Categories
Ezekiela

Ezekiela 45

Zara tany. Ny anjaran’i Iaveh

1 Rehefa mizara ny tany amin’ny filokana ianareo, hanananareo azy, dia manokàna anjara masina amin’ny tany, mba ho fanatitra ho an’i Iaveh: 25.000 hakiho ny lavany, ary 25.000 ny sakany; ho masina avokoa izy, manerana ny habeny amin’ny manodidina rehetra.

2 Ny sasany hanaovana ny fitoerana masina, 500 hakiho ny lavany, 500 ny sakany, dia efa-joro sokera amin’ny manodidina rehetra, ary 50 hakiho hatao faritany manodidina azy akaiky.

3 Amin’izany tany voarefy izany no handrefesanao 25.000 ny lavany, 10.000 ny sakany, ka ao ny hisian’ny fitoerana masina, dia ny fitoerana masina indrindra.

4 Ho anjara masina amin’ny tany izany, ka ho an’ny mpisorona manao fanompoana momba ny fitoerana masina sy manatona hanompo an’i Iaveh: ho fitoerana misy ny tranon’izy ireo izany, ary ho fitoerana masina misy ny fitoerana masina koa.

5 Ary 25.000 hakiho ny halavany, 10.000 ny sakany, no ho an’ny Levita, izay manao ny fanompoana momba ny trano; hanan-tanàna ao izy, honenany ao.

6 Mamarita 5.000 hakiho ny sakany, 25.000 ny lavany, mifanolotra amin’ny voatokana ho anjara masina, ho anjara fananan’ny tanàna; ny taranak’i Israely no hanana an’izany.

Ny anjaran’ny mpifehy eo amin’i Israely

7 Ny ho an’ny mpifehy dia angalao eo an-daniny roa amin’izay voatokana ho anjara masina sy ny anjara fananan’ny tanàna, ny andrefana mikipaka miankandrefana, ny atsinanana mikipaka miantsinanana, ny lavany mifanerana amin’ny lavan’ny anjara anankiray, avy amin’ny sisiny andrefana, ka hatramin’ny sisiny atsinanana.

8 Izany no ho taniny sy anjara fananany eo amin’i Israely; ary tsy hampahory ny vahoakako intsony ny mpifehy, fa hamela ny tany ho an’ny taranak’i Israely, arakaraka ny fokony avy.

9 Izao no lazain’ny Tompo Iaveh: Aoka izay, ry mpifehy eo amin’i Israely, mampihataha ny fampahoriana amam-pihinanam-bahoaka, manaova ny hitsiny sy ny rariny, esory tsy ho eo amin’ny vahoakako ny fihoràhanareo, – teny marin’ny Tompo Iaveh.-

10 Manaova mizàna marina, efah marina, ary bata marina.

11 Hitovy fatra ny efah sy ny bata, ka ny efah dia ho ampahafolon’ny homera, ary ny bata ho ampahafolon’ny homera; ny homera no hangalana fatra azy. Ho roapolo gerah ny sikla.

12 Ny mina ao aminareo ho roapolo sikla, 25 sikla, 15 sikla.

Ny fanatitra hoentina

13 Izao no fanatitra hatokanareo: ampahenin’ny efah ny frômenta iray homera, ampahenin’ny efah isaky ny orja iray homera.

14 Ny didy momba ny diloilo, momba ny diloilo iray bata: ampahafolon’ny bata isaky ny iray kora, izay mitovy amin’ny iray homera misy folo bata, fa folo bata no iray homera.

15 Ondry iray, avy ao amin’ny vala, isan-droan-jato eny amin’ny tany be vilona, eo amin’i Israely no hatao fanatitra, sorona dorana, sorona fisaorana, hanaovana fifonana ho azy ireo, – teny marin’ny Tompo Iaveh.

16 Ny vahoaka rehetra amin’ny tany no tsy maintsy manokana izany ho an’ny mpanapak’i Israely.

17 Fa ny mpanapaka kosa no hiantoka ny sorona dorana, ny fanatitra, ary ny fanatitra araraka, amin’ny fety sy ny voaloham-bolana aman-tsabata, amin’ny fety lehibe rehetra ankalazain’ny taranak’i Israely; izy no hamonona ny ilaina hatao sorona noho ny ota, na fanatitra, na sorona dorana, na sorona fisaorana, hanaovana fifonana ho an’ny taranak’i Israely.

Fankalazana ny Paka

18 Izao no lazain’ny Tompo Iaveh: Amin’ny volana voalohany, ny andro voalohan’ny volana, mangalà vantotr’ombalahy tsy misy kilema, ka manaova fanonerana ho an’ny fitoerana masina.

19 Hangalan’ny mpisorona ny ran’ny sorona noho ny ota, dia hatentina amin’ny tolàn’ny trano sy amin’ny zorony efatra amin’ny rindrin’ny ôtely ary amin’ny tolàn’ny alo-baravaran’ny kianja anatiny.

20 Toy izany koa no hataonao, amin’ny andro fahafiton’ny volana ho an’izay nanota tsy nahy, na noho ny hakelezan-tsaina; dia fifonana ho an’ny trano no hataonareo.

