Category: Bokin’i Daniela

1 «Izaho koa tamin’ny taona voalohany nanjakan’i Dariosa ilay Meda no nitsangana teo anilany hanohana sy hankahery azy.

2 Ankehitriny, indro haharihariko aminao ny marina.»

Ireo ady voalohan’ny Seleosida sy ny Lazida X

Mbola hisy mpanjaka telo koa hitsangana amin’i Persa; ary ny fahefatrahanan-karena mihoatra noho izy rehetra, ka rehefa mahery noho ny hareny izy, dia hanainga ny zavatra rehetra hamely ny fanjakan’i Javàna.

3 Ary hisy mpanjaka mahery fohanam-pahefana lehibe, ka hanao izay mahafinaritra azy.

4 Raha vao tafatsangana izy dia ho voatorotoro ny fanjakany, ka hozarazarainaho amin’ny rivotra efatry ny lanitra, fa tsy ho an’ny taranany, sady tsy hanam-pahefana tahaka izay nananany, satria ho rovitra ny fanjakany, ka lasan’ny hafa fa tsy ho an’ireo.

5 Ho tonga mahery ny mpanjakan’ny Atsimo, sy ny iray amin’ny jeneraliny, izay ho tonga mahery noho izy, ho mahefa; ary ho fahefana lehibe ny fahefany.

6 Rehefa afaka taona vitsivitsy, hihavana izy ireo, ary ho tonga any amin’ny mpanjakan’ny Avaratra, ny zanaka vavin’ny mpanjakan’ny Avaratra, hanao fanekena. Tsy hahatana ilay tohan-tsandriny anefa razazavavy; fa tsy haharitra izy io, na ny sandrin’ny tenany aza tsy haharitra amin’ny heriny, ka hatolotra razazavavy, dia izy sy ireo nitondra azy, ny rainy niteraka azy mbamin’ilay nanohana azy nandritra ny fotoana vitsivitsy.

7 Fa hisy solofo iray avy amin’ny fotony, hitsangana handimby azy; ho tonga ao amin’ny tafika izy, hiditra ny tanàna mimandan’ny mpanjakan’ny Avaratra, ary hataony amin’izay itiavany azy ireny, dia hahery izy.

8 Hoentiny ho babo any Ejipta hatramin’ny andriamaniny, ny sarin-javatra anidiny, ny fanaka sarobidiny, na ny volamena na ny volafotsy; ary hahombiazany ny mpanjakan’ny Avaratra mandritra ny taona maro,

9 vao mba hiditra any amin’ny fanjakan’ny Atsimo kosa, dia niverina any amin’ny taniny ihany indray.

10 Fa hamonona fiadiana indray ireo zanany, sady hanangona miaramila maro be, ka ho avy ny anankiray amin’izy ireo hanenika toy ny ranobe, hibosesika vao hiverina, ary hikirizany hasiana ny tanàna mimanda.

11 Hisafoaka ny mpanjakan’ny Atsimo, ka hivoaka hiady aminy, dia amin’ny fanjakan’ny Avaratra; hamory miaramila betsaka izy, ary hatolotra azy ny miaramilan’ny mpanjakan’ny Avaratra.

12 Hitombo ny herim-pony manoloana ity vahoaka be voavory hamely azy; haharipaka arivoarivo izy, nefa tsy hitombo ny heriny amin’izany.

13 Fa hamory miaramila maro noho ny teo indray ny mpanjakan’ny Avaratra, ka rehefa afaka taona vitsivitsy dia hiainga mitondra tafika lehibe sy fitaovana be dia be.

14 Amin’izany andro izany, maro no hitsangan-kamely ny mpanjakan’ny Atsimo; ary hitsangan-kanatanteraka ny fahitana ny olo-masina amin’ny firenenao, nefa ho lavo izy ireo.

15 Ho avy ny mpanjakan’ny Avaratra, ka hanandratra tovon-tany, hanafaka ny tanàna mimanda, tsy hotohan’ny sandrin’ny Atsimo, na ny miaramilany voafantina, ary tsy hisy hery hanohitra.

16 Izay nandroso hamely azy, no hanao izay rehetra sitrany, ary tsy hisy olona hahatoha eo anoloany; hijanona eo amin’ny tany be voninahitra izy, ary fandringanana no ho eny an-tanany.

17 Hanapa-kevitra ny handroso mitondra ny herin’ny fanjakany rehetra izy, ary hanao izay hifanarahana aminy, ka hanome azy tovovavy anankiray hitari-doza hanjò azy; tsy hahomby anefa izany, fa tsy ho azy izany fanjakana izay.

