Category: Jôba

Ny fahendren’Andriamanitra miantso an’i Jôba hiaiky

1 Dia niteny i Sôfara avy any Naamà, ka nanao hoe:

2 «Tsy hisy valiny va ny teny maro be,

ary ny basivava ve no hanana ny marina?

3 Izay bedibedinao ve no hampangina ny olona?

Haniratsira ve ianao ka tsy hisy handresy lahatra anao e?

4 Hoy ianao tamin’Andriamanitra: ‹Ny fisainako no marina,

ary tsy manan-tsiny eo anatrehanao aho›.

5 Endrey, raha mety miteny Andriamanitra,

ka mety hiloa-bava hamaly anao,

6 raha ambarany anao ny zava-miafina ao amin’ny fahendreny

mbamin’ny safeliky ny hevitra kendreny izay voatakona,

dia ho hitanao fa misy hadinony ny helokao.

7 Mihambo hanakatra ny halalinan’Andriamanitra va ianao,

sy hahatratra ny fahalavorarian’ny Tsitoha?

8 Avo tahaka ny lanitra izany, ka hataonao ahoana?

lalina noho ny fonenan’ny maty izany, ka inona no ho fantatrao?

9 Ny fandrefesana Azy lava noho ny tany,

malalaka noho ny ranomasina.

10 Raha miantoraka amin’ny meloka Izy, sy misambotra azy,

raha mamory ny mpitsara: zovy moa no hahatohitra izany?

11 Fa fantany ny olon-dratsy:

hitany ny haratsiana, raha mbola tsy miahy ny ho hita izy ity.

12 Amin’ny fandinihina izany, na ny adala aza hahazo hevitra,

na ny zanak’ampondra dia aza, ho tonga manan-tsaina.

13 Fa ianao kosa raha mitondra ny fonao ho amin’Andriamanitra

mananty tanan-droa miandrandra Azy,

14 raha manary lavitra ny hadisoanao izay eo an-tananao,

ary tsy mampitoetra ny tsy fahamarinana eo an-dainao,

15 dia hatrakanao tsy manan-tsiny ny handrinao;

tsy hangozohozo na hanan-tahotra intsony ianao.

16 Hohadinoinao amin’izay ny fahorianao,

ho toy ny rano mandalo no hahatsiarovanao azy.

17 Ny ho avy hiposaka aminao mamirapiratra toy ny mitatao vovonana,

ny maizina hiova hanjary mazava atsinanana.

18 Ho feno toky ianao, ary tsy ho foana ny fanantenanao;

hijery ny manodidina anao ianao, dia handry tsy amin’ahiahy,

19 handry feizay ianao, ka tsy hisy mpanabataba,

ary maro no hanafosafony tavanao.

20 Fa ny mason’ny ratsy fanahy kosa hihalevona,

tsy misy hialofany;

toy ny fofon’ain’ny miala aina ny fanantenany».

Ny fahendren’Andriamanitra miseho indrindra amin’ny fandravana ataon’ny heriny.

1 Dia niteny i Jôba ka nanao hoe:

2 «Marina tokoa fa ianareo ihany dia sahala

fahendrena amim-bahoaka be,

ka dia hiara-maty aminareo ny fahendrena!

3 Izaho koa anefa mba manan-tsiny toa anareo,

tsy latsaka noho ianareo na amin’inona na amin’inona.

Ary iza moa no tsy mahalala izay zavatra lazainareo?

4 Fananihànin’ny sakaizako aho,

izaho izay miantso an’Andriamanitra,

ka nohenoin’Andriamanitra.

Fananihàniny aho, ilay marina, ilay tsy manan-tsiny!

5 ny olona ory, fandatsa! Izany no teny arahin’ny miadana;

ary eso no miandry an’izay mangozohozo.

6 Ny lain’ny jiolahy anefa, anjakan’ny fiadanana;

ny mihaika an’Andriamanitra, no mandry feizay;

dia ireo tsy manana andriamanitra, afa-tsy ny sandriny ihany.

7 Kanefa, masìna ianao, mba fotory ny biby,

fa hampianatra anao izy;

hatramin’ny voromanidina, fa hanoro anao izany izy.

