Category: Hebrio

Fahambonian’ny Zanak’Andriamanitra tonga nofo

1 Fahiny, tamin’ny fotoana sy ny fomba samihafa, dia efa niteny tamin’ny razantsika Andriamanitra, tamin’ny vavan’ny mpaminany;

2 fa amin’izao andro farany izao kosa indray, dia tamin’ny Zanany no nitenenany tamintsika, dia Ilay notendreny ho mpandova ny zavatra rehetra, sy nahariany an’izao tontolo izao.

3 Io Zanany io izay famirapiratan’ny voninahiny, sy mariky ny Tenany, ary manohana ny zavatra rehetra amin’ny herin’ny teniny, dia mipetraka eo ankavanan’ny fiandrianany masina any amin’ny avo indrindra nony avy nanao ny fanadiovana ny fahotantsika.

4 ka natao ambonin’ny Anjely, arakaraka ny fahambonian’Anarana nolovany, fa tsy tahaka ny azy ireo.

Porofo araka ny Soratra Masina

5 Fa Anjely iza no mba nilazan’Andriamanitra hoe:Zanako Ianao, Izaho no niteraka Anao androany? sy ny hoe:Izaho no Rainy, ary Izy no Zanako?

6 Ary rehefa mampiditrany Lahimatoa atỳ ambonin’ny tany indray izy, dia manao hoe:Aoka hitsaoka azy ny Anjelin’Andriamanitra rehetra.

7 Ny Anjely lazainy hoe:Nanao ny Anjeliny ho rivotra Izy, ary ny mpanompony ho lelafo;

8 fa ny Zanaka kosa ataony hoe:Ny seza fiandriananao, Andriamanitra ô, dia mandrakizay doria, ary ny tehim-pahitsiana no tehim-panjakanao.

9 Tia ny fahamarinana Ianao, fa mankahala ny heloka kosa, ka nohosoran’Andriamanitra, izay Andriamanitrao, diloilom-pifaliana mihoatra noho ny namanao rehetra.

10 Ary izao koa:Ianao, Tompo ô, no nanorina ny tany tamin’ny voalohany, ary asan-tananao ny lanitra.

11 Izy ireo ho levona, fa Ianao haharitra; ho tonta toy ny fitafiana izy,

12 ary havalonao toy ny lamba, ka hovana avokoa; fa Ianao no tsy miova, ary ny taonanao no tsy ho tapitra.

13 Ary iza tamin’ny Anjely no nataony hoe:Mipetraha eo ankavanako, ambara-panaoko ny fahavalonao ho fitoeran-tongotrao?

14 Moa tsy fanahy manompo va izy rehetra, nirahina hanao fanompoana ho an’izay handova ny famonjena?

Famporisihana

1 Noho izany, tsy maintsy mikely aina hitandrina tsaratsara kokoa izay efa rentsika isika, fandrao dia voatarika hiala amin’izany.

2 Fa raha ny teny nampilazaina ny Anjely aza, nanan-kery ka nahazoan’izay rehetra nandika sy tsy nanaiky sazy tandrify azy avy,

3 hataontsika ahoana no fandositra raha tsy asiantsika raharaha ny famonjena lehibe toy izany, izay nambaran’ny Tenan’ny Tompo aloha, ka izay nandre taminy no nanorina azy mafy tamintsika,

4 sady Andriamanitra koa efa nankatò Azy tamin’ny famantarana sy fahagagana, ary tamin’ny asa lehibe samihafa mbamin’ny fanomezana nozarazarain’ny Fanahy Masina araka ny sitrapony?

Ny Mpanavotra: i Kristy fa tsy ny Anjely

5 Eny tokoa, tsy mba Anjely no nametrahan’Andriamanitra eo ambaniny izao fiainan-ko avy lazainay izao.

6 Fa amin’ny andininy anankiray any ho any misy koa filazana manao hoe:Inona moa ny olombelona no ahatsiarovanao azy; ary izay zanak’olombelona no amangianao Azy?

7 Nataonao ambany vetivety noho ny Anjely Izy; dia nosatrohanao voninahitra sy fiandrianana ary napetrakao ambonin’ny asan-tananao,

8 ka nataonao eo ambany tongony ny zavatra rehetra. Raha nametraka ny zavatra rehetra teo ambaniny Izy,dia tsy nisy zavatra navelany tsy eo ambaniny mihitsy. Fa izao anefa tsy mbola hitantsika natao ambaniny avokoa ny zavatra rehetra;

9 fa Ilay natao ambany vetivety noho ny Anjely,dia Izy Jesoa, no hitantsikanosatrohana voninahitra sy fiandrianananoho ny fahafatesana niaretany; fa noho ny fahasoavan’Andriamanitra dia nanandrana ny fahafatesana mba hamonjy ny olombelona rehetra Izy.

10 Fa mendrika an’Ilay antony sy fototry ny zavatra rehetra, izay mitondra zanaka betsaka ho any amin’ny voninahitra, ny nandavorary ao amin’ny fijaliana Ilay iavian’ny famonjena an’ireo.

