Category: Izaia

Famonjena ny zanak’i Abrahama

1 Mihainoa Ahy, ianareo izay manaraka ny marina,

izay mitady an’i Iaveh.

Diniho ny vatolampy nanendahana anareo;

sy ny tany fihadiam-bato nangalana anareo.

2 Diniho i Abrahama rainareo;

sy i Sarà, izay niteraka anareo;

fa fony izy mbola tokana no nantsoiko izy.

dia notahiko sy nohamaroiko.

3 Satria efa nampionona an’i Siôna i Iaveh,

ka nampiononiny ny rava rehetra teo;

novany ho tahaka an’i Edena ny efitra teo;

ary ho zaridainan’i Iavehny tany foana tao.

Fifaliana amam-piravoravoana no ho hita ao,

mbamin’ny hira fisaorana amam-peo mozika.

Hitsara an’izao tontolo izao i Iaveh

4 Mihainoa ny feoko, ry vahoakako,

manongilàna sofina, ry fireneko!

fa hamoaka lalàna Aho,

ary hanorina ny didiko ho fanazavana ny firenena.

5 Akaiky ny fahamarinako; efa hiseho ny famonjeko:

ary hitsara ny firenena ny sandriko;

manantena Ahy ny nosy,

ary matoky ny sandriko izy.

6 Andrandrao ho amin’ny lanitra ny masonareo,

dia ampidino ho amin’ny tany ny fijerinareo;

fa ny lanitra ho levona tahaka ny setroka;

ary ny tany hanjary vorotra, hoatra ny fitafiana;

ny mponina eo aminy ho levona torak’izany koa;

fa ny famonjeko kosa haharitra mandrakizay;

ary ny fahamarinako tsy mba ho levona.

7 Mihainoa Ahy, ianareo mahalala ny fahamarinana,

ry firenena izay manana ny lalàko ao am-ponao.

Aza matahotra izay latsan’olombelona;

na mivadi-po amin’izay fanaratsian’izy ireo.

8 Fa holanin’ny kalalao, hoatra ny fitafiana izy ireo,

ary hokotehin’ny tsindoha, hoatra ny volon’ondry.

Fa ny fahamarinako kosa haharitra mandrakizay;

ary ny famonjeko hihatra amin’ny taona rehetra.

Mifoha i Iaveh

9 Mifohaza, mifohaza ianao, mitafia hery,

ry zandrin’i Iaveh!

Mifohaza toy ny tamin’ny andro taloha,

tahaka ny tamin’ny taona fahiny.

Tsy Ianao va no nitetika an-dRahabaho potipotika,

sy nitomboka ilay dragonaho gorobaka?

10 Tsy Ianao va no nahamaina ny ranomasina,

dia ny rano tao amin’ny hantsam-be.

Ka nanao ny fanambanin’ny ranomasina

ho lalana nalehan’ny navotana?

11 Koa hiverina ny navotan’i Iaveh;

dia hiditra ao Siôna amin’ny hobim-pifaliana;

firavoravoana mandrakizay no ho fehilohany;

ho henika azy ny fifaliana amam-piravoravoana;

Lasa nandositra ny sento amam-pahoriana.-

Mpankahery tapitra ohatra i Iaveh

12 Izaho dia Izaho no mampionona anareo;

fa iza moa ianao no dia matahotra olombelona mety maty,

zanak’olombelonamihelina hoatra ny ahitra;

13 ka dia manadino an’i Iaveh, Mpahary anao,

izay namelatra ny lanitra sy nanorina ny tany;

mangovitra tsy an-kijanona, tontolo andro,

eo anatrehan’ny fisafoakan’ny mpifehy masiaka

rehefa mioman-kandrava anao Izy.

Ary aiza izao, izay fisafoaky ny mpanapaka masiaka?

Ny famonjena

14 Vetivety foana, dia ho voavaha izay mitanondrika;

tsy ho faty ao an-davaka izy;

ary tsy ho diso hanina.

15 Izaho dia Iaveh Andriamanitrao,

izay mampanonja ny ranomasina, ka dia mirohondrohona ny onjany;

Iavehn’ny tafika no anarany.

16 Nataoko tao am-bavanao ny teniko,

ary noalofako tamin’ny aloky ny tanako ianao,

mba hamboly lanitra sy hanorina tany,

ary hilaza amin’i Siôna hoe: «Vahoakako ianao!»

Mifoha i Jerosalema

17 Mifohaza, mifohaza,

miarena ianao, ry Jerosalema,

izay efa nisotro ny kapoakan’ny hatezerana,

avy amin’ny tanan’i Iaveh;

izay efa nisotro sy nandany

ny kapoaka mahajenjina!

18 Tsy nisy nitari-dalana azy, na iray aza,

ny zanany naterany rehetra.

Tsy nisy nitantana azy, na iray aza,

ny zanaka notezainy rehetra.

19 Loza roa no namely anao: –

iza moa no hanao teny mangoraka anao? –

Dia ny fandravana amam-pandringanana,

ny mosary sy ny sabatra,

– hataoko ahoana no fampionona anao? –

20 Ny zanakao lahy efa reraka ka miapokapoka

eny an-joron-dalana rehetra eny,

mova tsy ny antilôpa voan’ny fandrika harato,

jenjin’ny hatezeran’i Iaveh

sy ny fandrahonan’ny Andriamanitrao.