21 Amin’ny volana voalohany, andro 14n’ny volana no hanaovanareo ny Paka, fety maharitra herinandro; mofo tsy misy lalivay no hohanina.

22 Hanolotra omby iray ny mpanapaka amin’izany andro izany, hatao fanatitra noho ny ota, ho an’ny tenany sy ho an’ny vahoakan’ny tany.

23 Ary mandritra ny hafitoana amin’izany fety izany dia hanatitra sorona dorana ho an’i Iaveh izy, dia ombalahy fito, ondralahy tsy misy kilema, fito, isan’andro avy, amin’ny andro fito, ary osilahy iray isan’andro hatao sorona noho ny ota.

24 Hanao ny fanatitra koa izy, lafarina iray efah isan’ombalahy sy iray efah isan’ondralahy, ary diloilo iray hina isan’efah.

Fankalazana ny Tranolay

25 Amin’ny volana fahafito, andro faha-15n’ny volana, mandritra ny fety dia haterina mandritra ny hafitoana, ireo sorona noho ny ota sy ireo sorona dorana, ary ireo fanatitra mbamin’io diloilo io ihany koa.

Categories
Ezekiela

Ezekiela 46

Ny sabata sy ny tsinam-bolana

1 Izao no lazain’ny Tompo Iaveh: Hikatona ny alo-baravarana amin’ny kianja anatiny mitodika miantsinanana, amin’ny andro enina azo iasana; fa hivoha kosa izy amin’ny andro sabata; hivoha koa izy amin’ny andro voalohan’ny volana.

2 Ny mpanjaka hiditra avy any ivelany, ho any amin’ny efitrano fidirana ao amin’ny alo-baravarana, ka hijanona eo anilan’ny tolàn’ny alo-baravarana; ireo mpisorona kosa, hanatitra ny sorona dorany sy ny sorona fisaorany. Hiankohoka eo amin’ny tokonan’ny alo-baravarana izy, dia hivoaka; ary ny alo-baravarana tsy hakatona mandra-paharivan’ny andro.

3 Ny vahoakan’ny tany hiankohoka eo anoloan’izany alo-baravarana izany, eo anatrehan’i Iaveh amin’ny sabata sy ny voalohan’ny volana.

4 Ny sorona dorana, haterin’ny mpanapaka ho an’i Iaveh amin’ny andro sabata, dia zanak’ondry tsy misy kilema, enina, sy ondralahy iray tsy misy kilema.

5 Ary ny hatao fanatitra, dia lafarina iray efah momba ny ondralahy: ny hatao fanolorana momba ny zanak’ondry, dia izay hafoiny, miaraka amin’ny diloilo iray hina, isaky ny iray efah.

6 Ny hateriny amin’ny andro voalohan’ny volana kosa dia vantotr’ombalahy iray tsy misy kilema, zanak’ondry enina sy ondralahy iray tsy misy kilema.

7 Hanome fanatitra iray efah isan’ny ondralahy iray; ary ny amin’ny zanak’ondry dia izay azony afoy miaraka amin’ny diloilo iray hina isaky ny iray efah.

Fitsipika samihafa

8 Raha miditra ny mpifehy, dia hihazo eo amin’ny efitrano fidirana amin’ny alo-baravarana, ary amin’io lalana io ihany koa no hivoahany.

9 Raha miditra ho eo anatrehan’i Iaveh ny vahoakan’ny tany amin’ny fety lehibe, izay miditra amin’ny alo-baravarana avaratra, hiankohoka, dia hivoaka amin’ny varavarana atsimo; ary izay miditra amin’ny alo-baravarana atsimo, hivoaka amin’ny alo-baravarana avaratra; tsy hiverina amin’izay alo-baravarana nidirany izy, fa amin’izay tandrifiny no hivoahany.

10 Ny mpifehy koa hiditra miaraka amin’izy ireo, sy hivoaka toy ny hivoahan’izy ireo.

11 Amin’ny fety amam-pety lehibe, ny fanatitra dia iray efah isan’ombalahy iray, sy iray efah isan’ondralahy iray, ary izay afoin’ny mpifehy ihany kosa momba ny zanak’ondry, miaraka amin’ny diloilo iray hina isaky ny iray efah.

12 Raha hanatitra fanatitra an-tsitrapo ny mpifehy, na sorona dorana na sorona fisaorana izany, dia fanatitra an-tsitrapo ho an’i Iaveh, dia hamohana ny alo-baravarana mitodika miantsinanana izy. Dia hanatitra ny sorona dorany na ny sorona fisaorana izy, toy ny fanaony amin’ny andro sabata, dia hivoaka izy, dia harindrina ny vavahady, rehefa tafavoaka izy.

13 Hanatitra zanak’ondry iray, efa iray taona, tsy misy kilema ianao, ho sorona dorana isa-maraina ho an’i Iaveh; isa-maraina no hanateranao izany.

14 Hanatitra koa isa-maraina miaraka amin’izay, fanatitra, dia ampahenin’ny efah, sy diloilo ampahatelon’ny hina, handemana ny lafarina tsara indrindra ho fanolorana ho an’i Iaveh: lalàna maharitra mandrakizay izany.

