Category: 2Samoela

Fanindroany nanafihana ny Amônita. Fahotan’i Davida

1 Tamin’ny fitsingerenan’ny taona, nony mby amin’ny fotoana fandehanan’ny mpanjaka hiady, dia nalefan’i Davida i Jôaba mbamin’ny mpanompony sy i Israely rehetra, ka nofongaran’ireo ny taranak’i Amôna, ary nataony fahirano i Rabà; fa i Davida kosa nijanona tany Jerosalema ihany.

2 Indray hariva raha ilay avy niarina avy teo am-pandriana iny i Davida ka nitsangantsangana teo amin’ny tafon-tranon’ny mpanjaka, dia tazany avy eo ambony tafon-trano ity vehivavy anankiray nandro, ary tsara tarehy erỳ ravehivavy io.

3 Nasain’i Davida nanontaniana hoe: «Iza io vehivavy io?» ka izao no nolazain’ny olona azy: «Io no Betsabea, zanaka vavin’i Eliama, vadin’i Oria, Heteanina.»

4 Dia naniraka olona haka azy i Davida ka tonga tao aminy izy dia nandry taminy izy. Nandio tena ho afaka amin’ny halotoany ravehivavy, dia nody tany an-tranony,

5 kanjo nanana anaka ravehivavy, ka naniraka hilaza amin’i Davida hoe: «Manana anaka aho.»

6 Tamin’izay, naniraka tany amin’i Jôaba i Davida handidy azy hoe: «Alefaso hankatỳ amiko i Oria Heteanina.» Dia nalefan’i Jôaba hankany amin’i Davida i Oria.

7 Ka nony tonga tany amin’i Davida i Oria, dia nanontaniany ny vaovao momba an’i Jôaba sy ny tafika ary ny ady.

8 Izay i Davida vao nanao tamin’i Oria hoe: «Andeha àry midina any an-tranonao, dia manasa ny tongotrao.» Nivoaka ny tranon’ny mpanjaka i Oria, nampanarahina nahandro fanomezana avy amin’ny mpanjaka;

9 Nefa niara-nandry tamin’ny mpanompon’ny tompony i Oria, teo am-baravaran’ny tranon’andriana, fa tsy nidina nody tany an-tranony.

10 Nolazaina tamin’i Davida izany, natao hoe: «Tsy nidina nody any an-tranony i Oria.» Ka hoy i Davida tamin’i Oria: «Moa tsy tonga avy amin’ny dia ianao? Nahoana no tsy nidina nody any an-tranonao?»

11 Dia hoy ny navalin’i Oria tamin’i Davida: «Ny Fiara sy i Israely mbamin’i Jodà, mitoetra an-day; i Jôaba tompoko sy ny mpanompon’ny tompoko, mitoby any an-tsaha foana, ary izaho ve dia hody any an-tranoko hihinana sy hisotro ary handry amin’ny vadiko? Marina amin’ny ainao sy ny ain’ny fanahinao raha hanao izany aho!»

12 Ary hoy i Davida tamin’i Oria: «Mitoera ihany àry atỳ amiko; fa rahampitso dia halefako ianao.» Dia nitoetra tany Jerosalema ihany i Oria androtr’izay sy ny ampitson’izay.

13 Nasain’i Davida hihinana sy hisotro teo anatrehany izy ka nomamoiny. Nony hariva dia nivoaka nandry teo amin’ny fandriany, teo amin’ny mpanompon’ny tompony ihany i Oria, fa tsy nidina nody tany an-tranony.

14 Nony ampitso maraina nanoratra taratasy ho any amin’i Jôaba i Davida ka tanan’i Oria no nampitondrainy azy.

15 Izao no nosoratany tamin’ny taratasy: «Apetraho amin’izay toerana iadiana mafy indrindra i Oria, dia mihataha avy eo aoriany ianareo mba ho voavono ka ho faty eo izy.»

16 Nanao fahirano ny tanàna i Jôaba ka napetrany tamin’ny toerana fantany ho nisy ny lehilahy mahery indrindra i Oria.

17 Nivoaka hamely an’i Jôaba ny olona tao an-tanàna, ka maro tamin’ny vahoaka, tamin’ny mpanompon’i Davida no maty; ary maty koa i Oria, Heteanina.

18 Dia naniraka hilaza ny toetry ny ady any amin’i Davida i Jôaba;

19 ary ny iraka dia nomeny didy hoe: «Rehefa vita ny fitantaranao amin’ny mpanjaka ny toetry ny ady, raha misondrotra ny hatezeran’ny mpanjaka ka milaza aminao hoe:

20 Ahoana no nanakaikezanareo ny tanàna toy izany, raha niady? Tsy fantatrareo va fa hozerany ny tsipìka avy any ambony manda ianareo?

21 Iza no namely an’i Abimeleka zanak’i Jerobaala? Moa tsy nozeran’ny vehivavy anankiray vakim-bato fitotoam-bary avy any ambony manda ve izy, ka matin’izay tao Tebesa? Ahoana àry no nanakaikezanareo ny manda? Dia ataovy hoe: Maty koa i Oria, Heteanina, mpanomponao.»

22 Dia nandeha ilay iraka, ka nony tonga izy dia nambarany tamin’i Davida avokoa izay nasain’i Jôaba nambara.

23 Hoy ilay iraka tamin’i Davida: «Nivoahan’ireny olona matanjaka noho izahay ireny tany an-tsaha izahay, fa notoherinay hatreny anoloan’ny vavahady kosa izy,

24 ary notifirin’ny mpandefa zana-tsipìka avy erỳ ambony manda ny mpanomponao, ka maro tamin’ny mpanompon’ny mpanjaka no maty; i Oria, Heteanina, mpanomponao koa mba maty.»

25 Dia hoy i Davida tamin’ilay iraka: «Izao no lazao amin’i Jôaba: Aza malahelo loatra amin’izany ianao, fa mbetika ny iray mbetika kosa ny hafa no asian’ny sabatra. Ka ampitomboy ihany ny hamafin’ny famelezana ny tanàna, dia ravao izy. Ary ianao koa mba mankahereza azy.»

26 Nony ren’ny vadin’i Oria fa maty ny lahy, dia nitomany izy.

27 Ka nony afa-tsaona ravehivavy dia nampanalain’i Davida sy noraisiny ao an-tranony. Tonga vadiny izy ary niteraka zazalahy taminy. Ary tsy sitrak’i Iaveh izany zavatra nataon’i Davida izany.

Fananaran’i Natàna. Fanenenan’i Davida

1 Nirahin’i Iaveh ho any amin’i Davida i Natàna, ka tonga tany aminy izy, dia nanao taminy hoe: «Nisy olona roa lahy, tao amin’ity tanàna anankiray; ny iray mpanan-karena ary ny iray mahantra.

2 Ondry aman’omby sesehena no an’ilay mpanan-karena;

3 fa ondrivavy kely anankiray novidiny no mba an’ilay mahantra. Nompiany izy ka nitombo tao aminy niaraka tamin’ny zanany, nihinana tamin’ny mofony, nisotro tamin’ny kapoakany, natory teny an-trotroany, ary nataony toy ny zanany vavy.

4 Nanam-bahiny kosa ilay mpanan-karena, nefa tsy nety naka tamin’ny ondriny na ny ombiny izy hanamboatra sakafo ho an’ilay vahiny tonga tao aminy; fa ny ondrivavin’ilay mahantra no nalainy sy namboariny, ho an’ilay olona tonga tao aminy.»

5 Nirehitra fatratra tamin’izany olona izany ny fahatezeran’i Davida, ka hoy izy tamin’i Natàna: «Raha velona koa i Iaveh dia marina raha tsy mendrika ny hovonoina izay olona nanao izany,

6 ary ilay ondrivavy honerany efatra heny, noho izy nahavita an’izany sy tsy nanana antra.»

7 Dia hoy i Natàna tamin’i Davida: «Tsy iza fa ianao izany olona izany. Ka izao no lazain’i Iaveh Andriamanitr’i Israely: Nanosotra anao ho mpanjaka amin’i Israely Aho, ary nanafaka anao tamin’ny tanan’i Saola;

8 ny tranon’ny tomponao nomeko anao; ny vadin’ny tomponao nataoko teo am-pofoanao; ny taranak’i Israely sy i Jodà natolotro anao, ary raha kely loatra izany mbola ho nampiako izao sy izao koa.

9 Ka nahoana no nanamavo ny tenin’i Iaveh ianao, fa nanao izay ratsy eo imasony? I Oria Heteanina nasianao ny sabatra, ny vadiny nalainao ho vady, izy novonoinao tamin’ny sabatry ny taranak’i Amôna!

10 Koa ankehitriny noho ianao nanamavo Ahy, sy naka ny vadin’i Oria Heteanina, ho vadinao, dia tsy hiala amin’ny taranakao mandrakizay kosa ny sabatra.

11 Izao no lazain’i Iaveh: Indro fa ny ankohonanao, hananganako ny loza hihatra aminao; ny vadinao hotsoahako eo imasonao, ka homeko ny mifanolo-bodirindrina aminao, izay handry aminy eo anatrehan’izao masoandro izao;

12 fa ianao dia mangingina no nanaovanao izany, ary Izaho kosa dia eo imason’i Israely rehetra sy anatrehan’izao masoandro izao no hanaovako izany.»

13 Dia hoy i Davida tamin’i Natàna: «Nanota tamin’i Iaveh aho!» Fa hoy kosa i Natàna tamin’i Davida: «Navelan’i Iaveh ny helokao, ka tsy ho faty ianao.

14 Nefa nampanesoinao an’i Iaveh ny fahavalony tamin’izany zavatra nataonao izany; ka noho izany dia ho faty ny zanaka naterakao.»

15 Dia lasa nankany an-tranony i Natàna.

Ny nahaterahan’i Salômôna

Ary nasian’i Iaveh ny zaza naterak’i Oria, tamin’i Davida, ka nandraiki-narary mafy.

16 Nivavaka tamin’Andriamanitra ho an’ny zaza i Davida sady nifady hanina; ary niditra izy ka nandry tamin’ny tany nandritra ny alina.

17 Ka niangavy mafy taminy ny loholona tao an-tranony, mba hampiarina azy amin’ny tany; nefa tsy nety izy, ary tsy niara-nihinana tamin’ireo.

