Category: Jôba

Tsy araka izay heverina ny mitranga.

1 Dia niteny i Jôba ka nanao hoe:

2 «Mihainoa, mihainoa ny teniko,

aoka mba ho izany ahay no fampiononana azoko aminareo.

3 Avelao hiteny aho amin’ny anjarako;

fa rehefa tapitra ny teniko, mahazo mamelively ihany ianareo.

4 Moa olombelona va no halehan’ny fitarainako?

Ka aiza no hahatsindriako ny foko?

5 Jereo aho, ka aoka ho talanjona ianareo,

ary tampeno ny vavanareo.

6 Raha mihevitra izany aho, dia mihoron-koditra,

ary tera-kovitra ny nofoko.

7 Nahoana àry no velona ihany ny ratsy fanahy;

sady tratra antitra mitombo hery?

8 Ny taranany mihamahery eo anoloany,

ny solofony mandroso laza eo imasony.

9 Ny ankohonany mandry feizay, lavitry ny tahotra,

ny tsora-kazon’Andriamanitra tsy mba mikasika azy.

10 Ny ombalahiny mahavanona anaka,

ny omby vaviny miteraka, tsy mamotsotra.

11 Avelany miriaria toa andian’ny biby fiompy ny zanany,

mifalihavanja manodidina azy mbamin’ny zanany vao teraka.

12 Manara-bava ny feon-dokanga aman’ampongatapaka izy ireo,

ary mikoriana amin’ny feon-tsodina.

13 Mandany ny androny amin’ny fiadanana izy ireo,

fa sombin’andro monja no idinany ho any amin’ny Seoly.

14 Hoy anefa ireny amin’Andriamanitra: ‹Mialà aminay;

fa tsy te hahalala izay lalanao akory izahay.

15 Zinona moa ny Tsitoha, no hotompoinay?

Inona no ho azonay amin’izay fivavahana aminy?›

16 Moa tsy efa eo an-tanany va ny fiadanan’izy ireo?

– Kanefa, lavitra ahy anie, ny fisainan’ny tsy mivavaka! –

17 Mba fahita matetika va ny hoe, maty ny fanilon’ny tsy mivavaka,

iantsamboran-doza izy ireo,

na nanendren’Andriamanitra anjara amin’ny hatezerany izy ireo?

18 Moa toa mololo indaosin’ny rivotra no ahitana azy,

sy toy ny akofa paohin’ny tadio?

19 Hoy ianareo: ‹Atokan’Andriamanitra ho an’ny zanany ny sazy afitsony azy›.

Fa aoka ny Tenan’Andriamanitra no hanasazy azy mba ho tsaroany,

20 sy ho hitan’ny masony ny faharinganany,

ary hosotroin’ny tenany ny fahatezeran’ny Tsitoha!

21 Mampaninona azy izay manjò ny taranany atỳ aoriana,

rehefa tapaka hatreo ny isan’ny volana hiainany.

22 Andriamanitra va no hotoroana fahendrena,

nefa ny tafasandratra indrindra aza, mbola tsarainy?

23 Ny iray maty ao anatin’ny fiadanana,

ny hafinaretana amam-pianìnany lavorary;

24 ny valahany manotraky ny taviny;

ny taolany feno tsoka mandranoka.

25 Ny iray kosa maty amin’ny fahorian’ny fanahiny,

tsy mba nanandrana izany fiadanana izany akory.

26 Samy mandry eo amin’ny vovoka izy roa tonta;

samy rakotr’olitra ny tenan’izy roa tonta!

27 Endrey! fantatro tsara ny hevitrareo;

mbamin’ny fitsarana tsy marina amelezanareo ahy.

28 Fa hoy ianareo: ‹Aiza ny tranon’ny mpampahory?

Zary inona ny lay nitoeran’ny tsy mivavaka?›

29 Tsy mbola mba nanontany mpandeha lavitra va ianareo,

ka tsy mahalala ny zavatra ambarany?