11 Satria fototra iray ihany no niavian’izy rehetra, na ny manamasina na ny hamasinina, hany ka tsy mahamenatra Azy ny miantso azy ireo hoe havana, araka ny teniny hoe:

12 Hitory ny Anaranao amin’ny havako Aho, hankalaza Anao eo afovoan’ny Eglizy Aho;

13 sy ny hoe:Izaho hatoky azy;ary ny hoe:Inty Aho sy ireo zaza nomen’Andriamanitra ahy.

14 Koa satria mana-nofo aman-dra ny zaza, dia mba naka izany koa Izy, handringanany amin’ny fahafatesany ilay manana ny fanjakan’ny fahafatesana, dia ny devoly,

15 sy hanafahany an’izay rehetra niharan’ny fanandevozana nandritra ny andro rehetra niainany noho ny tahotra ny fahafatesana.

16 Na aiza na aiza tsy mba Anjely no vonjeny,fa ny taranak’i Abrahama no vonjeny.

17 Ka izany no tsy maintsy nanaovana Azy mitovy amin’nyrahalahinyamin’ny zavatra rehetra, mba ho tonga be famindram-po Izy sy Mpisorona mahatoky ny amin’Andriamanitra, hanaovany sorom-pifonana noho ny otan’ny olona;

18 fa noho ny Tenany nalaim-panahy sy nijaly indrindra no ahavonjeny izay alaim-panahy koa.

Ambony noho i Môizy i Kristy

1 Koa amin’izany, ry havana masina, mpiombona amin’ny fiantsoana ho any an-danitra, diniho ilay Apôstôly sy ny mpisorom-ben’ny finoana arahintsika, dia i Jesoa,

2 izay nahatoky an’Ilay nanendry Azy, tahaka an’iMôizy tao amin’ny tranony rehetrakoa.

3 Fa tahaka ny mahabe voninahitra ny mpanao trano noho ny trano nataony no nanaovana Azy mendri-boninahitra fa tsy tahaka an’i Môizy.

4 Satria ny trano rehetra dia amboarin’ny olona, fa Andriamanitra kosa no nanamboatra ny zavatra rehetra.

5 Ary i Môizy dianahatoky tao amin’ny tranony rehetra toy ny mpanompo fotsiny,mba hanambara ny zavatra tsy maintsy holazaina;

6 fa i Kristy kosa dia toy ny Zanaka manapaka ny tranon’ny tenany, ary isika no tranony, raha tanantsika mafy hatramin’ny farany ny fahasahiana sy ny hafaliana masina vokatry ny fanantenana.

Ny fidirana ao amin’ny fitsaharan’Andriamanitra

7 Noho izany, araka ny tenin’ny Fanahy Masina hoe:Anio raha mandre ny feony ianao,

8 aza manamafy ny fonareo tahaka ny tamin’ny fahasosorana tamin’ny andron’ny fakam-panahy tany an’efitra,

9 izay nakan’ny razanareo fanahy Ahy, sy nizahany toetra Ahy, nefa anie efa nahita ny asako nandritra ny efapolo taona izy.

10 Tezitra tamin’izany taranaka izany Aho ka nanao hoe: Maniasia amin’ny fony mandrakariva ireo, ka tsy nahalala ny diako;

11 koa nianiana noho ny hatezerako Aho fa tsy hiditra amin’ny fialan-tsasatro izy ireo:

12 dia tandremo, ry kristianina havana, fandrao misy manana fo ratsy sy tsy mino ao aminareo, ka ho tafasaraka amin’Andriamanitra velona;

13 fa mifamporisiha isan’andro, dieny mbola misy izay atao hoe «anio,» mba tsy hisy hihamafy fo aminareo, noho ny famitahan’ny fahotana.

14 Fa efa tonga mpiombona amin’i Kristy isika, raha tanantsika mafy hatramin’ny farany ny fahatokiantsika voalohany,

15 araka ilay lazaina hoe:Anio raha mandre ny feony ianareo, aza manamafy ny fonareo, tahaka ny tamin’ny fahasosorana.

16 Fa iza moa ireny nahasosotra Azy nony efa nandre ny feony? Moa tsy ireo rehetra nentin’i Môizy niala tany Ejipta va?

17 Iza nonahatezitra Azy, nandritra ny efapolo taona?Moa tsy ry zareo nanota va, kaniampatrampatra tany an’efitra ny fatiny?

18 Ary izano nianianany fa tsy hiditra any amin’ny fialàny sasatra,afa-tsy ry zareo tsy nanaiky?

19 Ka dia hitantsika fa tsy nahazo niditra tokoa izy ireo noho ny tsy finoany.

1 Koa aoka hatahotra isika, dieny mbola manana ny teny fampanantenana, fa hiditra amin’ny fialàny sasatra, mba tsy hisy tsy hahatratra izany aminareo na dia iray aza.

2 Fa isika koa dia nitoriana filazana mahafaly toa an’ireny, saingy tsy nombany finoana ny teny ren’izy ireny, ka tsy nahasoa azy akory.

