Category: Fahendrena

Tadiavo Andriamanitra ary andosiro ny fahotana.

1 Tiavonareo ny fahamarinana, ianareo izay mpitsara eto an-tany; aoka ho araka ny hitsiny no fihevitrareo ny Tompo, ary amin’ny fo marina no hitadiavanareo Azy;

2 fa mety ho hitan’izay tsy maka fanahy Azy Izy, ary miseho amin’izay matoky Azy.

3 Satria ny hevi-dratsy, mampisaraka amin’Andriamanitra, ary ny fahefany raha misy maka fanahy Azy miampanga ny adala.

4 Ny fahendrena tsy mba miditra amin’ny fanahy misain-dratsy, ary tsy monina amin’ny vatana andevon’ny fahotana.

5 Ny Fanahy Masina, mpanabe ny olona mandositra ny hafetsen-dratsy, manalavitra ny hevitra tsy misy saina, ary mihataka Izy raha mandroso ny heloka.

6 Fa fanahy tia ny olombelona ny fahendrena, ka tsy avelany ho afa-potsiny ny mpiteny ratsy an’Andriamanitra amin’ny teny ratsy ataony. Satria Andriamanitra dia vavolombelon’ny voany, Mpamantatra marina ny fony, ary mandre ny teniny.

7 Fa manerana an’izao tontolo izaony Fanahin’ny Tompo, ary ao aminy avokoa ny zavatra rehetra, ka reny daholo izay lazain’ny olona.

8 Ka izay manao resaka mifanohitra amin’ny fivavahana tsy afa-miery dia tsy hohadinoin’ny fitsarana mpankafay ny ratsy.

9 Fa hanaovana famotorana ny hevitra kasain’ny tsy mpivavaka, ary ho tonga hatrany amin’ny Tompo ny fisamonin’ny teniny, mba hosazina amin’ny ratsy nataony izy.

10 Ny sofina saro-piaro, mandre ny zavatra rehetra, ary tsy miery aminy ny fimonomononana;

11 koa fadio ny fimonomononana tsy mahasoa, ary arovy ny lelanao tsy hiteny ratsy an’Andriamanitra, fa ny teny an-tsokosoko indrindra raha haloaky ny vava tsy maintsy sazina, ary ny vava mandainga, hampahazo fahafatesana ny fanahy.

12 Ka aza dia mitady faty amin’ny fitondran-tena miavona; na mihantsy fahaverezana, amin’ny asan-tananareo.

13 Fa tsy nanaony fahafatesanaAndriamanitra, ary tsy sitrany ny fahaverezan’ny velona.

14 Noarîny ho amin’ny fiainana ny zavatra rehetra, ka mahasoa ny zava-boaarin’izao tontolo izao; tsy misy foto-pahalevonana ao aminy, ary tsy mba manjaka eto ambonin’ny tany ny fahafatesana.

15 Satria tsy mety maty ny fahamarinana.

Ny fiainana araka ny hevitry ny ratsy fanahy.

16 Fa ny ratsy fanahy no miantso ny fahafatesanaamin’ny fihetsiketsehany sy ny feony; ataony sakaizany ilay io ka fatra-pitia azy izy ireo, dia manao fanekena aminy, ka dia mendrika tokoa ny mba azy.

1 Tamin’ny faniasiavan’ny sainy no nifampilazan’izy ireo hoe: «Sady fohy no be fahoriana ny andro iainantsika; ary rehefa tonga ny fara andron’ny olombelona, tsy misy fanafodiny intsony, sady tsy misy fantatra izay olona mahafaka amin’ny fonenan’ny maty.

2 Sendrasendra no nahatonga antsika ho misy; ka aorian’ity fiainana ity ho tonga toy ny mbola tsy nisy akory isika, ny fofon’aina ao amin’ny vavorontsika dia setroka, ary kilalaon’afo mitselatra amin’ny fitepotepon’ny fontsika ihany koa ny hevitra.

3 Ka vao maty io dia hirara-ko levona ny vatantsika; dia hisava toy ny rivotra foana ny fanahy.

4 Hivarina tsikelikely amin’ny fanadinoana ny anarantsika, ary tsy misy olona hahatsiaro ny asantsika. Ny andro iainantsika handalo toy ny dian’ny rahona, hisava toy ny zavona roahin’ny tsirim-pahazavan’ny masoandro, sy hampifintinin’ny hafanana hanjary ranonorana.

5 Fihelenan’ny aloka ny andro iainantsika; tsy misy fiverenany ny fahataperany, voapetaka ny tombokase, dia tsy misy mampody intsony.

6 Koa avia, aoka isika hiarana amin’ny soa ankehitriny; miarana amin’ny zava-boaary araka ny firehitry fahatanorantsika,

7 aoka isika himamo amin’ny divay kanto sy amin’ny zava-manitra, ary aza avela ho lany foana ny vonin’ny lohataona.

8 Manaova fehiloha bokom-bonin-drôzy, dieny mbola tsy malazo izy.

9 Aoka tsy hisy amintsika izao, ho diso ny filibantsika, asiontsika hatraiza hatraiza ny marika fampahatsiarovana ny firavoravoantsika; fa izany no mba anjarantsika, izany no mba efa tapaka ho antsika.