18 Nony tamin’ny andro fahafito, maty ny zaza, ka natahotra ny hilaza ny nahafatesany tamin’i Davida ny mpanompony, fa hoy ireo: «Fony mbola velona aza ny zaza, niteny taminy isika fa tsy nohenoiny ny feontsika, ka hataontsika ahoana no filaza aminy hoe: maty ny zaza! Vao mainka loza no hafitsony.»

19 Hitan’i Davida nitakoritsika ny mpanompony, ka fantatr’i Davida fa maty ny zaza. Hoy i Davida tamin’ny mpanompony: «Maty angaha ny zaza?» ary hoy ireo: «Maty izy.»

20 Dia niarina tamin’ny tany i Davida ka nandro, nihosotra diloilosy nanova fitafiana, dia nankao an-tranon’i Iavehizy ary niankohoka. Nony nody tao an-tranony izy nangataka horosoana sakafo dia nihinana.

21 Ka hoy ny mpanompony taminy: «Izao ataonao izao kosa no mba ahoana? Fa fony mbola velona ny zaza, nifady hanina sy nitomany ianao, nony maty kosa ny zaza ankehitriny, miarina sy mihinana mofo ianao?»

22 Dia hoy izy: «Fony mbola velona ny zaza nifady hanina sy nitomany aho; fa hoy aho anakam-po: Iza no mahalala? Hamindra fo amiko angaha i Iaveh ka ho velona ihany ny zaza.

23 Fa rehefa maty kosa izy ankehitriny dia ahoana indray no hifadiako hanina? Mahay mamerina azy indray va aho? Izaho no hankany aminy, fa izy tsy hiverina hankatỳ amiko intsony!»

24 Nanala alahelo an’i Betsabea vadiny i Davida dia nankao aminy, ka nandry taminy. Ary tera-dahy ravehivavy, ka nataony hoe Salômônano anarany: tia azy i Iaveh,

25 ka naniraka hilaza izany tamin’ny alalan’i Natàna, mpaminany, izay nanome anarana azy hoe i Jedidiah, noho ny amin’i Iaveh.

Ny nahazoana an’i Rabà

26 Ary i Jôaba ilay nanao fahirano an’i Rabàn’ny taranak’i Amôna, dia nahafaka ny tanànam-panjakana.

27 Ka naniraka olona tany amin’i Davida i Jôaba hanao aminy hoe: «Nataoko fahirano i Rabà, ary efa afako ny tanànan’ny rano.

28 Koa ankehitriny vorio ny vahoaka sisa, dia avia ianao hitoby hamely ny tanàna sy haka azy, fandrao dia ny tenako no maka ny tanàna ka hantsoina amin’ny anarako izy.»

29 Dia novorin’i Davida ny vahoaka rehetra ary nankany Rabà izy namely azy ka nahazo azy.

30 Nesoriny teny an-dohan’ny mpanjakan’izy ireo, ny satroboninahinylanjana talenta volamena iray, izay nisy vatosoa anankiray ka natao teny an-dohan’i Davida. Ary babo be dia be no nentiny avy ao an-tanàna.

31 Ary ny vahoaka hita tao dia navoakany ka napetrany hiasa amin’ny tsofa, sy ny pika vy, mbamin’ny famaky vy, ary nafindrany tamin’ny fanefem-biriky. Nataony toy izany avokoa ny tanànan’ny taranak’i Amôna. Dia niverina nankany Jerosalema i Davida sy ny vahoaka rehetra.

Otan’i Amnôna tamin’i Tamara anabaviny

1 Tatỳ aorian’izany dia nanana anabavy tsara tarehy kosa i Absalôma zanak’i Davida; Tamara no anarany, ary tia azy io i Amnôna zanak’i Davida.

2 Niritra aina i Amnôna ka nandraiki-narary terỳ noho ny amin’i Tamara anabaviny, fa virjiny ity izy, ka noheverin’i Amnôna fa toa tsy ho azony atao na inona na inona.

3 Nanan-tsakaiza anankiray atao hoe Jônadaba i Amnôna; zanak’i Semmaa rahalahin’i Davida izy io, ary lehilahy fetsy loatra i Jônadaba.

4 Ka hoy io taminy: «Nahoana ity ianao, ry zanaky ny mpanjaka, no dia milonika be ihany toy izao isa-maraina? Tsy tianao halaza amiko va ny amin’izany?» Ka hoy i Amnôna taminy: «Tia an’i Tamara anabavin’i Absalôma rahalahiko aho.»

5 Dia hoy i Jônadaba taminy: «Mandria eo am-parafara, ka modia marary. Ary rehefa tonga hamangy anao irainao, dia lazao aminy hoe: Avelao kely i Tamara anabaviko no ho avy hampihinan-kanina ahy, raha sitrakao; aoka hamboariny eo imasoko ny nahandro mba ho hitako, ary hihinana izany avy eny an-tanany aho.»

6 Dia nandry tokoa i Amnôna sy nody narary. Tonga namangy azy ny mpanjaka ary hoy i Amnôna taminy: «Raha sitrakao, aoka i Tamara anabaviko ho avy hanao mofomamy roa eto imasoko, ka hihinana izany avy eny an-tanany aho.»

7 Dia naniraka olona i Davida hilaza amin’i Tamara tao an-trano hanao hoe: «Mankanesa ao an-tranon’i Amnôna, anadahinao, ka manaova nahandro ho azy.»

8 Lasa i Tamara nankao amin’i Amnôna anadahiny izay efa nandry. Naka koba izy, noditiny namboariny ho mofomamy teo imasony, ary nandrahoiny ny mofomamy;

9 raha efa izany, noraisiny ny lapoaly, dia noloarany teo anoloany. Tsy nety nihinana anefa izy. Dia hoy i Amnôna: «Asaovy mivoaka hiala eto amiko ny olona rehetra.» Nony tafavoaka niala tao aminy daholo ny olona,

10 dia hoy i Amnôna tamin’i Tamara: «Ento ao anaty salobom-pandriana ny nahandro hihinanako azy avy eny an-tananao.» Dia nalain’i Tamara ny mofo nataony, ka nentiny tao amin’i Amnôna anadahiny, tao anaty salobo-pandriana.

11 Kanjo, raha ilay nanolotra izany hohaniny iny izy, dia nosavihiny ka hoy izy taminy: «Avia handry amiko, ranabavy.»

12 Fa hoy ny navaliny azy: «Tsia, ranadahy, aza manala baraka ahy, fa tsy fanao eto amin’i Israely izany, ka aza manao izany zava-betaveta izany.

13 Izaho moa dia aiza no halehako hitondra ity henatro? ianao kosa dia ho toy ny anankiray amin’ny olona vetaveta amin’i Israely. Koa aoka hiteny amin’ny mpanjaka ianao, fa tsy handà ny hanome ahy ho anao izy!»

14 Tsy nety nihaino ny feony anefa izy, fa mahery noho razazavavy izy, ka nanaovany an-keriny io, dia nandriany.

15 Niaraka tamin’izay dia halan’i Amnôna fatratra razazavavy ary tafahoatra lavitra ny fitiavana nitiavany azy taloha ny halam-po nankahalàny azy, ka hoy i Amnôna taminy: «Mitsangàna ianao, ka mandehana any.»

16 Fa hoy izy namaly azy: «Ny ratsy nataonao tamiko dia aza ampiana fandroahana ahy, fa zava-dratsy kokoa indray izany.» Nefa tsy nety nihaino azy akory i Amnôna;

17 fa ny zatovo nanompo azy no nantsoiny, ka nataony hoe: «Roahy any ivelany lavitra ahy ravehivavy ity, dia arindrino ny varavarana rehefa tafavoaka izy.»

18 Akanjo mirebareba no nentin-dravehivavy, fa izany no fitafiana fanaon’ny zanaky ny mpanjaka dieny mbola virjiny izy. Dia navoakan’ny mpanompo izy, ka narindriny ny varavarana nony tafavoaka izy.

19 Nohosenan’i Tamara vovoka ny lohany dia lasa nandeha izy, nidradradradra.

20 Hoy i Absalôma anadahiny taminy: «Tsy maintsy nalehan’i Amnôna anadahinao àry ianao izay ka? Fa amin’izao, ranabavy, mangina fa anadahinao iny, ka aza asiana alahelo ao am-ponao.» Dia tao an-tranon’i Absalôma anadahiny, no nitoetra i Tamara notsindrian’ny alahelony.

21 Tezitra mafy i Davida mpanjaka nony nandre izany rehetra izany.

22 I Absalôma kosa tsy niteny tamin’i Amnôna intsony na soa na ratsy na dia indraimbava aza, fa halan’i Absalôma i Amnôna noho ny nametavetany an’i Tamara anabaviny.

Nampamono an’i Amnôna i Absalôma dia nandositra

23 Roa taona taorian’izay, dia tao amin’i Absalôma tao Baal-Hasôra akaikin’i Efraima ny mpanetyondry, ka nanasa ny zanaka lahin’ny mpanjaka rehetra i Absalôma.

24 Nankao amin’ny mpanjaka i Absalôma nanao hoe: «Indro fa ao amin’ny mpanomponao ny mpanety ondry ka aoka ho any amin’ny mpanomponao ny mpanjaka sy ny mpanompony.»

25 Fa hoy ny mpanjaka tamin’i Absalôma: «Tsia, anaka, tsy handeha daholo izahay fandrao dia mahavaky tratra anao.» Nanao ditra ihany izy nefa tsy nandeha ny mpanjaka, fa nitso-drano azy.

26 Dia hoy i Absalôma: «Rehefa dia tsy handeha àry ianao dia avelao ahay i Amnôna rahalahiko handeha hiaraka aminay.» Ary hoy ny navalin’ny mpanjaka: «Ahoana no hiarahany aminao?»

27 Fa mbola nanao ditra ihany i Absalôma, ka dia navelan’ny mpanjaka handeha hiaraka aminy i Amnôna sy ny zanaky ny manjaka rehetra.

28 Dia nomen’i Absalôma izao didy izao ny mpanompony, nataony hoe: «Tandremo fa rehefa falifalin’ny divay ny fon’i Amnôna ka hataoko hoe: Asio i Amnôna! Dia vonoy ho faty izy. Aza matahotra satria tsy iza fa izaho no mandidy anareo ka matokia; misehoa ho mahery fo.»