15 Haterina isa-maraina ny zanak’ondry sy ny fanatitra miaraka amin’ny diloilo; izany no sorona dorana tsy tapaka.

16 Izao no lazain’ny Tompo Iaveh: Raha ny iray amin’ny zanany no toloran’ny mpifehy fanomezana, dia ho lovan’ny zanany izany fanomezana izany; ho zara lovany no hananany an’izany.

17 Fa raha ny iray amin’ny mpanompony kosa no tolorany fanomezana avy amin’ny lovany, dia ho an’ny mpanompo ihany izany fanomezana izany, mandra-pahatongan’ny taona fahafahana; fa rehefa afaka izany, dia hiverina amin’ny mpifehy indray izany, ka ny zanany ihany no hanana ny lovany.

18 Tsy haka ny lovan’ny olona amin’ny fandroahana azy an-keriny hiala amin’ny zara taniny ny mpifehy; fa ny taniny ihany no hanomezany lova ho anjarany, mba tsy ho voaroaka ny vahoakako samy hiala amin’ny taniny avy.

19 Nentiny ahonihazo tamin’ny fidirana eo anilan’ny alo-baravarana ho ao amin’ireo efitrano masina natokana ho an’ny mpisorona, dia ireo efitrano mitodika mianavaratra; ary indro, nisy fitoerana teo amin’ny farany anatiny, amin’ny ilany andrefana.

20 Ka hoy izy tamiko: Eto no fandrahoan’ny mpisorona ny sorona natolotra noho ny fahadisoana sy noho ny ota, sy hanendasany ny fanatitra, mba tsy hitondrany azy ho any amin’ny kianja ivelany, hanamasina ny vahoaka.

21 Dia nentiny nivoaka ho ao amin’ny kianja ivelany aho, ka nentiny nankao amin’ny zorony efatra amin’ny kianja, ary indro isaky ny zoron’ny kianja, nisy tokotany.

22 Tokotany voafefy no teo amin’ny zorony efatra amin’ny kianja, 40 hakiho ny lavany, ary 30 ny sakany; ireo tokotany amin’ny zorony efatra ireo, dia mitovy refy.

23 Misy fefy manodidina azy efatra ary misy fatana fandrahoana natao teo am-pototr’ireo fefy manodidina.

24 Ary hoy izy tamiko: Ireto no trano fandrahoana handrahoan’ny mpanompon’ny trano ny hena avy amin’ny sorona nataon’ny vahoaka.

Categories
Ezekiela

Ezekiela 47

Loharano avy ao amin’ny Tempoly

1 Nentiny niverina ho eo amin’ny varavaran’ny tranoindray aho. Ary indro nisy rano nivoakaavy ao ambanin’ny tokonan’ny trano, amin’ny lafiny atsinanana, fa nitodika niantsinanana ny anoloan’ny trano; ka nidina ny rano avy ao ambanin’ny lafitrano ankavanana tao atsimon’ny ôtely.

2 Nentiny nivoaka tamin’ny alo-baravarana avaratra aho, dia nasainy nanodidina eo ivelany aho mandra-pahatonga eo amin’ny alo-baravarana ivelany mitodika miantsinanana; ka indro ny rano nandeha tamin’ny lafiny ankavanana.

3 Nony tafavoaka niantsinanana ralehilahy nitondra kofehy teny an-tanany, dia nandrefy arivo hakiho izy, ary nentiny nita ny rano aho, ka hakitrokely ny rano.

4 Nandrefy arivo hakiho indray izy, dia nentiny nita ny rano aho, ka halohalika ny rano. Nandrefy arivo hakiho indray izy dia nasainy nita ny rano aho, ka havalahana ny rano.

5 Nandrefy arivo hakiho indray, ka efa ony maria tsy azoko nitana intsony, fa nihalalina ny rano; efa rano itana milomano, ony maria tsy azo itana amin’izao.

6 Ary hoy izy tamiko: «Ry zanak’olona, nahita va ianao?» Dia nentiny niverina ho eo amoron’ny ony maria aho.

7 Nony nitodika aho dia nahita hazo be dia be teo amoron’ny ony maria eo an-daniny roa.

8 Hoy izy tamiko: «Ity rano ity dia mandeha mankany amin’ny faritany atsinanana; hidina ho any amin’ny tany lemaka vao hiditra ho ao amin’ny ranomasina; hoentiny mankany amin’ny ranomasina izy, dia ho tonga mahasalama ny rano.

9 Ny zava-manana aina mihetsiketsika any amin’izay halehan’ny ony roa na aiza na aiza, ho velona avokoa, ka ho be dia be ny hazandrano; satria raha vao tonga any ity rano ity dia ho tonga mahasalama ny ranomasina, ary hahavelona avokoa izay halehan’ny ony maria.

10 Hitsangana eo amoron’izany ranomasina izany ny mpaka hazandrano; hovelarana harato ny hatrany Engadi, ka hatrany Engalima; hisy hazandrano isan-karazany maro dia maro toy ny any amin’ny ranomasina lehibe.

11 Fa ny honahona sy ny heniheny kosa, tsy hovana ho mahasalama fa havela ho an’ny sira.

12 Eo akaikin’ny ony, amin’ny morony an-daniny avy, hisy hazo mamoa isan-karazany haniry, ka ny raviny tsy mba halazo, ary ny voany tsy mba hitsahatra. Hamoa voa vaovao isam-bolana izy, satria hivoaka avy ao amin’ny fitoerana masina ny ranony; ny voany ho fihinana tsara, ary ny raviny ho fanasitranana tsara.»