18 Dia any amin’ireo nosy indray no hotodihiny, ka hahalasa be amin’ireo izy; kanjo hisy kapiteny hampitsahatra ny latsa ataony kosa, ka tsy mba ho voalatsa, fa hampitsingerina aminy izay nataony aza.

19 Hitodika mankany amin’ny tanàna mimanda any amin’ny taniny izy, nefa ho tafintohina, ka ho lavo, dia tsy ho hita intsony.

20 Hisy anankiray hitsangana handimby azy; handefa mpiharaka izy, ho any amin’ny fitoerana izay voninahitry ny fanjakana; nefa andro vitsy foana io dia ho voatorotoro, ka tsy avy amin’ny fahatezerana na amin’ny ady.

I Antiôkosy Epifana

21 Hisy olona famingavingahandimby io indray, tsy nomena ny fiandrianam-panjakana; dia hisosoka an-tsokosoko ka hahazo ny fanjakana amin’ny fitetehana mangingina.

22 Ireo miaramila nibosesika ho safotra foana eo anatrehany, sady ho voatorotoro mbamin’ilay mpanapaka vita fanekena aminy koa.

23 Tsy hasiany raharaha akory, ny fanekena natao taminy, fa hanao an-kafetsena izy, ka hiainga sy handresy amin’olom-bitsy foana.

24 Hiditra an-tsokosoko amin’ny faritany mahavokatra indrindra amin’ny tany izy; ka izay tsy vitan’ny razany na ny razan’ny razany dia hovitainy, ka hozarainy amin’ireny ny remby, ny babo, ny harena; ary hamoron-tsaina hamely ny tanàna mimanda izy, ka haharitra fotoana sasantsasany izany.

25 Hanainga ny heriny aman-kerim-pony izy, hitari-tafika lehibe hamely ny mpanjakan’ny Atsimo. Ary ho rafitra ady aminy, ny mpanjakan’ny Atsimo, hitondra tafika maro sady mahery indrindra, nefa tsy hahatoha fa hisy firaisan-tetika hiforona hamely azy.

26 Izay mihinan-kanina avy amin’ny latabany hanorotoro azy; ny miaramilany hihahaka; ary olona maro no hiampatrampatra maty.

27 Samy hisaintsaina ao am-pony hifanimba ireo mpanjaka roa ireo, ka hiray latabatra fa hifamitaka amin’ny resaka; nefa tsy hahomby izany, fa amin’ny fotoana voatendry ihany vao hidona ny farany.

28 Hody any amin’ny taniny mitondra harem-be izy; mieritreritra ny hanisy ratsy ny fanekena masinany fony, ka manatanteraka izany izy vao miverina any amin’ny taniny indray.

29 Ho tonga any Atsimo indray izy, amin’ny fotoana voatendry; nefa tsy ho toy ny voalohany, ity diany farany.

30 Ho avy hamely azy ny sambon’i Setima ka hanary toky izy, dia hody izy ary ny fanekena masina indray no hampahatezitra azy; ka hamely izy sady hifanao tsikombakomba amin’ireo izay nahafoy ny fanekena.

31 Hisy miaramila halefany, ka hipetraka ao ireo: handoto ny fitoerana masina, ny tranomimanda, hampitsangana ny sorona tsy tapaka, ary hanangana ny fahavetavetan’ny mpandringana.

32 Ry zareo mpivadika ny fanekena, hambosinyamin’ny fandroboana mba ho amin’ny fanompoan-tsampy, fa ilay vahoaka misy olona mahalala ny Andriamaniny kosa hahatoha sady hiasa.

33 Hampianatra ny ankapobem-bahoakaireo izay manan-tsaina amin’ny vahoaka; nefa ho lavon’ny sabatra aman-delafo sy ny famaboana amam-pandrobana izy ireo, mandritra ny fotoana sasantsasany.

34 Amin’ny hahalavoany toy izany, dia hahazo famonjena kely izy, sady misimisy ihany koa no hikambana aminy, nefa amim-pihatsarambelatsihy fotsiny.

35 Ary amin’ireo manan-tsaina, ny sasany no ho lavo mba hozahan-toetra sy hanadiovana ary hamotsiana azy, mandra-pahatongan’ny fotoana farany, fa mbola tsy ho amin’ny fotoana voatendry amin’izany.

36 Ny mpanjaka hanao izay sitrany, hanandra-tena sady hanavoavo ny tenany ho ambony noho ny andriamanitra rehetra, ary hilaza zavatra mihoa-pampana manohitra ny Andriamanitry ny andriamanitra; ary hambinina izy, mandra-pahafenon’ny fahatezerana; satria tsy maintsy ho tanteraka izay efa tapaka.