29 Dia nasian’ny mpanompon’i Absalôma araka ny nandidian’i Absalôma azy i Amnôna. Ary tafatsangana avokoa ny zanaky ny mpanjaka rehetra, dia samy nitaingina ny moleny avy ka vaky nandositra.

30 Mbola teny an-dalana izy ireo, dia efa tonga tao amin’i Davida sahady ny filazana hoe: «Novonoin’i Absalôma tsy nasiany iray niangana ny zanaka lahin’ny mpanjaka rehetra!»

31 Nitsangana ny mpanjaka, norovitiny ny fitafiany, dia nandry tamin’ny tany izy; ny mpanompony rehetra nitoetra teo koa, sady rovi-pitafiana avokoa izy ireo.

32 Ary niteny i Jônadaba zanak’i Semaà, rahalahin’i Davida, ka nanao hoe: «Aoka ny tompoko tsy hilaza fa maty avokoa ny zazalahy rehetra, zanaky ny mpanjaka; i Amnôna irery no maty. Zavatra teo am-bavan’i Absalôma izanyhatramin’ny andro nametavetan’i Amnôna an’i Tamara anabaviny.

33 Ary ankehitriny dia aoka tsy hataon’ny mpanjaka tompoko fa hoe ny zanaka lahin’ny mpanjaka rehetra no maty, i Amnôna irery ihany no maty.

34 Ary i Absalôma dia lasa nandositra.»

Ary natopin’ity zatovo nalatsaka ho mpitily ny masony dia nijery izy ka indreny nisy andian’olona maromaro, avy amin’ny lalana any andrefana, any amin’ny ilany nisy ny tendrombohitra.

35 Dia hoy i Jônadaba tamin’ny mpanjaka: «Indreo tamy tokoa ny zanaky ny mpanjaka; araka ny voalazan’ny mpanomponao no nahatanterahan’ny zavatra.»

36 Vao tapitra ny teniny, dia tonga ny zanaky ny mpanjaka, ary nanandra-peo nitomany izy ireo ka nirotsaka be dia be koa ny ranomasin’i Davida mbamin’ny mpanompony rehetra.

37 I Absalôma kosa nandositra tany amin’i Tôlomaia zanak’i Amioda, mpanjakan’i Gesora. Ary i Davida nisaona ny zanany isan’andro isan’andro.

Nifampiraharaha ny amin’ny hiverenan’i Absalôma i Jôaba

38 Nandositra i Absalôma nankany Gesora, dia tany izy telo taona.

39 Ary i Davida nitsahatra tamin’ny hoe hanenjika an’i Absalôma, fa efa afaka ny alahelony tamin’ny nahafatesan’i Amnôna.

1 Hitan’i Jôaba zanak’i Sarvià fa nitodika nankany amin’i Absalôma ny fon’ny mpanjaka.

2 Dia naniraka ho any Tekoa hitady vehivavy fetsy anankiray i Jôaba ka nilaza taminy hoe: «Modia misaona ianao, manaova akanjo fisaonana, aza mihosotra diloilo, ary manahafa vehivavy mandala olo-maty efa ela be ihany.

3 Ho avy ao amin’ny mpanjaka ianao ka izao no resaka hataonao aminy…» Dia nataon’i Jôaba tao am-bavany ny teny holazainy.

4 Tonga ravehivavy avy any Tekoa hiresaka amin’ny mpanjaka. Lavo niankohoka tamin’ny tany izy vao niteny hoe: «Vonjeo aho, ry mpanjaka ô!»

5 Hoy ny mpanjaka taminy: «Maninona ianao?» Hoy ravehivavy: «Mpitondra tena aho, fa maty ny vadiko.

6 Ary roa lahy no zanaky ny ankizy vavinao, nifanditra teny an-tsaha izy roa lahy; ary satria tsy nisy nampisaraka azy dia novonoin’ny anankiray ity rahalahiny ka maty.

7 Ary indro nitsangana ny tamingana rehetra hamely ny ankizy vavinao, ka nanao hoe: Atolory ilay namono ny rahalahiny, dia hataonay maty izy hanefa ny ain’ny rahalahiny izay novonoiny, ka hataonay levona hatramin’ny mpandova aza! Ka izay tapa-porohana sisa amiko dia hovonoiny, mba tsy hisy tavela hamelo-maso ny anaran’ny vadiko na handimby azy eto ambonin’ny tany.»

8 Hoy ny mpanjaka tamin-dravehivavy: «Modia any an-tranonao, fa izaho hanome didy momba ny aminao.»

9 Hoy ravehivavy avy any Tekoa tamin’ny mpanjaka: «Aoka ny tenako, ry mpanjaka tompoko, aoka ny fianakavian-draiko no hiharan’ny ota, fa aza ny mpanjaka na ny sezam-panjakany no ho voan’izany!»

10 Hoy ny mpanjaka: «Raha mbola misy manelingelina anao, dia ento atỳ amiko izy, tsy hanohina anao intsony izy.»

11 Dia hoy izy: «Aoka hantsoin’ny mpanjaka i Iaveh Andriamanitrao, mba tsy hampitomboan’ny mpamaly rany loza, ka tsy hamonoany ny zanakao!»

Hoy ny navaliny: «Toy ny maha-velona an’i Iaveh, dia tsy hisy hihintsana amin’ny tany ny volon-dohan’ny zanakao, na iray aza.»

12 Hoy ravehivavy: «Aza mahafady ny ankizy vavinao, fa hilaza teny indraimbava amin’ny mpanjaka tompoko aho, raha sitrakao.» Hoy ny navaliny: «Lazao.»

13 Dia hoy ravehivavy: Nahoana ianao no nanao hevitra toy izany amin’ny vahoakan’Andriamanitra- milaza ny tenany ho diso ny mpanjaka mamoaka izany teny fitsarana izany – dia ny amin’ny tsy fampiverenan’ny mpanjaka an’ilay nataony sesitany.

14 Fa ho faty marina isika: toy ny rano raraka an-tany ka tsy miangona intsony isika; Andriamanitra tsy manala ny aina, ary mamorona izay hevitra tsy hahatafajanona lavitra azy ilay voasesitany.

15 Ary ankehitriny kosa notairin’ny vahoakaaho no tonga nilaza izany zavatra izany tamin’ny mpanjaka tompoko; ka hoy ny ankizy vavinao: hiresaka amin’ny mpanjaka aho, sao ataon’ny mpanjaka tokoa izay holazain’ny ankizy vavinao.

16 Eny, fa hihaino ny mpanjaka mba hanafaka ny ankizy vaviny eo an-tanan’olona izay mitady hanesotra ahy sy ny zanako eo amin’ny lovan’Andriamanitra.

17 Efa niteny ny ankizy vavinao hoe: Aoka hampahazo fiadanana ahy ny tenin’ny mpanjaka tompoko. Fa tahaka ny Anjelin’Andriamanitra ny mpanjaka tompoko, hihaino ny tsara sy ny ratsy. Ary homba anao anie i Iaveh Andriamanitrao.

18 Namaly ny mpanjaka ary nilaza tamin-dravehivavy nanao hoe: «Aza misy afeninao izay hanontaniako anao.» Hoy ravehivavy: «Aoka hiteny ny mpanjaka tompoko!»

19 Ary hoy ny mpanjaka: «Moa momba anao va ny tanan’i Jôaba amin’izao rehetra izao?» Hoy ny navalin-dravehivavy: «Marina amin’ny maha-velona ny fanahinao, ry mpanjaka tompoko, tsy misy hiviliana na ho any ankavanana na ho any ankavia izay rehetra lazain’ny mpanjaka tompoko. Eny, i Jôaba mpanomponao no nandidy ahy sy nanao izao teny rehetra izao eo am-bavan’ny ankizy vavinao.

20 Ny mba hanarona ny endriky ny raharaha no nanaovan’i Jôaba mpanomponao an’izany fa hendry toy ny Anjelin’Andriamanitra ny tompoko hahalala ny zavatra rehetra mitranga eto ambonin’ny tany.»

21 Hoy ny mpanjaka tamin’i Jôaba: «Indro, hataoko izany, koa andeha hampody ny tovolahy Absalôma.»

22 Lavo niankohoka tamin’ny tany i Jôaba, dia nisaotra ny mpanjaka, dia hoy i Jôaba: «Fantatry ny mpanomponao anio fa nahita fitia teo imasonao aho, ry mpanjaka tompoko, fa araka ny tenin’ny mpanompony no ataon’ny mpanjaka.»

23 Nitsangana i Jôaba, dia lasa tany Gesora, ary nentiny nody any Jerosalema i Absalôma.

24 Fa hoy ny mpanjaka: «Aoka ho any an-tranony izy, ka tsy hahita ny tavako.» Dia nankany an-tranony i Absalôma, ka tsy nahita ny tavan’ny mpanjaka.

Ny mombamomba an’i Absalôma

25 Tamin’i Israely rehetra tsy misy olona malaza tahaka an’i Absalôma noho ny hatsaran-tarehiny. Hatramin’ny faladiany ka hatramin’ny tampon-dohany tsy manan-kilema akory izy. Raha mihara-doha izy – isan-taona izy no nanao izany, raha nahavesatra azy ny volon-dohany, dia noharatany,

26 dia 200 siklano lanjan’ny volon-dohany, lanjan’ny mpanjaka.

27 Zanaka lahy telo no teraka tamin’i Absalôma sy zanaka vavy iray natao hoe: Tamara, vehivavy tsara tarehy io.

Nahazo famelan-keloka i Absalôma

28 Nipetraka roa taona tao Jerosalema i Absalôma tsy nahita ny tavan’ny mpanjaka.

29 Nampiantsoin’i Absalôma i Jôaba hirahiny hankao amin’ny mpanjaka, fa tsy nety nankeo aminy i Jôaba. Nampiantsoin’i Absalôma fanindroany, fa tsy nety nankao.

30 Tamin’izay dia hoy i Absalôma tamin’ny mpanompony: «Hitanareo ny sahan’i Jôaba manolotra ny ahy, misy orja ho azy ao, handeha doroy amin’ny afo.» Dia nampirehitra afo ny saha ireo mpanompon’i Absalôma.

31 Nitsangana i Jôaba nankao amin’i Absalôma tao an-tranony, ka nanao taminy hoe: «Nahoana no dia nampirehitra afo ny sahako ny mpanomponao?»