21 Koa mihainoa izao, ry Ikala fadiranovana,

jenjina, fa tsy amin-divay!

22 Izao no lazain’i Iaveh Tomponao

sy Andriamanitrao izay miaro ny vahoakany:

Indro efa noesoriko teny an-tananao,

ny kapoaka mahajenjina,

ny kapoakan’ny fahatezerako;

tsy hisotro izany intsony ianao, izao sisa izao.

23 Hataoko eo an-tanan’ny mpanenjika anao izany,

dia amin-dry zareo nanao taminao hoe:

«Miondreha handehananay!»

Dia ny lamosinao no nataony toy ny tany,

sy toy ny lalam-be ho an’ny mpandeha!

1 Mifohaza, mifohaza, tafio ny herinao, ry Siôna!

Tafio ny fitafiana fitondranao amin’ny fety,

ry Jerosalema tanàna masina ô!

Fa ny tsy miforasy ny maloto tsy hiditra eo aminao intsony.

2 Ahintsano ny vovoka eny aminao; mitsangàna ianao;

mipetraha ianao, ry Jerosalema;

vahao ny fatorana amin’ny vozonao,

ry voababo, zanaka vavin’i Siôna.

Ny antony nahababo ny vahoaka

3 Fa izao no lazain’i Iaveh:

Tsy vola tsy harena no nivarotana anareo;

ka dia tsy vola tsy harena koa no hanavotana anareo!

4 Fa izao no lazain’i Iaveh Tompo:

Ny honina any no nidinan’ny vahoakako tany Ejipta fahiny;

ary tatỳ aoriana dia nampahorin’i Asora,

tsy ahoan-tsy ahoana izy.

5 Koa ankehitriny, inona no hataoko eto?

– teny marin’i Iaveh –

fa nobaboina tsy an-drariny ny vahoakako?

Ny mpifehy azy masiaka, manerona;

– teny marin’i Iaveh,-

ary ny anarako, tevatevaina tsy an-kijanona, isan’andro.

6 Koa indro, hahalala ny Anarako kosa ny vahoakako;

eny, ho fantany amin’izany andro izany,

fa Izaho miteny hoe: «Inty aho!»

Mifoha i Iaveh, mifoha i Jerosalema

7 Endrey izany hatsaran’nytongotr’ilay iraka eny an-tendrombohitra,

izay mitory ny vaovao mahafaly, dia ny fiadanana;

ilay manambara ny fahasambarana, ilay mitory ny famonjena;

ilay milaza amin’i Siôna hoe:

«Manjaka ny Andriamanitrao!»

8 Ny feon’ny mpitilinao! Manandra-peo izy ireo,

miara-mihoby an-kafaliana,

satria hitany maso

ny fiverenan’i Iaveh ao Siôna.

9 Miaraha mihoby an-kafalina,

ry Jerosalema rava!

Fa i Iaveh efa nampionona ny vahoakany,

sy efa nanavotra an’i Jerosalema.

10 Nasehon’i Iaveh ny sandrin’ny fahamarinany,

hiharihary eo imason’ny firenena rehetra.

Ary ny faran’ny tany rehetra,

hahita ny famonjen’ny Andriamanitsika.

11 «Mialà, mialà, mivoaha teo ianareo;

aza mikasika izay maloto.

Mivoaha avy ao aminy, mandiova tena ianareo,

izay mitondra ny fanak’i Iaveh.

12 Fa tsy hikoropaka no hivoahanareo,

ary tsy handositra no ho fandehanareo;

fa i Iaveh no mandeha eo alohanareo,

ary ny Andriamanitr’i Israelyno ho vodilalanareo!»

Hira fahefatr’ilay Mpanompon’i Iaveh

13 Indro fa hambinina ny Mpanompoko,

hitombo, hankalazaina, ary ho tafasandratra indrindra.

14 Toy ny nigagan’ny maro nahita azy,

– fa rava endrika loatra izy,

ka ny tarehiny efa hoatra ny tsy tarehin’olombelona intsony;

ary ny tavany efa hoatra ny tsy tavan-janak’olombelona intsony, –

15 no hampiontanany firenena maro.

Hitampim-bava eo anatrehany ny mpanjaka,

satria hahita ny tsy mbola nolazaina taminy,

sy handre ny tsy mbola reny.

1 «Iza no nino, izay renay,

ary iza no nanehoana ny sandrin’i Iaveh?»

2 Fa nisondrotra teo anatrehany Izy, tahaka ny hazo madinika marefo,

tahaka ny solofon-kazo mitsiry amin’ny tany karankaina;

tsy nanana endrika na hatsaran-tarehy nanaitra ny masontsika;

na bika namelona ny fitiavantsika.

3 Noesorina sy nilaozan’ny olona Izy,

olona ory sady zatra ny fijaliana;

hoatra ny zavatra hisaronan’ny olona tava;

natao faneso sy tsy nahoantsika velively.

4 Marina tokoa fa ny aretintsikano nentiny,

ary ny fahoriantsika no nivesarany;

ary isika anefa nijery Azy ho olom-boasazy,

nokapohin’Andriamanitra sy naetry.