30 Amin’ny andron’ny fahoriana, voatsimbina ny ratsy fanahy;

amin’ny andron’ny fahatezerana, afaka alanàlana izy!

31 Iza akory no manìny ny fitondran-tenany eo anoloany?

Iza akory no nampamoaka izay nataony?

32 Amim-panajana no itondrana azy halevina,

ary misy miambina eo amin’ny fasany.

33 Ho maivana aminy ny bainga any an-dohany,

sady ny olona rehetra hanaraka azy any avokoa,

toy ireo maro tany alohany, izay efa nialoha azy any.

34 Ka inona no hevitr’izao fampiononam-poana ataonareo izao?

Fanomezam-bohony avokoa no hany sisa amin’izao valin-teninareo izao».

Araka ny rariny hatrany no anasazian’Andriamanitra.

1 Dia niteny i Elifaza, ka nanao hoe:

2 «Mety hanasoa an’Andriamanitra va ny olombelona?

Manasoa ny tenany ihany ny olon-kendry.

3 Mampaninona ny Tsitoha, raha marina ianao?

Inona no azony, raha tsy misy diso ny lalanao?

4 Noho ny fitiavanao vavaka va no hamaizany anao,

sy ifandaharany aminao amin’ny fitsarana?

5 Tsy mihoa-pampana va ny haratsianao,

ary tsy hita isa ny hadisoanao?

6 Efa naka tsatòka tsy ahoan-tsy ahoana tamin’ny rahalahinao ianao,

efa nanendaka ny lamban’ny mihanjaka ianao.

7 Ny olona reraky ny hetaheta tsy nomenao rano;

ny noana, tsy nahafoizanao hanina.

8 Fa an’ny sandry matanjaka ny tany,

ary izay mana-mpiaro no miorim-ponenana eo.

9 Ny mpitondratena nampodianao maina

ary tapaka ny sandrin’ny kamboty.

10 Izany no mahavoahodidim-pandrika anao,

ka indro ianao tabatabain’ny horohoro tampoka,

11 safotra haizina, tsy mahita,

ary difotry ny rano mangeningenina.

12 Tsy any an-tampon’ny lanitra va Andriamanitra?

Jereo ange ny handrin’ny kintana: akory ity haavony!

13 Ka hoy ianao: ‹Inona no fantatr’Andriamanitra amin’izany?

Hahay mamantatra ny an-koatry ny rahona matevina va Izy?

14 Manjary sarona eo anatrehany ny rahona ka tsy mahita Izy,

fa any amin’ny lanitra boribory any foana no mandehandeha›.

15 Mbola tohizanao harahina va ny lalana fahagola

izay nodiavin’ny olona mpanao ratsy fahizany,

16 ka nalaina talohan’ny andro voafetra,

ary nindaosin’ny riaka ny fanorenany?

17 Fa hoy izy tamin’Andriamanitra: ‹Mialà aminay Ianao!

Fa inona moa no hain’ny Tsitoha atao aminay.›

18 Kanefa Izy no nameno harena ny tranony.

– Lavitra ahy anie, ny fisainan’ny ratsy fanahy! –

19 Mahita ny fianjeran’ireny ny marina, ka mifaly,

ary mihomehy azy ny tsy manan-tsiny:

20 Indro efa rava ny fahavalontsika!

efa levon’ny afo ny hareny!

21 Koa mihavàna amin’Andriamanitra, dia mionòna ianao,

fa izany no hiverenan’ny fiadanana aminao.

22 Raiso avy amin’ny vavany ny fampianarana

ary alatsaho ao am-ponao ny teniny.

23 Ho tafarina ianao, raha miverina amin’ny Tsitoha,

sy manesotra ny heloka lavitra ny lainao.

24 Ario eny amin’ny vovoka ny anja-bolamena,

ary eny amin’ny korontam-bato eny an-dohasahan-driaka, ny volamenan’i Ofira.

25 Fa ny Tsitoha no ho volamenanao,

sy ho volafotsy miavosa ho anao.

26 Amin’izay dia ny Tsitoha no hankamaminao,

Izy koa no hanandratanao ny tananao.