32 Hoy ny navalin’i Absalôma tamin’i Jôaba: «Indro fa naniraka hilaza aminao aho hoe: Avia atỳ fa hirahiko ho any amin’ny mpanjaka ianao, hanao aminy hoe: Haninona aho no niverina avy any Gesora? Tsaratsara kokoa ho ahy ny mbola any ihany. Koa ankehitriny dia te hahita ny tavan’ny mpanjaka aho, ary raha misy heloka atỳ amiko dia aoka hovonoiny aho!»

33 Lasa i Jôaba nanatona ny mpanjaka sy nitantara taminy izany zavatra izany. Dia nantsoiny i Absalôma, dia tonga tao amin’ny mpanjaka izy, ary niankohoka tamin’ny tany teo anatrehan’ny mpanjaka ary nanoroka an’i Absalôma ny mpanjaka.

Sain-dratsin’i Absalôma

1 Tatỳ aorian’izany nanomana kalesy iray sy soavaly ary olona dimampolo lahy izay nihazakazaka teo alohany i Absalôma.

2 Nifoha maraina koa i Absalôma dia nitoetra teo akaikin’ny lalana mankao am-bavahady, ka isaky ny nisy olona manana ady, nankao amin’ny mpanjaka hangataka fitsarana, dia nantsoin’i Absalôma izy nataony hoe: «Aninona no tanàna iavianareo?» ka nony namaly hoe: «Avy any ananona amin’ny fokon’i Israely ny mpanomponao,»

3 dia hoy i Absalôma taminy: «Etsy ange! tsara sy marina ny raharahanao, fa ny olona hihaino anao avy amin’ny mpanjaka no tsy misy.»

4 Ary nanampy indray i Absalôma nanao hoe: «Iza re no hanangana ahy ho mpitsara amin’ny tany? Fa na iza na iza manana ady aman-draharaha dia ho tonga atỳ amiko ka homeko ny rariny avokoa.»

5 Ary isaky ny misy olona manatona hiankohoka eo anoloany, dia tolorany tanana, ary noraisiny sy norohany.

6 Izany no nataon’i Absalôma tamin’ny olona rehetra amin’i Israely izay nankao amin’ny mpanjaka nangataka fitsarana, ka nangoleny ny fon’ny olona amin’i Israely.

Fikomian’i Absalôma

7 Nony afaka efa-taona dia hoy i Absalôma tamin’ny mpanjaka: «Raha sitrakao, avelao kely aho ho any Hebrôna, hanefa ny voady nataoko tamin’i Iaveh.

8 Fa fony nitoetra tany Gesora any Arama aho, dia nanao voady ny mpanomponao ka nanao hoe: Raha averin’i Iaveh any Jerosalema indray aho, dia hanompo an’i Iaveh aho.»

9 Ka hoy ny mpanjaka taminy: «Mandehana amim-piadanana!» Dia niainga izy nankany Hebrôna.

10 Nandefa iraka mangingina hitety ny fokon’i Israely rehetra i Absalôma nanao hoe: «Raha vao mandre ny feon’ny anjomara ianareo, dia lazao hoe: Manjaka ao Hebrôna i Absalôma!»

11 Ary nisy olona roan-jato lahy avy any Jerosalema niaraka tamin’i Absalôma, dia olona nasaina izy ireo ka nandeha tamim-pahatsoram-po, fa tsy nahalala na inona na inona.

12 Mbola eo am-panaterana ny sorona i Absalôma, dia naniraka haka an’i Akitôfela, Gilaônita, mpanolo-tsaina an’i Davida tany Gilaô tanànany. Nihamasaka fatratra ny firaisan-tetika hikomy, fa nitombo teo ihany ny vahoaka nomba an’i Absalôma.

Ny nandosiran’i Davida

13 Dia nisy olona tonga nilaza tamin’i Davida, nanao hoe: «Tafaraikitra amin’ny fanarahana an’i Absalôma ny fon’ny lehilahy amin’i Israely.»

14 Ka hoy i Davida tamin’ny mpanompony rehetra tao aminy tany Jerosalema: «Mitsangàna, andeha isika handositra, fa tsy misy hahafahantsika amin’i Absalôma. Andao faingana fandrao dia tampohiny isika, ka ataony idiran-doza eto, sady hasiany amin’ny lelan-tsabatra ny tanàna.»

15 Ary hoy ny mpanompon’ny mpanjaka taminy: «Na inona na inona no hevitra hotapahin’ny mpanjaka tompoko, dia indreto ny mpanomponao.»

16 Dia niainga ny mpanjaka, narahin’ny fianakaviany rehetra, nandeha an-tongotra; fa vaditsindrano folo no najanony hiandry trano.

17 Nivoaka ny mpanjaka niaraka tamin’ny olona rehetra, nandeha an-tongotra, ary nijanona teo amin’ny trano farany.

18 Ny mpanompony rehetra nandeha teny anindrany; ny Keretianina sy ny Feletianina, ary ny Geteanina rehetra enin-jato lahy, izay nanaraka azy hatrany Geta, dia nandeha teo alohan’ny mpanjaka.

19 Ary hoy ny mpanjaka tamin’i Etaia, Geteanina: «Nahoana kosa ity ianao no hiaraka aminay? Miverena hitoetra amin’ny mpanjaka, fa mpivahiny ianao, ary voasesitany tsy manam-ponenana.

20 Vao omaly no omaly ianao no tonga, ka anio sahady ve dia hoentiko hiara-majenjena aminay, nefa izaho aza ity tsy mahalala izay tany halehako akory? Koa miverena ianao, ary ento miaraka aminao koa ireo rahalahinao, fa ho aminao anie ny fahasoavana amam-pahamarinan’i Iaveh!»

21 Dia izao no navalin’i Etaia ny mpanjaka nataony hoe: Velona i Iaveh ary velona koa ny mpanjaka tompoko!

Fa na ho aiza na ho aiza ny mpanjaka, na ho faty na ho velona, dia ho ao koa ny mpanomponao.

22 Koa hoy i Davida tamin’i Etaia: «Andeha àry handroso». Dia nandeha i Etaia Geteanina, sy ny olona rehetra mbamin’ny zaza rehetra niaraka taminy.

23 Nitomany nikaikaika avokoa ny tany ama-monina tamin’ny nandalovan’ireo vahoaka rehetra ireo. Nony tafita ny ranon-driaka Sedrôna ny mpanjaka, dia nandroso tamin’ny tandrifin’ny lalana mankany an’efitra ny vahoaka.

Ny nanjò ny Fiara

24 Ary indro ny fiaran’Andriamanitra fa napetrak’i Sadôka, mbamin’ny Levita rehetra nitondra ny Fiaran’ny faneken’Andriamanitra, raha ilay niakatra iny i Abiatara, mandra-pahatapitry ny vahoaka rehetra nivoaka avy ao an-tanàna.

25 Dia hoy ny mpanjaka tamin’i Sadôka: «Ento miverina ao an-tanàna ihany ny Fiaran’Andriamanitra. Raha mahita fitia eo imason’i Iaveh aho dia mbola hoentiny miverina sy hataony mahita ny Fiara sy ny Fonenany ihany.

26 Fa raha hoy kosa izy: Tsy sitrako ianao! dia inty aho, izay heveriny ho mety no aoka hataony ahy.»

27 Izao koa no nolazain’ny mpanjaka tamin’i Sadôka mpisorona: «Ary ianao, ry mpahita, miverena ao an-tanàna amim-piadanana, miaraka amin’i Akimaasa zanakao sy i Jônatasy zanak’i Abiatara, izy roalahy zanakareo miaraka aminareo.

28 Jereo, izaho hijanonjanona any amin’ny tany lemakyny efitra, mandra-pahazoko teny avy atỳ aminareo mampandre ahy.»

29 Koa dia nentin’i Sadôka sy i Abiatara niverina tany Jerosalema ny Fiaran’Andriamanitra ka nitoetra tao izy.

Maka toky amin’ny fanampian’i Kosaia i Davida

30 Niakatra ny tendrombohitra Oliva i Davida, niakatra sy nitomany izy, sady nisaron-doha ary nandeha tsy nikiraro; ny vahoaka rehetra nanaraka azy koa nisaron-doha ary nitomany teny am-piakarana.

31 Ary nisy nilaza vaovao tamin’i Davida nanao hoe: «I Akitôfela koa, anisan’ny mpiray tetika amin’i Absalôma»; ka hoy i Davida: «Iaveh ô, mangataka aminao aho, ampanjario tsinontsinona ny hevitr’i Akitôfela.»

32 Nony tonga teo an-tampony i Davida teo amin’izay hivavahan’ny olona amin’Andriamanitra dia inty i Kosaia, ilay Arakita, tonga teo anatrehany, ka ny akanjony rovitra, ny lohany mihosim-bovoka.

33 Hoy i Davida taminy: «Raha mandeha miaraka amiko ianao, tonga enta-mavesatra ho ahy foana.

34 Fa raha miverina any an-tanàna kosa ianao ka milaza amin’i Absalôma hoe: Ry mpanjaka ô, te-ho mpanomponao aho; mpanompon-drainao aho taloha ka dia ho mpanomponao aho hatramin’izao, amin’izany ho voahodinao hahasoa ahy ny torohevitr’i Akitôfela.

35 Ho mpiaraka aminao ao koa i Sadôka sy i Abiatara mpisorona, ka hanambarànao izay rehetra ho renao ny amin’ny tranon’ny mpanjaka i Sadôka sy i Abiatara mpisorona.

36 Ary ao amin’izy ireo ny zanany roa lahy dia i Akimaasa zanak’i Sadôka sy i Jônatasy zanak’i Abiatara, ka ireo no hampandrenesanareo ahy izay rehetra ho renareo.»

37 Dia niverina nankany an-tanàna i Kosaia sakaizan’i Davida, ka tamin’izay indrindra no nidiran’i Absalôma tao Jerosalema.

I Davida sy i Sibà

1 Vao tafahoatra kely ny tampony i Davida dia inty i Sibà mpanompon’i Mifibôseta tonga nitsena azy, nitondra ampondra roa voaisy lasely, ka nibaby mofo roan-jato, ampempam-boaloboka maina zato, voankazo masaka zato, ary divay iray siny hoditra.