5 Kanefa Izy nolefonina noho ny fahotantsika,

notorotoroina noho ny helotsika;

nasiana ny famaizana nahazoantsika fihavanana;

ary ny ratra taminy no nahasitrana antsika.

6 Efa mpaniasia toy ny ondry avokoa isika,

samy nanaraka ny lalany avy isika;

ary nazeran’i Iaveh taminy avokoa

ny helotsika rehetra.

7 Vonoina Izy, ary mandefitra,

tsy niloa-bava akory Izy;

tahaka ny zanak’ondry entina hovonoina,

tahaka ny ondry vavy eo anatrehan’izay manety azy;

tsy miloa-bava akory.

8 Nesorina izy noho ny fampahoriana sy ny fitsaràna;

ary iza moa tamin’ireo niara-belona taminy, no mba nihevitra,

fa nofongorana eo amin’ny tanin’ny velona Izy,

ary nozoin-doza noho ny fahotan’ny vahoakako?

9 Natao iray fasana tamin’ny ratsy fanahy Izy;

ary eo amin’ny mpanan-karena nony efa maty,

nefa tsy mba nanao ny tsy marina,

ary tsy mba nisy fitaka teo am-bavany.

10 Sitrak’i Iaveh ny nanorotoro Azy tamin’ny fijaliana,

nefa rehefa voaatitry ny fanahinyny sorom-panonerana,

dia hahita taranaka Izy, ho lava andro hiainana,

ary hambinina eo an-tanany ny hevitra nokasain’i Iaveh.

11 Noho ny fijalian’ny fanahiny,

dia hahita Izy, ka ho afa-po.

Ilay marina, mpanompoko, noho ny fijaliany,

hanamarina olona betsaka,

ary ny Tenany hivesatra ny helok’ireo.

12 Noho izanyhomeko anjara eo amin’ny lehibeIzy,

ary hiara-mizara babo amin’ny mahery;

satria nanolotra ny ainy ho faty izy,

sady natao ho isan’ny mpanao ratsy:

ary ny Tenany no nitondra ny fahotan’ny maro,

sady hanao fifonana ho an’ny mpanota.

Ho maro anaka i Jerosalema

1 Mihobia an-kafaliana, ry momba, izay tsy niteraka;

mampisehoa hafaliana sy firavoravoana lehibe,

ry tsy nihetsi-jaza;

fa ny zanak’ilay narianano maro,

noho ny zanak’izay manam-bady, hoy i Iaveh.

2 Halalaho ny itoeran’ny lay,

velaro ny ambaim-ponenanao,

aza hazonina fa alefaso ho lava ny tadinao,

ary aoreno mafy ny tsima-day!

3 Fa hitatra miankavanana sy miankavia ianao;

ary haka fonenana amin’ny firenena ny taranakao;

ary hanisy mponina amin’ny tanàna lao Izy.

Fitiavan’i Iaveh

4 Aza matahotra, fa tsy ho menatra ianao;

aza mangaihay, fa tsy hisy hahamenatra anao;

fa hanadino ny henatry ny fahatanoranao ianao;

ary tsy hahatsiaro intsony ny tondromaso,

fony mpitondratena.

5 Fa ny vadinao dia ny Mpahary anao;

I Iavehn’ny tafika no Anarany,

ary ny Mpanavotra anao dia ilay Masin’i Israely,

Andriamanitry ny tany rehetra no iantsoana azy.

6 Hoatra ny vady nafoy sy tra-pahoriana,

no ampodian’i Iaveh anao,

hoatra ny vadin’ny fahatanoranao efa nisaorana;

hoy ny Andriamanitrao.

7 Vetivety foana, kelikely foana no nahafoizako anao,

fa amin’indrafo lehibe kosa no amoriako anao.

8 Tamin’ny firehetan’ny hatezerako no nanafenako

vetivety ny Tavako taminao,

fa amim-pitiavana mandrakizay kosa no angorahako anao,

hoy i Iaveh Mpanavotra anao.

9 Dia ho toy ilay ranon’i Nôe izany amiko,

nony nianiana Aho fa ilay ranon’i Nôe

tsy hiely intsony amin’ny tany:

toy izany koa no nianianako fa tsy ho tezitra aminao

na handrahona anao intsony Aho.

10 Na dia hihataka aza ny tendrombohitra,

ka hihozongozona ny havoana,

ny fitiavako tsy mba hiala aminao,

ary ny fanekem-pihavanako tsy mba hikorontana,

hoy i Iaveh Ilay mangoraka anao.

Ilay Jerosalema vaovao

11 Ry Ikala ory, afotofoton’ny tafio-drivotra,

tsy manam-piononana ô;

indro Aho handatsaka ny vatonao amin’ny antimoanina,

sy hanorina anao eo ambonin’ny safira;

12 hataoko vato tsy leon-doza ny nongonongo-mandanao,

eskarbokla ny vavahadinao,

ary vatosoa avokoa ny manda manodidina anao.

13 Ho mpianatr’i Iaveh avokoa ny zanakao rehetra,

ary ho be fiadanana ny zanakao.

14 Hatao miorina tsara amin’ny fahamarinana ianao;

aoka ho lavitra anao anie ny fanahiana,

fa tsy manan-katahorana ianao;

ho lavitra anao anie ny fampahatahorana,

fa tsy hanakaiky anao izany.