Faritry ny tany masina

13 Izao no lazain’ny Tompo Iaveh: Lohasaha iray no ho faritry ny tany horaisinareo ho zarataninareo araka ny foko 12 amin’i Israely; anjaran-droa no ho an’i Josefa.

14 Samy hanana anjaraavokoa ianareo, dia anjara amin’io tany nampanantenaiko io, efa nananganako tanana, homena ny razanareo, ka dia ho tonga fanananareo izany tany izany.

15 Izao no ho faritry ny tany: Ny avaratra, hatreo amin’ny ranomasina lehibe amin’ny lalan’i Hetalôna mankany Sedada.

16 Ny tany Hamata, Berôtà, ary Sabarima, anelanelan’ny faritanin’i Damasa sy ny faritanin’i Hamata; Hatzera-Tikôna, eo amin’ny faritanin’ny Haoràna.

17 Ka izao no faritany hatramin’ny ranomasina: Hatzera-Henôna, ny sisin-tanin’i Damasa, ary avy eo mandroso mianavaratra hatrany amin’ny sisin-tanin’i Hamata. Izany no lafiny avaratra.

18 Ny atsinanana: Hatramin’ny faritra mampisaraka an’i Haoràna sy i Damasa, dia eo anelanelan’i Galaada sy ny tanin’i Israely no alehan’ny faritra amin’ny tany dia i Jordany. Hatramin’ny sisin-tany avaratra, ka hatramin’ny ranomasina atsinanana no horefesinareo. Izany no lafiny atsinanana.

19 Ny lafiny atsimo handroso mianatsimo hatrany Tamara ka hatrany amin’ny ranon’i Meribà any Kadesa, dia ny lohasahan-driaka mivarina mankany amin’ny ranomasina lehibe. Izany no lafiny atsimo mankany amin’ny Negeba.

20 Ny lafiny andrefana dia ho ny ranomasina lehibe hatramin’io sisin-tany io, ka hatramin’ny hadilan-tanin’ny Hamata. Izany no lafiny andrefana.

21 Hozarainareo ho anareo izany tany izany, araka ny fokon’i Israely.

22 Amin’ny filokàna no tsy maintsy hizaranareo ny tany hanananareo azy, izay ho anareo sy izay ho an’ny vahiny mitoetra eo aminareo, sy efa loa-jaza teo aminareo. Hataonareo toy ny tera-tany amin’ny zanak’i Israely, izy ireo, ka filokàna no hahazoany ny anjarany miaraka aminareo, eo amin’ny fokon’i Israely.

23 Ao amin’izay foko itoeran’ny vahiny no hanomezanareo ny anjara lovany, – teny marin’ny Tompo Iaveh.

Categories
Ezekiela

Ezekiela 48

Fizaràna ny Tany Masina

1 Izao no anaran’ny foko: Hatramin’ny tendrony avaratra manaraka ny lalan’i Hetalôna ho any Hamata, Hatzera-Enôna, ny sisin-tanin’i Damasa mianavaratra, manaraka ny lavan’i Hamata, izao avy no ho an’ny isam-poko: hatramin’ny faritra atsinanana ka hatramin’ny faritra andrefana: anjara iray ho an’i Dana.

2 Manolotra ny sisin-tanin’i Dana hatramin’ny faritra atsinanana ka hatramin’ny faritra andrefana; anjara iray ho an’i Asera.

3 Manolotra ny sisin-tanin’i Asera, hatramin’ny faritra atsinanana ka hatramin’ny faritra andrefana: anjara iray ho an’i Neftalì.

4 Manolotra ny sisin-tanin’i Neftalì, hatramin’ny faritra atsinanana ka hatramin’ny faritra andrefana: anjara iray, ho an’i Manase.

5 Manolotra ny sisin-tanin’i Manase, hatramin’ny faritra atsinanana ka hatramin’ny faritra andrefana: anjara iray ho an’i Efraima.

6 Manolotra ny sisin-tanin’i Efraima, hatramin’ny faritra atsinanana ka hatramin’ny faritra andrefana: anjara iray ho an-dRobena.

7 Manolotra ny sisin-tanin-dRobena hatramin’ny faritra atsinanana ka hatramin’ny faritra andrefana: anjara iray ho an’i Jodà.

8 Manolotra ny sisin-tanin’i Jodà, hatramin’ny faritra atsinanana ka hatramin’ny faritra andrefana, no ho ilay anjara hatokanareo, 25.000 ny sakany, ary mifanerana amin’ny anjara iray ny lavany, dia hatramin’ny faritra atsinanana ka hatramin’ny faritra andrefana: eo afovoany no hatao ny fitoerana masina.

9 Ny anjara hatokanareo ho an’i Iaveh dia ho 25.000 hakiho ny lavany, 10.000 hakiho ny sakany.

10 Izany anjara masina hatokanareo izany no ho an’ny mpisorona, dia ho 25.000 hakiho, ao avaratra, 10.000 hakiho ny sakany ao andrefana, 10.000 hakiho ny sakany ao atsinanana, ary 25.000 hakiho ny lavany ao atsimo: ho ao afovoany ny fitoerana masin’i Iaveh.