3 Fa isika izay mino kosa dia hiditra amin’ny fialan-tsasatra, araka ny voalazany hoe:Nianiana noho ny hatezerako Aho fa tsy hiditra amin’ny fialan-tsasatro izy ireo.

4 Ary na efa vita tanteraka hatramin’ny niandohan’izao tontolo izao aza ny asany, dia hoy Izy, amin’ny andininy anankiray any ho any ny amin’ny andro fahafito hoe:Ary Andriamanitra niala sasatra tamin’ny asany rehetra, tamin’ny andro fahafito;

5 ary eto indray, hoy izy:Tsy hiditra amin’ny fialan-tsasatro izy ireo.

6 Koa noho ny sasany dia mbola mahazo miditra ao, fa ireo nitoriana voalohany no tsy tafiditra noho ny tsy finoany,

7 dia mametra andro iray indray Izy izay nantsoiny hoe«anio», fa hoy Izy hoe ao amin’i Davida tatỳ aoriana ela be, araka ny voalaza teo:Anio raha mandre ny feony ianareo, aza manamafy ny fonareo.

8 Fa raha tahiny efa nomen’i Jôsoe izany fialan-tsasatra izany, dia tsy ho nilaza andro hafa intsony i Davida tatỳ aorian’izany;

9 ka dia mbola misy andro fialan-tsasatra àry ho an’ny vahoakan’Andriamanitra.

10 Satria izay miditra amin’ny fialan-tsasatr’Andriamanitra, dia tsy maintsy mitsahatra amin’ny asany, tahaka an’Andriamanitra tamin’ny Azy koa.

11 Koa aoka isika hazotomiditra amin’izany fialan-tsasatra izany,mba tsy hisy ho latsaka amin’ny tsy finoana tahaka ireny koa.

Ny Tenin’Andriamanitra sy i Kristy Mpisorona

12 Fa velona sy mahery ny tenin’Andriamanitra, ka maranitra noho ny sabatra roa lela, maninteraka ny fiavahan’ny aina sy ny fanahy, ary ny famavàny sy ny tsoka aza; fantany mazava ny fieritreretana amam-pisainan’ny fo.

13 Tsy misy zava-boaary miafina eo anatrehan’Andriamanitra, fa mihanjahanja sy miharihary eo imason’Izy hampamoaka antsika ny zavatra rehetra.

14 Koa noho isika manana Mpisorona lehibe Izay lasa namaky ny lanitra, dia i Jesoa Zanak’Andriamanitra, dia aoka hotanantsika mafy ny finoana efa nekentsika.

15 Satria tsy mpisorom-be tsy mahalala mangoraka ny fahalementsika no antsika; fa efa nalaim-panahy tahaka antsika tamin’ny zavatra rehetra izy, afa-tsy ny fahotana.

16 Koa aoka isika hanatona ny fiketrahan’ny fahasoavana amim-pahatokiana, mba hahazoantsika famindram-po, sy hahitantsika fahasoavana ary hamonjena antsika amin’ny andro ilàntsika izany.

mpisorom-be mahay mangoraka i Jesoa

1 Fa rehefa mety ho mpisorom-be ka alaina amin’ny olona, dia tendrena ho solon’ny olona amin’ny fifampiraharahany amin’Andriamanitra, mba hanolotra fanatitra sy sorona noho ny ota,

2 sady mahay miantra ny tsy mahalala sy ny mania Izy, satria na ny tenany aza mba voan’ny fahalemena ihany koa,

3 ka noho izany fahalemeny izany, tsy maintsy manao sorona ho an’ny tenany, toy ny ataony ho an’ny vahoaka ihany koa izy.

4 Ary tsy misy mahazo maka izany voninahitra izany ho an’ny tenany, afa-tsy izay antsoin’Andriamanitra tahaka an-dry i Aarôna ihany.

5 Dia toy izany koa i Kristy, fa tsy Izy no nanandra-tena ho mpisorom-be, fa Ilay nanao taminy hoe:Zanako Ianao, Izaho no niteraka Anao androany;

6 sy nilaza amin’ny teny hafa koa hoe:Ianao no Mpisorona mandrakizay araka ny fomban’i Melkisedeka.

7 Tamin’ny andron’ny nofony, nony nanolotra fivavahana sy fifonana nombam-pitarainana mafy sy ranomaso be tamin’Ilay nahavonjy Azy tamin’ny fahafatesana Izy sady nohenoiny noho ny fahatahorany an’Andriamanitra,

8 dia nianatra ny fanekena tamin’ny fahoriana niaretany, na dia Zanaka aza;

9 ary ankehitriny, efa tonga amin’izay fanaperana Izy, ka tonga fototry ny famonjena mandrakizay ho an’izay manaiky Azy,

10 fa antsoin’Andriamanitra hoe:mpisorom-be araka ny fomban’i Melkisedeka.