15 Raha misy miara-mioko, tsy ho avy amiko izany;

fa iza no miara-mioko hamely anao?

Ho lavo eo anoloanao izy.

16 Indro fa Izaho no nahary ny mpanefy,

izay mifofotra ny arina mivaivay,

ka manatsoaka ny fiadiana hamboariny avy ao,

ary Izaho no nahary ny mpandrava mba handringana.

17 Ny fiadiana rehetra notefena hamelezana anao, tsy hisy asany,

ary ny lela rehetra hisondrotra hifanohitra aminao, horesenao lahatra. –

Izany no lovan’ny zanak’i Iaveh;

izany no fahamarinana ho azony avy amiko.

– Teny marin’i Iaveh. –

Sakafon’ny mahantra

1 Ianareo rehetra izay mangetaheta, mankanesa atỳ amin’ny rano,

na dia ianareo tsy manam-bola aza;

avia mividiana vary, ka mihinàna;

avia hividy tsy amim-bola,

na takalo, hividy divay sy ronono.

2 Nahoana ianareo no mandany vola amin’izay tsy hanina;

sy izay nisasaranareo, amin’izay tsy mahavoky?

Koa mihainoa Ahy, ary mihinàna izay tsara;

ary aoka ny fanahinareo hiravoravo amin’izay hanina fy.

3 Atongilano ny sofinareo, ka mankanesa atỳ amiko;

mihainoa ka aoka ho velona ny fanahinareo.

Fanekem-pihavanana

Ary hanao fanekena mandrakizay aminareo Aho,

ka hanome anareo ny fahasoavana nampanantenaina an’i Davida.

4 Indro izy natsangako ho vavolombelona eo amin’ny firenena;

ho mpifehy sy mpandidy ny firenena.

5 Indro ianao hiantso ny firenena tsy fantatrao,

ary ny firenena tsy nahalala anao, hidodododo eo aminao,

noho ny amin’i Iaveh Andriamanitrao,

sy ilay Masin’i Israely, satria nomeny voninahitra ianao.

Akaiky i Iaveh fa lehibe

6 Mitadiava an’i Iaveh, dieny mbola mety ho hita Izy;

miantsoa Azy dieny mbola akaiky Izy.

7 aoka ny ratsy fanahy hiala amin’ny lalany,

ary ny meloka amin’ny heviny;

ka hiverina amin’i Iaveh izy, dia hamindrany fo;

dia amin’Andriamanitra fa mamela malalaka Izy.

8 Fa ny fihevitro, tsy fihevitrareo,

ary ny lalanareo, tsy mba lalako.

– Teny marin’i Iaveh. –

9 Tahaka ny hahavon’ny lanitra noho ny tany,

no hahavon’ny lalako noho ny lalanareo,

sy hahavon’ny fihevitro noho ny fihevitrareo.

Mandaitra ny Tenin’i Iaveh

10 Tahaka ny ranonorana aman’oram-panala milatsaka

avy any an-danitra ka tsy miverina any,

raha tsy efa mahavonto sy mahalonaka ny tany,

sy mampaniry ny zavatra mitsiry avy aminy,

ka mampahazo voa famafy ny mpamafy,

ary hanina ho an’ny mpihinana;

11 toy izany ny Teniko izay aloaky ny vavako,

tsy miverina amiko foana izy,

fa mahatanteraka izay tiako,

sy mahatontosa izay namoahako azy.

Famaranana ny boky

12 Fa hivoaka amin-kafaliana ianareo,

ary hoentina amim-piadanana;

amin’ny fahitana anananareo,

ny tendrombohitra sy ny havoana hihoby an-kafaliana,

ary ny hazo rehetra eny an-tsaha hitehaka.

13 Ny sipresy no haniry eo amin’izay misy tsilo,

ary ny mirta no hipoitra eo amin’izay misy hery.

Ho voninahitra ho an’i Iaveh izany,

ary tsangam-bato mandrakizay tsy horavana.

Raisin’i Iaveh ny «Prôzelita»

1 Izao no lazain’i Iaveh:

Tandremo ny hitsiny ary araho ny rariny,

fa efa akaiky ny famonjeko,

ary efa hiseho ny fahamarinako.

2 Sambatra ny olona hanao izany,

sy ny zanak’olombelona hifikitra mafy amin’izany,

ka hitandrina ny sabata, tsy handika azy,

sy hifehy ny tanany tsy hanao ratsy akory!

3 Aoka ny hafa firenena efa nifikitra tamin’i Iaveh tsy hanao hoe:

«Hoesorin’i Iaveh marina aho, tsy ho isam-bahoakany,»

ary aoka ny eonòka tsy hanao hoe:

«Indro hazo maina aho!»

4 Fa izao no lazain’i Iaveh amin’ny eonòka:

Izay mitandrina ny sabatako

ka hifidy izay sitrako

ary hifikitra mafy amin’ny fanekeko:

5 dia omeko fahatsiarovana sy anarana,

tsaratsara kokoa noho izay zanaka lahy sy zanaka vavy

ao an-tranoko sy ao anatin’ny mandako izy;

anarana mandrakizay no homeko azy ka tsy ho levona.