8 Na mitenena amin’ny tany fa hampahalala anao izy;

hatramin’ny hazandrano any an-dranomasina aza,

dia hitantara izany aminao.

9 Satria iza moa amin’ireo rehetra ireo no tsy mahalala,

fa ny tanan’i Iaveh no mahavita ireo zavatra ireo,

10 ary Izy no mitana eo an-tanany ny ain’ny manana aina rehetra,

mbamin’ny fofon’ain’ny olombelona rehetra?

11 Moa tsy ny sofina va no mamantatra ny teny,

ary tsy ny vava no manandrana ny hanina?

12 Ny fotsy volo no manam-pahendrena,

ary ny andro lava no mahavokatra fahamalinana.

13 Ao amin’Andriamanitra no onenan’ny fahendrena amam-pahefana,

ary ny fahalalana amam-pahazavan-tsaina.

14 Indro manjera Izy, ka tsy misy manorina indray,

manidy ny olona aman-trano, ka tsy misy mamoha.

15 Indro tazoniny ny rano, dia ritra;

alefany indray, dia manakorontana ny tany.

16 Azy ny faherezana amam-pahamalinana,

Azy ny maniasia sy ny mampaniasia.

17 Entiny mifatotra ny mpanome saina ny vahoaka,

ary esoriny amin’ny mpitsara ny fahatsiloan-tsainy.

18 Vahàny ny fehikibon’ny mpanjaka,

dia feheziny tady ny valahany.

19 Tarihiny ho any am-pahababoana ny mpisorona,

ary aongany ny manam-pahefana,

20 ataony tsy manan-kalahatra izay olona mahay indrindra,

ary endahany fisainana ny anti-panahy.

21 Latsahany fanamavoana ny andriandahy;

ary ketrahiny fehikibo ny matanjaka.

22 Alàny sarona ny zava-miafina amin’ny haizina

ary asehony eo amin’ny mazava ny aloky ny fahafatesana.

23 Ampitomboiny ny firenena, dia ravàny koa;

itariny izy, dia etèny indray.

24 Ny saina esoriny amin’ny mpanapaka ny firenen’ny tany,

dia ampaniasiaviny any an’efitra tsy misy lalana izy ireo,

25 dia miraparapa amina haizina lavitra ny mazava ireny,

ary avembenany toy ny olona mamo.»

1 «Indro fa nahita izany rehetra izany ny masoko,

ary ny sofiko nandre sy nahalala izany.

2 Izay fantatrareo, dia fantatro koa;

tsy latsaka noho ianareo aho na amin’inona na amin’inona.

3 Fa amin’ny Tsitoha no tiako hitenenana,

amin’Andriamanitra no tiako handaharana ny amin’ny adiko.

4 Fa ianareo, dia mpamahan-dalitra foana,

mpitsabo tsy vanon-ko inona avokoa ianareo.

5 Injay mba mangina ianareo!

fa izany no solom-pahendrena ho anareo.

6 Masìna ianareo, henoy ny fanamarinako tena,

tandremo izay alahatry ny molotro momba ny adiko.

7 Hilaza lainga va ianareo hanamarina an’Andriamanitra,

fitaka va no hataonareo hiarovana Azy?

8 Hizaha tavan’olona ianareo momba an’Andriamanitra

sy hitsangana ho mpisolo vava?

9 raha ny fonareo no mba zahàny toetra,

hankasitraka anao va Izy amin’izany?

Hofitahinareo toy ny famitaka olombelona va Izy?

10 Tsy maintsy hohelohiny mihitsy ianareo,

raha mizaha tavan’olona mangingina ianareo.

11 Eny hampivadi-po anareo ny fahalehibeazany,

hianjera aminareo ny fampitahorany.

12 Fa hevi-javona ny porofonareo,

trano manda fotaka ny mandanareo.

13 Mangina ianareo, avelao aho fa te hiteny;

dia hanjò ahy izay hanjò ahy.

14 Te haka ny nofoko amin’ny nifiko aho,

te hametraka ny aiko eo an-tanako aho.

15 Na dia hovonoina aza aho, ka tsy manan-kantenaina intsony,

dia hiaro ny fitondran-tenako eo anatrehany aho.