2 Dia hoy i Davida tamin’i Sibà: «Ny ampondra ho an’ny ankohonan’ny mpanjaka, hitaingenany, ny mofo amam-boankazo hihinanan’ny zatovo, ary ny divay hisotroan’izay reraka any an’efitra.»

3 Dia hoy ny mpanjaka: «Fa aiza ny zanaky ny tomponareo?» Ary hoy ny navalin’i Sibà tamin’ny mpanjaka: «Indro fa nijanona any Jerosalema izy», fa hoy izy: «Hampodin’ny taranak’i Israely amiko izao ny fanjakan’ikaky.»

4 Ka hoy ny mpanjaka tamin’i Sibà: «Indro fa anao avokoa izay rehetra nananan’i Mifibôseta.» Dia hoy i Sibà: «Mihohoka amin’ny faladianao aho, ka aoka hahita fitia eo imasonao aho, ry mpanjaka tompoko ô!»

I Semeià manozona an’i Davida

5 Nony tonga tao Bahorima ny mpanjaka, indro nisy lehilahy anankiray, atao hoe Semeià zanak’i Gerà, iray fianakaviana tamin’ny ankohonan’i Saola, nivoaka avy tao, dia nandroso izy sady nanozona,

6 ary nitora-bato an’i Davida mbamin’ny mpanompon’i Davida mpanjaka rehetra; ary ny vahoaka mbamin’ny lehilahy mahery kosa tamin’izay dia teo ankavanany sy teo ankaviany.

7 Izao no nentin’i Semeià nanozona azy: «Mandehana any, mandehana any, ry ilay mandatsa-dra, ry olon’i Beliala!

8 Indro natsingerin’i Iaveh aminao ny ran’ireo tamingan’i Saola rehetra izay nosoloanao toerana mba ho mpanjaka; natolony ho eo an-tanan’i Absalôma zanakao ny fanjakana ka indro fa hidiran-doza ianao izao, satria lehilahy mandatsa-dra ianao.»

9 Ka hoy i Abisaia zanak’i Sarvià tamin’ny mpanjaka: «Ahoana no anozonan’ilay alika maty io ny mpanjaka tompoko? Avelao kely aho handeha hanapaka ny lohan’io!»

10 Fa hoy ny navalin’ny mpanjaka: «Tsy manan-draharaha aminareo aho, ry zanak’i Sarvià! Aoka hanozona izy, satria fa raha i Iaveh no nanao taminy hoe: Ozony i Davida: zovy moa no hanao aminy hoe: Ahoana no anaovanao izany?»

11 Ary hoy i Davida tamin’i Abisaia sy ny mpanompony rehetra: «He, ny zanako naloaky ny kiboko aza ity mitady ny aiko; ka mainka fa io zana-Benjamina io! Avelao izy hanozona, fa didin’i Iaveh taminy izany.

12 Angamba hijery ny fahoriakoi Iaveh ka soa no hataon’i Iaveh amiko ho valin’izao ozona androany izao.»

13 Ary i Davida sy ny olony nanohy ny diany, fa i Semeià kosa nandeha tamin’ny kisolosolon’ny tendrombohitra akaikin’i Davida sady tsy nitsahatra ny nanozona azy, sy nitora-bato ary namafy vovoka.

14 Sasatra ny mpanjaka sy ny vahoaka rehetra nanaraka azy, no tonga tao… ary niala sasatra teo izy.

Nankany amin’i Absalôma i Kosaia

15 Niditra tao Jerosalema i Absalôma sy ny vahoaka rehetra, ny lehilahy amin’i Israely, ary niaraka taminy koa i Akitôfela.

16 Nony tonga nanatona an’i Absalôma i Kosaia, ilay Arakita, dia hoy i Kosaia tamin’i Absalôma nanao hoe: «Ho ela velona anie ny mpanjaka!»

17 Fa hoy i Absalôma tamin’ny Kosaia: «Izao ve no firaiketanao amin’ny sakaizanao? Nahoana no tsy mba nandeha niaraka tamin’ny sakaizanao ianao?»

18 Ary hoy i Kosaia tamin’i Absalôma: «Tsia fa ilay nofidin’i Iaveh sy ny vahoaka rehetra, mbamin’ny lehilahy rehetra amin’i Israely no tiako hombana, ka dia ny hitoetra aminy no tiako.

19 Sady iza moa no hotompoiko? Moa tsy ny zanany va? Toy ny efa nanompoako an-drainao ihany no hanompoako anao koa.»

I Absalôma sy ireo vaditsindranon’i Davida

20 Ka hoy i Absalôma tamin’i Akitôfela: «Manaova fivoriana fakan-kevitra ianareo, ny amin’izay tokony hataontsika.»

21 Dia hoy i Akitôfela tamin’i Absalôma: «Mandehana amin’ny vaditsindrano navelan-drainao hiandry trano, dia ho hitan’i Israely rehetra amin’izany fa manao izay hahatafintohina an-drainao aminao ianao, ka dia hihamaheryny tanan’izay rehetra momba anao.»

22 Dia nanangan-day teo ambonin’ny tafon-trano i Absalôma ka nandeha tamin’ny vaditsindranon-drainy, teo imason’i Israely rehetra, i Absalôma.

23 Toy ny teny avy amin’Andriamanitra ho an’izay manontany Azy, ny hevitra nomen’i Akitôfela tamin’izay, ary ny hevitra nomeny rehetra na tamin’i Davida, na tamin’i Absalôma dia toy izany koa.

Ravan’i Kosaia ny tetik’i Akitôfela

1 Ary hoy i Akitôfela tamin’i Absalôma: «Avelao aho hifantina lehilahy 22.000, dia hiainga hanenjika an’i Davida anio alina ihany.

2 Hirotsaka aminy tampoka aho, ilay mbola sasatra iny izy sy vizana ny tanany, dia hampivadi-po azy aho; ka ny vahoaka rehetra momba azy handositra, ary ny mpanjaka irery ihany no hasiako amin’izany,

3 dia hoentiko mankatỳ aminao indray ny vahoaka rehetra, fa io lehilahy tadiavinao hasiana io dia mety raha hesorina izy io, mba hiverenan’izy rehetra, dia hiadana ny vahoaka rehetra.»

4 Nankasitrahin’i Absalôma sy ny loholon’i Israely rehetra izany teny izany.

5 Nefa hoy i Absalôma: «Mba antsoy ihany koa i Kosaia, Arakita, mba handrenesantsika izay ao am-bavany koa.»

6 Nony tonga teo amin’i Absalôma i Kosaia dia hoy i Absalôma taminy: «Izao sy izao no tenin’i Akitôfela, ka tokony ataontsika va izay nolazainy? Raha tsy hatao izany dia mitenena ianao izao.»

7 Ary hoy ny navalin’i Kosaia nanao hoe: «Tsy mety ny hevitra nomen’i Akitôfela tamin’ity indray mitoraka ity.»

8 Ary nanampy teny i Kosaia nanao hoe: «Fantatrao fa be herim-po irainao sy ny olony. Mitroatra izy ireo izao hoatra ny orsa very anaka any an-tsaha izao. Lehilahy mpiady irainao, ka tsy mba miara-mitoetra amin’ny vahoakaizy amin’ny alina.

9 Indro fa miery izy ankehitriny any an-dava-driaka na any amin’ny fitoerana hafa any. Sady raha izao voalohany izao no misy lavony, dia ho ren’ny olona izany ka hataony hoe: Naharesy ny olona manaraka an’i Absalôma.

10 Ary amin’izay dia ho rera-po na izay mahery indrindra aza, na dia manana fo tahaka ny fon-diona aza izy, satria fantatr’i Israely rehetra fa irainao, lehilahy mahery fo indrindra, ny olona manaraka azy koa lehilahy mahery.

11 Ka izao kosa no hevitro: Aoka hivory eto aminao avokoa i Israely rehetra, hatrany Dana, ka hatrany Bersabea, izay maro toy ny fasika any amoron-dranomasina, dia ny tenanao mihitsy no handroso amin’ny ady.

12 Fa tsy maintsy azontsika iny, na aiza na aiza misy azy, sady ho toy ny filatsaky ny andoamin’ny tany no ho filatsaka aminy, ka tsy hisy havelantsika afaka, na izy na ny anankiray amin’ny olona rehetra ao aminy.

13 Na hihataka ho any amin’ny tanàna anankiray aza izy, dia hitondran’i Israely rehetra mahazaka izany tanàna izany, ka hotarihintsika ho any amin’ny ranon-driaka mandra-pahafoanany tsy misy intsony na dia vato iray aza.»

14 Dia hoy i Absalôma sy ny lehilahy rehetra amin’i Israely: «Aleo ny hevitr’i Kosaia Arakita toy izay ny hevitr’i Akitôfela.» Fa efa notapahin’i Iaveh ny mampanjary ho tsinontsinona ny hevitra tsara nomen’i Akitôfela, mba hampidiran’i Iaveh loza amin’i Absalôma.

15 Dia hoy i Kosaia tamin’i Sadôka sy i Abiatara mpisorona: «Izany sy izany no hevitra natoron’i Akitôfela an’i Absalôma sy ny loholon’i Israely ary izao sy izao kosa no hevitra nomeko.

16 Koa maniraha olona miaraka amin’izay hampandre an’i Davida ka asaovy lazainy aminy hoe: Aza mitoetra amin’ny tany lemaka any an’efitra anio alina, fa mità faingana fandrao azon’ny loza mafy indrindra na ny mpanjaka na ny vahoaka rehetra ao aminao.»

Nilazana i Davida ka niampita an’i Jordany

17 Nitoetra tao En-Rogela i Jônatasy sy i Akimaasa fa ny ankizy vavy ny nivoivoy nilaza tamin’izy ireo, ary izy ireo kosa no nandeha nanambara izany tamin’i Davida mpanjaka.

18 Nahatsikaritra azy ireo ny zazalahy anankiray, ka nilaza izany tamin’i Absalôma. Saingy nitsoaka faingana izy roa lahy, ka tonga tany Bahorima, amin’ny tranon’ity lehilahy anankiray, izay nisy lavaka fantsakana teo an-tokotaniny, dia nidina tao.

19 Ary nalain’ny vadin-dralehilahy kosa ny firakofana anankiray ka novelariny teo ambony lavaka fantsakana dia nanahazany voan-javatra voatoto, ka tsy fantatra velively ho inona.