27 Hivavaka aminy ianao dia hohenoiny,

ka hoefainao ny voadinao.

28 Raha misy fikasanao hataonao, dia ho tanteraka,

ary ny lalanao hamirapiratam-pahazavana.

29 Ireo mavozo handrina hilazanao hoe: ‹Miandrandrà›,

dia hovonjen’Andriamanitra izay mietry fijery.

30 Ny olo-meloka aza hataony afaka,

fa voavonjy amin’ny hadiovan’ny tananao Izy».

Lavitra Andriamanitra, ka ny ratsy no mandresy.

1 Dia niteny i Jôba ka nanao hoe:

2 «Eny mangidy anio ny fitarainako,

nefa mbola tampenan’ny tanako aza ny fitolokoko.

3 Ah, raha mba misy mantsy hampahafantatra ahy izay hahitako Azy,

sy hahatongavako hatrany amin’ny seza fiandrianany!

4 Dia halahatro eo anatrehany ny momba ahy,

ary hofenoiko teny fahamarinana ny vavako!

5 Ho fantatro izay hevitra mety hoentiny hanohitra ahy,

ary ho hitako izay mba mety holazainy amiko.

6 Ny haben’ny fahefany ve no hoentiny mandà ahy?

Tsy ho sitrany ve ny manipy maso amiko ahay?

7 Amin’izay dia hifandahatra aminy ny olo-marina,

ka dia handeha aho efa voavelan’ny mpitsara ahy ho afa-mandrakizay.

8 Kanjo miantsinanana aho, tsy any Izy,

miankandrefana indray, tsy tazako Izy.

9 Manan-draharaha any avaratra Izy, tsy hitako,

miafina any atsimo, tsy haiko tsinjovina.

10 Fantany anefa ny lalana falehako;

raha mizaha toetra ahy Izy, dia hivoaka madio toy ny volamena aho.

11 Fa nandia ny dian-tongony mandrakariva ny tongotro;

nizotra tsy nivily teo amin’ny lalany aho.

12 Tsy nivily niala teo amin’ny didin’ny vavany aho,

ary ny sitrapoko nofolahiko nampanekeko ny didin’ny molony.

13 Manana ny heviny anefa Izy; ka iza no hampiova Azy amin’izay?

Izay iriny tanterahiny avokoa.

14 Hotanterahiny àry izay efa notendreny ho ahy;

ary tsy vitsy ny hevitra toy izany ao aminy.

15 Izany no mampitebiteby ahy eo anatrehany;

rehefa mihevitra izany aho, dia matahotra Azy.

16 Mandreraka ny foko Andriamanitra;

mameno tahotra ahy ny Tsitoha.

17 Fa tsy mba haizina no mihinana ahy,

na ny alina no manarona ny tavako.

1 Nahoana no tsy misy fotoana natokan’ny Tsitoha,

ary ireo manompo Azy tsy mba mahita ny androny?

2 Misy olona mamindra orim-bato,

miandry biby fiompy nangalariny,

3 mandroaka ny ampondran’ny kamboty,

mitana ny ombin’ny mananotena ho tsatòka,

4 manosika ny mahantra hivily lalana,

ka voatery hiery avokoa ny madinika amin’ny tany.

5 Mova tsy ny ampondra dia any an’efitra izy:

dia nivoaka izy hanao ny asany,

mitady ny rembiny hatramin’ny vao maraina.

Ny tany efitra no ahazoany hanina ho an-janany;

6 ny salohim-bary eny an-tsaha no tsongoiny,

ary ao an-tanimboaloboky ny mpampahory azy izy no mifetsy.

7 Mihanjaka izy ireo, ary mandritra ny alina, noho ny fitafiana tsy misy,

mandry tsy amim-pirakofana aro hatsiaka.

8 Kotsan’ny ranonorana eny an-tendrombohitra,

mitampisaka eny amin’ny vatolampy fa tsy manan-kialofana.