16 Nefa Izy no famonjena ahy,

fa ny tsy mivavaka tsy mba mety miseho eo anatrehany.

17 Ka henoy àry ny teniko,

manongilàna sofina amin’izay halahatro.

18 Indro efa voalahatra ny amin’ny adiko

ary fantatro fa hahazo ny rariny aho.

19 Moa misy te handahatra hamely ahy?

dia hangìna eo no ho eo ihany aho, dia ho faty.

20 Fa mba halaviro ahy ireto zavatra roa ireto, ry Andriamanitra,

dia tsy hiery hiala eo anatrehan’ny Tavanao aho.

21 Esory tsy hitambesatra amiko ny tananao,

ary aoka tsy hampivadi-po ahy ny fampitahoranao.

22 Amin’izay, dia antsoy aho fa hamaly,

na izaho no hiteny aloha, ary hamaly kosa Ianao.

23 Firy no isan’ny fahadisoako amam-pahotako?

ampahalalao ahy izay fiodinako aman-dratsy nataoko.

24 Nahoana Ianao no manafina ny Tavanao toy izao,

sy mijery ahy toy ny fahavalonao!

25 Moa te hampitahotra ravin-kazo hozongozonin’ny rivotra va Ianao,

hanenjika vodivary maina,

26 no dia ny hadisoan’ny fahatanorako no ampanodiavinao ahy,

27 no dia ampidirinao amin’ny boloky hazo ny tongotro,

no dia tsikilovinao avokoa izay halehako,

28 no dia feranao koa izay hodiaviko?

Ny nofoko anefa ity efa mihalevona hoatra ny hazo vovohina,

sy tahaka ny fitafiana hanin’ny kalalao.»

1 «Ny olona tera-behivavy, dia vitsy andro iainana,

sady vontom-pahoriana.

2 Mitsimoka, dia jinjaina hoatra ny voninkazo izy;

Lasa tsy mijanona hoatra ny aloka.

3 Amin’izy io anefa no ampihiratanao ny masonao,

izy no entinao hifandahatra aminao amin’ny fitsarana!

4 Iza no mahay mamorona madio avy amin’ny maloto? Tsy iza tsy iza

5 raha voaisa ny andron’ny olombelona,

raha naraikitrao ny isan’ny volany,

raha nametra faritra tsy hihoarany Ianao,

6 avilio hijery azy ny masonao mba hisy hitsaharany,

mandra-pankafizany ny fiafaran’ny androny toy ny mpikarama.

7 Ny hazo mbola manan-kantenaina,

na voatapaka aza izy, mbola mety hihamaitso,

ary miteraka solofony tsy an-kijanona.

8 Na efa antitra ao anaty tany aza ny fakany,

na maty ao anaty vovoko aza ny fotony,

9 raha vao mahazo rano izy, dia mihamaitso,

dia misandrahaka toy ny tanora vao nambolena.

10 Fa ny olona kosa maty, dia miampatra eo,

rehefa miala aina izy, dia aiza moa?

11 Ny rano an-kamory mihalevona,

ny ony miharìtra, dia maina.

12 Toy izany koa ny olona mandry, dia tsy miarina intsony,

raha mbola eo koa ny lanitra tsy hahatsiaro intsony izy,

ary tsy hofohazina amin’ny torimasony.

13 Endrey! raha mba mety manafina ahy

any amin’ny fonenan’ny maty mantsy Ianao,

ka hampiery ahy any mandra-pahafaky ny hatezeranao,

hilaza amiko izay fetr’andro hahatsiarovanao ahy indray!

14 Raha mba velona indray mantsy ny olona nony efa maty izy!

handrasako amin’ny andro rehetra anjara fiambenako

izay hahatongavan’ilay hisolo ahy.

15 Hiantso Ianao amin’izay, ary izaho kosa hamaly Anao;

ary mba ho manina ny asan’ny tananao Ianao.

16 Nefa indrisy, fa Ianao ankehitriny manisa ny diako,

mibanjina ny fahotako Ianao.

17 Voaisy tombokase ny kitapo misy ny fahadisoako,

nasianao loko ny tsy fahamarinako.