20 Niditra tao amin-dravehivavy tao an-trano ny mpanompon’i Absalôma ka hoy izy hoe: «Aiza i Akimaasa sy i Jônatasy?» Fa hoy ravehivavy namaly azy: «Tafita ny renirano kely izy izay.» Dia nitady azy izy ireo, ka nony tsy nahita dia niverina nankany Jerosalema.

21 Rehefa lasa izy ireo, dia niakatra avy eo an-davaka fantsakana kosa izy roa lahy, ka nandeha nampandre izany tamin’i Davida mpanjaka. Hoy izy ireo tamin’i Davida: «Mitsangàna ianareo, ka mità faingana ny ony, fa izao sy izao no hevitra nomen’i Akitôfela hamelezana anareo.»

22 Dia niainga i Davida sy ny vahoaka rehetra tao aminy ka nita an’i Jordany. Nony maraina ny andro tsy nisy tsy tafita an’i Jordany izy ireo na dia iray aza.

23 Nony hitan’i Akitôfela fa tsy narahina ny heviny, dia nasiany lasely ny ampondrany ka niainga nandeha ho any amin’ny tany an-tanànany izy, ka nony efa nanafatra ny tao an-tranony dia nananton-tena ka maty izy, ary nalevina tao am-pasan-drainy.

Ary i Davida tonga any Mahanaîma

24 Tonga tao Mahanaîmai Davida, ary i Absalôma nita an’i Jordany mbamin’ny lehilahy rehetra amin’i Israely.

25 I Amasà no notendren’i Absalôma ho filohan’ny tafika solon’i Jôaba. I Amasà dia zanaky ny lehilahy anankiray atao hoe Jetrà, Ismaelita, izay nandeha tamin’i Abigaila, zanaka vavin’i Naasa, rahavavin’i Sarvià, renin’i Jôaba.

26 Dia tany amin’ny tany Galaada no nitoby i Israely sy i Absalôma.

27 Nony tonga tao Mahanaîma i Davida, dia indreo i Sôbì zanak’i Naasa, avy any Rabàn’ny taranak’i Amôna, sy i Makira, zanak’i Amiela, avy any Lôdobara, ary i Berzelaia Galaadita, avy any Rôgelima,

28 tonga nanatitra fandriana, vilia, kapoaka tany, frômenta, orja, lafarina, lango, tsaramaso, voanemba, lango,

29 tantely, dibera, ondry, ary frômazin’omby: nateriny izany mba hohanin’i Davida sy ny vahoaka tao aminy, fa hoy izy: «Nihafy tamin’ny hanoanana sy ny fahasasarana ary ny hetaheta any an’efitra ity vahoaka ity.»

Resy ny tarik’i Absalôma

1 Notsapain’i Davida ny toetry ny vahoaka tao aminy, ka nasiany tomponarivo sy tompon-jato.

2 Dia nalamin’i Davida ny vahoaka, ka ny ampahatelony, nataony fehin’i Jôaba, ny ampahatelony fehin’i Abiasia, zanak’i Sarvià, rahalahin’i Jôaba, ny ampahatelony fehin’i Etaia, Geteanina. Ary hoy ny mpanjaka tamin’ny vahoaka: «Izaho koa mba handeha hiaraka aminareo.»

3 Fa hoy ny vahoaka: «Aoka tsy handeha ianao, fa raha hampandosirina izahay raha izahay ihany dia tsy hahoany akory, na maty sasaka aza izahay, tsy ahoany akory; fa ianao kosa dia hoatra ny iray alina aminay, ka metimety kokoa raha avy atỳ an-tanàna ianao no handeha hamonjy anay.»

4 ary hoy ny navalin’ny mpanjaka azy ireo: «Izay sitrakareo no hataoko.» Dia nitsangana teo anilan’ny vavahady ny mpanjaka nandritra ny nivoahan’ny vahoaka voazara ho tsizatozato sy tsiarivoarivo.

5 Izao no didy nomen’ny mpanjaka an’i Jôaba sy i Abisaia ary i Etaia: «Tsimbino ilay zatovo Absalôma noho ny amiko». Ren’ny vahoaka rehetra fa nomen’ny mpanjaka didy momba an’i Absalôma ny filohan’ny tafika rehetra.

6 Dia nivoaka tany an-tsaha ny vahoaka hitsena an’i Israely, ka rafitra tao anaty alan’i Efraîma ny ady.

7 Resy tao ny vahoakan’i Israely teo anoloan’ny mpanompon’i Davida, ka vonoana olona be no tao androtr’izay, fa nisy roa alina no maty.

8 Nihahaka eran’ny tany ny ady, ka be ny matin’ala noho ny matin’ny sabatra tamin’izany andro izany.

Ny nahafatesan’i Absalôma

9 Sendra teo anoloan’ny mpanompon’i Davida i Absalôma. Nitaingina mole i Absalôma ary nitsofoka tao anatin’ny rantsan’ny terebinta mikirindro ny mole, dia voasingotry ny terebintany lohany, dia tafahantona teo anelanelan’ny lanitra sy ny tany izy, ary ny mole nitondra azy dia lasa nandroso.

10 Hitan’ny lehilahy anankiray izany ka tonga izy nilaza izany tamin’i Jôaba nanao hoe: «Indro hitako tafahantona tamin’ny terebinta atsy i Absalôma.»

11 Dia hoy i Jôaba tamin-dralehilahy nilaza izany vaovao izany taminy: «Hitanao izy hoe ka no tsy nasianao hiankapoka terỳ? Dia tsy maintsy ho nomeko volafotsy folo sikla sy fehin-kibo iray ianao.»

12 Fa hoy ny navalin-dralehilahy tamin’i Jôaba: «Tsia, tsy mba haninji-tanana amin’ny zanaky ny mpanjaka aho, na dia volafotsy lanjan’arivo sikla aza no ho mby eo an-tanako, satria samy nandre isika ny didy nomen’ny mpanjaka anao sy i Abiatara ary i Etaia hoe: Samia ianareo mitandrina tsy haninon-tsy haninona ny zatovo, Absalôma!

13 Ka raha namadika izany namono ny ainy aho, dia tsy misy miafina amin’ny mpanjaka akory, fa na dia ny tenanao aza hitsangana hanameloka ahy.»

14 Dia hoy i Jôaba: «Tsy te handany andro aminao aho.» Dia nataony an-tanana ny lefona telo, ka ilay mbola velona tao amin’ny hazo terebinta iny i Absalôma no notsatohany tamin’ny fony.

15 Nanodidina an’i Absalôma ireto zatovo folo lahy, mpitondra fiadian’i Jôaba, dia namono nahafaty azy izy ireo.

16 Notsofin’i Jôaba ny anjomara, ka niverina avy amin’ny fanenjehana an’i Israely ny vahoaka fa nohazonin’i Jôaba ny vahoaka.

17 Dia nalainy i Absalôma ka natsipiny tao anatin’ny lavaka lehibe, tao afovoan’ny ala, ary nasiany antontam-bato lehibe dia lehibe teo amboniny. Ary samy nandositra ho any an-dainy avy i Israely rehetra.

18 Fony fahavelony, i Absalôma dia efa nanao tsangam-batoho azy, tao amin’ny lohasahan’ny Mpanjaka, fa hoy izy: «Tsy mba manan-janaka lahy hamelo-maso ny anarako aho.» Dia nataony araka ny anarany ihany ny anaran’ilay tsangam-bato, ka Ny tanan’i Absalôma no fiantsoan’ny olona azy mandrak’androany.

Nilazana i Davida

19 Ary hoy i Akimaasa, zanak’i Sadôka: «Avelao kely aho hihazakazaka, hitondra ny vaovao any amin’ny mpanjaka, fa nomen’i Iaveh ny rariny izy, noafahany tamin’ny tanan’ny fahavalony.»

20 Fa hoy i Jôaba taminy: «Tsy hitondra ny vaovao anio ianao fa andro hafa ianao no hitondra, fa tsy mba anio no hitondra, satria maty ny zanaky ny mpanjaka.»

21 Dia Kosita anankiray no nilazan’i Jôaba hoe: «Mandehana lazao amin’ny mpanjaka izay efa hitanao.» Niankohoka teo anatrehan’i Jôaba ilay Kosita, dia lasa nandeha faingana.

22 Mbola niteny tamin’i Jôaba anefa i Akimaasa, zanak’i Sadôka, nanao hoe: «Na ho inona na ho inona, avelao ihany aho mba hihazakazaka hanaraka ilay Kosita!» Fa hoy i Jôaba: «Ahoana ianao no te-hihazakazaka, anaka? Tsy hahita soa amin’ny fitondrana izany vaovao izany anie ianao!»

23 Fa hoy ny navalin’i Akimaasa: «Na inona na inona hitranga dia hihazakazaka ihany aho.» Ka hoy i Jôaba taminy: «Mihazakazaha àry.» Dia nihazakazaka nihazo ny lalana amin’ny tany lemakai Akimaasa, ka tafahoatra an’ilay Kosita.

24 Nipetraka teo anelanelan’ny vavahadyroa i Davida. Ary niakatra teo ambonin’ny tafon’ny vavahady, teo ambonin’ny manda ny mpitily, ka nanopy ny masony, dia nahatazana, ka indro lehilahy anankiray mihazakazaka, ka izy irery ihany.

25 Niantso ny mpitily nampandre ny mpanjaka. Ka hoy ny mpanjaka: «Raha irery izy, dia zava-baovao tsara no ao am-bavany.» Mbola tamy manatona eo ihany ilay anankiray,

26 dia nisy olona anankiray nihazakazaka hitan’ity mpitily koa, ka niantso ny mpiandry vavahady ny mpitily nanao hoe: «Indro misy lehilahy anankiray mihazakazaka ka irery ihany izy.» Dia hoy ny mpanjaka: «Vaovao tsara koa no entin’izy io.»

27 Ary hoy ny mpitily: «Hitako fa fihazakazak’i Akimaasa zanak’i Sadôka no fihazakazak’ity voalohany.» Ka hoy ny mpanjaka: «Lehilahy tsara fanahy iny, ka vaovao tsara no iaviany.»

28 Niantso mafy i Akimaasa ka nanao tamin’ny mpanjaka hoe: «Fandresena!» Izay vao niankohoka tamin’ny tany, teo anatrehan’ny mpanjaka izy, nanao hoe: «Hankalazaina anie i Iaveh Andriamanitrao, fa efa nafoiny ny olona nanainga tanana hikomy amin’ny mpanjaka tompoko.»

