rehetra izany, vao nentin’i Jônatasy nankeo amin’i Saola i Davida, ka nitoetra teo anatrehany, toy ny taloha indray.

Fitadiavan’i Saola hanao ratsy an’i Davida

8 Ary nisy ady indray, ka nivoaka hanohitra ny Filistinina i Davida ka nandrafitra ady taminy; noreseny mafy tokoa izy ireo ka vaky nandositra teo anoloany.

9 Tamin’izay tonga tamin’i Soala ilay fanahy ratsy avy tamin’i Iaveh, raha nipetraka tao an-tranony, nitana ny lefony teo an-tanany izy; ka notendren’i Davida tamin’ny tanany ny harpa.

10 Notadiavin’i Saola hasiany ny lefona i Davida sy ny rindrina, saingy nitsoaka teo anatrehan’i Saola i Davida ka ny lefona no nakapony tamin’ny rindrina. Dia nandositra i Davida nilefa nandritra ny alina.

I Davida vonjen’i Mikola

11 Nanirahan’i Saola olona, tany an-tranon’i Davida, hisambotra azy sy hamono azy ny ampitso; fa nilazan’i Mikola vadiny an’izany i Davida, nataony hoe: «Raha tsy mandositra anio alina ianao, rahampitso ihany dia maty».

12 Dia nampidinin’i Mikola tamin’ny varavarankely i Davida dia lasa nandositra i Davida ka voavonjy.

13 Nalain’i Mikola ny terafimanony avy eo, ka nampidiriny teo am-parafara, ary hoditr’osivavy no nataony teo amin’ny fitoeran’ny lohany, ary norakofany lamba.

14 Ka nony nirahin’i Saola haka an’i Davida ny olona nirahiny, dia hoy ravehivavy: «Marary izy»

15 Fa naverin’i Saola indray ny olona nirahiny hizaha an’i Davida, ka hoy izy: «Ento mankatỳ amiko amin’ny farafara izy, hamonoako azy».

16 Dia niverina ny iraka, kanjo inty terafima no teo am-pandriana mbamin’ny hoditr’osy teo amin’ny fitoeran’ny lohany.

17 Ka hoy i Saola tamin’i Mikola: «Nahoana ianao no namitaka ahy toy izany, ka namela ny fahavaloko handeha mba ho voavonjy izy?» Fa hoy ny navalin’i Mikola an’i Saoly: «Izao no nataony tamiko: Avelao aho handeha sao vonoiko ianao.»

I Saola sy i Davida any amin’i Samoela

18 Toy izany no nandosiran’i Davida, ka dia voavonjy izy. Nankany amin’i Samoela tany Ramà izy, ka notantarainy taminy izay rehetra nataon’i Saola taminy. Dia niara-nandeha tamin’i Samoela honina any Najôta izy.

19 Nisy nilaza izany tamin’i Saola nanao hoe: «Indro i Davida ao Najôta, any Ramà.»

20 Dia naniraka olona haka an’i Davida i Saola; kanjo nony hitan’ireo ny antoko-mpaminany naminany ary i Samoela nitsangana teo nitarika azy ireo, dia tonga tamin’ny irak’i Saola ny Fanahin’Andriamanitra ka naminany koa izy ireo.

21 Nambara tamin’i Saola izany, ka naniraka olon-kafa izy, ary naminany koa ireo. Dia naniraka olona fanintelony indray i Saola nefa naminany ihany koa ireo.

22 Tamin’izany dia ny tenan’i Saola no nankany Ramà. Nony tonga tao amin’ilay lavaka lehibe famorian-drano, any Sokao izy, dia nanontany hoe: «Aiza moa i Samoela sy i Davida?» Ka nisy namaly azy hoe: «Indreo izy ao Najôta any Ramà.»

23 Dia nizotra nankany Najôta any Ramà izy, ary tonga tao aminy koa ny Fanahin’Andriamanitra dia nandeha ary naminany mandra-pahatongany tany Najôta any Ramà.

24 Mba niala lamba ka naminany koa izy teo anatrehan’i Samoela, sy nipetraka tamin’ny tany, tsy nitafy, nandritra iny andro iny sy ny alina manontolo. Izany no anton’ny fitenin’ny olona hoe: «Mba isan’ny mpaminany koa ve i Saola?»

I Jônatasy nanampy an’i Davida handeha

1 Nandositra niala tany Najôta any Ramà i Davida, ka nony tonga izy dia nilaza teo anatrehan’i Jônatasy hoe: «Inona no nataoko? Inona no heloko? Ary inona no fahadisoako teo anatrehan-drainao no dia mitady ny aiko izy?»

2 Dia hoy i Jônatasy taminy: «Sanatria izany! Tsy ho faty ianao. Tsy misy tsy ambaran’idada ahy izay ataony, na zava-dehibe na zavatra kely; ka ahoana ange no hanafenany an’izany amiko? Tsy misy izany mihitsy!»