18 Ny tendrombohitra miletsy sy mihalevona,

ny vatolampy afindra hiala amin’ny toerany,

19 ny rano mandavaka vato,

ny onjany tondraka manindao ny vovo-tany;

toy izany no andravànao ny fanantenan’ny olombelona.

20 Aonganao tsy hiarina izy, dia lasa;

lazoinao ny tavany, dia alefanao izy.

21 Omem-boninahitra ny zanany, tsy fantany izany;

voaetry ireny, tsy hitany akory.

22 Ny nofony tsy mahatsiaro afa-tsy ny fijaliany ihany,

ny fanahiny tsy mitaraina afa-tsy amin’izay manjò azy.»

Miteny manameloka ny tenany i Jôba

1 Dia niteny i Elifaza avy any Temàna ka nanao hoe:

2 «Moa fahaizana tsy misy fotony va no amalian’ny olon-kendry?

Ataony mivozihitra rivotra va ny vatany?

3 Moa va izy miaro tena amin’ny teny foana,

sy amin’ny lahateny tsy misy antony?

4 Ianao kosa mandrava hatramin’ny fahatahorana an’Andriamanitra,

dia manafoana mihitsy rehefa mety ho fitiavam-bavaka amin’Andriamanitra.

5 Vavanao no manambara ny fahadisoanao,

sy fitenin’ny mpanoloky no ataonao.

6 Tsy izaho fa ny vavanao no manameloka anao,

ny molotrao no miteny miampanga anao.

7 Ianao va no teraka voalohany tamin’ny olombelona?

Ianao va nateraka talohan’ny havoana?

8 Nanatrika ny fivoriam-pisainan’Andriamanitra va ianao?

Voarombakao ho anao irery va ny fahendrena?

9 Inona no fantatrao, tsy fantatray?

Inona no nianaranao, ka tsy mahazatra anay izany?

10 Eo aminay mba misy koa ny efa fotsy volo,

ny anti-panahy lava andro niainana noho irainao!

11 Ka ataonao ho zavatra kely va ny fampiononana avy amin’Andriamanitra,

sy ny teny mamy ataonay aminao?

12 Fa entin’ny fonao mankaiza ity ianao,

ary maninona izato masonao no mihebiheby?

13 Andriamanitra va ataonao hiharan’ny hatezeranao,

ary ny vavanao va no hamoahanao lahateny toy izany?

14 Fa inona ny olombelona no mba hadio,

izay tera-behivavy, no mba ho marina?

15 Indro ireo masiny aza, tsy mahatoky an’Andriamanitra,

ary ny lanitra, tsy madio eo anatrehany,

16 koa mainka izay zava-betaveta sy ratsy fanahy,

izay olombelona misotro ota toy ny fisotro rano!

17 Hampianatra anao aho ka mihainoa;

ny zavatra hitako no hambarako,

18 dia izay ampianarin’ny olon-kendry,

Efa reny tamin’ny razany ka tsy afeniny,

19 izy ireo no hany nomena ny tany,

ary tsy nisy vahiny nandalo teo aminy na oviana na oviana.

20 Ahiahy lava no mihinana ny ratsy fanahy amin’ny androny rehetra;

taona vitsy isa, no hany voatokana ho an’ny mpampahory.

21 Feo mahatsiravina no migingìna ao an-tsofiny,

raha eo afovoan’ny fiadanana izy no irotsahan’ny mpandrava.

22 Tsy mba manantena ho afaka haizina izy,

ary tsaroany tsikiloin-tsabatra lava izao.

23 Mirenireny izy mba hitady ny mofony;

fantany fa ny andron’ny maizina dia efa vonona ao an’ilany.

24 Ianjeran’ny fahoriana aman-tebiteby izy,

hoatra ny mpanjaka àry fitaovan-kiady no fiantorak’ireny aminy.

25 Satria nanainga tanana hamely an’Andriamanitra izy,

nihaika ny Tsitoha izy,

26 nanamafy hatoka nimaona hamely Azy izy:

eo ambanin’ny vohon’ampingany matevina.

27 Efa safotry ny taviny ny tavany

sady manotraka be ny valahany.

28 Ny tanàna fonenany dia foana tsy misy intsony,

ny trano tsy misy olona intsony,

zary korontam-bato no halehany.