Fiainana kristianina sy teôlôjia

11 Maro ny zavatra azonay lazaina momba izany, saingy sarotra hohazavaina aminareo, noho ianareo votsa fandray zavatra.

12 Satria, na dia efa tokony ho mpampianatra hatramin’ny ela aza ianareo, dia mbola mila ny hampianarina ny abidim-pianaran’ny tenin’Andriamanitra ihany, ka ronono no mbola ilainareo noho ny ventin-kanina.

13 Ary izay mbola ronono no ivelomany, dia tsy mahazaka ny tenim-pahamarinana, satria mbola zaza.

14 Fa ny olon-dehibe no sahaza ny ventin-kanina, dia ireo efa zatra nampiasa ny sainy hanavaka ny tsara sy ny ratsy.

Fampisehoan’ny mpanoratra ny kendreny

1 Koa aoka hapetratsika ny abidim-pianarana ny amin’i Kristy, fa aoka handroso ho amin’izay lavorary kokoa isika, dia ny tsy haverintsika indray ireny foto-kevitra fanorenana ireny: dia ny fibebahana miala amin’ny asa maty, ny finoana an’Andriamanitra,

2 ny fianarana ny batemy samihafasy ny fametrahan-tanana, ny fitsanganana avy any amin’ny maty, ny fitsarana mandrakizay.

3 Izany tokoa no hataontsika raha avelan’Andriamanitra.

4 Fa izay efa nohazavaina indray mandeha, sy nanandrana ny fanomezana avy any an-danitra, ary nandray ny Fanahy Masina,

5 sady efa nanandrana ny hamamin’ny tenin’Andriamanitra mbamin’ny asa mahagagan’ny fiainan-ko avy,

6 nefa nivadika, dia hataon’ireny ahoana ny hohavaozina indray ho amin’ny fibebahana, nefa anie mamàntsika ny Zanak’Andriamanitra amin’ny Hazofijaliana indray izy ireo, sady manolotra Azy halàm-baraka?

7 Hasoavin’Andriamanitra ny tany vontosan’ny orana milatsaka aminy matetika, ka mahavokatra anana tsara ho an’izay niasana azy;

8 fa hàlany sy efa hozoniny kosa raha maniry tsilo sy hery, ka ny hodoran’ny olona no hiafarany.

Teny fanantenana sy fampaherezana

9 Raha ny aminareo anefa, ry malala, na dia miteny izany aza izahay, dia zavatra tsaratsara kokoa sy mahavonjy anareo no antenainay.

10 Fa tsy mba tsy marina Andriamanitra, sanatria! Ka hanadino ny asanareo, sy ny fitiavana nasehonareo ho voninahitry ny Anarany, tamin’ny nanampianareo sy mbola anampianareo ny olo-masina.

11 Irinay haneho fahazotoana toy izany koa ianareo tsirairay avy, hitana ny fanantenanareo feno sy lavorary hatramin’ny farany,

12 mba tsy hiketraka ianareo, fa hanahaka ireo mandova ny lova nampanantenaina noho ny finoany sy ny faharetany.

13 Tamin’ny fampanantenana nataon’Andriamanitra tamin’i Abrahama, noho ny tsy fisian’ny lehibebe kokoa noho ny Tenany, dia nianiana tamin’ny Tenany Izy.

14 Ka nanao hoe:Hosoaviko tokoa ianao, sy hohamaroiko koa;

15 ary nahazo ny nampantenaina azy io Patriarka io, satria niandry tamim-paharetana izy.

16 Fa ny lehibebe kokoa noho ny tenany no ianianan’ny olona, ary ny fianianana no ataony antoka ka entiny manapaka ny fifandirana rehetra.

17 Koa mba hanehoan’Andriamanitra mazavazava kokoa ny tsy fiovan’ny fikasany amin’ny mpandova ny fampanantenana, dia nohamafisiny tamin’ny fianianana izany,

18 mba ho zavatra roatsy manam-piovana sy tsy hain’Andriamanitra amitahana antsika no hahazoantsika fanalana alahelo mahery; fa efa mihazakazaka isika hihazona ny fanantenana natolotra antsika.

19 Izy io moa no tanantsika mova tsy vato fantsiky ny aina sady mafy no tsy mihetsika, ary miditra any anatin’ny efitra lamba,

20 dia any amin’izay efa nidiran’i Jesoa ho Mpialoha antsika, rehefa nataompisorom-be mandrakizay araka ny fomban’i Melkisedeka.

I Melkisedeka

1 Io Melkisedeka io, izay mpanjakan’i Salema, mpisoron’ny Avo Indrindra, nitsena an’i Abrahama fony izy avy nandresy mpanjaka maro, nitso-drano azy,

2 notoloran’i Abrahama ny ampahafolon’ny babony rehetra; mpanjakan’ny fahamarinana no hevitr’anarany voalohany, vao mpanjakan’i Salema koa, izany hoe mpanjakan’ny fiadanana;

3 tsy ray tsy reny azy, tsy nanana tantaram-pirazanana izy, tsy voalaza andro niandohana na niafaram-piainana – ka nampitovina tamin’ny Zanak’Andriamanitra, dia mitoetra ho mpisorona mandrakizay.