37 Tsy misy hahoany akory na ny andriamanitry ny razany, na ny andriamanitra tsizy lalain’ny vehivavy; tsy hahoany akory izay Andriamanitra, fa hanavoavo ny tenany ho ambony noho ny zavatra rehetra izy.

38 Ny andriamanitry ny tanàna mimandano hany hankalazainy ao amin’ny fitoerany; izany andriamanitra tsy fantatry ny razany izany no hankalazainy amin’ny volamena, ny volafotsy, ny vatosoa ary ny firavaka.

39 Hamely ny mandan’ny trano mimanda izy, omban’ny andriamani-kafa; ka izay hanaiky azy homeny voninahitra be, hataony mpanapaka ny maro, ary hizarany tany ho valisoa.

Ny hiafaran’ny mpanenjika

40 Amin’ny fotoana faranyny mpanjakan’ny Atsimo hanoto azy; ny mpanjakan’ny Avaratra hiantonta aminy, hitondra kalesy sy mpitaingin-tsoavaly aman-tsambo maro, handroso any afovoan-tany izy, ka handalo hoatra ny ranobe manafotra.

41 Hiditra amin’ny tany be voninahitra izy, ka maro no ho ripaka; ho afa-mandositra ny tanany anefa ireto: i Edôma sy i Moaba ary ny lohan’ny taranak’i Amôna.

42 Haninjitra ny tanany amin’ny tany sasany izy, ka tsy ho afa-mandositra ny tany Ejipta.

43 Ho lasany avokoa ny rakitra volamena sy volafotsy mbamin’ny zava-tsoan’i Ejipta rehetra; handeha hanaraka azy ny Libianina sy ny Etiôpianina.

44 Ho voatebitebin’ny vaovaoavy any atsinanana sy avy any avaratra anefa izy ka hiainga an-katezerana mafy handrava sy handringana olona maro.

45 Haoriny eo anelanelan’ireo ranomasina eo akaikin’ny tendrombohitra masina sy be voninahitra ny tranolain’nylapany. Dia hihatra aminy ny fiafaràny, ary tsy hisy olona hamonjy azy.

Fitsanganan’ny maty sy valin’ny natao

1 Amin’izany andro izany, hitsangana i Misely ilay filoha ambony, izay miandany amin’ny zanaky ny firenenao, ka amin’izany no ho androm-pahoriana tsy mbola nisy toa azy, hatrizay nisian’ny firenena, ka hatramin’izany andro izany. Amin’izay dia ho voavonjy ny firenenao, dia izay rehetra hita voasoratra eo amin’ny boky.

2 Ary maro amin’ireo mandryao amin’ny vovo-tany no hifoha: ny sasany ho amin’ny fiainana mandrakizay; fa ny sasany ho amin’ny latsa amam-panariana mandrakizay.

3 Izay ho efa hendry, hamirapiratra hoatra ny famirapiratry ny lanitra, ary izay ho efa nitarika ny maro ho amin’ny fahamarinana, ho tahaka ny kintana mandrakizay doria.

4 Ianao, ry Daniela, ahoròny ireo teny ireo, ary asio tombokase ity taratasy ity, mandra-pahatongan’ny andro farany. Maro no handinika azy, ka hitombo ny fahalalana.

Ny faminaniana voatombokase

5 Ary nijery aho, Daniela, ka indro nisy olona roa hafa, nitsangana, ny iray teto amoron’ny ony, ny iray kosa teny an-dafiny.

6 Dia hoy ny anankiray tamin’ilay lehilahy nitafy rongony fotsy, teo ambonin’ny ranon’ny ony: «Rahoviana no ho tonga ny faran’ireo zava-mahagaga ireo?»

7 Ary reko ilay lehilahy nitafy rongony fotsy, teo ambonin’ny rano; nanandratra ny tanany ankavanana sy ny tanany ankavia hanondro lanitra, ka nianiana tamin’Ilay velona mandrakizay, fa ho amin’ny fetr’andro iray sy fetr’andro roa ary antsasaky ny fetr’andro izany; ary rehefa vita ny fanorotoroana ny herin’ny vahoaka masina, dia ho tanteraka ireo zavatra rehetra ireo.