29 Tsy hahazo harena intsony izy, ny fananany tsy haharitra,

ny fananany tsy hitatra intsony eto ambonin’ny tany.

30 Izy tsy ho afa-mandositra ny haizina,

ny solofony ho levon’ny afo,

ary hofaohin’ny fofon’aina avy amin’ny vavan’Andriamanitra izy.

31 Aoka tsy hitoky amin’ny fitaka izy, fa voafandrik’izany:

ny lainga no valy ho azony.

32 Hanjò azy alohan’ny hahafeno ny androny, izany valy izany,

ka tsy ho maitso intsony ny sampany.

33 Hanintsam-boa vao mibontana, toy ny voaloboka, izy;

avelany hiraraka, toy ny an’ny ôliva, ny voniny.

34 Fa tsy hisy taranaka ny tranon’ny tsy mivavaka,

ary ho levon’ny afo ny lain’ny mpitsara voasisika.

35 Torontoronina loza izy, ka miteraka antambo.

Voam-pitaka no masaka ao an-kibony.»

Ny tsy fahamarinan’ny olombelona mampandinika ny fahamarinan’Andriamanitra.

1 Dia niteny i Jôba nanao hoe:

2 «Efa reko matetika ny kabary toy izany,

Mpampionona tsy zaka leferina avokoa ianareo.

3 Rahoviana re no ho tapitra izany lahateny izany e?

Asesiky ny fitsindrona inona ianao no mamaly indray?

4 Hahay miteny toa anareo izao koa aho,

raha ianareo no mba toy ahy izao;

hofafazako teny tsara lahatra ianareo,

hanifikifi-doha aminareo aho.

5 Vava no hankaherezako anareo,

ka ny molotro mihetsika no ho fanamaivanana anareo.

6 Raha miteny moa aho, tsy mihena ny fijaliako;

raha mangina indray, hanamaivana azy va izany?

7 Fa ankehitriny, indrisy, efa mandreraka ny heriko Andriamanitra:

naringanao ny havako rehetra, ry Andriamanitro ô.

8 Mamatotra ahy Ianao: ka izany no vavolombelona miampanga ahy,

mitsangana hanohitra ahy ny hahiazako, miampanga ahy manatrika.

9 Ny hatezerany mamiravira sy manenjika ahy;

mikitro-nify amiko Izy;

ary fijery mivandravandra no atifitry ny fahavaloko ahy.

10 Asanasanany handrapaka ahy ny vavany,

fetsàhany amin-datsa ny takolako,

miray tetika izy rehetra hamely ahy.

11 Natolotr’Andriamanitra amin’ny ratsy fanahy aho ity;

natsipiny eo an-tanan’ny olon-dratsy aho ity.

12 Teo amin’ny fiadanana aho, no nobatainy,

noraisiny tamin’ny hatoko aho, dia nomontsaniny.

Natsangany ho tigetra kendren’ny zana-tsipìkany;

13 mirimorimo manodidina ahy ny zana-tsipìkany,

trobarany tsy ananany antra ny lanivoako,

ararany amin’ny tany ny tsinaiko.

14 Akoany hiampy ny mikoa amiko,

toy ny rapeton’olona no fiantorany amiko.

15 Nanjairako gony ny hoditro,

ary nahosinkosiko tamin’ny vovoka ny handriko.

16 Teramenan’ny ranomaso ny tavako,

ary mivelatra eo ambony hodi-masoko ny aloky ny fahafatesana.

17 Kanefa tsy misy haratsiana eo an-tanako,

ary madio ny fivavako.

18 Ry tany ô, aza saronanao ny rako,

ary aoka hisondrotra malalaka ny fitarainako!

19 Fa na dia izao aza, manam-bavolombelona any an-danitra aho,

ary mpiaro ahy, any amin’ny fitoerana avo any.

20 Ireo sakaizako mihomehy ahy;

fa amin’Andriamanitra kosa no itomanian’ny masoko.

21 Aoka izy hitsara hanelanelana an’Andriamanitra sy ny olombelona,

hanelanelana ny zanak’olombelona sy ny namany.

22 Fa mandroso ho lany ny taona voaisa ho ahy,

ary ny lalana idirako, tsy hiverenan-kilalana.