I Melkisedeka toloran’i Abrahama ny fahafolon-karenany

4 Mba hevero lahy ny halehiben’io lehilahy io, fa notoloran’i Abrahama, ilay Patriarka, ny ampahafolon’ny babony tsara indrindra izy.

5 Nefa, araka ny Lalàna, dia ny taranak’i Levi izay mandray ny fisoronana ihany no mahazo teny handray ny ampahafolon-karena amin’ny vahoaka, izany hoe amin’ny rahalahiny, izay terak’i Abrahama koa;

6 fa izy izay tsy iray razana amin’izy ireo akory indray, dia sady nandray ny ampahafolon-karena tamin’i Abrahama no nitso-drano azy izay nahazo ny teny fampanantenana koa!

7 Tsy azo lavina anefa fa ny ambany no mandray tso-drano avy amin’izay ambony noho izy.

8 Tsy izany ihany koa, fa tamin’izy ireo dia olona mety maty no mandray ny ampahafolon-karena, fa amin’izao kosa dia olona ambara hoe velona.

9 Ary azo lazaina aza fa i Levi izay mandray ny ampahafolon-karena, dia mba nandoa izany tao amin’ny tenan’i Abrahama ihany koa,

10 satria mbola tao an-kibon’io razana io izy, tamin’ny nitsenan’i Melkisedeka an’i Abrahama.

Tsy Mpisorona tahaka an’i Levi ny Mpisorona araka ny fomban’i Melkisedeka

11 Koa raha tahiny nahalavorary zavatra ny fisoronan’i Levi, fa tamin’izany no nandraisan’ny olona ny Lalàna, ahoana indray àry no ilàna Mpisorona hafa araka ny fomban’i Melkisedeka, fa tsy araka ny fomban’i Aarôna?

12 Fa raha ovana ny fisoronana, dia tsy maintsy ovàna koa ny Lalàna.

13 Ary ny olona antsoina amin’izany teny izany, dia avy amin’ny foko hafa tsy mbola nisy nanao raharaha tamin’ny ôtely,

14 satria fantatra miharihary fa avy amin’i Jodà foko tsy mba voalazan’i Môizy ho nisy mpisorona akory ny Tompontsika.

Nofoanana ny Lalana taloha

15 Vao mainka hita mihamazavazava kokoa indray izany, rehefa nisy Mpisorona hafa tokoa niseho tahaka an’i Melkisedeka:

16 tsy mba voatendry araka ny didin’ny Lalàna momba ny nofo, fa araka ny herin’ny fiainana tsy manam-pahataperana,

17 fa toy izao no anambarana azy:Ianao no Mpisorona mandrakizay araka ny fomban’i Melkisedeka.

18 Toy izany àry no nandravana ny didy taloha, noho izy nalemy sy tsy nahasoa, –

19 satria tsy nahalavorary na inona na inona ny Lalàna – ka nampidirana fanantenana tsaratsara kokoa, izay anatonantsika an’Andriamanitra.

Tsy miova ny maha Mpisorona an’i Kristy

20 Tsy izany ihany, fa satria tamim-pianianana koa no nanaovana izany, ny mpisorona hafa moa dia notendrena tsy amim-pianianana ho mpisorona,

21 fa ity kosa tamim-pianianan’ilay nanao taminy hoe:Ny Tompo efa nianiana, ka tsy hanenina: Ianao no Mpisorona mandrakizay,

22 arakaraka izany, hoy aho, no nanaovana an’i Jesoa ho Mpiantoka fanekena ambony kokoa.

23 Ary ireny, dia maro ny azy no natao mpisorona, satria tsy navelan’ny fahafatesana haharitra;

24 fa Izy kosa maharitra mandrakizay, ka manana fisoronana tsy manam-pifandimbiasana.

25 Noho izany koa, dia mahavonjy marimarina izay manatona an’Andriamanitra amin’ny alalany Izy, satria velona mandrakizay hanao fifonana ho azy ireo.

Lavorary Izy mpisorom-be avy any an-danitra

26 Eny tokoa, dia mpisorom-be toy izao no sahaza antsika: masina, tsy manan-tsiny, tsy misy pentina, voaavaka amin’ny mpanota, voasandratra avo noho ny lanitra;

27 ary tsy mila hanolotra sorona isan’andro toy ny mpisorona hafa ho an’ny fahotan’ny tenany aloha, dia ho an’ny vahoaka koa, fa indray mandeha monja Izy no nanao izany tamin’ny nanolorany ny Tenany, dia ampy.

28 Satria olona zoim-pahalemena no atsangan’ny Lalàna ho mpisorom-be: fa ny tenin’ny fianianana taorian’ny Lalàna kosa dia manendry ny Zanaka, izay tonga amin’ny fara fanaperana mandrakizay.

Fisoronana vaovao sy toeram-pivavahana vaovao

1 Fa izao no tampon’ny zavatra lazaina amin’izao, dia ny ananantsika mpisorom-be toy izany, izay mipetraka eo ankavanan’ny seza fiandrianan’ny Avo Indrindra any an-danitra,

2 mpandraharaha ao amin’ilay tena fitoerana masina sy tena tranolay tsy naorin’olona, fa naorin’ny Tompo.