10 Ampahoriontsika ny marina izay mahantra, aza tsitsina ny mpitondratena, aza hajaina akory izay volofotsin’ny antitra ela niainana.

11 Aoka ny herintsika no ho lalàn’ny fitsaràntsika; fa tsy hatao ho vanon-ko inona akory izay osa foana.

12 Koa ifanakano ny marina, satria manahirana antsika izy, manohitra ny fomba fanaontsika, manìny antsika amin’ny fandikàntsika ny lalàna, ary manome henatra antsika ho tsy mifanara-toetra amin’izay nampianarina antsika.

13 Mihambo ho manana ny fahalalana an’Andriamanitra izy, ary hataony hoe zanak’Andriamanitra ny anarany.

14 Faniniana ny hevitsika izy ho antsika ary tsy zakantsika na ny mahita azy fotsiny aza;

15 satria tsy mba tahaka ny an’ny olon-kafa ny toe-piainany ary ny lalany hafahafa.

16 Araka ny heviny isika dia faikan-java-maloto foana, ny fomba fiainantsika fadìny toy ny loto; ny anjaran’ny marina, torìny ho tsara miafara; ary mirehaka ho manana an’Andriamanitra ho Rainy izy.

17 Aoka hozahantsika raha marina ny filàzany, aoka hodinihintsika izay hahazo azy, eo am-pialana amin’ity fiainana ity.

18 Satria raha zanak’Andriamanitra ny marina, dia harovan’Andriamanitra izy, ary hoafahany amin’ny tanan’ny fahavalony.

19 Ka sedrao amin’ny latsa amam-pijaliana izy hoe: hahitana izay fandeferany, hitsapana izay faharetany!

20 Helohy ho faty amin’ny fahafatesana mahafa-baraka izy, satria araka ny filàzany dia hoahìn’Andriamanitra izy».

Diso hevitra ny ratsy fanahy

21 Izany no hevitr’izy ireo; diso hevitra anefa izy; fa jamban’ny haratsiany.

22 Tsy mahalala ny hevi-miafin’Andriamanitra izy, tsy manantena valisoa noho ny fahamasinana; ary tsy mino fa hisy valisoa ho an’ny fanahy madio.

23 Satria noarîn’Andriamanitra ho tsy mety maty ny olombelona, ary nataony mitovy tarehy amin’ny tenany:

24 Fa fialonan’ny demony no nidiran’ny fahafatesana amin’izao tontolo izao;

25 dia hanandrana izany, ry zareo izay azy.

Ny miandry ny olo-marina sy ny olon-dratsy.

1 Eo an-tanan’Andriamanitra ny fanahin’ny marina, ka tsy mahatratra azy ny fijaliana.

2 Hoatry ny maty izy, araka ny fiheveran’ny adala azy, ary hoatry ny loza ny fiàlany amin’izao fiainana izao,

3 ary toa fahalevonana ny fandehany avy eo afovoantsika; kanjo ao anatin’ny fiadananaizy.

4 Na dia niharan-tsazy aza izy, eo imason’ny olombelona, ny fanantenany kosa henika ny tsy fetezana ho faty.

5 Rehefa afaka ny fijaliana maivanafoana dia handray valisoa lehibe izy: fa efa nozahan’Andriamanitra toetra izy, ka hitany ho mendrika Azy.

6 Notsapainy toy ny volamena atao amin’ny memy izy, ka nankasitrahiny, toy ny sorona dorana lavorary.

7 Amin’ny andro hamalian-tsoa azy, hamirapiratra izy ireo; tahaka ny kilalaon’afo hivoivoy haingana amin’ny bozaka.

8 Hitsara ny firenena sy hanapaka ny vahoaka izy; ary hanjaka aminy mandrakizay ny Tompo.

9 Izy ireo niantehitra taminy ka hahafantatra ny marina; hiara-monina aminy amim-pitiavana, ny miraiki-po aminy, satria ho an’ny olom-pinidiny ny fahasoavana amam-pamindram-po.

10 Hihatra amin’ny ratsy fanahy kosa ny sazy tandrifin’ny hevi-dratsiny; fa izy naniratsira ny olo-marina, sady nihataka tamin’ny Tompo.

11 Fa na zovy na zovy manary ny fahendrena amam-pananarana dia voatendry ho amin’ny loza: foana ny fanantenany, tsy mahavokatra ny fisasarany, tsy misy tombony ny asany;

12 adalany vadiny, feno haratsiana ny zanany; ary voaozona ny taranany.

Aleo momba toy izay ratsy taranaka

13 Noho izany sambatra ny vehivavy momba, tsy misy panda, tsy azon’ny fahalotoana ny fandriany! Fa hahazo ny vokany izy, amin’ny andro hamangiana ny fanahy.

14 Sambatra koa ny eonòka, tsy mbola nahalala heloka ny tanany, sady tsy namoron-kevi-dratsy manohitra ny Tompo! Fa handray ny valisoa voafantina izy, noho ny tsy fivadihany; ary hahazo anjara soa indrindra izy ao an-tranon’ny Tompo.