8 Reko izany, nefa tsy azoko an-tsaina, ka hoy aho: «Tompokolahy ô, hanao ahoana no hiafaran’ireo zavatra ireo?»

9 Fa hoy izy: «Andeha, ry Daniela, fa efa voahorona ny teny, sy voaisy tombokase, mandra-piavin’ny andro farany.

10 Ho maro anie no hodiovina, hofotsiana, sady ho voazaha toetra; fa ny ratsy fanahy hanao ratsy; ary tsy misy hahazo an-tsaina ny ratsy fanahy; fa ny hendry no hahazo an-tsaina.

11 Hatramin’ny andro hampitsaharana ny sorona tsy tapaka, sy hampitsanganana ny fahavetavetan’ny mpandringana, hisy andro 2.190.

12 Sambatra izay hiandry sy hahatratra ny hatramin’ny 1.335 andro.

13 Ary ianao kosa, mizora ho amin’ny fiafarana, ka mialà janona, fa ho tafatsangana handray ny lovanao ianao, amin’ny fahataperan’ny andro.»

I SOZANA SY NY FITSARAN’I DANIELA

1 Nisy lehilahy anankiray, atao hoe Jôakima, nonina tao Babilôna;

2 nanambady vehivavy anankiray, atao hoe Sozana, zanaka vavin’i Helkiasa, sady tsara tarehy tokoa, no natahotra an’Andriamanitra,

3 satria olo-marina rainy aman-dreniny, ka nampianatra ireo zanany, araka ny lalàn’i Môizy.

4 Mpanan-karem-be io Jôakima io, ary nanana zaridaina teo akaikin’ny tranony izy, ary be Jody mankao aminy, satria izy no manan-kaja indrindra tamin’izy rehetra ireo.

5 Tamin’izay taona izay, dia notendrena ho mpitsara, ny loholona roa lahy tamin’ny vahoaka; ireo no nitenenan’ny Mpampianatra nataony hoe: «Ireo anti-dahy, izay mpitsara ka toa mitondra ny vahoaka, no nivoahan’ny faharatsiana avy ao Babilôna.»

6 Ao an-tranon’i Jôakima no falehan’izy ireo, ary ny olona rehetra manana ady dia manatona azy.

7 Tokony ho amin’ny misasaka andro, rehefa lasa ny vahoaka, i Sozana kosa niditra tao anatin’ny zaridainan’ny lahy ka nitsangantsangana tao.

8 Hitan’ireo anti-dahy roa lahy izy, niditra sy nitsangantsangana tao isan’andro, ka velom-panirian-dratsy azy mafy izy ireo:

9 nosimbany ny sainy ary naviliny tsy hahita ny lanitra ny masony sy tsy hahatsiaro izay fitsarana marin’Andriamanitra.

10 Koa samy voan’ny fitiavana an-drazazavavy izy ireo, kanefa tsy nifampilaza ny fijaliana mafy nanjò azy;

11 satria samy menatra izy ireo ny hifamosaka ny filàn-dratsy nitaona azy hiaraka amin-drazazavavy;

12 Nitsikilo fatratra an-drazazavavy isan’andro ny masony hahitany azy, dia nifampilaza hoe:

13 «Andeha hody isika, fa fotoana fisakafoanana izao.» Dia nivoaka samy naningana izy.

14 Kanjo tafaverina indray izy ireo ka tafahaona, dia nifanontany ny antony iverenany eo, vao samy vaky milaza ity fanirian-dratsiny avy izy ireo, vao nifanaiky ny amin’ny fotoana mety hahitana azy mitokana.

15 Eo am-pikendrena izay fotoana mety indrindra izy ireo, indro i Sozana niditra tao anaty zaridaina toy ny nataony omaly sy afakomaly, tsy narahin’olona afa-tsy ankizivavy roa, fa te-handro tao anaty zaridaina izy, satria nafana ny andro.

16 Tsy nisy olona tao, afa-tsy iretsy anti-dahy niery sy nikendry azy.

17 Dia hoy razazavavy tamin’ireo ankizivavy: «Itondray diloilo manitra sy menaka fanosorana aho; ary hidio ny vavahadin’ny zaridaina fa handro aho.»

18 Nataon’ireo izay nasain’i Sozana nataony; ka nony voahidiny ny vavahadin’ny zaridaina dia nivoaka tamin’ny vavahady anankiray teo ivoho izy, haka ny zavatra nilaina tamin’izy ireo; tsy fantany fa miery ao anaty zaridaina iretsy anti-dahy.

19 Vao lasa ireo ankizivavy, dia nitsangana izy roa lahy, nidodododo nankeo amin’i Sozana, ka nanao taminy hoe:

20 «Hitanao fa mihidy ny vavahadin’ny zaridaina, tsy misy mahita antsika, ary izahay mirehi-pitiavana anao; koa ekeo ny fanirianay, meteza mba ho anay.