1 Efa mihareraka ny fofon’aiko,

efa milopilopy ny androko;

ny fasana sisa mba ho ahy.

2 Voahodidina mpaneso aho,

misokatra ny masoko eo anoloan’ny fanevatevany ahy.

3 Ry Andriamanitra ô, aoka ny tenanao ihany no hiantoka ahy aminao,

fa iza indray moa no hety hitehaka ny tanako?

4 Ny fony efa nohidinao tsy handray ny fahendrena,

ka aza avelanao hisandratra ireo.

5 Misy miantso ny sakaizany hiara-kizara aminy

nony efa mihareraka ny mason’ny zanany.

6 Efa nataony fihomehezan’ny firenena aho;

ilay olona fandrora amin’ny tavany aho.

7 Voasaron’ny alahelo ny masoko,

hoatra ny aloka sisa ny rantsam-batako rehetra.

8 Talanjona amin’izany ny olona mahitsy fo;

ary tezitra amin’ny tsy mivavaka ny tsy manan-tsiny.

9 Ny olo-marina anefa mifikitra mafy amin’ny lalany

ary izay madio tanana miezaka amin-kerim-po tokoa.

10 Fa avia indray àry ianareo rehetra, avia;

dia tsy hahita olon-kendry iray aminareo va aho?

11 Lany ity ny androko, foana ny hevitra voakasako;

dia ireo hevitra mba nolalaiko indrindra.

12 Ny alina ataony ho andro,

eo anatrehan’ny haizina, lazainy ho efa akaiky ny fahazavana;

13 Na dia miandry aza aho, ny Seoly no fonenako;

ao amin’ny haizina no amelarako ny fandriako.

14 Hoy aho tamin’ny fasana: ‹Raiko ianao›;

ary tamin’ny kankana: ‹Reniko sy anabaviko ianareo›.

15 Nankaiza ny fanantenako?

Iza no afa-kahita ny fanantenako?

16 Nidina any am-bavahadin’ny Seoly izy;

raha mba mahita fitsaharana ahay mantsy, any amin’ny vovoka!»

Ny hatezerana tsy afa-manoatra ny fandaharan’ny fahamarinana.

1 Dia niteny i Baldada avy any Sohe, ka nanao hoe:

2 «Rahoviana ihany vao taperinao izany teny izany?

Manàna saina aloha ianao vao miresaka isika.

3 Nahoana ianao no dia mihevitra anay ho biby foana,

fa ataonao ho donàna velona eo imasonao va izahay?

4 Ianao izay mamiravira tena amin’ny hatezerana indray,

noho ny aminao ve, dia tianao ho lao ny tany,

ary hafindra toerana ny vatolampy?

5 Eny, ny ratsy fanahy dia ho faty ny fanilony,

tsy hazava intsony ny afo eo am-patany,

6 hanjòmbona ny andro eo an-dainy,

ho faty ny jirony eo amboniny.

7 Izy efa mafy famindradia ho voatery ny diany,

hafainganin’ny saim-pantany ny fahalavoany.

8 Afatratry ny tongony amin’ny harato izy;

mandia fandrika izy.

9 Azon’ny fandrika ny ombalahitongony,

voatanan’ny tadivavarana izy.

10 Ny fandrika harato miafina ao ambanin’ny tany hahavoa azy,

ary longoa mitoto-bozaka no eny an-dalan-kalehany.

11 Manodidina azy hatraiza hatraiza ny fampitahorana,

sady manenjika azy hatrany hatrany.

12 Ny mosary dia anjara saziny,

ary ny faharinganana dia vonon-ko amin’izay hahalavoany.

13 Lany ny hoditry ny rantsam-batany;

lanin’ny lahy matoan’ny fahafatesanany rantsam-batany.

14 Tsoahany izy hiala ao an-dainy,

izay nitokiany handriana feizay,

ka tarihina ho any amin’ilay Mpanjakan’ny fampitahorana.

15 Tsy misy monina eo an-dainy ny ankohonany;

nofafazana solifara ny fonenany.

16 Ao ambany izy maim-paka,

eo ambony kosa tapa-drantsana.

17 Ny fahatsiarovana azy, foana amin’ny tany;

efa very anarana amin’ny faritany izy.