15 Satria ny fanaovana asa soa, mahavokatsoa be voninahitra, ary ny fàkan’ny fahamalinana tsy mba maty.

16 Fa ny zanaky ny mpanera vadin’olonakosa, tsy hahafantatra ny fara androny, ary ny taranaky ny fiterahana meloka ho foana.

17 Raha lava ny andro iainany, dia hatao tsinontsinona izy ireo, ary ny fahanterana hiafarany, tsy hisy hajany.

18 Raha malaky maty izy, tsy hanam-panantenana na fiononana amin’ny fitsarana.

19 Fa ratsy miafara mandrakariva ny taranaka tsy marina.

1 Aleo ny momba, manan-katsaram-panahy; fa maharitra mandrakizay ny fahatsiarovana azy, satria fantatr’Andriamanitra sy ny olombelona izy.

2 Raha eo imaso izy, alain’ny olona tahaka; rehefa tsy eo intsony malahelo azy ny olona; voasatroboninahitra any amin’ny mandrakizay izy, fa nahazo fandresena tamin’ny ady tsy mahaloto.

3 Fa ny taranaka maron’ny ratsy fanahy kosa tsy vanon-ko inona; zazasary no fototra iaviany, ka tsy ho latsaka lalina ny fakany; ary tsy ho fanorenana mahatoky no hiorenany.

4 Na ho maro sampana maitso vetivety aza izy, noho izy tsy miorina mafy amin’ny tany, dia ho voahozongozon’ny rivotra izy ary ho voaongotry ny ranonoram-baratra mahery.

5 Ny sampany, ho folaka an-dantony; ny voany tsy ho vanon-ko inona, fa maisatra tsy fihinana, ary tsy azo atao na inona na inona.

6 Satria ny zaza teraka avy amin’ny torimaso maloto dia vavolombelon’ny helo-drainy aman-dreniny raha avy izay hamotorana an’ireo.

Ny olo-marina folaka an-dantony

7 Ny marina kosa na maty alohan’ny fotoana aza, mahita fitsaharana.

8 Ny fahanterana manan-kaja, tsy dia izay avy amin’ny andro lava iainana, na izay lanjaina araka ny hamaroan’ny taona.

9 Fa ny fahamalinana no solon’ny volo fotsy ho an’ny olombelona; ary ny toe-piainana tsy misy tsiny no taonan’ny fahanterana.

10 Noho izy nahafaly an’Andriamanitra dia tiany, ary raha niara-belona tamin’ny mpanota izy dia voafindra.

11 Nesorina izy, fandrao simban’ny hasomparana ny sainy, na ovan’ny hafetsen-dratsy ny fanahiny.

12 Fa mahatakona ny soa, ny fanangolena avy amin’ny haratsiam-panahy, ary manimba ny saina tsotra ny fandrebireben’ny fitongilanan-dratsy.

13 Anatin’ny andro vitsy no nahatongavany amin’ny fahalavorariana, ka lalan-davitra no afany.

14 Fa nankasitrahin’ny Tompo ny fanahiny, ka izany no nanafainganany ny nanesorany azy teto amin’ny tsy fahamarinana.

15 Mahita izany ny vahoaka ka tsy mahalala izay antony, fa tsy mandatsaka an-tsainy izy hoe ny fahasoavana amam-pamindram-pon’Andriamanitra momba ny olom-pinidiny ary miahy ny olo-masiny Izy.

16 Ny marina maty anefa manameloka ny ratsy fanahy mbola velona; ary ny fahatongavan’ny tanora faingana amin’ny fahalavorariana manameloka ny olona tsy marina tratra antitra.

17 Hahita ny fiafaran’ny hendry izy ireo, fa tsy ho fantany ny hevitr’Andriamanitra ny aminy, na ny antony nampandrian’ny Tompo feizay azy.

18 Hahita izy ireo, ka hihomehy, fa mba hihomehezan’ny Tompo kosa izy,

19 ary raha efa izany dia hanjary faty tsy misy hajany izydia ho anisan’ny maty ho afa-baraka mandrakizay. Ny Tompo hanorotoro azy, ary hataony tsy manan-kalahatra izy, dia havariny; hohozongozoniny amin’ny fanorenany, ho ringana avokoa hatramin’ny farany, ho azom-pahoriana izy, ary ho faty ny fahatsiarovana azy.

Ny marina sy ny tsara fanahy eo amin’ny fitsarana

20 Ho tonga izy amim-pivadiham-po noho ny fieritreretany ny fahotany, ary hitsangana eo anatrehany ny helony hiampanga azy.

1 Amin’izay hitsangana amim-pitokiana lehibe ny marina, eo anoloan’izay nanenjika azy, sy nanamavo ny fisasarany.

2 Raha hahita izany izy ireo dia hihavatràvatra amim-pivadiham-po mahatsiravina; ho àna foana amin’ny fanehoana ny famonjena;

3 hifampiteny izy sady henika ny nenina sy hitoloko amim-pangitaham-po mafy hanao hoe:

«Indro ilay nataontsika fihomehezantsika fahiny, sy izay nokendren’ny fandatsantsika!