21 Fa raha mandà kosa ianao dia hitsangan-ko vavolombelona miampanga anao izahay, hilaza fa nisy tovolahy anankiray nomba anao, ka izany no namerenanao an’ireo ankizivavy.»

22 Nisento i Sozana ka nanao hoe: «Latsaka an-katerana mafy aho avy hatraiza hatraiza; hanao izany moa aho, fahafatesana ho ahy izany; tsy hanao izany indray, tsy ho afa-mandositra ny tananareo.

23 Aleoko anefa tsy nanao ratsy azon’ny tananareo; toy izay hanota eo anatrehan’ny Tompo.»

24 Dia niantso mafy izy; fa mba niantsoantso hamely azy koa, ireto anti-dahy;

25 sady nihazakazaka namoha ny vavahadin’ny zaridaina ny iray amin’izy ireo.

26 Vao nandre ny antsoantso avy any anaty saha ireo mpanompo tao an-trano, dia nidodododo niditra ny vavahady tao ivoho hizaha izay inona ao.

27 Nony nilazalaza ny toe-draharaha ireto anti-dahy dia menatra mafy ireto mpanompo, fa tsy mbola nisy nilaza zavatra toy izany, ny amin’i Sozana na iza na iza.

28 Ny ampitson’iny, rehefa tafavory tao amin’i Jôakima vadin’i Sozana ny vahoaka, dia tonga tao koa ireto anti-dahy roa lahy, efa feno hevi-dratsy hamelezana an-drazazavavy mba hahafaty azy.

29 Hoy izy ireo teo anatrehan’ny vahoaka: «Ampanalao i Sozana, zanak’i Helkiasa sy vadin’i Jôakima.» Dia naniraka haka azy niaraka tamin’izay ny olona.

30 Dia tonga razazavavy nomban’ny ray aman-dreniny sy ireo zanany lahy, ary ny havany rehetra.

31 Fatratra ny endrik’i Sozana; ary tsara tarehy aoka izany izy.

32 Nivoaly izy, nefa nasain’ireto mpitsara ratsy fanahy nesorina taminy ny voaliny, mba hilomanosany amin’ny hatsaran-tarehiny.

33 Fa ny fianakaviana rehetra mbamin’izay nahalala azy kosa, nandatsa-dranomaso avokoa.

34 Dia nitsangana teo afovoan’ny vahoaka ireto anti-dahy roa lahy, nametra-tananatamin’ny lohan-drazazavavy;

35 izy kosa, sady nitomany no niandrandra ny lanitra, satria natoky ny Tompo izy.

36 Ary hoy ireto anti-dahy: «Raha nitsangantsangana tao anaty zaridaina izahay dia honjohonjonay ihany, indro izy niditra, narahin’ankizy vavy roa; ka nasainy nohidiana ny vavahadin’ny zaridaina dia naveriny ireo ankizy vavy roa ireo.

37 Ary nisy tovolahy anankiray efa namitsaka tao, nanatona azy, dia nanao ratsy taminy.

38 Tao an-joron’ny zaridaina izahay, fa rehefa nahita izany heloka izany dia niroatra nankeo amin’izy ireo, ka tratranay tamin’izany fahavetavetana izany izy.

39 Tsy azonay nosamborina ilay tovolahy, fa matanjaka noho izahay, ka novohainy ny vavahady dia nitsoaka izy.

40 Razazavavy kosa, nony azonay, nanontanianay hoe: iza iny tovolahy iny, nefa tsy nety nilaza taminay izy. Izany no filazanay marina.»

41 Nino izany ny be sy ny maro, satria anti-dahy ireo sady mpitsara ny vahoaka, ka dia nohelohin’izy ireo ho fatyrazazavavy.

42 Tamin’izay, i Sozana niantso tamin’ny feo mahery nanao hoe: «Ry Andriamanitra mandrakizay ô, Ianao no mahalala ny miafina sy mahafantatra ny zavatra rehetra alohan’ny hahatongavany aza,

43 fantatrao fa lainga no niampangan’izy ireo ahy, ary indro aho fa maty, nefa izay noforoniny an-kasomparana hamelezana ahy, tsy misy nataoko akory.»

44 Nohenoin’ny Tompo ny feony.

45 Ary raha ilay nitondra azy hovonoina iny ny olona, Andriamanitra kosa nanaitra ny fanahy masin’ny zazalahy anankiray, atao hoe Daniela.