11 Ho an’ny mpisorona voahasina, taranak’i Sadôka, izay nanefa ny fanompoana Ahy, fa tsy mba nivily tamin’ny fotoana nivilian’ny zanak’i Israely, tahaka ny nivilian’ny Levita.

12 Ho anjara voatokana amin’ny tany izany: anjara masina indrindra eo amin’ny sisin-tanin’ny Levita.

13 Ny Levita no hanana ny manolotra ny tanin’ny mpisorona ka ho 25.000 hakiho ny lavany, 10.000 ny sakany; fa samy ho 25.000 hakiho avokoa ny lavany, ary 10.000 ny sakany.

14 Tsy misy azony amidy na atakalo izany; ny voaloham-bokatry ny tany koa tsy ho azo hamidy; fa masina ho an’i Iaveh izany.

15 Ny 5.000 sakany, navela mifanolotra amin’ny 25.000, dia ho tany tsy masina, homba ny tanàna, dia ho an’ny tanàna honenana sy ho an’ny tany malalaka manodidina akaikin’ny tanàna, ka dia ho eo afovoany, ny tanàna.

16 Izao no ho habeny: 4.500 ny lafiny avaratra; 4.500 ny lafiny atsimo; 4.500 ny lafiny atsinanana; 4.500 ny lafiny andrefana.

17 Dia hisy tany manodidina ny tanàna, dia ho 250 hakiho ny avaratra, 250 ny atsimo, 250 ny atsinanana, ary 250 ny andrefana.

18 Manaraka ny lavan’ny anjara masina, hamelàna 10.000 ny atsinanana, ary 10.000 koa ny andrefana, manaraka ny lavan’ny anjara masina; hatao sakafon’ny mpiasa ao an-tanàna ny vokany.

19 Ny mpiasa ao an-tanàna, alaina amin’ny fokon’i Israely rehetra, no hiasa izany tany izany.

20 Koa dia 25.000 hakiho amin’ny ilan’ny tany rehetra voatokana, ary 25.000 amin’ny ilany iray hafa, ny hatokanareo ho tany momba ny tanàna dia ampahefatry ny anjara masina izany.

21 Ho an’ny mpanapaka ny sisa: eo an-danin’ny anjara masina sy ny tany momba ny tanàna ary hatramin’ny 25.000 amin’ny anjara voatokana, ka hatramin’ny sisin-tany atsinanana, ary any amin’ny andrefana, hatramin’ny 25.000, ka hatramin’ny sisin-tany andrefana, mifanandrify amin’ny tany efa voazara; izany no ho anjaran’ny mpanapaka; ary ny anjara masina amam-pitoerana masin’ny trano no ho eo afovoany.

22 Izany hoe: hatramin’ny tanin’ny Levita sy ny tany momba ny tanàna, izany eo afovoan’ny anjaran’ny mpanapaka, dia an’ny mpanapaka avokoa, ny eo anelanelan’ny sisin-tanin’i Jodà sy ny sisin-tanin’i Benjamina.

23 Ny an’ny foko sisa kosa: hatramin’ny faritra atsinanana ka hatramin’ny faritra andrefana: anjara iray ho an’i Benjamina.

24 Manolotra ny sisin-tanin’i Benjamina, hatramin’ny faritra atsinanana ka hatramin’ny faritra andrefana: anjara iray ho an’i Simeôna.

25 Manolotra ny sisin-tanin’i Simeôna, hatramin’ny faritra atsinanana ka hatramin’ny faritra andrefana, anjara iray ho an’i Isakara.

26 Manolotra ny sisin-tanin’i Isakara, hatramin’ny faritra atsinanana ka hatramin’ny faritra andrefana, anjara iray ho an’i Zabolôna.

27 Manolotra ny sisin-tanin’i Zabolôna, hatramin’ny faritra atsinanana ka hatramin’ny faritra andrefana: anjara iray ho an’i Gada.

28 Ny sisin-tany, amin’ny lafin’ny Negeba manolotra ny sisin-tanin’i Gada, dia hatrany Tamara no mankany amin’ny ranon’i Meribà any Kadesa, sy ny lohasahan-driaka mivarina amin’ny ranomasina lehibe, no ho faritry ny tany.

29 Izany no tany hozarainareo amin’ny filokàna hanananareo azy araka ny fokon’i Israely; ary izany avy no ho anjarany, – teny marin’ny Tompo Iaveh.

Ireo vavahady idirana ao Jerosalema

30 Izao avy no fivoahana avy eo an-tanàna: amin’ny lafiny avaratra, 4.500 hakiho no ho refiny, –

31 haka anarana amin’ny fokon’i Israely ny vavahady, – hisy vavahady telo: vavahadin-dRobena, iray; vavahadin’i Jodà, iray; vavahadin’i Levì, iray.

32 Amin’ny lafiny atsinanana, 4.500 hakiho, hisy vavahady telo: vavahadin’i Josefa, iray; vavahadin’i Benjamina, iray; vavahadin’i Dana, iray.