9 Misarika ny kamboty eo am-pinonoana,

maka tsatòka amin’ny olona ory;

10 ka dia miboridana tsy manan-kitafy ireo,

noana mivesatra ny amboaram-barin’ny tompo;

11 mamia ny diloilo ao an-trano fitahirizana divay;

mangetaheta eo am-pamiazana voaloboka.

12 Misondrotra avy eny an-tanàna eny ny feon’ny olona mitoloko,

velon-taraina ny ain’ny voaratra,

nefa tsy ahoan’Andriamanitra izany heloka bevava izany!

13 Misy mitoetra ao amin’ny fahavalon’ny fahazavana,

tsy mahalala ny lalany akory,

na maharitra mizotra amin’ny sakeli-dalany.

14 Ny mpamono olona mifoha vao mangiran-dratsy,

mamono ny ory aman-tsy manana,

misodisody alina toa jiolahy.

15 Ny mason’ny mpaka vadin’olona mikendry izay iavian’ny maizimaizina;

tsy misy mahita any, hoy izy,

dia manao very maso izy.

16 Ny sasany manamy trano amin’ny alina,

miery nony antoandro;

tsy mahalala ny fahazavana izy.

17 Toy ny aloky ny fahafatesana ho azy ireo ny maraina,

satria ny alina mahatahotra no efa mahazatra azy.

18 Ah, mitsinkafona ambonin’ny rano,

toy ny zava-maivana, ny tsy mivavaka,

tsy manana afa-tsy anjara voaozona izy eto an-tany,

tsy mba manitsy lalana mankany amin’ny tanimboaloboka izy.

19 Toy ny ifohan’ny maina sy ny hafanana ny ranom-panala,

no iteleman’ny Seoly ny mpanota.

20 Ah, ny kibo nitoerany manadino azy,

ny olitra mihinana azy amam-pankafizana,

ny olona tsy mahatsiaro azy intsony;

tapaka toy ny hazo ny haratsiana.

21 Nandroba ny momba tsy niteraka izy,

ary tsy nanisy soa ny mananotena.

22 Ny olo-mahery kosa anefa hozongozonin’ny herin’Andriamanitra;

mitsangana izy, dia tsy manampò izay ho velona intsony ireo;

23 ataony mahatoky tsy manana ahiahy ihany ireo,

fa ataony andry maso eny amin’izay alehany.

24 Mba misandratra izy, nefa vetivety, dia tsy eo intsony indray;

mianjera sy jinjaina toy ny olon-drehetra,

tangosana toy ny salohim-bary.

25 Raha tsy izany no izy, dia iza kosa no hamaky lainga ahy?

Iza no hampiseho ny teniko ho tsinontsinona?»

Mitsaontsaona i Baldada

1 Dia niteny i Baldada avy any Sohe, ka nanao hoe:

2 «Azy ny fanapahana sy fampatahorana,

fiadanana no ampanjakainy any amin’ny fonenany avo.

3 Azo isaina va ny miaramilany?

Ary zovy no tsy iposahan’ny fahazavany?

4 Ahoana no hahamarina ny olombelona eo anatrehan’Andriamanitra?

Ahoana no hahadio izay tera-behivavy?

5 Ny volana aza, latsa-pahazavana,

ny kintana aza, tsy madio eo imasony!

6 Ka mainka izay olombelona kankana foana,

sy izay zanak’olombelona olitra tsy manjary!»

Antsa fiderana ny herin’Andriamanitra mahefa

1 Dia niteny i Jôba ka nanao hoe:

2 «Akory ity fahaizanao manohana ny osa,

sy mamonjy ny tanana reraka!

3 Endrey izato fanoronao ny tsy mahalala,

sy izato habetsahan’ny fahendrena asehonao!

4 Iza moa no ilazanao teny?

ary avy amin’iza ny fanahy mivoaka ny vavanao?

5 Eo anatrehan’Andriamanitra ny matoatoa mihararetra,

any ambanin’ny ranombamin’ny mponina any.