4 Adala isika nanao ny toe-piainany ho hadalana, sy ny hiafarany ho fahafaham-baraka!

5 Kanjo indro, ny tenany eo amin’ny zanak’Andriamanitra, ary ny anjarany eo amin’ny olo-masina!

6 Koa maniasia isika lavitry ny lalan’ny fahamarinana; tsy namirapiratra tamintsika ny fahazavan’ny fahamarinana; ary tsy niposaka tamintsika ny masoandro.

7 Niala liana teny amin’ny lalan’ny tsy fahamarinana amam-pahaverezana isika, nizotra tamin’ny tany efitra tsy misy lalana isika, ka tsy nahalala ny lalan’ny Tompo.

8 Nahasoa antsika inona ny avonavona? Inona no soa azontsika tamin’ny harena aman-draharaha?

9 Ireny zavatra rehetra ireny dia nandalo toy ny aloka, toy ny hahohaho lasa nihelina;

10 toy ny sambo mamaky rano manonja, ka tsy mety ho hita akory izay dian’ny nalehany, na ny mariky ny montsìfany ao afovoan’ny rano;

11 na toy ny voromanidina mamakivaky ny rivotra, ka tsy misy hita akory izay dian’ny nalehany; fa mikopaka elatra mamely ny rivotra maivana izy, manao an’ezaka mafy mamaky azy, manori-dalana eo izy manakopaka ny elany, nony inona dia tsy hita velively izay dian’ny nolalovany.

12 Na tahaka ny zana-tsipìka efa nalefa amin’izay kendrena, ka miverina amin’izay nisy azy teo indray ny rivotra nalehany; dia tsy hita intsony ny toerana nolalovany.

13 Toy izany koa isika, fa teraka isika ary izao tapitra ny aintsika; tsy mba mana-mariky ny hatsaram-panahy haseho akory isika, ary mbola eo anatin’ny tsy fahamarinantsika isika dia efa voaesotra».

14 Marina izany fa ny fanantenan’ny ratsy fanahy dia tahaka ny volo malemy entin’ny rivotra, tahaka ny fanala maivana aelin’ny ranonoram-baratra, tahaka ny setroka ahahaky ny tsio-drivotra, tahaka ny fahatsiarovana ny vahiny indray andro mihelina.

15 Fa ny marina kosa velona mandrakizay; ny valisoany eo amin’ny Tompo; ary ny Tsitoha no miahy azy ireo.

16 Ka dia horaisiny avy eo an-tanan’ny Tompo ny fanjakana tsara indrindra aman-tsatroboninahitra mamirapiratra; fa hiaro azy ireo amin’ny tanany ankavanana Izy, ary hosaronany amin’ny sandriny toy ny amin’ny ampinga.

17 Handray ny zotom-pony ho fiadiana izy, ary ny zava-boaary homeny fiadiana, hoentiny mamaly ny fahavalony.

18 Hitafy ny fahamarinana ho fiarovan-tratra izy, ary handray ny fitsarana marina ho fiarovan-doha.

19 Handray ny fahamasinana ho ampinga tsy lai-piadiana izy.

20 Hanao sabatra maranitra izy amin’ny hatezerany tsy azo ifonana, ary hiaraka aminy hiady amin’ny adala avokoa izao tontolo izao.

21 Hitsoriaka ny hela-baratra mikendry tsara, ary avy amin’ny rahona ny zana-tsipìka avy amin’ny tsipìka voahenjana mafy dia hanidina hiantefa amin’izay nikendrena azy.

22 Handefa havandra mivatravatra ny hatezerany toa milina fandefasam-bato; hisamboaravoara hamely azy ny ranomasina, ary ny ony hivarina mafy erỳ aminy.

23 Hitsangan-kamely azy ireo, ny fifofofofon’ny herin’Andriamanitra ary ampihahaka azy toy ny tadio; ka dia hovan’ny tsy fahamarinana ho efitra ny tany; ary haongan’ny faharatsiana, ny seza fiandrianan’ny mahery.

Tokony hotadiavin’ny mpifehy rehetra ny fahendrena

1 Koa mihainoa, ry mpanjaka, ary mamantara; mihainoa ny fampianarana, ianareo mitsara hatramin’ny faran’ny tany.

2 Mampandria sofina, ianareo manapaka ny sarambabem-bahoaka, ianareo mirehareha amin’ny fifehezanareo vahoaka be.

3 Fantatro fa ny Tompo no nanome anareo ny hery, ary ny Avo Indrindra no nanome anareo ny fahefana, dia izy no handinika ny asanareo, sy hizaha toetra ny hevitrareo.

4 Noho ianareo izay mpanao raharaha amin’ny fanjakany tsy mbola nitsara ara-drariny, na nitandrina ny lalàna, na nandeha araka ny sitrapon’Andriamanitra;

5 dia hiantefa aminareo Izy mahatsiravina sy tampoka fa fitsarana mafy no hatao amin’izay mandidy.

6 Ny madinika, avela helokaamim-pamindram-po, fa ny manam-pahefana kosa faizana mafy.

7 Tsy misy olona hihemoran’Ilay Mpanjakan’ny olona rehetra, ary tsy misy olona ambony hiatoany amin-kenamaso; fa samy noarîny ny lehibe sy ny kely, ary samy ahîny na ireto na iretsy.