3 Fa namaly tamim-pianianana i Davida nanao hoe: «Fantatry ny rainao marimarina, fa nahita fitia eo imasonao aho, ka hoy izy: Aoka tsy ho fantatr’i Jônatasy izany, fandrao malahelo izy. Kanefa toy ny mahavelona an’i Iaveh sy ny mahavelona ny ainao dia marina raha tsy iray dia monja no elanelako amin’ny fahafatesana!»

4 Dia hoy i Jônatasy tamin’i Davida: «Na inona na inona ambaran’ny fanahinao, dia hataoko ho anao avokoa.»

5 Ary hoy i Davida tamin’i Jônatasy: «Izao àry: rahampitso no tsinam-bolana, ka tokony hipetraka eo anilan’ny mpanjaka amin’ny sakafo aho; avelao aho handeha dia hiery any an-tsaha, mandra-paharivan’ny andro fahatelo.

6 Ary raha tsikaritry ny rainao fa tsy eo aho, dia ataovy hoe: Niera tamiko i Davida mba hikaretsaka kely any Betlehema tanànany, fa atao ao ny sorona fanao isan-taona ho an’ny fianakaviany rehetra.

7 Ka raha ataony hoe: Tsara izany, dia mahazo mandry tsy amin’ahiahy ny mpanomponao. Fa raha tezitra kosa izy, dia fantaro fa efa ifofoany mihitsy ny ratsy.

8 Ka manaova soa amin’ny mpanomponao, fa fanekem-pihavanana natao tamin’ny anaran’i Iaveh no nanintonanao ny mpanomponao ho ato aminao. Raha misy hadisoana ato amiko dia ny tenanao mihitsy mamono ahy, fa inona indray no hitondranao ahy any amin-drainao?»

9 Dia hoy i Jônatasy taminy: «Halaviro anao izany hevitra izany! Fa raha fantatro marina fa efa tapaka ao an-tsain’idada ny hanao ratsy hahavoa anao dia ianiànako ny hilaza izany aminao.»

10 Ary hoy i Davida tamin’i Jônatasy: «Iza anefa no hilaza izany amiko, na izay teny sarotra havalin-drainao?»

11 Ka hoy i Jônatasy tamin’i Davida: «Andeha àry isika hivoaka ho any an-tsaha.» Dia nankany an-tsaha izy roa lahy.

12 Ary hoy i Jônatasy tamin’i Davida: «I Iaveh Andriamanitr’i Israely! Hotsapaiko idada rahampitso na rahafakampitso, ka raha tsy misy atahorana ny amin’i Davida, ka tsy maniraka hilaza izany aminao aho,

13 dia aoka hoentin’i Iaveh amin’izay ngidiny indrindra i Jônatasy. Ary raha ny hanisy ratsy anao no sitrak’idada dia hampandrenesiko izany koa ianao, ka halefako mba handehananao amim-piadanana, ary homban’i Iaveh anao, toy ny nombany an’idada.

14 Ary raha mbola velona ihany aho, dia aoka ny hatsaram-pon’i Iaveh no hataonao amiko,

15 ary raha maty aho, aoka tsy hoesorinao mandrakizay amin’ny fianakaviako ny hatsaram-ponao, na dia amin’izay handringanan’i Iaveh ny fahavalon’i Davida rehetra etỳ ambonin’ny tany aza».

16 Toy izany no nanaovan’i Jônatasy fanekem-pihavanana tamin’ny fianakavian’i Davida, ka namalian’i Iaveh ny fahavalon’i Davida.

17 Ary mbola nangataka mafy tamin’i Davida indray koa i Jônatasy, noho ny fitiavany azy, fa tia azy toy ny ainy izy.

18 Hoy i Jônatasy taminy: «Rahampitso izao no tsinam-bolana, ary ho hitan’ny olona fa foana ny toeranao.

19 Koa amin’ny andro fahatelo, midìna faingana dia mankanesa ao amin’ilay fitoerana nierenao androtry ny nitrangan’ilay raharaha, ka eo akaikin’ny vaton’i Ezela mitoetra.

20 Ary handefa zana-tsipìka telo mankamin’ny vato aho toy ny mikendry zavatra.

21 Ary indro hirahiko ny zazalahy hataoko hoe: Mandehana zahao ny zana-tsipìka.

22 Raha lazaiko amin’ny zazalahy hoe: Ireo aorianao ireo ny zana-tsipìka ka raiso! dia avia ianao, fa tsara tsy misy maninona ny aminao ka tsy misy atahorana, velona i Iaveh! Fa raha hoy aho amin’ilay zazalahy manao hoe: Ireo alohanao ireo ny zana-tsipìka! dia mandehana fa i Iaveh no mampandeha anao.