6 Ny seoly mihanjahanja eo anatrehany,

ary ny hantsana tsy misy rakony

7 Izy no mamelatra ny avaratra eo ambonin’ny habakabaka babangoana,

manantona ny tany eo ambonin’ny tsinontsinona;

8 mampihiboka ny rano eo amin’ny rahony;

kanefa tsy miparitaka noho ny havesaran’izany ny rahona.

9 Manarona ny tavan’ny seza fiandriananyIzy,

ka rahona no velariny eo amboniny.

10 Nasiany faritra manodidina eny ambonin’ny rano,

eo amin’ny fisarahan’ny mazava sy ny maizina.

11 Mihozongozona ny andrin’ny lanitra,

sady ankona amin’ny teny mafy ataony.

12 Ny heriny no anaingany ny ranomasina,

ny fahendreny no anorotoroany ny avonavona.

13 Ny fofon’ainy no anjarian’ny lanitra ho madio,

ary ny tanany no nanao ny menarana mpandositra.

14 Izany no sisintsisin’ny lalany,

fimenomenona malefaka mba rentsika,

fa raha ny fikotrokotroky ny heriny, iza no mahahaino izany?»

Tsy manan-tsiny i Jôba, fa mahalala ny herin’Andriamanitra.

1 Mbola niteny indray i Jôbaka hoy izy:

2 «Amin’Andriamanitra velonaizay mandà tsy hanome rariny ahy,

amin’ny Tsitoha izay mameno zava-mangidy ny aiko,

3 raha mbola manam-pofon’aina koa aho,

ka mbola eo am-bavoroko ny fofon’ain’Andriamanitra;

4 dia tsy hisy tsy marina hotononin’ny molotro,

tsy hanonon-dainga ny lelako.

5 Lavitra ahy ny hihevitra ny anareo ho marina,

fa hiaro ny tsy fananako tsiny aho mandra-pahatapitry ny aiko.

6 Efa nanomboka nanamarina ny tenako aho, tsy hitsahatra amin’izany,

tsy misy androko anomezan’ny foko tsiny ahy na dia iray aza.

7 Fitondra olon-dratsy anie no ho anjaran’ny fahavaloko,

ary anjaran’ny tsy mivavaka anie no ho an’ny mpanohitra ahy!

8 Inona no ho fanantenan’ny tsy mivavaka,

raha fongoran’Andriamanitra izy,

raha alàny ny ainy?

9 Moa Andriamanitra hihaino ny fitarainany akory va,

amin’ny andro hamelezan’ny fahoriana azy?

10 Mahita firavoravoana ao amin’ny Tsitoha va izy?

Manao fivavahana mandrakariva amin’Andriamanitra va izy?

11 Hotoroako ny fitondran’Andriamanitra ianareo,

ary tsy hanafenako ny hevitry ny Tsitoha.

12 Tenanareo rehetra aza no efa nahita maso izany!

Ka ahoana ianareo no mandahandahatra foana?

Lahatenin’i Sôfara: Voaozona ny ratsy fanahy.

13 Izao no anjara natokan’Andriamanitra ho an’ny ratsy fanahy,

sy lova azon’ny mpanao an-keriny, avy amin’ny Tsitoha.

14 Raha maro anaka izy, ho anjaran’ny sabatra ireny;

ary ny solofony tsy mba ho voky hanina.

15 Ny sisa velona aoriany, hasitrika amin’ny fahafatesana,

ny mpitondratenany tsy mba hitomany azy.

16 Na hanangona volafotsy hoatra ny fasika aza izy,

ka hampisavoana fitafiana hoatra ny fotaka,

17 fanangonana no azy, fa ny marina no hitondra ireny;

ny tsy manan-tsiny no handova ny volany.

18 Ny tranony toy ny ataon’ny kalalao,

manahaka ny trano bongo aorian’ny mpiandry tanimboaloboka.

19 Mandry ny manan-karena, dia izay no farany;

manokatra ny masony izy, dia maty eo.

20 Saforan’ny fampahatahorana toy ny rano be izy;

paohin’ny tafio-drivotra mamatonalina.