8 Nefa ny manam-pahefana hanaovana fitsapana mafy.

9 Koa dia ianareo no hitenenako, ry mpanjaka, mba hianaranareo ny fahendrena, ka tsy ho lavo ianareo.

10 Izay mitandrina ny lalàna masina, amim-pahamasinana, hohamarinina; ary izay mianatra azy hanan-kavaly.

11 Koa aoka hankamaminareo ny teniko; aoka haniry azy ianareo dia hahazo fampianarana.

Manaiky ho hita ny fahendrena

12 Ny fahendrena dia mamirapiratra, tsy mety matroka hatsarana; mora mahita azy ny olona raha tia azy izy, ary mora mahazo azy raha mitady.

13 Mitsena an’izay mitady azy izy, ary miseho aminy voalohany.

14 Izay mifoha maraina koa hitady azy, tsy mananosarotra, fa mahita azy mipetraka eo am-baravarany.

15 Satria ny mihevitra azy dia efa fahamalinana lavorary, ary ny miari-tory noho ny aminy, dia ho afaka ahiahy vetivety;

16 mandeha mivezivezy atsy amin’arỳ izy, mitady an’izay mendrika azy, miseho amin’ireny eny an-dalan’izy ireo izy amim-pihavanana, ary manampy azy amin’ny hevitra kasainy rehetra.

17 Fa ny fiandohan’ny fahendrena mahatoky dia ny faniriana ny fampianarana.

18 Ary ny miahy ny fianarana kosa mitarika ho amin’ny fitiavana, ny fitiavana mampitandrina ny lalàny, ny fitandremana ny lalàny ahazoana antoka ny tsy fahafatesana mandrakizay,

19 ary ny tsy fahafatesana mandrakizay ahazoan-toerana eo akaikin’Andriamanitra.

20 Noho izany, ny faniriana ny fahendrena, mampahazo fanjakana,

21 koa raha maminareo, ry mpanjakan’ny vahoaka, ny seza fiandrianana aman-tehim-panjakana; hajao ny fahendrena mba hanjaka mandrakizay.

Hohazavain’i Salômôna ny fahendrena

22 Fa ny hoe inona no fahendrena, ary inona no fiaviany, dia hasehoko izao, ary tsy hafeniko aminareo ny misterin’Andriamanitra. Hatomboko hatrany amin’ny fiandohan’ny nahariana ny zavatra, hasehoko mazava izay rehetra momba azy, ary tsy hivily hiala amin’ny marina aho.

23 Lavitra ahy ny hiara-dalana amin’ny fialonana mandevona! fa tsy mba manana anjara amin’ny fahendrena io, na dia kely aza.

24 Ny habetsahan’ny hendry dia famonjena ny tany; ary ny mpanjaka hendry dia fanambinana ny vahoakany.

25 Koa raiso àry ny fampianarana amin’ny teniko, dia hahita soa amin’izany ianareo.

Olombelona fotsiny i Salômôna

1 Izaho koa dia olombelona mety maty toy ny hafa rehetra, ary avy amin’ilay voalohan-dahy natao tamin’ny tany.

2 Ny amin’ny nofoko dia tao an-kibon’ineny no niforonako, nihamafy tamin’ny ra, mandritra ny folo volana, avy amin’ny faharian’ny lehilahy mandritra ny fialan-tsasatra amin’ny torimaso.

3 Izaho koa raha vao teraka dia niaina tamin’ny rivotra iaraha-manana amin’ny betsaka, latsaka tamin’ny tany itoviana, ary tomany toy ny an’ny hafa rehetra ihany koa, no feo voalohany nalefako.

4 Nobiazina tanaty lamban-jaza sy tamim-pitandremana tsy hita isa aho.

5 Tsy nisy mpanjaka nanam-piandoham-piainana hafa noho izany.

6 Fa fomba tokana ihany, amin’ny olona rehetra,

no idirana sy ialana amin’ny fiainana.

7 Noho izany, nivavaka aho, ka nomena ahy ny fahiratan-tsaina; niantso aho, ka tonga tamiko ny fanahin’ny fahendrena.

8 Naleoko izany, toy izay tehim-panjakana aman-tsatroboninahitra; ary nataoko tsy misy vidiny ny harena, miolotra amin’izany.

9 Tsy nampitoviko taminy, ny vato sarobidy indrindra; fa fasika kely ihany ny volamena rehetra amin’izao tontolo izao miolotra aminy, ary tsy maintsy atao fotaka ihany ny volafotsy mitaha aminy.

10 Tiako noho ny hasalamana aman-katsaran-tarehy izy, naleoko manana azy toy izay manana ny fahazavana, satria tsy mba maty na oviana na oviana ny fanilony.

11 Tonga tamiko miaraka aminy, ny soa rehetra; ary harena tsy hita lany no eo an-tanany.

12 Ka dia nifaly tamin’izany soa rehetra izany aho, fa entin’ny fahendrena miaraka aminy ireny; tsy nahalala anefa aho fa Izy no loharanon’ireny.