29 Dia hoy ny mpanjaka: «Mba tsara tsy misy maninona va ny amin’ny zatovo, i Absalôma?» Ka hoy ny navalin’i Akimaasa: «Nahatazana vahoaka nitangorona aho, tamin’ny nanirahan’i Jôaba ny mpanompon’ny mpanjaka sy izaho mpanomponao koa, kanefa tsy mahalala aho na inona na inona izany.»

30 Dia hoy ny mpanjaka: «Mitanilà kely ary mitoera etsy àry ianao.» Koa nitanila kely izy dia nitoetra teo.

31 Dia indro tonga koa ilay Kosita, ka nanao hoe: «Aoka ny mpanjaka tompoko hihaino zava-baovao mahafaly, fa nomen’i Iaveh anao androany ny rariny, ny amin’izay rehetra nitsangana hikomy aminao.»

32 Fa hoy ny mpanjaka tamin’ilay Kosita: «Tsara tsy misy maninona va ny amin’ny zatovo, i Absalôma?» Ary hoy ny navalin’ilay Kosita: «Hanahaka iny zatovo iny anie ny fahavalon’ny mpanjaka tompoko, mbamin’izay rehetra mitsangan-kanisy ratsy anao!»

Nalahelo mafy i Davida

1 Tera-kovitra tamin’ny fientanam-pony ny mpanjaka, ka lasa niakatra tany an’efitrano, ambonin’ny vavahady, dia nitomany; sady nandeha izy no nitanisa hoe: «Ry Absalôma zanako! Ry zanako ô, ry zanako Absalôma ô! Inay anie aho maty nisolo anao! Ry Absalôma zanako, zanako ô!»

2 Nisy olona tonga nilaza tamin’i Jôaba hoe: «Indro fa mitomany migogogogo ny mpanjaka noho ny amin’ny zanany.»

3 Niova ho fisaonana ho an’ny vahoaka rehetra ny fandresena tamin’izany andro izany, satria ren’ny vahoaka rehetra tamin’izay andro izany fa hoe: Malahelo mafy noho ny amin’ny zanany, ny mpanjaka.

4 Niditra nisokosoko tao an-tanàna ny vahoaka tamin’izany andro izany hoatra ny olona resin-kenatra fa avy nandositra tamin’ny ady.

5 Fa nanarona ny tavany ny mpanjakananao hoe: «Ry Absalôma zanako, ry zanako ô!» Dia niditra tao amin’ny mpanjaka, tao aminy, i Jôaba, ka nanao hoe:

6 «Saforanao henatra anio ny tavan’ny mpanomponao rehetra, izay namonjy ny ainao androany, sy ny ain-janakao lahy sy zanakao vavy, ny aim-badinao ary ny aim-baditsindranonao.

7 Ny nankahala anao no tianao, fa ny tianao no halanao, satria ahariharinao amin’izao fa samy tsinontsinona aminao na manamboninahitra na mpanompo; hitako izao fa raha i Absalôma no velona ary izahay rehetra kosa no maty, amin’izao andro izao, dia izany no soa eo imasonao.

8 Koa mitsangàna, ary mivoaha ka mitenena araka ny fon’ny mpanomponao, fa mianiana amin’i Iaveh aho fa raha tsy mivoaka ianao dia tsy hisy olona hitoetra eto aminao anio alina, na dia iray aza, ary ho loza mafy aminao izany noho ny loza rehetra nanjò anao, hatramin’ny fahatanoranao ka mandraka ankehitriny.»

9 Dia nitsangana ny mpanjaka ka nipetraka teo am-bavahady. Ary nampandrenesina ny vahoaka rehetra fa hoe: «Indro ny mpanjaka fa mipetraka eo am-bavahady.» Dia nankeo anatrehan’ny mpanjaka ny vahoaka rehetra.

Homanina ny hiverenan’i Davida

Nandositra i Israelysamy nankao an-dainy avy.

10 Samy niaiky diso ny vahoaka rehetra, amin’ny fokon’i Israely rehetra nanao hoe: «Nanafaka antsika tamin’ny tanan’ny fahavalontsika ny mpanjaka, izy no namonjy antsika tamin’ny tanan’ny Filistinina, fa ankehitriny hany heriny nandositra niala tamin’ny tany teo anatrehan’i Absalôma.

11 Efa maty tamin’ny ady anefa i Absalôma izaynohosorantsikahanjaka amintsika. Ka ahoana ange ity ianareo no tsy miteny amin’ny hampodiana ny mpanjaka akory?»

12 Naniraka hilaza amin’i Sadôka sy i Abiatara mpisorona i Davida nanao hoe: «Mitenena ianareo amin’ny loholon’i Jodà, ka lazao aminy hoe: Nahoana no dia ianareo indray no ho farany amin’ny fampodiana ny mpanjaka ho any an-tranony? Fa efa tonga hatrany amin’ny mpanjaka, any aminy, ny teny voabitsibitsika eran’i Israely rehetra.

13 Ianareo no rahalahiko, ianareo no taolako ama-nofoko, ka nahoana no dia ianareo indray no ho farany amin’ny fampodiana ny mpanjaka?

14 Ary izao koa no holazainareo amin’i Amasà: Tsy taolako ama-nofoko va ianao? Hataon’i Iaveh amiko anie izay ngidiny indrindra, raha tsy ho tonga filohan’ny tafika eo anatrehako mandrakariva ianao, ho solon’i Jôaba.»

15 Voalefak’i Davida tamin’izany ny fon’ny lehilahy rehetra amin’i Jodà, toy ny fon’ny olona iray monja, ka naniraka nilaza tamin’ny mpanjaka izy ireo hoe: «Modia ianao sy ny mpanomponao rehetra.»

Zava-nitranga teny am-piverenana: I Semeià

16 Dia nody ny mpanjaka, ka tonga tao Jordany, nankany Galgalà koa i Jodà hitsena sy hampita ny mpanjaka an’i Jordany.

17 Ary i Semeiàzanak’i Gerà Benjaminita, avy any Bahorima, mba nidodododo nidina niaraka tamin’ny lehilahy amin’i Jodà koa, hitsena an’i Davida mpanjaka.

18 Niaraka taminy koa ny lehilahy arivo amin’i Benjamina, sy i Sibà mpanompon’ny taranak’i Saola, mbamin’ny zanany 15 lahy, ary ny mpanompony 20 lahy, ka nikoropaka ho any Jordany teo alohan’ny mpanjaka izy ireo.

19 Efa tafita ny lakan-drafitra hitondra ny ankohonan’ny mpanjaka sy hanaovany izay sitrany. Nony efa hita an’i Jordany ny mpanjaka, dia nihohoka tamin’ny tongotry ny mpanjaka i Semeià zanak’i Gerà, nanao tamin’ny mpanjaka hoe:

20 «Aza tanan’ny tompoko ho meloka aho ary aza tsarovanao ny faniratsirana nataon’ny mpanomponao, fony nivoaka avy tao Jerosalema ny mpanjaka tompoko, ka mba hieritreritra izany ianao, ry mpanjaka ô!

21 Fa efa niaiky ny fahotany ity ny mpanomponao, ary indro fa izaho no tonga voalohany indrindra, amin’ny taranak’i Josefarehetra androany midina hitsena ny mpanjaka tompoko.»

22 Fa niteny kosa i Abisaia zanak’i Sarvià ka nanao hoe: «Tsy izany velively fa moa tsy vao mainka tokony hovonoina va i Semeià noho izy nanozona ny voahosotr’i Iaveh!»

23 Fa hoy i Davida: «Moa manan-draharaha aminareo va aho, ry zanak’i Sarvià, no milatsaka ho mpanohitra ahy ianareo anio? amin’ity andro ity ve ka hisy olona hovonoina eto amin’i Israely? Moa tsy fantatro va fa tonga mpanjaka amin’i Israely aho anio?»

24 Ary hoy ny mpanjaka tamin’i Semeià: «Tsy hovonoina ianao»; sady nianianany taminy izany.

I Mifibôseta

25 Nidina hitsena ny mpanjaka koa i Mifibôseta zafin’i Saola. Tsy nanasa tongotra na namboatra volombava, na nanasa ny fitafiany izy, hatramin’ny andro nialan’ny mpanjaka, ka hatramin’ny andro niverenany tamim-piadanana.

26 Nony tonga avy any Jerosalema hitsena ny mpanjaka izy, dia hoy ny mpanjaka taminy: «Nahoana ity ianao no tsy nandeha niaraka tamiko, ry Mifibôseta?»

27 Ka hoy ny navalin’io: «Nofitahin’ny mpanompokoaho, ry mpanjaka tompoko; fa hoy ity mpanomponao: Hampisy lasely ny ampondrako vavy aho, hitaingenako, handehanako hanaraka ny mpanjaka, fa malemy tongotra ity mpanomponao.

28 Kanjo nendrikendrehiny tamin’ny mpanjaka tompoko ity izaho mpanomponao! Fa ny mpanjaka tompoko no toy ny Anjelin’Andriamanitra ka ataovy izay ataonao ho mety.

29 Ny taranak’ikaky rehetra dia efa olona mendrika hovonoina avokoa eo anatrehan’ny mpanjaka tompoko, nefa kosa dia noraisinao ho isan’ireo mihinana amin’ny latabatrao ny mpanomponao, ka nahoana indray no mbola hahazoako mitaraina amin’ny mpanjaka?»

30 Dia hoy ny mpanjaka taminy: «Inona no mbola itenenanao izany teninao izany? Efa niteny aho: Hozarainao sy i Sibà ny tany.»

31 Ary hoy i Mifibôseta tamin’ny mpanjaka: «Aoka dia ho azy daholo ihany aza, fa efa niverina soa aman-tsara amin’ny tranony ny mpanjaka tompoko.»

I Berzelaia

32 Nidina avy any Rôgelima, i Berzelaia Galaadita, ka nandeha nankao amin’ny mpanjaka tao Jordany, mba hiaraka aminy ho any amin’ny ony.

33 Efa antitra dia antitra i Berzelaia, fa efa valopolo taona izy, ary nanatitra hanina ho an’ny mpanjaka, fony izy nitoetra tao Mahanaîma fa lehilahy nanan-karena fatratra izy.