18 Roahina hiala amin’ny mazava izy, ho ao amin’ny maizina,

ary esorina hiala amin’izao tontolo izao.

19 Tsy mamela fara aman-dimby amin’ny fokony izy;

ary tsy misy velona ny ao amin’ny fonenany.

20 Ny firenena andrefana, talanjona amin’ny faharavàny;

ny Tatsinanana koa raiki-tahotra amin’izany.

21 Toy izany no fonenan’ny tsy mivavaka;

toy izany no fitoeran’ny olona tsy mahalala an’Andriamanitra».

Herin’ny finoana rehefa ilaozan’Andriamanitra sy ny olombelona.

1 Dia niteny i Jôba ka nanao hoe:

2 «Mandra-pahoviana no hampahorianareo ny fanahiko,

sy hamizananareo ahy amin’ny teninareo?

3 Efa impolo izay no manala baraka ahy ianareo,

sy manevateva ahy tsy amin-kenatra akory.

4 Na diso aza aho,

izaho ihany no hihandronan’ny fahadisoako.

5 Fa ianareo kosa izay mitsangana hamely ahy,

ka ny fahafaham-baraka no atombokareo ahy, handresena ahy,

6 dia mba fantaro kosa fa Andriamanitra no mampahory ahy,

sy manarona ahy amin’ny fandrika haratony.

7 Indro aho mitaraina noho ny fanaovana an-keriny, nefa tsy misy mamaly!

miantso fitsarana ambony, nefa tsy mahazo ny rariny.

8 Ny lalako nofefeny, ka tsy afaka handeha aho;

ny sakeli-dalana halehako namelarany haizina.

9 Ny voninahitro nendahany tamiko,

ny satroboninahitro nesoriny teo an-dohako.

10 Nohadiny manodidina ny ao ambaniko, ka mianjera aho;

nofongorany toy ny hazo ny fanantenako.

11 Nirehitra tamiko ny fahatezerany,

ka nataony fitondra fahavalo aho.

12 Indray nirohotra ny antoko-miaramilany,

nisava lalana hankanesany atỳ amiko,

dia nanao fahirano ny laiko.

13 Ka ny rahalahiko nampanalaviriny ahy;

ny sakaizako mivily miala amiko.

14 Ny havako nandao ahy.

Ny olona nifankazatra amiko nanadino ahy.

15 Ny mponina ao an-tranoko sy ny ankizy vaviko

manao ahy ho olon-kafa;

16 olon-tsy fantatra eo imasony aho.

Miantso ny mpanompoko aho, tsy valiany akory;

voatery hilela-paladia azy amin’ny vavako aho.

17 Mahaloiloy ny vadiko ny fofon’aiko,

mifona amin’izay iray tam-po amiko aho.

18 Ny ankizy madinika aza, mamingavinga ahy,

nony mba mitsangana aho anaovany kivalavala.

19 Ireo tsy nanafenako, dia marikoriko amiko,

ireo nolalaiko mivadika mamely ahy.

20 Ny taolako, tafaraikitra amin’ny hoditra ama-nofoko,

ny akanjo-nifiko no hany nentiko nilefa.

21 Ianareo sakaizakoahay, no mba mamindrà fo,

mamindrà fo amiko,

fa nasian’ny tanan’Andriamanitra aho ity!

22 Nahoana no dia manenjika ahy, tahaka an’Andriamanitra koa ianareo,

ka tsy mety ho boboky ny nofoko?

23 Adray! raha mba mety ho voasoratra koa ny teniko!

raha mba mety ho vita an-tsoratra ao anatin’ny boky izy!

24 raha mba fisokirana vy mbamin’ny firaka

no isokirana azy amin’ny vatolampy ho mandrakizay.

25 Fantatro fa velona ny mpamaly ra ho ahy,

ka hitsangana farany eo ambonin’ny vovoka izy,

26 ary amin’izay, dia izao taolako mitafy ny hodiny,

dia ny nofoko izao no ahitako an’Andriamanitra.

27 Eny izaho izao no hahita Azy,

ny masoko no hahita Azy, fa tsy olon-kafa.

Matim-paniriana izany ny foko ato anatiko.