13 Ny manaraka azy tsy nataoko an-kifonofono, ary ambarako ny hafa tsy amim-pialonana; ka tsy afeniko ny rakitra ao aminy.

14 Fa rakitra tsy manam-paharitana ho an’ny olombelona izy; manana anjara amin’ny fihavanana amin’Andriamanitra izay mampiasa azy, fa ny toetra tsara avy amin’ny fianarana dia mampahita sitraka aminy.

15 Homen’Andriamanitra ahy anie, ny hiteny momba azy, araka ny faniriako, sy ny hahita hevitra mendrika ny fanomezana noraisiko. Fa Izy no mitarika ny fahendrena, sy mitari-dalana ny hendry.

16 Eo an-tanany isika, dia isika sy ny tenintsika, mbamin’ny fahiratan-tsaina amam-pahaiza-manao.

17 Izy no nahazoako fahalalana marina ny zavatra, nampahafantariny ahy ny firafitr’izao tontolo izao mbamin’ny toetra manokana ananan’ny foto-javatra avy,

18 ny fiandohany amam-piafarany, ary ny elanelan’ny fotoana, ny fitsingerenan’ny masoandro ara-potoana, ny fifandimbiasan’ny andro,

19 ny fitsingerenan’ny taona amam-pitoeran’ny kintana,

20 ny fomban’ny biby amam-pahaizan’ny tsy manan-tsaina. ny herin’ny fanahy amam-pisainan’ny olombelona, ny karazan-java-maniry samihafa mbamin’ny hasin’ny fakany.

21 Ny zava-miafina sy ny miharihary dia nianarako ho hay avokoa; fa ny fahendrena mpamorona ny zava-drehetra no nampianatra ahy izany.

Fiderana ny fahendrena

22 Fa ao aminy dia misy fanahymanan-tsaina, masina, tokana, maro asa, tsy miharo vatana, mavitrika, maninteraka, tsy misy loto, tsy mety diso, tsy mety mijaly, tia ny tsara, mahira-tsaina, tsy mahalala sampona, manao soa,

23 tsara fo ho an’ny olombelona, tsy manam-piovana, matoky, miadana, mahefa ny zavatra rehetra, mitandrina ny zavatra rehetra, maninteraka ny fanahy rehetra, ny manan-tsaina, ny madio, ary ny faran’izay maranitra indrindra.

24 Fa kinga noho ny fihetsehana rehetra ny fahendrena, maninteraka sy misisika amin’ny zavatra rehetra izy, noho ny hadiovany.

25 Fofon’ain’ny herin’Andriamanitra izy, zavatra avy amin’ny voninahitry ny Tsitoha irery ihany, ka tsy azon-java-maloto kely akory ilatsahana.

26 Famirapiratan’ny fahazavana mandrakizay izy, fitaratry na fahefan’Andriamanitra tsy misy pentina, ary endriky ny hatsaram-pony.

27 Tokana izy dia mahefa ny zavatra rehetra, tsy miova izy, dia manavao ny zavatra rehetra, mirotsaka amin’ny fanahy izay masina rehetra amin’ny taona mifandimby, ka mahatonga azy ho sakaizan’Andriamanitra sy ho mpaminany.

28 Fa tsy misy tian’Andriamanitra

afa-tsy izay miara-monina amin’ny fahendrena.

29 Satria tsara tarehy noho ny masoandro izy, sy noho ny filantoan’ny kintana. Raha ampitahaina amin’ny mazava, mbola ihoarany;

30 satria ny mazava, dimbiasan’ny alina; fa ny ratsy kosa tsy mba maharesy ny fahendrena.

1 Ny fahendrena mahatratra amim-pahefana ny fara vazantany hatramin’ny ilany iray ka hatramin’ny ilany iray hafa, ary mandamina ny zavatra rehetra amin-kalemem-panahy.

Ao amin’ny fahendrena ny soa rehetra

2 Hatramin’ny fahatanorako aho no efa tia sy nikatsaka azy, nitady azy ho vady, ary raiki-pitia ny hatsaran-tarehiny.

3 Maneho ny voninahitry ny fiaviany izy, amin’ny fiarahany monina amin’Andriamanitra, ary tia azy ny Tompon’ny zavatra rehetra.

4 Satria izy no nampiditra ny olona amin’ny fahalalan’Andriamanitra, sy mifidy eo amin’ny asany.

5 Raha soa faniry amin’ity fiainana ity ny harena, inona no harem-be mihoatra noho ny fahendrena izay mahavita ny zavatra rehetra?

6 Raha ny fahiratan-tsaina no mitarika amin’ny lahasa, iza no mpamorona ny zava-misy rehetra, mihoatra noho ny fahendrena?

7 Tia fahamarinana va ny olona? Ny asan’ny fahendrena no mahavokatra ny hatsaram-panahy, mampianatra ny fahononana sy ny fahamalinana izy, ary ny fahamarinana sy ny faherezana, dia izay zava-mahasoa indrindra ny olombelona amin’ity fiainana ity.