21 Ongoahan’ny rivotra avy any atsinanana izy, dia tsy hita,

fa tsoahany an-keriny eo amin’ny fonenany.

22 Fafazan’Andriamanitra ny zana-tsipìkany, tsy ananany antra izy;

Ka taitra mandositra tsy ho tratry ny tanany;

23 itehafan’ny olona izy,

avy eo an-trano nitoerany, dia anakorana azy.

Ny fahendrena, tsy tratry ny sain’olombelona

1 Misy toerana ihadiam-bolafotsy,

misy toerana fanadiovam-bolamena.

2 Ny vy alaina avy amin’ny tany;

ny vato arendrika hahazoana varahina.

3 Mampisava ny haizina ny olona,

hatrany anatin’ny hantsana izy no mikaroka

ny vato miafina ao amin’ny haizina sy ny aloky ny fahafatesana.

4 Mihady lalana izy lavitry ny tany onenana,

tsy fantatry ny tongotry ny velona;

tafahantona mitsingevaheva lavitry ny olombelona.

5 Ny tany iavian’ny hanina,

voakorontana àty toa voan’ny afo.

6 Ny vatony no itoeran’ny safira,

sy ahitana vovo-bolamena.

7 Ny vorom-pihaza tsy mahita ny lalana any,

ny masom-papango tsy mahatazana azy;

8 ny biby dia tsy nandia izany,

ny liona koa tsy nandalo tany na oviana na oviana.

9 Ny olombelona maninji-tanana amin’ny vatomainty,

manozongozona ny tendrombohitra hatramin’ny fotony;

10 mandavaka lalana anatin’ny vatolampy;

tsy misy zava-tsarobidy tsy hitan’ny masony.

11 Mahay manampina ny rano manamika Izy,

ary mitondra ny miafina rehetra ho eo amin’ny mazava.

12 Fa aiza kosa no ahitana ny fahendrena?

Aiza no fitoeran’ny fahalalana?

13 Ny olombelona tsy mahay manombana azy;

ny tanin’ny velona tsy ahitana azy.

14 Fa hoy ny hantsana: ‹Tsy ato anatiko izy›;

ny ranomasina milaza hoe: ‹Tsy atỳ amiko izy›.

15 Ny volamena madio tsy mahatakalo azy,

na lanjam-bolafotsy ohatrinona aza tsy mahavidy azy.

16 Tsy ampifandanjaina amin’ny volamena avy any Ofira izy,

na ny berila sarobidy na ny safira.

17 Ny volamena amam-pitaratra tsy azo ampitahaina aminy;

ny kapoaka volamena madio tsy mahatakalo azy.

18 Ny voahangy amam-batomazava, tsy mendrika hotononina akory,

fa mihoatra noho ny voahangy ny fahazoana ny fahendrena.

19 Ny tôpazy avy any Etiôpia tsy mahatoraka azy,

ary ny volamena madio tsy mahatratra ny vidiny.

20 Koa avy aiza àry ny fahendrena?

Aiza ny fitoeran’ny fahalalana?

21 Miafina amin’ny mason’ny velona rehetra izy,

ary takona amin’ny voron’ny lanitra.

22 Hoy ny ambanin’ny tany sy ny fahafatesana:

‹Filazana azy fotsiny no mba renay›.

23 Andriamanitra no mahalala ny lalana mankany aminy;

Izy no mahafantatra izay misy azy.

24 Fa Izy mahita ny hatrany amin’ny fara vazantany,

mahatsinjo ny ambany lanitra rehetra.

25 Fony Izy nandamina ny lanjan’ny rivotra,

nanao ny rano tao amin’ny mizàna,

26 namoaka lalàna ho an’ny ranonorana,

nanori-dalana ho an’ny tselatry ny varatra,

27 dia nahita sy nilaza azy Izy,

namorona azy sy nahatakatra ny zava-miafina ao aminy.