28 Amin’izay ianareo va hilaza hoe: ‹Nahoana isika no nanenjika azy?›

fa ho hita ny mahamarina ny adiko.

29 Ho an’ny tenanareo no aoka hatahoranareo ny sabatra amin’izay;

fa mahatsiravina ny famalian’ny sabatra,

ary ho fantatrareo fa misy fitsarana marina».

Tsy misy afa-mifidy ny fandaharan’ny fahamarinana.

1 Dia niteny i Sôfara avy any Naamà ka nanao hoe:

2 «Koa noho izany, dia asesiky ny saiko hanome valy aho,

ka tsy andriko ny handefasako azy noho ny fikoratabako.

3 Nandre faniniana manala baraka ahy aho,

ka hahita hahavaly avy amin’ny fahalalako ny saiko.

4 Fantatrao tsara va, fa hatrizay ela izay,

hatrizay nametrahana ny olombelona teto an-tany,

5 dia vetivety foana no nahombiazan’ny ratsy fanahy,

ary mihelina ihany ny fifalian’ny tsy mivavaka.

6 Na hapàkany amin’ny lanitra aza ny reharehany,

ka hitehina amin’ny rahona ny lohany,

7 dia levona mandritra ny mandrakizay toy ny dìkiny izy;

izay nahita azy nanao hoe: ‹aiza izy?›

8 manidina toy ny nofy izy, ka tsy hita intsony,

mihalevona toy ny fahitana amin’ny alina izy.

9 Ny maso nahita azy, tsy mahatazana azy intsony;

ny fonenany tsy hahatsinjo azy intsony.

10 Ny zanany hangataka amin’ny malahelo,

ny tanany no hanonerany ny nalainy an-keriny.

11 Ny taolany feno ny otany miafina,

izay hiara-mandry aminy eo amin’ny vovoka.

12 Fa mamy tao am-bavany ny ratsy,

ka nafeniny tao ambany lelany,

13 nankamamìny ka tsy foiny,

ary nakombony tao an-danilaniny.

14 Ho zary poizina amin’ny tsinainy ny haniny,

ka ho tonga poizim-bibilava an-kibony.

15 Fa nitelina harena izy, ka handoa izany;

Andriamanitra no handoatra izany, avy ao an-kibony.

16 Nitsentsitra ny poizin’ny bibilava izy,

ka ho fatin’ny lelan’ny menarana.

17 Tsy mba ho hitany misononoka na oviana na oviana ny ony;

ny ria-tantely aman-dronono.

18 Hamerina izay azony izy, fa tsy hambosika an’izany,

araka ny tombony azony, ka tsy hiarana amin’izany izy.

19 Fa nampahory sy nandao ny mahantra Izy,

nandroba ny tranon’ireny, nefa tsy nanangana azy indray.

20 Tsy nety nianina ny fahalianany;

tsy hoentiny izay maminy indrindra.

21 Tsy misy tsy tratry ny fahalianany te handrapaka,

koa tsy haharitra ny fiadanany.

22 Ao anatin’ny fananam-be izy, nefa latsaka amin’ny tsy fahampiana,

iharan’izao kapoky ny loza rehetra izao izy.

23 Izao no hameno ny kibony:

Halatsak’Andriamanitra aminy, ny afom-pahatezerany,

ka hirotsaka aminy, hatrany an-kibony.

24 Raha afaka amin’ny fiadiana vy izy

ho trobaran’ny tsipìka varahina.

25 Tsoahany ny zana-tsipìka, ka mitsoaka miala amin’ny tenany izany,

dia mivoaka manelatselatra avy amin’ny atiny ny varahina;

ka azon’ny tahotry ny fahafatesana izy.

26 Haizim-pito no mitelina ny rakiny;

afo tsy narehitr’olombelona no mandevona azy,

sy mandany izay rehetra sisa tavela ao an-dainy.

27 Ny lanitra hanambara ny helony,

ary ny tany hitsangana hiampanga azy.

28 Ny fananam-be ao an-tranony, haely,

ho levona izany amin’ny andron’ny fahatezerana.

29 Izany no anjara naraikitr’Andriamanitra ho an’ny ratsy fanahy,

sy lova voatendrin’Andriamanitra ho azy».