8 Maniry fahalalana lasa lavitra va ny olona? Mahalala ny lasa sy mahavinany ny ho avy ny fahendrena, mahatakatra ny oha-teny saro-pantarina sy mahavaofy ny teny mifono, mahafantatra mialoha ny marika amam-pamantarana, mahalala ny zavatra tonga amin’ny fotoany sy amin’ny fotoan’androny.

Ilain’ny mpifehy tsy azony avela ny Fahendrena.

9 Izany no nahatapa-kevitra ahy haka azy ho namana amin’ny fiainako; fa fantatro fa izy dia ho mpanolo-tsaina ahy amin’ny soa rehetra; ary ho fanalana alahelo ahy amin’ny ahiahy amam-pahoriako.

10 Izy no hahazoako voninahitra eo amin’ny fivoriana, sy haja eo amin’ny anti-panahy, na mbola tanora aza aho.

11 Ho fantatry ny olona ny fahiratan-tsaiko amin’ny fitsaran-javatra, ka hitolagaga eo anatrehako ny lehibe.

12 Mangina aho, hiandry ahy hiteny izy ireo; miteny aho, ho any amiko ihany ny mason’izy rehetra; ary lava teny aho, hitampim-bava izy ireo.

13 Izy no hahazoako tsy fetezana ho faty, ary amelako fahatsiarovana mandrakizay ho an’ny taranaka.

14 Hitondra vahoaka aho, ary hanaiky ahy ny firenen-kafa.

15 Hatahotra ahy ny mpanjaka atahorana, raha vao mandre ny lazako izy ireo; ho malemy fanahy aho, eo amin’ny vahoakako, ary ho mahery fo amin’ny ady.

16 Hiala sasatra eo anilany aho, raha mody ao an-tranoko; fa ny fiarahana aminy tsy mba misy ngidiny, ny mifankahazo aminy tsy mahavokatra fahasorisorena, fa fifaliana amam-piravoravoana ihany.

Hangataka Fahendrena i Salômôna

17 Mandinidinika izany hevitra izany aho samy irery, ary nieritreritra tao am-poko, fa hoe: tsy fetezana ho faty no vokatry ny firaisana amin’ny fahendrena;

18 Fahafinaretana mendrika no avy amin’ny fifankatiavana aminy; harena tsy manam-paharitana no avy amin’ny asan’ny tanany; fahiratan-tsaina no azo amin’ny fifankahazoana tsy tapaka aminy; ary voninahitra no azo amin’ny fiaraha-miresaka aminy: ka nandeha nankatsỳ, nankarỳ, nitady ny hahazoako azy ho namana aho.

19 Fahizany aho mbola zaza tsara toe-tena, sady tsara koa ny fanahy noraisiko ho anjarako;

20 na izao ahay: efa tsara rahateo aho, ka dia tonga anaty vatana tsy misy loto.

21 Fantatro anefa fa tsy afa-kahazo fahendrena aho, raha tsy omen’Andriamanitra, – ary efa fahiratan-tsaina sahady ny fahalalana izay iavian’io fanomezana io,- ka dia niteny tamin’ny Tompo aho, sy niantso Azy, ary amin’ny foko tokoa, no nilazako taminy hoe:

Vavaka fangatahana ny fahendrena.

1 «Ry Andriamanitry ny razana, Tompon’ny famindram-po ô, izay nanao izao rehetra izao, tamin’ny teninao,

2 ary nanangana ny olombelona noho ny fahendrenao, mba hanjaka amin’ny zava-boaary rehetra nataonao,

3 sy hifehy an’izao tontolo izao araka ny fahamasinana sy ny fahamarinana, ary hampiasa ny fahefana araka ny fahitsiam-po,

4 omeo ahy ny fahendrena izay mitoetra eo anilan’ny seza fiandriananao, ary aza ariana tsy ho anisan’ny zanakao aho.

5 Fa izaho dia mpanomponao ary zanaky ny ankizivavinao, olona osa, fohy andro iainana, ary tsy mahafantapantatra loatra ny fitsarana aman-dalàna.

6 Na ny lavorary indrindra amin’ny zanak’olombelona aza, raha tsy manana ny fahendrena avy aminao dia isaina ho tsinontsinona.

7 Ianao nifidy ahy hanjaka amin’ny vahoakanao, sy hitsara ny zanakao lahy aman-janakao vavy.

8 Sady nandidy ahy hanorina tempolyeo amin’ny tendrombohitrao masina sy ôtely ao an-tanàna fonenanao, araka ny mariky ny tabernakla masina hatramin’ny voalohany.

9 Eo aminao ny fahendrena izay mahalala ny asanao, izay efa teo, raha nanao izao rehetra izao Ianao, ka mahalala izay voasitraka eo imasonao sy izay marina araka ny didinao.

10 Iraho avy any an-danitrao masina izy, iraho avy any amin’ny seza fiandrianan’ny voninahitrao izy, mba homba ahy amin’ny asako, sy hahalalako izay sitrakao.

11 Fa mahalala sy mahafantatra ny zavatra rehetra izy, ka dia hitari-dalana ahy amim-pahamalinana amin’ny asa ataoko, ary hiaro ahy noho ny voninahiny.

12 Dia ankasitrahinao ny asako; hitondra ny vahoakanao, araka ny rariny aho; ary ho mendrika ny seza fiandrianan’ny raiko.