34 Hoy ny mpanjaka tamin’i Berzelaia: «Andeha hiaraka amiko, fa hovelomiko any amiko any Jerosalema ianao.»

35 Ka hoy ny navalin’i Berzelaia tamin’ny mpanjaka: «Dia ho velona taona firy intsony moa aho no dia hiara-miakatra amin’ny mpanjaka any Jerosalema?

36 Efa valopolo taona aho izao. Ka mahay manavaka ny soa sy ny ratsy intsony va aho? Ary mahahaino ny feon’ny mpihira lahy amana vavy intsony va aho? Ka nahoana no dia ho enta-mavesatra foana amin’ny mpanjaka tompoko ny mpanomponao?

37 Kely foana no handehanan’ny mpanomponao eo an-dafin’i Jordany, hiaraka amin’ny mpanjaka. Ka ahoana no dia hanomezan’ny mpanjaka ahy izany valim-pitia izany?

38 Mihanta aminao aho, aoka re ny mpanomponao hiverina, ary aoka aho ho faty any an-tanànako, akaikin’ny fasan’ikaky sy ineny. Fa io eo i Kamaama mpanomponao, ka izy no aoka handeha hiaraka amin’ny mpanjaka tompoko, ary aminy no ataovy izay sitrakao.»

39 Dia hoy ny mpanjaka: «Aoka fa dia i Kamaama no hiaraka amiko, ka ataoko aminy izay rehetra sitrakao, ary hataoko aminao koa izay rehetra irinao amiko.»

40 Nony tafita an’i Jordany ny vahoaka rehetra dia nita koa ny mpanjaka, ary nanoroka sy nitso-drano an’i Berzelaia ny mpanjaka, ka dia niverina nody tany aminy izy io.

Niadian’i Jodà sy i Israely ho azy avy ny mpanjaka

41 Nandroso nankany Galgalà ny mpanjaka dia niaraka taminy i Kamaama, ary ny lehilahy rehetra amin’i Jodà, sy ny antsasaky ny lehilahy amin’i Israely samy nanotrona ny mpanjaka.

42 Fa indreto tonga teo amin’ny mpanjaka ny lehilahy rehetra amin’i Israely, ka nanao taminy hoe: «Ahoana no nangalaran’ny lehilahy amin’i Jodà, rahalahinay, anao; ka nitondrany ny mpanjaka sy ny ankohonany mbamin’ny olona rehetra nomba an’i Davida nita an’i Jordany?»

43 Dia namaly ny lehilahy rehetra amin’i Jodà, ka nanao tamin’ny lehilahy amin’i Israely hoe: «Satria havako akaiky ahy kokoa ny mpanjaka, ka ahoana no mahatezitra anao amin’izany? Moa ny fananan’ny mpanjaka va no nivelomako na nandray zavatra taminy akory aho?»

44 Fa hoy ny lehilahy amin’i Israely namaly ny lehilahy amin’i Jodà: «Anjaram-polo no ahyamin’ny mpanjaka; eny manam-be noho ianao aho amin’i Davida; ka ahoana no nanaovanao tsinontsinona ahy? Tsy izaho va no niteny voalohany hanangana indray ny mpanjakako?» Fa mafy noho ny an’ny lehilahy amin’i Israely ny tenin’ny lehilahy amin’i Jodà.

Ny nikomian’i Sebà

1 Nisy olon’i Beliala anankiray kosa teo, atao hoe Sebà zanak’i Bokrì, Benjaminita, ka nitsoka anjomara io dia nanao hoe: «Tsy manana anjara amin’i Davida isika, tsy manana lova miaraka amin’ny zanak’i Jese, ka samia mody any an-dainy avy, ry Israely ô!»

2 Dia nandao an’i Davida avokoa ny lehilahy amin’i Israely, ka nanaraka an’i Sebà zanak’i Bokrì. Fa ny lehilahy amin’i Jodà ihany no nifikitra tamin’ny mpanjaka, hatrany Jordany ka hatrany Jerosalema.

3 Nody tao an-tranony tao Jerosalema i Davida ary nalain’ny mpanjaka ny vaditsindranony folo, izay napetrany hiandry trano, ka nataony teo amin’ny trano anankiray nasiana fiambenana. Niantohany ny fiveloman’ireo, nefa tsy nandeha taminy intsony izy, ka voahiboka mandra-pahafaty izy ireo, dia nitoetra nanano-tena.

Ny namonoana an’i Amasà

4 Ary hoy ny mpanjaka tamin’i Amasà: «Vorio ho eto amiko ny lehilahy amin’i Jodà, hatramin’ny hateloana, ary aoka ho eto koa ny tenanao.»

5 Dia niainga i Amasà hamory an’i Jodà nefa tratra aorian’ny fotoana nomen’ny mpanjaka azy izy.

6 Ka hoy i Davida tamin’i Abisaia: «I Sebà zanak’i Bokrì izao no hampidi-doza amintsika, mihoatra noho i Absalôma. Koa ento ny mpanompon’ny tomponao, dia enjeho iny, fandrao dia mahazo tanàna mimanda eo ihany izy, ka tsy ho hitan’ny masontsika intsony.»

7 Nanaraka an’i Abisaia dia niainga koa ny olon’ny Jôaba, ny Keretianina sy ny Feletianina ary ny lehilahy mahery rehetra nivoaka teo Jerosalema hanenjika an’i Sebà zanak’i Bokrì.

8 Nony mby teo akaikin’ilay vato lehibe ao Gabaôna izy ireo, dia inty i Amasà tonga teo anoloan’izy ireo. Niakanjo ny akanjo tonîka i Jôaba ary eo ambonin’ny tonîka dia nisy sabatra anankiray anaty tranony, nifehy teo am-balahany. Nony nandroso izy dia latsaka ilay sabatra.

9 Ary hoy i Jôaba tamin’i Amasà: «Tsara ihany va izato ianao, ry rahalahy?» sady noraisin’i Jôaba amin’ny tanany havanana, ny somotr’i Amasàhanoroka azy.

10 Tsy nanahinahy ny sabatra teny an-tanan’i Jôaba i Amasà, kanjo nasiany tamin’ny kibony izy, ka nampivaroraka ny tsinainy tamin’ny tany; tsy nasiany fanindroany akory izy dia maty. Dia rafitra nanenjika an’i Sebà zanak’i Bokrì i Jôaba sy i Abisaia rahalahiny.

11 Fa ny anankiray tamin’ny zatovon’i Jôaba nijanona teo anilan’i Amasà, ka nanao hoe: «Izay mankasitraka an’i Jôaba izay miandany amin’i Davida, dia aoka hanaraka an’i Jôaba!»

12 I Amasà izany nihosinkosina tamin’ny rany teo afovoan’ny lalana teo. Nony hitan-dralehilahy fa nijanona ny olon-drehetra dia nesoriny teo an-dalambe i Amasà nataony tany an-tsaha, sady nosaronany kapaoty, satria hitany fa izay tonga teo anilany nijanona avokoa.

13 Ka nony voaala teo an-dalambe izy, vao samy nizotra nanaraka an’i Jôaba ny olona rehetra, hanenjika an’i Sebà zanak’i Bokrì.

Ny niafaran’ny fikomiana

14 Namakivaky ny fokon’i Israely rehetra i Jôaba, hatrany HaBela sy i Bety-Maakà, ary nivory nanaraka azy avokoa ny lehilahy voafantina rehetra.

15 Dia tonga izy ireo ka nanao fahirano an’i Sebà tao Abela-Bety-Maakà. Nanandratra tovon-tany hamely ny tanàna izy ka nahatratra ny manda izany, ka samy niezaka hanjera ny manda ny vahoaka rehetra nomba an’i Jôaba.

16 Tamin’izay nisy vehivavy hendry anankiray niantso avy ao an-tanàna hoe: «Mihainoa, mba mihainoa kely é! Ilazao kely i Jôaba ataovy hoe: Manatòna eto, fa te hiresaka aminao aho!»

17 Dia nanatona azy izy, ka hoy ravehivavy «Ianao va no Jôaba?» Ary hoy ny navaliny azy: «Izaho no izy.» Dia hoy ravehivavy taminy: «Henoy kely ny tenin’ny mpanompovavinao.» Ka hoy ny navaliny: «Mihaino aho.»

18 Dia hoy ravehivavy: «Fitenin’ny olona taloha ny hoe: Milà saina ao Abela, dia voalamina avokoa ny raharaha.

19 Izaho dia anankiray amin’ny tanàna tia fihavanana sy mahatoky eto amin’i Israely. Fa ianao kosa mitady handrava tanàna izay reny amin’i Israely. Ka ahoana ange no handravanao ny lovan’i Iaveh?»

20 Fa hoy kosa i Jôaba: «Lavitra ahy, lavitra dia lavitra ahy izany. Tsy handrava tsy handringana no hevitro! Tsy izany velively.

21 Fa misy lehilahy anankiray atao hoe Sebà, zanak’i Bokrì, avy amin’ny tendrombohitra Efraîma nanainga tanana hikomy amin’i Davida; ka io ihany no atolory ahy, dia hiala amin’ny tanàna aho.» Ary hoy ravehivavy tamin’i Jôaba: «Indro hatsipy aminao hihoatra ny manda ny lohany.»

22 Dia nanatona ny vahoaka rehetra ravehivavy sy niteny taminy tamim-pahendrena, ka notapahin’izy ireo ny lohan’i Sebà, zanak’i Bokrì, natsipiny tany amin’i Jôaba. Ary nasain’i Jôaba notsofina kosa ny anjomara, ka ny olona rehetra moa niala tamin’ny tanàna, samy nody any aminy avy; i Jôaba kosa niverina nankany Jerosalema ho any amin’ny mpanjaka.

Ireo manamboninahitr’i Davida

23 I Jôaba no komandin’ny tafika tamin’i Israely rehetra; i Banaiasa zanak’i Jôiadà no lehiben’ny Keretianina sy ny Feletianina,

24 i Adôrama no mpandamina momba ny fanompoana; i Jôsafata zanak’i Ahiloda no mpitahiry ny bokim-panjakana;

25 i Sivà no mpanoratra; i Sadôka sy i Abiatara no mpisorona,

26 ary i Irà ilay Jairita no mpanolo-tsaina manolotra an’i Davida.