3 Satria ny mpisorom-be rehetra, dia tendrena mba hanolotra fanatitra sy sorona, ka tsy maintsy mba manan-katolotra koa Izy.

4 Raha etỳ an-tany, dia tsy mba ho mpisorona akory Izy, satria misy rahateo izay manolotra fanatitra araka ny Lalàna;

5 ireo dia sary sy tandindon’ny any an-danitra fotsiny no fanompoana ataony, araka ny natoron’Andriamanitra an’i Môizy ilay efa hanao ny tranolay iny izy hoe: «Tandremo mba ho vita araka ny ohatra naseho anao tany an-tendrombohitra ny zavatra rehetra.»

vaovao tsara noho ny taloha

6 Fa ny Azy kosa dia fandraharahana ambony lavitra kokoa sy miankina amin’ny fampanantenana ambony kokoa.

7 Eny tokoa, satria raha tsy nisy tsininy ny fanekena voalohany, dia tsy nisy antony hanoloan’ny faharoa azy akory.

8 Fa mova tsy ny manome tsiny azy rehetra Andriamanitra no miteny toy izao:Indro, hoy ny Tompo, ho avy ny androhanaovako fanekena vaovao amin’ny fianakavian’i Israely sy ny fianakavian’i Jodà;

9 tsy mba fanekena tahaka ny nataoko tamin’ny razan’izy ireo, tamin’ny andro nitantanako sy nitondrako azy nivoaka avy tany Ejipta, izay fanekena tsy naharetany ka nandaozako azy, hoy ny Tompo;

10 fa fanekena toy izao kosa no hataoko amin’ny fianakavian’i Israely, rehefa afaka izany andro izany, hoy ny Tompo: Halatsako ao an-tsainy ny lalàko, ary hosoratako ao am-pony; ka Izaho ho Andriamanitr’izy ireo, ary izy kosa ho vahoakako.

11 Dia tsy hisy hampianatrany namany intsony izy, na hanao amin’ny namany hoe: Mahalalà an’Andriamanitra. Fa samy hahalala Ahy avokoa izy rehetra, hatramin’ny kely indrindra ka hatramin’ny lehibe indrindra.

12 Satria havelako ny hadisoany, ary tsy hotsaroako ny fahotany.

13 Manambara ny voalohany ho efa antitra izy, amin’ny filazana ny faharoa hoe vaovao; ary izay hoe tranainy sy efa antitra dia efa madiva ho levona mihitsy.

I Kristy miditra ny toerana masina any an-danitra

1 Ny fanekena voalohany koa àry dia nasiana fitsipika momba ny fanompoam-pivavahana, sy ny fitoerana masina momba ny etỳ an-tany.

2 Fa nisy tranolay natao, ka ny efitra voalohany, izay atao hoe fitoerana masina, dia nisy ny fanaovan-jiro maro rantsana, sy ny latabatra, ary ny mofo alahatra.

3 Ary ny efitra lamba faharoa kosa, izay atao hoe fitoerana masina indrindra, dia izao no zavatra tao anatiny:

4 ny ôtely volamena fandoroana emboka manitra, ny fiaran’ny fanekena voasarona volamena avokoa, izay nisy ny siny volamena nitoeran’ny mana, sy ny tehin’i Aarôna izay nitsimoka, ary ny vato fisaka nisy ny fanekena.

5 Nisy Kerobim-boninahitra teo amboniny, izay nandrakotra ny fanaovam-panavotana tamin’ny alony. Fa tsy azo visavisaina eto avokoa ny andinidinik’izany

6 Nony voalamina araka izany ireo zavatra ireo, dia tao amin’ilay voalohany amin’ny tranolay ihany no nidiran’ny mpisorona mandrakariva, raha nanao ny fanompoam-pivavahana izy;

7 fa tamin’ilay faharoa kosa, dia ny mpisorom-be irery no niditra tao indray mandeha isan-taona, sady nitondra ra izay natolony noho ny hadisoan’ny tenany sy ny an’ny vahoaka koa.

8 Ambaran’ny Fanahy Masina amin’izany fa tsy mbola naseho ny lalana mankany amin’ny fitoerana masina indrindra, raha mbola ao koa ny tranolay voalohany.

9 Ary fanoharana tandrifin’ny andro ankehitriny izany, izay manambara fa ny fanatitra aman-tsorona natolotra fahizàny, dia tsy nahalavorary izay nanolotra azy, raha ny ao am-po no heverina.

10 fa naman’ny hanina, sy fisotro ary fidiovana samihafa fotsiny, dia fitsipika momba ny nofo ihany, ary voadidy ambara-piavin’ny andro fanoloana azy ihany.