28 Izay Izy vao nilaza tamin’ny olombelona nanao hoe:

‹Ny fahatahorana ny Tompo, dia izay no fahendrena,

ny mandositra ny ratsy, dia izay no fahalalana› ».

A. Ireo andro fahiny

1 Dia mbola nanohy ny teniny indray i Jôba, ka nanao hoe:

2 «Ah, iza re no hamerina amiko ny volana taloha,

dia ny andro nitsimbinan’Andriamanitra ny fiarovana ahy,

3 raha namirapiratra teo ambonin’ny lohako ny jirony,

ary nitari-dalana ahy teo amin’ny maizina ny fahazavany!

4 Araka ny toetrako tamin’ny fahalehibeazako,

tamin’izay namangian’Andriamanitra ahy

tamim-pifankazarana tao an-daiko,

5 sy mbola nomban’ny Tsitoha ahy,

ary nitangoronan’ny zanako manodidina ahy;

6 tamin’izay nanasako tongotra tamin’ny ronono;

sy namoahan’ny vatolampy diloilo mandriaka ho ahy.

7 Raha nivoaka ho eo am-bavahadin’ny tanàna aho,

ka nianina nipetraka teo amin’ny kianja;

8 vao nahita ahy ny zatovo lahy miampirimpirina,

ny anti-panahy mitsangana ka maharitra mijoro.

9 Ny andrian-dahy nangina tsy niteny,

sy nitampim-bava amin’ny tanany.

10 Ny feon’ny mpanapaka tankina teo,

ny lelany tafaraikitra tamin’ny lanilàniny.

11 Ny sofina nandre ahy, nanao ahy hoe: sambatra;

ny maso nahita ahy, nanao filazàna tsara momba ahy.

12 Fa novonjeko ny ory nangatam-piantrana,

mbamin’ny kamboty tsy nanan-kiankinana.

13 Ny fisaoran’ny olona am-bava loza nitsororoka tamiko;

ny fon’ny mananotena nofenoiko hafaliana.

14 Notafiako toy ny lamba ny fahamarinana,

kapaoty amam-pefilohako ny fanaovako ny rariny.

15 Izaho no mason’ny jamba,

sy tongotry ny mandringa.

16 Izaho no rain’ny kamboty;

ary nandinika tamim-pitandremana ny adin’ny olon-tsy fantatra.

17 Notapahiko ny valanoranon’ny nanao ny tsy marina,

notsoahiko ny babo efa mby am-bavany.

18 Dia hoy izaho: ‹Eto amin’ny akaniko no hialako aina;

ho maro toy ny fasikany androko;

19 mitatra hatrany amin’ny rano ny fàkako,

itoeran’ny rano mandritra ny alina ny raviko.

20 Ny voninahitro hihavao mandrakariva,

ary ny tsipìkako hihahenjana indray eny an-tanako›.

21 Ny olona nihaino ahy, dia niandry,

nandray tamim-panginana ny torohevitro.

22 Rehefa niteny aho, dia tsy nisy nanampy intsony,

fa toy ny ando no nirotsaka tamin’ny teniko.

23 Niandry ahy toy ny fiandry ranonoranaizy ireo,

nitanatàna vava, toy ny niandry tandrifin-drahona amin’ny lohataona.

24 Raha nitsiky taminy aho, tsy azony ninoana izany,

fa liana loatra izy nandray izany mari-pitiavana izany.

25 Nony nankeo aminy aho, ahy ny fitoerana voalohany,

dia mipetraka aminy eo aho, toy ny mpanjaka hodidinin’ny miaramilany,

sy tahaka ny mpanafaka alahelo, eo afovoan’ny tra-pahoriana.

B. Ny fahoriana ankehitriny.

1 Fa ankehitriny kosa aho, fihomehezan’ny olona tanora noho izaho,

izay tsy ho noraisiko akory ny rain’izy ireo fahizany,

hatao eo amin’ireo amboa miandry ny ondriko.

2 Ho nataoko inona moa ny herin-tsandrin’ireny?

tsy manan-kavitrìhana akory ireny.