6 Ary ny hafa firenena izay mifikitra amin’i Iaveh

mba hanompo Azy sy ho tia ny Anarany, ary ho mpanompony,

izay rehetra mitandrina ny sabata fa tsy mandika azy,

sy miraikitra mafy amin’ny fanekeko,

7 dia hoentiko ho ao an-tendrombohitra masina,

sy hampifaliko ao an-tranoko fivavahana,

hankasitrahina eo ambony ôtely ny sorony dorona aman-tsorony:

fa ny tranoko hatao hoe: trano fivavahana

ho an’ny firenena rehetra

8 – teny marin’i Iaveh Tompo –

izay mamory ny lasan-ko babo amin’i Israely!

Mbola hamory ny sasany koaAho ho eo aminy,

hanampy ireo efa voavory sahady.

Ireo filoha tsy mendrika

9 Ianareo, biby any an-tsaha rehetra,

avia hihinana;

ary ianareo biby any an’ala rehetra koa!

10 Fa ny mpiambina an’i Israely jamba avokoa,

tsy mahalala na inona na inona;

amboa moana avokoa izy rehetra, ka tsy mahavovò;

fa manonofy, mandrimandry, tia torimaso.

11 Amboa lian-kanina, tsy mahalala voky.

Mpiandry ondry izy ireo,

tsy mety mahalala na inona na inona!

Samy mandeha amin’ny lalany

araka izay mahasoa ny tenany avy,

hatramin’ny voalohany ka hatramin’ny farany.

12 «Avia ianareo, hoy izy, fa haka divay aho,

ary hiboboka zava-pisotro mahery isika;

ary ny ampitso koa toraky ny anio ihany,

dia ho andro fety lehibe dia lehibe tokoa.»

1 Lasa tsy hita intsony ny marina

nefa tsy misy misaina ao am-pony;

alaina ny olona tia vavaka,

nefa tsy misy mihevitra akory

fa noesorina ho afaka amin’ny loza ny marina,

2 ka miditra ho amin’ny fiadanana izy!

Mandry ao amin’ny fandriany,

izay nanaraka ny lala-mahitsy.

3 Fa manatòna, ianareo, ry zanak’ikala mpanao ody,

ry taranaky ny mpaka vadin’olonasy mpijangajanga!

4 Iza no hanihaninareo?

Iza no isanasanànareo vava

sy itranganareo lela?

Tsy zanaky ny mpanao ratsy va ianareo,

sy taranaka mpandainga?

5 Mirehidrehitra ianareo eo ambanin’ny terebinta,

sy eny ambanin’izao hazo maitso rehetra izao!

Mamono zaza eny an-dohasaha,

ambanin’ny tsefatsefa-karambato!

Hadalan’izay mitoky amin’ny sampy

6 Ny vato kilonjyeny an-dohasahan-driaka, no anjaranao,

izany dia izany no anjaranao!

Fa ireny avy no nanidinanao fanatitra araraka,

sy notoloranao fanatitra!

Moa tsy maintsy hahafa-po Ahy va izany?

7 Nanorina ny fandrianao,

tany an-tendrombohitra avo sy manerinerina ianao!

Dia niakatra tany ianao hanao sorona.

8 Teo ivohon’ny varavarana sy ny tolàm-baravarana ianao,

no nametraka ny fahatsiarovanao.

Fa lavitra Ahy ianao miala rako-dambam-pandriana,

miakatra ao sy manitatra ny fandrianao ianao,

ary nandraikitra ny tambinao tamin’izy ireo;

mankamamy ny fifamihinany aminao ianao,

mandoto ny masonao ianao.

9 Miseho eo anatrehan’ny mpanjaka ianao mitondra diloilo:

ataonao betsaka ny zava-manitrao;

alefanao lavitra ny irakao;

mietry hatrany amin’ny Seoly ianao.

10 Reraka noho ny fandehandehananao matetika ianao;

tsy mba nilaza hoe: «Aim-bery foana izany!»

Hitanao fa mbola misy hery ny tananao,

ka izany no tsy ahatsiarovanao marary.

11 Fa iza àry no atahoranao? iza no ahinao,

no dia nivadika amiko ianao,

ka tsy mba mahatsiaro Ahy,

sy tsy asianao raharaha akory Aho?

Moa tsy nangina Aho, ary efa hatry ny ela,

dia hatrizay tsy natahoranao Ahy izay?

12 Izaho no hanambara ny fahamarinanao,

ary ny asanao izay tsy mahasoa anao akory.

13 Rehefa hitaraina ianao, aoka hamonjy anao

ireo antontan’andriamanitrao!

Hopaohin’ny rivotra avokoa ireo,

hindaosin’ny tsotso-drivotra!

Fa izay matoky Ahy no handova ny tany,

sy ho tompon’ny tendrombohitra masina.

Tononkalo fanalana alahelo

14 Ary hisy hilaza hoe:

«Savao, savao ny lalana, areno izy,

esory ny misakantsakana rehetra eo amin’ny lalan’ny vahoakako!»

15 Fa izao no lazain’ny Avo Indrindra,

izay mipetraka amin’ny fonenana mandrakizay

sy antsoina hoe ilay Masina:

Mitoetra eo amin’ny fitoerana avo sy masina Aho,

ary koa ao amin’ny olona torotoro fo

sy manetry tena am-panahy,

mba hamelombelona ny fanahin’ny manetry tena,

sy hamelombelona ny fon’ny torotoro fo.