33 Amin’ny lafiny atsimo, 4.500 hakiho ny refiny, hisy vavahady telo: vavahadin’i Simeôna, iray; vavahadin’i Isakara, iray; vavahadin’i Zabolôna, iray.

34 Amin’ny lafiny andrefana 4.500 hakiho, hisy vavahady telo: vavahadin’i Gada, iray; vavahadin’i Asera, iray; vavahadin’i Neftalì, iray.

35 Ary 18.000 hakiho ny manodidina azy. Ary ny anaran’ny tanàna hatramin’izay dia hatao hoe: Iaveh no ao.

Categories
Bokin’i Daniela

Bokin’i Daniela 1

NY ZANAKY NY HEBRIO ANY AN-DAPAN’I NABOKODONOZORO

1 Tamin’ny taona fahatelonanjakan’i Jôakima, mpanjakan’i Jodà, tonga i Nabokodonozora mpanjakan’i Babilônahamely an’i Jerosalema, ka nanao fahirano azy.

2 Natolotry ny Tompo, ho an-tanany i Jôakima, mpanjakan’i Jodà, mbamin’ny fanaka sasany tao an-tranon’Andriamanitra, ka nentiny ireny, ho any amin’ny tany Senaara, ao amin’ny tranon’ny andriamaniny, sady napetrany tao amin’ny firaketan’ny andriamaninyny fanaka.

3 Nanome teny an’i Asfeneza, lehiben’ny eonòkany, ny mpanjaka, hitondra ny sasantsasanyamin’ny zanak’i Israely izay isan’ny taranak’andriana, na izay avo razana,

4 ny zatovotsy misy kilema, tsara tarehy, manana talenta isan-karazany, nandia fianarana sy manan-tsaina, ary matanjaka tsara, hitoetra ao an-dapan’ny mpanjaka, sady hampianarina taratasy aman-teny Kaldeanina.

5 Natokan’ny mpanjaka izay anjara ho azy ireo isan’andro, amin’ny hanin’ny mpanjaka sy ny divay fisotrony, mba hitoerany eo anatrehan’ny mpanjaka, rehefa nobeazina telo taona izy ireo.

6 Anisan’ireo i Daniela, i Ananiasa, i Misaely ary i Azariasa, avy amin’ny taranak’i Jodà.

7 Nomen’ny lehiben’ny eonoka anaranaizy ireo: ka i Daniela nataony hoe Baltasara, i Ananiasa nataony hoe Sidràka, i Misaely nataony hoe Misàka, ary i Azariasa nataony hoe Abdenegao.

8 Tapa-kevitra tao am-pony i Danielafa tsy handoto tena amin’ny hanim-pihinan’ny mpanjaka sy ny divay fisotrony: ka nangataka tamin’ny lehiben’ny eonoka izy mba tsy hanery azy handoto tena.

9 Ary nataon’Andriamanitra nahita fitia tamin’ny lehiben’ny eonoka i Daniela.

10 Hoy ny lehiben’ny eonoka tamin’i Daniela: «Matahotra ny mpanjaka tompoko, aho, fa tenany no nandraikitra izay hohaninareo sy hosotroinareo; fa ahoana moa izy no hahita ny tarehinareo mahia noho ny an’ireo zatovo mitovy taona aminareo? Hanao izay hanapahan’ny mpanjaka ny lohako ianareo izany.»

11 Dia hoy i Daniela tamin’ny mpikarakara sakafo notendren’ny lehiben’ny eonoka hikarakara an’i Daniela, i Ananiasa, i Misaely, sy i Azariasa:

12 «Masìna ianao, manaova fanandramana hafoloana, aminay mpanomponao: hanin-kotrana hohanina sy rano hosotroina ihany omena anay.

13 Ka rehefa afaka izany, samy hojerenao ny tarehinay sy ny an’ireo zatovo mihinana amin’ny hanin’ny mpanjaka, dia araka izay ho hitanao no hataonao aminay mpanomponao.»

14 Nekeny ny hatak’izy ireo, ka nizaha toetra azy izy hafoloana.

15 Nony tapitra ny hafoloana, dia hita fa tsara tarehy sady matavy izy noho ireo zatovo rehetra nihinana tamin’ny hanin’ny mpanjaka.

16 Ka dia nentin’ilay mpikarakara sakafo ny hanina aman-divay tsy maintsy sotroina, fa hanin-kotrana no nomeny azy.

17 Ireo zatovo ireo, dia izy efa-dahy, samy nomen’Andriamanitra fahalalana amam-pahaizana momba ny taratasy amam-pahendrena rehetra; ary i Daniela nahafantatra ny nofy amam-pahitana rehetra.

18 Nony tonga ny fotoana voatendrin’ny mpanjaka hampidirana azy rehetra, dia nentin’ny lehiben’ny eonòka ho eo anatrehan’i Nabokodonozora izy ireo.

19 Niresaka tamin’izy rehetra ny mpanjaka, ary izy rehetra dia tsy nisy tahaka an’i Daniela, i Ananiasa, i Misaely ary i Azariasa; ka dia noraisina hanao ny fanompoana ny mpanjaka izy ireo.