46 Niantso tamin’ny feo avo io nanao hoe: «Raha izaho dia afa-tsiny amin’ny ran’io vehivavy io.»

47 Niherika nankany aminy avokoa ny vahoaka, sady nanao taminy hoe: «Inona no hevitr’izany teny lazainao izany?»

48 Dia nijoro tao afovoan’ny vahoaka i Daniela, nilaza hoe: «Hay va re adala toy izany ianareo, ry zanak’i Israely, ka hampamono ny zanaka vavin’i Israely, nefa tsy mbola namototra na nikaroka izay marina ianareo?

49 Miverena ho any an-trano fitsarana, fa lainga no niampangany azy io.»

50 Dia niverina faingana ny vahoaka ary hoy ny loholona tamin’i Daniela: «Avia, hiara-mipetraka aminay ianao, ary aposahy ny hevitra, fa efa nomen’Andriamanitra anao ny voninahitry ny fahanterana.»

51 Ka hoy i Daniela tamin’ny vahoaka: «Saraho hifanalavitra izy roa lahy, fa hotsaraiko izy.»

52 Nony tafasaraka izy ireo, nantsoin’i Daniela ny anankiray, dia hoy izy taminy: «Ry olona nihantitra tamin’ny fanaovan-dratsy ô, indreo hifotitra aminaony fahotana nataonao izay ela izay;

53 ianao efa namoaka fitsarana tsy marina, nanameloka ny tsy manan-tsiny, ary nandefa ny meloka; nefa hoy ny Tompo hoe: ‹Aza mampamono ny tsy manan-tsiny sy ny marina.›

54 Ka raha nahita an-drazazavavy àry ianao, dia lazao hoe: ‹Teo ambany hazo inona no niresaka izy ireo?› » Hoy ny navaliny hoe: «Teo ambany lentisìka.»

55 Dia hoy i Daniela: «Izany tokoa fa lainga lazainao izany hahafaty anao, fa vonon-kanataka anao hisasaka ny Anjelin’Andriamanitra, izay efa nahazo teny tamin’Andriamanitra sahady.»

56 Nony nampihataka an’io izy, nasainy nampidirina indray ilay anankiray, ka hoy izy taminy: «Ry taranak’i Kanaana, fa tsy mba taranak’i Jodà ô, sodokan’ny hatsaran-tarehim-behivavy ianao; ary voasimban’ny filàn-dratsy ny fonao.

57 Izany no nataonareo tamin’ny zanaka vavin’i Israely; ary izy ireo, noho ny tahony anareo, dia niresaka taminareo; fa ity zanaka vavin’i Jodà ity kosa tsy mba nety nandefitra izay faharatsianareo akory.

58 Koa lazao amiko ankehitriny hoe: teo ambany hazo inona moa no tratranareo niresaka izy ireo?» Hoy izy: «Teo ambany oaka.»

59 Ka hoy i Daniela taminy: «Izany tokoa, fa lainga lazainao izany, hahafaty anao; fa efa miandry ny fotoana hamakiany anao hisasakany Anjelin’ny Tompo, mitan-tsabatra, hamono anareo.»

60 Dia nihoraka mafy ny vahoaka rehetra tafavory, ary nisaotra an’Andriamanitra, fa mamonjy izay nanantena Azy Izy.

61 Nony inona nitsangana izy ireo, hamely an’ireto anti-dahy roa lahy, izay nataon’i Daniela vaky lainga, araka ny teny naloaky ny vavany ihany ho miampanga tsy marina; ka ny ratsy notadiaviny hatao tamin’ny namany ihany, no nataony tamin’izy roa lahy,

62 mba hahatanteraka ny lalàn’i Môizy; dia novonoiny ho faty izy ireo ary ny ra tsy manan-tsiny dia voavonjy tamin’izany andro izany. Nidera an’Andriamanitra noho ny amin’i Sozana zanany vavy,

63 i Helkiasa sy ny vadiny, mbamin’i Jôakima vadin-drazazavavy, sy ny havany rehetra, satria tsy nahita zava-mahafa-baraka kely akory razazavavy.

64 Ary tonga nalaza teo anatrehan’ny vahoaka i Daniela hatramin’izay andro izay, ka hatraty aorian’izany koa.

65 Nony voaangona tany amin’ny razany i Astiaza mpanjaka, dia i Sirosa, ilay Persa, no nandray ny fanjakana.

I Daniela sy ireo mpisoron’i Bela

1 Ary i Daniela nihinana teo amin’ny latabatry ny mpanjaka, ka nahazo haja mihoatra ny sakaizany rehetra.

2 Tamin’ny Babilônianina, dia nisy sampy anankiray atao hoe Bela, izay nandaniana lafarina 12 artaba, ondry 40, ary divay enina metretaisan’andro.