11 Fa i Kristy kosa, nony efa tonga mpisorom-be ny amin’ny soa ho avy, dia namaky tranolay tsara lavitra sy lavorary lavitra, tsy nataon-tanana, izany hoe tsy mba anisan’izao zava-boaary izao;

12 sady tsy mba ran’osilahy na ran-janak’omby, fa ny Ran’ny Tenany no nentiny niditra tao amin’ny fitoerana masina indrindra, indray mandeha monja dia ampy, ka nahazoany fanavotana mandrakizay.

13 Ary raha ny ran’osilahy sy ny ran-janak’omby aza mbamin’ny famafazana ny lavenom-bantotr’ombivavy nanamasina izay voaloto amin’ny fanadiovana ny nofo,

14 mainka ny Ran’i Kristy izay nanolotra ny Tenany tsy manan-tsiny tamin’Andriamanitra, amin’ny alalan’ny Fanahy mandrakizay, no hanadio ny fontsika ho afaka amin’ny asa maty, mba hanompoantsika an’Andriamanitra velona!

I Kristy manisy fitomboka amin’ny Rany ny Fanekem-pihavanana vaovao

15 Noho izany, dia Mpanalalana amin’ny fanekena vaovao Izy, mba hahazoan’izay voaantso ny lova mandrakizay nampanantenaina azy, rehefa nisy fahafatesana hanalana ny fahotana natao tamin’ny fanekena taloha.

16 Satria amin’ny didim-pananana dia ilaina ny fahafatesan’ny mpandidy;

17 tsy manan-kery moa ny didim-pananana afa-tsy amin’ny fahafatesana ihany; fa tsy miasa izy raha mbola velona koa ny mpandidy.

18 Koa na dia ny fanekena voalohany aza dia tsy nohamasinina raha tsy nisy fandatsahan-dra koa.

19 Fa rehefa voavakin’i Môizy tamin’ny vahoaka rehetra ny didy rehetra tao amin’ny Lalàna, dia nalainy ny ran-janak’omby sy ny ran’osilahy, mbamin’ny rano sy ny volon’ondry mena ary ny hisopa, ka nafafiny tamin’ny boky sy ny vahoaka rehetra,

20 ary hoy izy:Ity no ran’ny fanekena nataon’Andriamanitra taminareo.

21 Dia nofafazany ra toy izany koa ny tranolay mbamin’ny fanaka rehetra enti-manao raharaham-pivavahana.

22 Fa araka ny Lalàna dia saika diovina amin’ny ra avokoa ny zavatra rehetra; ary tsy misy famelan-keloka raha tsy misy ra alatsaka.

23 Koa raha ny tandindon’ny zavatra any an-danitra no tsy maintsy ho nodiovina toy izany, mainka sorona tsara lavitranoho ireny no tsy maintsy nanamasinana ny tenan’ny zavatra any an-danitra.

24 Fa tsy mba fitoerana masina nataon-tanana sy tandindon’ny tena izy fotsiny no nidiran’i Kristy, fa tany an-danitra mihitsy, mba hiseho eo anatrehan’Andriamanitra ho antsika ankehitriny.

25 Ary tsy mba toy ny mpisorom-be niditra isan-taona tao amin’ny fitoerana masina sy nitondra ran-javatra hafa Izy, ka hoe hanolo-tena matetika;

26 raha izany dia ho nijaly matetika Izy hatrizay nanaovana izao tontolo izao; fa indray mandeha monja Izy no niseho tamin’izao andro farany izao, mba hamongotra ny fahotana tamin’ny nanolorany ny Tenany ho sorona.

27 Ary toy ny nandraiketana ny olona ho faty indray mandeha sy hotsaraina rehefa afaka izany

28 no nanoloran’i Kristy ny Tenany indray mandeha koa mba hanala ny fahotan’ny maro, sy mbola hisehoany tsy amin’otafanindroany mba hamonjy izay miandry Azy.

Tsy nahala ny fahotana ireo sorona taloha

1 Ny Lalàna moa dia tsy misy afa-tsy aloky ny soa ho avy, fa tsy ny tena endri-javatra, ka ireny sorona tsy niova sy fanatitra isan-taona ireny dia tsy nahalavorariany izay olona nanatona velively akory.

2 Raha tsy izany, tsy ho nitsahatra nanatitra va ny olona, satria rehefa voadio indray mandeha ny mpanatitra, dia tsy ho nahare intsony hoe nanota izy tamin’ny fieritreretany.

3 Nefa isan-taona dia nahatsiaro ny fahotany ihany ny olona tamin’ireny sorona ireny,

4 satria aiza izay ran-janak’omby sy ran’osilahy no hahafaka ny fahotana?

5 Noho izany indrindra, nony niditra tamin’izao tontolo izao i Kristy dia nanao hoe:Tsy nilainao ny sorona sy ny fanatitra, fa namboatra vatana ho ahy ianao;

6 tsy sitrakao ny sorona dorana sy ny sorona noho ny ota,

7 ka hoy Aho hoe: Inty Aho tonga fa Izaho no voalaza ao amin’ny horonam-boky hanao ny sitraponao, Andriamanitra ô!