16 Fa tsy te-hifandahatra mandrakariva aho,

na hitahiry fahatezerana mandrakizay;

satria amin’izany dia ho torana eo anatrehako

ny fanahy sy ny aina izay nataoko.

17 Noho ny fitsiriritany mahameloka, nitezitra Aho

ary namely azy noho ny fahatezerako,

nefa miery tsy ho hita Aho;

ary izy kosa maditra, nanaraka ny lalan’ny sitrapony!…

18 Hitako ny lalany ary hanasitrana azy Aho;

hitari-dalana azy, ary hamerina aminy

ny fampiononako, ho azy sy ho an’ireo malahelo eo aminy.

19 Izay manisy fiderana eo am-bava dia milaza manao hoe:

«Fiadanana, fiadanana, ho an’ny lavitra sy ny akaiky,

hoy i Iaveh, ary hanasitrana azy Aho!…»

20 Fa ny ratsy fanahy kosa, tahaka ny ranomasina manonja,

izay tsy mety mitony,

ary manakobana tany dilatra amam-potaka ny onjany.

21 Tsy misy fiadanana ho an’ny ratsy fanahy,

hoy ny Andriamanitro.

Fifadian-kanina

1 Manezaha antso mafy, ka aza tanana ny feonao;

ataovy manehoeho hoatra ny trômpetra ny feonao,

ka ambarao amin’ny vahoakako ny fahotany,

ary amin’ny taranak’i Jakôba ny fahadisoany.

2 Mitady Ahy isan’andro isan’andro izy ireo,

samy maniry hahalala ny lalako,

mova tsy ny firenena efa nanaraka ny rariny,

sy tsy mba nahafoy ny didin’Andriamanitra akory.

Mangataka fitsarana marina amiko izy,

ary maniry hohatonin’Andriamanitra:

3 «Soa inona ho anay ny mifady hanina raha tsy hitanao izany,

sy ny manetry ny fanahinay, raha tsy jerenao izany?»

Amin’ny andro ifadianareo, mbola ny raharahanareo ihany no ataonareo;

ary mbola poretinareo hiasa mafy ihany ny mpikaramanareo rehetra.

4 Sady miady sy mifanditra ianareo no mifady,

ary mamely totohondry an-katezerana aza!

Ny fomba fifadianareo amin’izany andro izany,

tsy mba hihainoana ny feonareo any amin’ny avo.

5 Moa izany va no fifadiana ankasitrahako?

Izany va no andro fanetren’ny olona ny fanahiny?

Ny miondri-doha hoatra ny zozoro,

sy mandry amin’ny lasàka sy lavenona,

dia izany va no antsoina hoe fifadiana,

sy andro ankasitrahin’i Iaveh?

6 Tsy izao va no fifadiana tiako kokoa:

dia ny manapaka ny famatorana tsy an-drariny,

ny mamaha ny fehezan’ny jioga,

ny mandefa ny ampahoriana ho afaka;

ny manapatapaka ny jioga rehetra isan-karazany?

7 Moa tsy ny hizaranao ny mofonao amin’izay noana va;

sy ny hampiantranoanao ireo mahantra tsy manan-kidirana,

sy ny hanafianao izay hitanao miboridana,

ary ny tsy hivilianao tsy hijery ny tapaky ny tenanao?

8 Amin’izany ny fahazavanao

hiposaka hoatra ny fahazavan’ny maraina,

ary ny fahasitrananao ho tonga faingana;

ny fahamarinanao, hialoha lalana anao;

ny voninahitr’i Iaveh ho vodilalanao.

9 Amin’izany ianao hiantso, ary i Iaveh hamaly;

ianao hitaraina, ary Izy hanao hoe: «Inty Aho!»

Raha esorinao tsy ho eo aminao intsony ny jioga,

ny fanambànana sy ny teny manala baraka;

10 raha manome ny haninao ho an’ny noana ianao,

sy mamoky ny fanahy miferinaina;

hiposaka ao amin’ny maizina ny fahazavanao,

hamirapiratra hoatra ny mitataovovonana ny haizinao:

11 ary i Iaveh hitari-dalana anao mandrakizay;

sy hamoky ny fanahinao eny amin’ny tany karankaina;

ary hanome hery ny taolanao.

Ho tahaka ny zaridaina tsara tondraka ianao,

sy ho tahaka ny loharano velona,

tsy manam-paharitana.

12 Ny taranakao hanorina indray ny rava ela;

ianao hanangana ny fanorenana nalatsaka fahagola;

ny olona hiantso anao hoe: Mpanamboatra ny banga,

mpamelon-dalana hahatonga ny tany ho azo onenana.

Ny sabata

13 Raha fadinao ny manitsakitsaka ny sabata,

amin’ny fanaovana ny raharahanao amin’ny androko masina,

raha ny sabata no antsoinao hoe: fahafinaretana,

sy ny andro masin’i Iaveh hoe: mendrika hohajaina.

Koa manajà azy amin’ny tsy fanarahana ny lalanao

sy tsy fanaovana ny raharahanao, na ny teniteny foana;

14 dia hahita fahafinaretana ao amin’i Iaveh ianao amin’izany;

sady hasandratro toy ny mpandresy, eo amin’ny avo amin’ny tany,

sy hampiaraniko amin’ny lovan’i Jakôba rainao;

fa ny vavan’i Iaveh no efa niteny.