20 Tamin’ny zavatra rehetra ilàm-pahalalana, nanontanian’ny mpanjaka azy ireo, dia hitany fa nanan-tombo impolo heny noho ny an’ny mpahay taratasy ama-mpisikidy rehetra, teo amin’ny fanjakany manontolo, ny fahambonian’izy ireo.

21 Toy izany i Daniela hatramin’ny taona voalohany nanjakan’i Sirosy.

Categories
Bokin’i Daniela

Bokin’i Daniela 2

ILAY SARIVONGANA VITA AMIN’NY ZAVATRA SAMY HAFA

1 Tamin’ny taona faharoa nanjakan’i Nabokodonozora, nanonofy i Nabokodonozora, ka nitebiteby ny fanahiny, ary tsy nahita tory intsony izy.

2 Nampanalain’ny mpanjaka ny mpahay taratasy, ny mpisikidy, ny mpimasy, ary ny Kaldeanina, hivaofy ny nofiny aminy; dia tonga ireo, ka nitsangana teo anatrehan’ny mpanjaka.

3 Ary hoy ny mpanjaka tamin’izy ireo: «Nanonofy aho, ka nitebiteby ny fanahiko, te-hahalala izany nofy izany.»

4 Namaly tamin’ny teny arameaninany Kaldeanina, nanao tamin’ny mpanjaka hoe: «Ry mpanjaka ô, ho velona mandrakizay anie ianao! Lazao amin’ny mpanomponao ny nofy, dia hambaranay kosa ny heviny.»

5 Ary namaly ny Kaldeanina ny mpanjaka, ka nanao hoe: «Zavatra efa notapahiko izao: Raha tsy ampahalalainareo ahy ny nofy sy ny heviny, ny tenanareo hotetehina, ny tranonareo hatao fanarian-java-maloto.

6 Fa raha ambaranareo amiko kosa ny nofy sy ny heviny, dia fanomezana amam-panatitra lehibe no horaisinareo amiko; koa ambarao amiko ny nofy sy izay heviny.»

7 Namaly fanindroany izy ireo, nanao hoe: «Aoka ny mpanjaka hilaza amin’ny mpanompony ny nofy; ary izahay kosa hanambara ny heviny.»

8 Dia namaly ny mpanjaka nanao hoe: «Fantatro marimarina fa mitady hahazo andro lava ianareo, satria hitanareo fa zavatra efa notapahiko izany.

9 Matoa tsy ampahalalainareo ahy ny nofy, dia ny miara-mamoron-dahateny mandainga sy mamitaka, hataonareo eo anatrehako, mandra-piovan’ny toe-draharaha, no hany hevitrareo; ka ambarao ahy ny nofy dia ho fantatro fa hahalaza ny heviny amiko tokoa ianareo.»

10 Fa izao no navalin’ny Kaldeanina, teo anatrehan’ny mpanjaka nataony hoe: «Tsy misy olona atỳ ambonin’ny tany, izay mahazo mampahafantatra izany fanontanian’ny mpanjaka izany. Ka tsy mbola nisy mpanjaka, na dia izay lehibe sy mahery aza, nanontany zavatra toy izany tamin’ny mpahay taratasy ama-mpisikidy na Kaldeanina.

11 Sarotra ny zavatra anontanian’ny mpanjaka, ka tsy misy afaka hanambara eo anatrehan’ny mpanjaka afa-tsy ireo andriamanitra tsy manam-ponenana etỳ amin’ny olombelona.»

12 Tamin’izay, tezitra sy nisafoaka mafy ny mpanjaka, ka nasainy novonoina avokoa ny olon-kendrin’i Babilôna.

13 Navoaka ny didy, ka novonoina ny olon-kendry, ary notadiavina hovonoina koa i Daniela sy ny namany.

Teny nataon’i Daniela

14 Dia nivoaka i Ariòka, lehiben’ny mpiambin’andriana, hamono ny olon-kendrin’i Babilôna, ka teny feno fahamalinana sy fahalalana no navalin’i Daniela azy.

15 Niteny izy ka nanao tamin’i Ariòka komandin’ny mpanjaka hoe: «Inona no anton’ity teny fitsarana mafy avy amin’ny mpanjaka?» Dia nolazalazain’i Ariòka taminy ny toe-javatra.

16 Ary niditra nangataka andro tamin’ny mpanjaka i Daniela mba hilazany ny hevitry ny nofy amin’ny mpanjaka.

17 Niaraka tamin’izay dia nody tany an-tranony i Daniela ary nampandre ny raharaha an’i Ananiasa sy i Misaely ary i Azariasa namany,

18 sady namporisika azy ireo hangataka ny famidram-pon’ny Andriamanitry ny lanitra, ny amin’izany zava-miafina izany, mba tsy hamonoana an’i Daniela sy ny namany miaraka amin’ny olon-kendry hafa ao Babilôna.

19 Dia naseho an’i Daniela tamin’ny fahitana amin’ny alina, ilay zava-miafina, ka nisaotra ny Andriamanitry ny lanitra i Daniela.

20 Niloa-bava i Daniela ka nanao hoe: «Hisaorana mandrakizay anie ny Anaran’Andriamanitra, fa Azy ny hery amam-pahendrena.