3 Ny mpanjaka koa nanaja an’io sy nandeha nivavaka taminy isan’andro; fa i Daniela kosa nivavaka tamin’Andriamanitra. Ka hoy ny mpanjaka taminy: «Nahoana ianao no tsy mba mivavaka amin’i Bela?»

4 Dia hoy ny navaliny azy: «Satria tsy mba izay sampy nataon’ny tanan’olombelona, fa ilay Andriamanitra velona, Izay nahary ny lanitra sy ny tany sady manam-pahefana amin’ny nofo rehetra ihany no ankalazaiko.»

5 Ary hoy ny mpanjaka taminy: «Ataonao fa tsy zavatra velona va i Bela? Tsy hitanao va ity zavatra rehetra haniny sy sotroiny isan’andro?»

6 Sady nitsiky i Daniela no namaly hoe: «Aoka tsy ho diso hevitra amin’izany ianao, ry mpanjaka; fa fotaka ny ao anatin’izy io, ary varahina ny ivelany, ka tsy mbola nihinana na inona na inona izy.»

7 Tezitra ny mpanjaka ka niantso ireo mpisoron’i Bela sy nanao taminy hoe: «Raha tsy lazainareo amiko izay mihinana ireny fanatitra ireny dia maty ianareo;

8 fa raha voasehonareo amiko kosa fa i Bela no mihinana ireny dia i Daniela no maty, satria niteny ratsy an’i Bela izy.»

9 Ary nisy 70 lahy ny mpisoron’i Bela afa-tsy ny vady aman-janany. Dia nankany amin’ny tempolin’i Bela ny mpanjaka sy i Daniela.

10 Ka hoy ireto mpisoron’i Bela: «Izahay handeha hivoaka; fa ianao kosa, ry mpanjaka, asaovy apetraka ny hanina, ary asaovy aroso ny divay rehefa voaharoharo, dia hidio ny varavarana, sady asio tombokase amin’ny fanombohan-kasenao.

11 Ary rahampitso maraina, rehefa miditra ianao, ka hitanao fa tsy lanin’i Bela izany rehetra izany, dia ho faty izahay, na hoe i Daniela no ho faty kosa, fa nandainga namely anay.»

12 Tsaroany tao an-tsainy fa nasiany fidirana miafina tao ambany latabatra, ka teo mandrakariva no nidirany sy nahatongavany handany ny fanatitra.

13 Nony nivoaka izy ireo, ka efa nasain’ny mpanjaka napetraka teo anoloan’i Bela koa ny hanina, i Daniela kosa, nandidy ireo mpanompony hitondra lavenona, ary naeliny manerana ny Tempoly teo anatrehan’ny mpanjaka irery ihany, vao nivoaka izy ireo, dia nohidiany ny varavarana, sady nasiany tombokase tamin’ny fanombohan-kasen’ny mpanjaka, dia lasa nandeha izy.

14 Ny mpisorona kosa nony alina, niditra araka ny fanaony, niaraka tamin’ny vadiny aman-janany, dia nihinana sy nisotro izay rehetra teo.

15 Nifoha maraina koa ny mpanjaka, ary i Daniela koa.

16 Ary hoy ny mpanjaka: «Tsy nahafahana va ny tombokase, ry Daniela?» Hoy ny navaliny hoe: «Tsy nahafahana, ry mpanjaka ô.»

17 Raha vao novohain’ny mpanjaka ny varavarana, ka nojereny ny latabatra, dia niantso izy tamin’ny feo avo nanao hoe: «Lehibe ianao, ry Bela ô, sady tsy misy fitaka aminao.»

18 Latsaky ny hehy anefa i Daniela, ary notazoniny tsy handroso alohaloha kokoa ny mpanjaka, nilazany hoe: «Jereo ny gorodom-bato, diniho fa dian’iza ireo?»

19 Ka hoy ny mpanjaka: «Dian-dehilahy sy zaza amam-behivavy no hitako», sady tezitra mafy izy.

20 Ary nasainy nosamborina ireo mpisorona, mbamin’ny vady aman-janany, dia nasehon’ireo azy ny varavarana miafina nidirany sy nahatongavany hihinana izay teo ambony latabatra.

21 Nasainy novonoina ho faty izy ireo, ary i Bela natolony eo am-pelatanan’i Daniela, dia noravany hatramin’ny tempoliny.