Salamo

1 Indro fa tsy ny tanan’i Iaveh no fohy ka tsy mahavonjy,

tsy ny sofiny no lalodalovana ka hoe tsy hahare;

2 fa ny helokareo no nanisy efitra

mampisaraka anareo sy ny Andriamanitrareo;

ny fahotanareo no nanafenany ny Tavany

tsy hihainoany anareo.

3 Satria ny tananareo voaloto tamin’ny ra;

ary ny rantsan-tananareo tamin’ny heloka.

Ny molotrareo miteny lainga;

ny lelanareo milaza teny ratsy.

4 Tsy misy mitory olona ara-drariny,

na mandahatra momba ny adiny araka ny hitsiny;

fa ny tsy izy no iankinany, ny lainga no alahany;

torontoronina hevi-dratsy ny olona ka miteraka heloka.

5 Mikotrika atody menaranaizy,

sy manenona tranon-kala:

izay mihinana amin’ny atodiny, ho faty;

ary raha potsirina izany, dia menarana no mivoaka avy ao.

6 Ny tenona ataony tsy azo itafiana;

ary ny taozavany tsy azo irakofana;

fa asa mahameloka ny asany,

ary asa mandoza no ao an-tanany.

7 Ny tongony miriotra ho amin’ny ratsy,

sy mimaona handatsaka ny ra tsy manan-tsiny;

ny heviny dia hevitra mahameloka;

fandravana amam-pandringanana no eo amin’ny alehany.

8 Tsy mahalala ny lalan’ny fiadanana izy;

ary tsy mba misy hitsiny eo amin’ny lalany;

fa lala-miolakolaka no soritany haleha,

ka izay mandia izany tsy mahita fiadanana.

9 Noho izany, nanalavitra antsika ny fitsarana marina,

ary tsy tonga hatraty amintsika ny fahamarinana.

Miandry ny mazava isika, kanjo ny haizina no indro eo;

miandry ny fahazavan’ny andro, kanjo mandeha amin’ny maizina ihany.

10 Miraparapa manara-drindrina, hoatra ny jamba isika,

miraparapa hoatra ny olona tsy mana-maso;

tafintohina amin’ny mitataovovonana, hoatra ny maizin-takariva;

eo afovoan’ny olona matanjaka isika dia sahala amin’ny olona maty.

11 Manerona hoatra ny orsa avokoa isika;

ary tsy mitsaha-mitoloko hoatra ny voromahailala;

miandry ny fitsarana isika nefa tsy tonga izy,

miandry ny famonjena nefa lavitra antsika izany.

12 Fa ny fiodinany, efa maro eo anatrehanao;

ary ny fahotanay, mitsangan-ko vavolombelona mamely anay;

eny, eto anatrehanay ny fiodinanay,

ary fantatray ny helokay:

13 dia ny nivadika sy nandà an’i Iaveh,

nihataka nanalavitra ny Andriamanitray,

niteny fampahoriana amam-pikomiana;

namorona sy namoaka lainga avy ao am-ponay!…

14 Ka dia nihataka ny rariny,

ary lavitra anay eny ny fahamarinana;

fa tafintohina eo an-kianja malalakany fahamarinana,

ary tsy mahazo miditra eo ny hitsiny:

Sombin’Apôkalipsa

15 Lasana ny fahamarinana,

ka baboina izay mifady ny ratsy.

Hitan’i Iaveh izany ka tsy sitraky ny masony,

ny tsy fisian’ny hitsiny intsony.

16 Hitany fa tsy nisy olonateo,

ary gaga izy fa tsy nisy nanalalana akory.

Ka dia ny sandriny no nitsangan-kanampy Azy,

ary ny fahamarinany no nanohana Azy.

17 Niakanjo ny fahamarinana ho fiarovan-tratra Izy,

ary nametraka ny satro-pamonjena teo an-dohany;

ny famaliana no nataony akanjo fiadiana,

ary nihodidina tamin’ny fahasaro-piaro, toy ny amin’ny kapaoty izy.

18 Hifandanja amin’ny asa natao ny valy,

dia hatezerana ho an’ny mpandrafy Azy, valim-bonoana ho an’ny fahavalony,

hanao valim-bonoana amin’ireo nosy Izy.

19 Dia hatahorany hatrany andrefana ny Anaran’i Iaveh,

ary hatrany amin’ny fiposahan’ny masoandro, ny voninahiny;

fa ny fiaviny ho toy ny ony maria,

hampandehanan’ny fofon’ain’i Iaveh.

20 Ho avy izy ho Mpanavotraho an’i Siôna,

sy ho an’ny ao amin’i Jakôba, izay hibebaka amin’ny helony;

– teny marin’i Iaveh. –

Tenin’Andriamanitra

21 Ary Izaho kosa,

dia izao no fanekekoamin’izy ireo,

hoy i Iaveh:

Ny Fanahiko izay ao aminao,

sy ny Teniko izay hataoko ao am-bavanao,

dia tsy ho tapaka tsy ho eo am-bavanao,

sy eo am-bavan’ny zanakao,

ary eo am-bavan’ny zanaky ny zanakao,

hatramin’izao ka ho mandrakizay, hoy i Iaveh.