8 Voalohany aloha lazainy hoe:Samy tsy nilainao sy tsy sitrakao na ny fanatitra na ny sorona dorana, na ny sorona noho ny ota,dia zavatra natolotra araka ny Lalàna avokoa ireny; –

9 manaraka izany tohiziny hoe:Inty Aho tonga hanao ny sitraponao;ka manafoana ny voalohany Izy amin’izany mba hanorenany ny faharoa,

10 ary ny herin’izany sitrapo izany no nanamasinana antsika, tamin’ny nanoloran’i Jesoa Kristy ny Vatany indray mandeha monja.

Nandaitra ny sorona tokan’i Kristy

11 Ary ny mpisorona rehetra dia mijoro isan’andro hanao ny raharahany, sy manolotra matetika ireny;

12 fa Izy kosa, indray mandeha monja no nanolotra sorona noho ny ota, diamipetraka mandrakizay eo ankavanan’Andriamanitra;

13 ka hatramin’izao Izy dia miandry ny hanaovana ny fahavalony ho fitoeran-tongony rahatrizay.

14 Fanatitra iray monja dia ampy handavorariany mandrakizay izay nohamasininy.

15 Ary asehon’ny Fanahy Masina amintsika koa izany; fa rehefa voalazany hoe:

16 Fanekena toy izao no hataoko amin’ny fianakavian’i Israely rehefa afaka izany andro izany, dia hoy indray ny Tompo: Halatsako ao an-tsainy ny lalàko, ary hosoratako ao am-pony,

17 ka havelako ny hadisoany, ary tsy ho tsaroako ny fahotany;

18 ka rehefa voavela ny fahotana, dia tsy ilaina intsony ny sorona noho ny ota.

Fifindrana amin’ny hevitra hafa

19 Koa amin’izany, ry kristianina havana, noho ny ran’i Jesoa, izay nahafaka malalaka antsika hiditra amin’ny fitoerana masina,

20 mihazo ny lalam-baovao sy velona nosantarany ho antsika mamaky ny efitra lamba, izany hoe ny nofony,

21 sy noho isika mananampisorom-be mitandrina ny tranon’Andriamanitra,

22 dia aoka isika hanatona amin’ny fo mahitsy sy amim-pinoana feno, ary amin’ny fo voafafy ho afaka amin’ny fieritreretana mipentina ota, sy amin’ny vatana voasasa tamin’ny rano madio.

23 Aoka isika hitoetra tsy azo hozongozonina amin’ny fanarahana ny fanantenantsika, fa mahatoky Ilay nanao ny fampanantenana.

24 Ary aoka hifandinika isika mba hampandroso ny fitiavana sy ny asa soa.

25 Aza manary ny fiangonantsika, toy ny fanaon’ny sasany; fa mifamporisiha tsara, indrindra izao, hitanareo fa efa antomotra ny andro.

Loza vokatry ny fivadiham-pinoana

26 Satria rehefa mahalala ny marina isika no minia manota indray, dia tsy misy sorona hafa noho ny ota intsony;

27 fa dia fiandrasana mahatsiravina ny fitsarana syhatezeran’ny afo handevona ny mpikomy no sisa.

28 Novonoina tsy nasiana famindram-poakory izay nandika ny Lalàn’i Môizy,notondroin’ny vavolombelona roa na telo;

29 mba toy inona kosa àry no hamafin’ny fampijaliana heverinareo ho tandrifin’izay nanitsakitsaka ny Zanak’Andriamanitra, sy nanao ho zavatra tsy masina ny Ran’ny fanekena nanamasinana azy, ary nanevateva ny Fanahin’ny fahasoavana?

30 Fa fantatsika Ilay nilaza hoe:Ahy ny famaliana, Izaho no hamaly.Ary koa:Ny Tompo hitsara ny vahoakany.

31 Zavatra mahatsiravina re izany ho azon’ny tanan’Andriamanitra velona!

Antony tokony haharetana

32 Tsarovy ny andro fahiny, niaretanareo ady mafy tamim-pijaliana, nony efa nohazavaina ianareo;

33 fa mbetika nalàm-baràka sy nampahoriana ianareo sady naseho ho fizàhan’ny olona; mbetika kosa niaraka ory tamin’izay nampijalina toy izany.

34 Fa sady nangoraka izay nifatotra ianareo no nanaiky an-kafaliana ny fandrobana ny fanananareo, satria fantatrareo fa manam-pananana tsara lavitra sy maharitra mandrakizay ianareo.

35 Koa aza miala amin’ny fahasahianareo, fa misy valiny lehibe izany.

36 Ilainareo tokoa ny faharetana, mba hahazoanareo izay nampanantenaina anareo, rehefa nanao ny sitrapon’Andriamanitra ianareo.

37 Raha afaka kelikely foana, dia ho tonga Ilay ho avy, fa tsy hiatoato Izy.

38 Ary ny oloko marina ho velona amin’ny finoana, fa izay mihataka kosa tsy mba ankasitrahin’ny foko.

39 Raha isika, dia tsy mba anisan’izay mihataka ho very isika, fa naman’ireo mino mba hamonjy ny fanahy.