23 Ary ny amin’ny teny nifanaovantsika izaho sy ianao dia indro fa anelanelako izaho sy ianao, mandrakizay, i Iaveh».

24 Dia niery tany an-tsaha i Davida. Ary nony tonga ny tsinam-bolana, dia nipetraka hihinana teo amin’ny fanasana ny mpanjaka.

25 Ka araka ny fanao dia nipetraka teo amin’ny sezany ny mpanjaka, dia ilay seza manolotra ny rindrina, i Jônatasy nitsangana, ary i Abnera nipetraka teo anilan’i Saola, ary ny fipetrahan’i Davida dia foana.

26 Tsy niteny na inona na inona i Saola tamin’io andro io, fa nisy zavatra nahazo azy izay, hoy izy, ka tsy madio izy, eny tokoa tsy madio izy.

27 Nony ampitso, andro faharoan’ny volantsinana, mbola foana ihany ny fipetrahan’i Davida, ka hoy i Saola tamin’i Jônatasy zanany: «Nahoana ny zanak’i Isaï no tsy tonga tamin’ny fanasana, omaly sy androany?»

28 Dia hoy i Jônatasy namaly an’i Saola: «Niera nanao lemozy tamiko i Davida ho any Betlehema,

29 fa hoy izy: Avelao kely re aho handeha, fa misy fisoronam-pianakaviana ho anay any an-tanàna, sady nanafatrafatra ahy erỳ ny rahalahiko, ka raha mba nahita fitia teo imasonao ihany aho, avelao aho hankany, sady hizaha ny rahalahiko. Izany no antony tsy nahatongavany teto amin’ny latabatry ny mpanjaka».

30 Izay dia nirehitra tamin’i Jônatasy ny fahatezeran’i Saola ka hoy izy taminy: «Ry zana-behivavy ratsy sy maditra. Moa tsy fantatro fa misakaiza amin’ny zanak’i Isaï ianao? Ho fahafaham-baraka ho anao sy ho fahafaham-baraka ho an’ny kibon-dreninao izany!

31 Satria raha mbola velona etỳ ambonin’ny tany koa iny zanak’i Isaï iny dia tsy hisy fandriam-pahalemana ho anao sy ho an’ny fanjakanao. Koa ankehitriny, ampanalao izy hankatỳ amiko, fa zanaky ny fahafatesanaizy».

32 Namaly an’i Saola rainy, i Jônatasy, ka nanao taminy hoe: «Ahoana no hovonoina izy? Fa naninona izy?»

33 Dia nampandihizin’i Saola ny lefony, ndeha hamelezany azy. Fantatr’i Jônatasy fa nofofoin-drainy hovonoina tokoa i Davida.

34 Nitsangana i Jônatasy niala teo amin’ny latabatra tamim-pahatezerana mafy, ary tsy nety nihinan-kanina tamin’ny andro faharoan’ny volantsinana, satria nalahelo izy noho ity Davida dia nalain-drainy baraka.

35 Nony ampitso maraina, dia nankany an-tsaha i Jônatasy araka ny nifanekeny tamin’i Davida. Ka nisy zazalahy kely anankiray nanaraka azy. Hoy izy tamin’ilay zazalahy:

36 «Mandehana faingana, tadiavo ny zana-tsipìka halefako». Dia nihazakazaka razazalahy ka nalefan’i Jônatasy hihoatra azy ny zana-tsipìka.

37 Nony tonga teo amin’ny toerana nipetrahan’ny zana-tsipìka nalefan’i Jônatasy ny zazalahy, dia nantsoin’i Jônatasy ny zazalahy nataony hoe: «Moa tsy erỳ alohanao va ny zana-tsipìka?»

38 Ary nantsoin’i Jônatasy indray ny zazalahy nataony hoe: «Mihazakazaha faingana fa aza mijanonjanona». Dia noraisin’io zazalahin’i Jônatasy io ny zana-tsipìka, ary niverina nankeo amin’ny tompony izy.

39 Tsy nahalala na inona na inona ilay zazalahy, fa i Jônatasy sy i Davida no nahafantatra izany.

40 Dia nomen’i Jônatsy an-drazazalahy izay niaraka taminy ny fiadiany ka hoy izy taminy: «Mandehana ento mankany an-tanàna ireto».

41 Vao lasa ilay zazalahy dia nitsangana avy eny atsimo i Davida ary nidaboka tamin’ny tany dia niankohoka intelo, vao nifanoroka izy roa lahy, ka samy rafitra nitomanytamin’ny namany avy izy ireo; ary i Davida nanao ranomaso havozona mihitsy.

42 Dia hoy i Jônatasy tamin’i Davida: «Mandehana amim-piadanana, fa efa samy nianiana tamin’ny Anaran’i Iaveh izaho sy ianao, nanao hoe: I Iaveh no anelanelako, izaho sy ianao, ary ny taranakao sy ny taranako, mandrakizay».