Hitsangana mamirapiratra i Jerosalema

1 Mitsangàna, ka mamirapiràta! fa miposaka ny fahazavanao;

ary miposaka eo aminao, ny fahazavan’i Iaveh.

2 Indro ny haizina fa manarona ny tany,

ary ny haizim-pito manarona ny firenena;

fa i Iaveh kosa no miposaka eo aminao

ary ny voninahiny miseho eo aminao.

3 Mandroso ho amin’ny fahazavanao ny firenena,

ary ho eo amin’ny famirapiratan’ny fiposahanaony mpanjaka.

4 Atopazo manodidina ny masonao, ka jereo,

izy rehetra mivory mankatỳ aminao;

ny zanakao lahy tamy avy lavitra;

ny zanakao vavy entina an-trotroana.

5 Hahita izany ianao amin’izay ka ho miramirana;

hibitaka sy hiravoravo ny fonao,

fa hivantana aminao ny haren’ny ranomasina;

ary ho tonga ao aminao ny rakitry ny firenena.

6 Ho rakotry ny angamenavava zavon-tany

mbamin-drameva avy any Madiàna sy Efahianao;

ny any Sabà rehetra ho avy,

hitondra volamena sy emboka manitra,

ary hitory ny fiderana an’i Iaveh.

7 Hivory ao aminao ny biby fiompy rehetra any Sedara;

hozakainao ny ondralahin’i Nabaiôta,

hiakatra ho fanatitra ankasitrahina eo ambony ôteliko ireny,

ary hataoko be voninahitra ny tranon’ny voninahitrao.

8 Iza moa ireto manidina hoatra ny rahona,

sy hoatra ny voromahailala ho eo amin’ny tranony?

9 Fa Izaho no antenain’ny nosy;

ary ny sambon’i Tarsisa no ho lohalalana;

hamerina hankatỳ ny zanakao avy lavitra,

mbamin’ny volafotsiny sy ny volamenany,

ho an’ny Anaran’i Iaveh Andriamanitrao,

sy ilay Masin’i Israely, satria efa nomeny voninahitra ianao.

10 Ny taranaky ny firenen-kafa, no hanangana ny mandanao,

ary ny mpanjakany ho mpanomponao.

Satria nikapoka anao tamin’ny hatezerako Aho,

fa mamindra fo anao, amin’ny fitiavako kosa.

11 Hivoha lalandava ny vavahadinao,

tsy hirindrina izy na andro na alina,

hampidirina ny haren’ny firenena ho ao aminao,

mbamin’ireo mpanjakany mova tsy ny manotrona ny mpandresy.

12 Fa ho velona ny firenena amam-panjakana tsy hanompo anao,

hofongorana mihitsy izany firenena izany.

13 Ho indray tonga ao aminao ny voninahitr’i Libàna,

ny sipresy, ny platàna, ny boîsa,

handravahana ny fitoerako masina,

dia hataoko be voninahitra ny fitoerana hipetrahan’ny tongotro.

14 Ny zanak’ireo mpampahory anao

ho tonga ao aminao, sady hiondri-doha,

ary izay rehetra naniratsira anao koa hiankohoka amin’ny tongotrao;

ary ianao hantsoina hoe, ny Tanànan’i Iaveh,

ilay Siônan’ilay Masin’i Israely.

15 Ianao izay efa nariana teo

sy nankahalaina ary nanirery,

dia hataoko reharehan’ny taona rehetra,

sy fifalian’ny taranaka rehetra.

16 Hitsentsitra ny rononon’nyfirenena ianao,

sady hitsentsitra ny nonon’ny mpanjaka,

dia ho fantatrao fa Izaho Iaveh no Mpamonjy anao,

ary ilay Maherin’i Jakôba no Mpanavotra anao.

17 Volamena no hampankanesiko atỳ ho solon’ny varahina;

sy volafotsy no havantako atỳ ho solon’ny vy;

sy varahina ho solon’ny hazo;

ary vy ho solon’ny vato;

ny fiadanana no hataoko mpitondra anao,

ary ny fahamarinana no ho mpifehy.

18 Tsy ho re eo amin’ny taninao intsonyizay hoe fampahoriana;

na izay hoe fandravana amam-pandringanana, eo amin’ny faritaninao;

ny mandanao antsoina hoe: i Famonjena,

ary ny vavahadinao: i Fiderana.

19 Ny masoandrotsy ho fanazavana anao amin’ny andro intsony;

ary ny fisomambisambin’ny volana tsy hitsilo anao intsony;

fa i Iaveh no ho fahazavana mandrakizay ho anao,

ary ny Andriamanitrao no ho voninahitrao.

20 Tsy hilentika intsony ny masoandronao,

ary tsy hihataka intsony ny volanao.

Satria i Iaveh no ho fahazavana mandrakizay ho anao

ary ho tapitra ny andron’ny fisaonanao.

21 Tsy hisy afa-tsy olo-marina eo amin’ny vahoakanao,

ary hanana ny tany mandrakizay izy ireo;

dia izy ireo solofo namboleko,

asan’ny tanako, noarîna ho voninahitro.

22 Ny vitsy indrindra ho tonga arivo;

ary ny kely indrindra ho firenena mahery.

Izaho Iaveh no hanafaingana izany samy amin’ny fotoany avy.