13 Fa iza moa ny olombelona, afa-kahalala izay hevitr’Andriamanitra? na zovy no hahatakatra izay sitrapon’ny Tompo?

14 Miroahanahana ny hevitry ny olombelona, ary anjoanjo ihany ny eritreritray.

15 Satria vesaran’ny vatana mety lo ny fanahy, ary vizanin’ny fonenany tany ny saina maro hevitra.

16 Zara raha mahavinavina ny eto an-tany izahay; ary tsy maintsy misasatra vao mahita manoloana ny tenanay; koa zovy àry no hahatakatra izay any an-danitra?

17 Zovy no nahalala izay sitraponao, raha tsy nomenao ny fahendrena, sy nanirahanao ny Fanahy Masina avy any ambony?

18 Izany no nahahitsy lalana an’izay eto an-tany, ka nahalalan’ny olombelona izay sitrakao, ary namonjena azy ireo tamin’ny fahendrena».

Hatramin’i Adama ka hatramin’i Môizy.

1 Ny fahendrena no niaro ny voalohan-dahy noforonin’Andriamanitra, mba ho rain’ny olombelona rehetra, dia ilay tokana noarîna.

2 Nanatsoaka azy tamin’ny fahotany izy, sy nanome fahefana azy, hitondra ny zava-boaary rehetra.

3 Nihataka taminy, noho ny hatezerany, ilay tsy marina, ka very tamin’ny fisafoahana nahafaty rahalahy.

4 Raha avy izay nahasafodrano ny tany noho ny olona tsy marina, dia ny fahendrena no namonjy azy ireo, ka izy no nitari-dalana ny marinatambonin’ny hazo tsy misy vidiny.

5 Nony tafaharo tamin’ny heloka niraisany, ny firenen-tsamihafa, fantatry ny fahendrena ilay marina, ka notahiriziny tsy hanan-tsiny teo anatrehan’Andriamanitra, sy narovany tsy ho resin’ny fitiavan-janaka.

6 Tamin’ny nandringanana ny ratsy fanahy, novonjen’ny fahendrena ny marinaizay nandositra ny afo nidina tamin’ny tanàna dimy.

7 Mba ho vavolombelon’ny haratsian’izy ireny, mbola mivoa-tsetroka izany tanàna nidiran-doza izany; mamoa tsy amin’ny fotoana ny hazo ao; ary misy andry siramijoro ao, tsangam-baton’ny fanahy anankiray tsy nino.

8 Nataon’izy ireny tsirambina ny fahendrena, ka sady maty antoka ny tsy nahalalany ny soa izy ireo, no namela tsangam-baton’ny hadalany ho an’ny velona, mba tsy ho very tadidy ny heloka nataony.

9 Nefa nafahan’ny fahendrena tamin’ny loza kosa ny mpanaraka azy.

10 Izy no nitarika tamin’ny lala-mahitsy, an’ilay marinanandositra ny hatezeran’ny rahalahiny; naneho tamin’io ny fanjakan’Andriamanitra, sy nanome azy ny fahalalana ny zava-masina; nampanan-karena azy tamin’ny asa nisasarany; ary nampahavokatra ny asa nataony.

11 Novonjeny tamin’ny mpampahory mahidy izy, ka nataony nahazo harena;

12 Nambenany tamin’ny fahavalony izy, ary narovany tamin’ny namela-pandrika taminy; nomeny fandresena tamin’ny ady mafy izy, mba hampahafantarany azy fa mahery noho ny zavatra rehetra ny fitiavam-bavaka.

13 Ny marina namidy voladia tsy nafoiny, fa narovany tamin’ny fahotana; niara-nidina taminy tao an-davaka izy,

14 tsy nandao azy tamin’ny fatorana; mandra-panomeny azy ny tehim-panjakana, sy ny fanapahana an’ireo mpampahory azy; ireo niampangany olo-marina nataony vaky lainga; ary izy kosa nomeny laza mandrakizay.

Ny Eksaody nialana tany Ejipta.

15 Novonjeny tamin’ny firenena nampahory azy, ny vahoaka masina aman-taranaka tsy manan-tsiny.

16 Niditra tamin’ny fanahin’ilay mpanompon’Andriamanitraizy, ary nifanandrina tamin’ireo mpanjaka mahatahotra, tamim-pamantarana amam-pahagagana.

17 Ny marina nomeny ny tambin’ny asany, notarihiny tamin’ny lalana nofafazany fahagagana izy ireo, nitsangan-ko alokalonyizy, nony andro, ary ho fahazavany, toy ny kintana, nony alina.

18 Nentiny namaky ny ranomasina Mena izy, ary notarihiny lalana namakivaky ny rano be.

19 Nosaforany tao ny fahavalon’izy ireo dia naloan’ny hantsana lalina avy ao aminy izy ireo.

20 Noho izany namabo ny tsy mpivavaka ny marina, dia nihira ny Anaranao masina, ry Tompo, sy niara-nankalaza ny tananao niady ho azy ireo.

21 Fa mampiloa-bava ny moana ny fahendrena, ary mampahay mandahatra ny lelan’ny zaza.