3 Kaozatry ny fahoriana aman-kanoanana izy,

dia miraotra ny efitra,

izay tany karankaina, tsy misy zava-maniry hatrizay ela izay.

4 Mitsongo tsimo-kazo mangidy any amin’ny hazo kely milobolobo izy,

ary tsy manan-kanina afa-tsy ny fakan-kofafambohitra.

5 Roahina tsy ho eo amin’ny fikambanan’olombelona izy;

sady iantsoantsoana toy ny amin’ny mpangalatra.

6 Ka dia monina any an-dohasaha mahatsiravina,

any amin’ny zohin-tany sy any amin’ny haram-bato.

7 Antsoantson’olon-dia no re ataony any an-kirihitrala,

ary mitangorona mandry any anaty roimainty izy.

8 Olona adala sy taranaky ny tsy misy hajany ireny,

ka roahina amim-panesoana amin’ny tany onenana.

9 Kanjo izaho indray izao no ataony an-kira,

ataony ambentinteny,

10 ataony zava-betaveta aho, andosirany:

tsy aviliny tsy hankamin’ny tavako ny tsipi-drorany.

11 Manaram-po foana izy manevateva ahy,

tsy mahalala fetra eo anatrehako.

12 Olona tsinontsinona no mitsangana eo ankavanako,

ka mitady hanosika ny tongotro,

misava ny lalana hamonoana hatraty amiko.

13 Dia noravany ny lalako;

ny handringana ahy no imasoany,

izy ireo izay tsy ho nanana olo-mamonjy.

14 Toy ny amin’ny fefy banga be no irotsahany amiko,

dia miantoraka ao amin’ny korontan-javatra.

15 Ka voasaron’ny fampahatahorana aho;

ny fahafinaretako voafaoka toy ny rivotra,

ny fiadanako nandalo toy ny rahona.

16 Ary ankehitriny ny fanahiko mihanaka toy ny rano ao anatiko,

ny andron’ny fahoriana mangeja ahy.

17 Ny alina misikotra ny taolako, mihinana azy:

ny loza mikiky ahy tsy mitsahatra.

18 Noho ny hamafiny efa tsy mitana ny endriny intsony ny akanjoko,

fa mangeja ahy toy ny akanjo vity;

19 nazeran’Andriamanitra ao anaty fotaka aho,

ka tahaka ny vovoka aman-davenona aho izao.

20 Mitaraina aminao aho, nefa tsy valianao akory;

mitsangana aho, nefa jerenao fotsiny.

21 Tonga loza be amiko Ianao;

asianao amin’ny herin’ny sandrinao rehetra aho.

22 Alainao aho, ampanidininao araka izay itondran’ny rivotra ahy aho,

ary foananao amin’ny fifofofofon’ny tafio-drivotra.

23 Satria, fantatro izany, fa entinao ho amin’ny fahafatesana aho;

any amin’ny ifamotoanan’ny manana aina rehetra.

24 Kanefa tsy hanandra-tanana va izay efa ho faty,

ary tsy handefa feo miantso va izay mby an-tanan-doza?

25 Tsy efa nandatsa-dranomaso tamin’ny ory va aho?

Tsy efa nangoraka ny mahantra va ny foko?

26 Nanandrandra fiadanana aho, ka fahoriana no tonga,

nanantena fahazavana aho, ka haizina no mitranga.

27 Mandevilevy tsy mety miato ny tsinaiko;

mifàntoka amiko ny androm-pahoriana.

28 Mitsaitsaika amim-pisaonana, tsy misy masoandro aho;

matoa mitsangana aho eo am-pivoriana, dia handefa fitarainana foana.

29 Nanjary rahalahin’ny amboadia aho,

sy tonga naman’ny zanak’ostritsa.

30 Ny hoditro mihelakelaka, mivolom-balala maty;

ny taolako mirehitra azon’ny afo ao anatiny.

31 Tsy mandefa afa-tsy feom-pisaonana ny lokangako,

ary feo mitoreo ihany no avy amin’ny sodiko.