I Daniela mamono ilay Bibilava

22 Nisy dragona lehibe koa, ary nankalazain’ny Babilônianina.

23 Ka hoy ny mpanjaka tamin’i Daniela: «Hataonao hoe varahina koa va io? Jereo fa velona izy, mihinana sy misotro izy. Koa amin’izao tsy ho azonao lazaina fa tsy andriamanitra velona izy io.»

24 Fa hoy ny navalin’i Daniela: «Mivavaka amin’ny Tompo Andriamanitro aho; satria Izy no Andriamanitra velona, fa ity tsy andriamanitra velona akory.

25 Aoka ianao, ry mpanjaka ô, hanome alalana ahy fa hovonoiko tsy amin-tsabatra na tehina io dragona io.» Hoy ny mpanjaka: Omeko àlalana ianao.

26 Dia nalain’i Daniela ny ditin-kazo sy ny sabora ary ny volo, nataony indray mahandro ireo dia novolavolainy ho boribory vao natsipiny tao am-bavan’ity dragona. Ka niatatra ny dragona. Dia hoy izy: «Io ilay nankalazainareo!»

27 Nony nandre izany ny Babilônianina dia nirehitra mafy ny fahatezerany, ka nivory hanohitra ny mpanjaka izy, sy nanao hoe: «Tonga Jody ny mpanjaka, fa i Bela noravany, ny dragona nasainy novonoina; ary ny mpisorona naripany.»

28 Koa nankao amin’ny mpanjaka izy ireo, dia nanao taminy hoe: «Atolory anay i Daniela fa raha tsy izany, ianao sy ny ankohonanao no hataonay maty.»

29 Hitan’ny mpanjaka, fa niantoraka taminy tamin-kasiahana izy ireo.

I Daniela tao an-davaky ny liona

30 Natsipiny tao an-davaky ny liona izy, dia nipetraka tao henemana.

31 Liona fito no tao an-davaka, vatana roasy ondry roa isan’andro no fanome azy ireo; nefa tsy nomena izany fihinany izany izy ireo tamin’izay, mba hihinanany an’i Daniela.

32 Tany Jodea kosa, i Habakoka, mpaminany, tamin’izany andro izany, nony avy nahandro koba izy, sy namotipotika mofo tao anaty vilany dia nankany an-tsaha izy, nitondra izany ho an’ny mpijinja variny.

33 Fa hoy ny Anjelin’ny Tompo tamin’i Habakoka hoe: «Ento mankany Babilôna iny sakafonao entinao iny, ho an’i Daniela ao an-davaky ny liona.»

34 Ary hoy i Habakoka: Tsy mbola nahita an’i Babilôna akory aho, tompoko, ary tsy fantatro akory izany lavaka izany.

35 Dia noraisin’ny Anjely avy eo an-tampon-dohany izy ka nentiny tamin’ny volon-dohany tamim-pahafainganana indrindra, araka ny fomban’izy fanahy, ary napetrany tao Babilôna, teo ambonin’ilay lavaky ny liona.

36 Ary i Habakoka niantso hoe: «Ry Daniela mpanompon’Andriamanitra ô, raiso ny sakafo alefan’Andriamanitra ho anao.»

37 Ka hoy ny navalin’i Daniela: «Andriamanitra ô, tsarovanao tokoa aho, fa tsy mandao an’izay tia Anao Ianao.»

38 Dia nitsangana hihinana i Daniela. Ary nataon’ny Anjely tao amin’ny fitoerany indray, niaraka tamin’izay, i Habakoka.

39 Nony tamin’ny andro fahafito, tonga ny mpanjaka hitomany an’i Daniela; nanatona ny lavaka izy, dia nijery ary indro i Daniela nipetraka teo afovoan’ny liona.

40 Niantso izy tamim-peo avo hoe: «Lehibe Ianao, ry Tompo Andriamanitr’i Daniela, ary tsy misy hafa, afa-tsy Ianao ihany!»

41 Dia noesoriny avy tao an-davaky ny liona izy. Ary ireo nitady hahafaty azy kosa no nasainy natsipy tao, ka voarapaka vetivety foana, teo imasony.

42 Tamin’izany ny mpanjaka nanao hoe: «Aoka ny mponina rehetra eran’ny tany rehetra hatahotra ny Andriamanitr’i Daniela; fa Izy no Mpamonjy, Izy no manao famantarana amam-pahagagana eto ambonin’ny tany; Izy no nanafaka an’i Daniela tao an-davaky ny liona.»