21 Izy no mampiova ny andro amam-potoana, manongana ny mpanjaka sy manangana ny mpanjaka, manome fahendrena ny olon-kendry, sy fahalalana ho an’ny mazava saina.

22 Izy no mampiseho ny zava-dalina sy miafina, mahalala ny ao anatin’ny haizina, ary ao aminy no itoeran’ny mazava.

23 Ianao, ry Andriamanitry ny razako ô, no ankalazaiko sy deraiko, fa nomenao hery amam-pahendrena aho ary nampahafantarinao ahy ankehitriny ny zava-nangatahinay, ka nasehonao taminay ny zava-miafin’ny mpanjaka.»

24 Ka dia lasa i Daniela nankao amin’i Ariòka, ilay nasain’ny mpanjaka namono ny olon-kendrin’i Babilôna; nandeha izy ka nanao taminy hoe: «Aza mamono ny olon-kendrin’i Babilôna, fa ento aho ho eo anatrehan’ny mpanjaka, hanambara aminy ny hevitry ny nofiny.»

25 Dia nentin’i Ariòka faingana i Daniela hiditra ho eo anatrehan’ny mpanjaka, ka hoy izy taminy: «Nahita olona tamin’ireo babo avy any Jodà aho, hilaza ny hevitry ny nofy amin’ny mpanjaka.»

26 Niteny ny mpanjaka, ka nanao tamin’i Daniela, izay atao hoe Baltasara, hoe: «Hainao ambara amiko va ny nofy nofisiko mbamin’ny heviny?»

27 Dia namaly teo anatrehan’ny mpanjaka i Daniela, ka nanao hoe: «Ny zava-miafina anontanian’ny mpanjaka, dia tsy hain’ny olon-kendry, na ny mpisikidy, na ny olo-mahay taratasy, na ny mpanandro ambara amin’ny mpanjaka.

28 Kanefa misy Andriamanitra any an-danitra, izay mahay maneho ny zava-miafina; ary Izy mampahafantatra an’i Nabokodonozora ny tsy maintsy ho tonga any am-paran’ny andro any. Ny nofy amam-pahitanao teo am-pandrianao dia izao:

29 Ianao, ry mpanjaka ô, teo am-pandrianao, dia velona eritreritra tao an-tsainao, ny amin’izay ho avy manaraka izao andro izao; ary ilay mahay maneho ny zava-miafina kosa, nampahafantatra anao izay ho avy.

30 Ary izaho kosa, tsy tamin’ny fahendrena ato amiko, mihoatra noho ny an’ny olombelona rehetra, no nahitako izany zava-miafina izany, fa ny mba hampahafantarana ny mpanjaka, ny hevitry ny nofy, sy hahalalanao ny hevitry ny fonao.

31 Ianao nijery, ry mpanjaka ô, ka indro nisy sariolona lehibe. Tena makadiry izany sariolona izany, sady namirapiratra mahagaga; nijoro teo anatrehanao izy io, ary mahatsiravina ny fijery azy.

32 Izany sariolona izany dia volamena tsara ny lohany; volafotsy ny tratrany aman-tsandriny; varahina ny kibo amam-peny;

33 vy ny ranjony, ary ny tongony kosa vy ny tapany, tanimanga ny tapany.

34 Mbola mijery eo ianao no indro, nisy vato niendaka tsy nokasihin-tanana, namely ity sariolona tamin’ny tongony vy aman-tanimanga, ka nahatorotoro azy.

35 Dia indray torotoro ny vy, ny tanimanga, ny varahina, ny volafotsy mbamin’ny volamena, sady nanjary toy ny akofa manidina eo am-pamoloana amin’ny fahavaratra, ka nopaohin’ny rivotra izany, lasa tsy hita izay nanjavonany; ary ilay vato namely ny sariolona kosa, zary tendrombohitra lehibe nameno ny tany rehetra.

36 Izany no nofy; ary holazainay eto anatrehan’ny mpanjaka koa ny heviny.

37 Ianao, ry mpanjaka ô, mpanjakan’ny mpanjaka, izay nomen’ny Andriamanitry ny lanitra ny fanjakana, ny fahefana, ny hery amam-boninahitra,

38 sy notolorany ny zanak’olombelona amam-biby any an-tsaha sy ny voron’ny lanitra, na aiza na aiza itoerany, ary nasainy nanjaka tamin’izy rehetra, dia ianao no loha volamena.

39 Manarakaraka anao, hisy fanjakana hafa hitsangana, ho ambanynoho ianao; manaraka izany, hisy fanjakana fahatelo, ho varahina, izay hanam-pahefana amin’ny tany rehetra.

40 Dia hisy fanjakana fahefatrakoa ho mafy toy ny vy; fa toy ny manamongo sy manorotoro ny zavatra rehetra, toy ny fanorotoron’ny vy ny zavatra rehetra, no hanamongoany sy hanorotoroany an’ireo rehetra ireo.

41 Ny nahitanaony tongotra aman-drantsan-tongony, ho tanimangan’ny mpanefy tanimanga ny tapany ary vy ny tapany, dia satria ho fanjakana mizarazara izy; hisy herim-by ao aminy, araka ny nahitanao ny vy niharo tanimanga.

42 Nefa noho ny rantsan-tongony, vy ny tapany, tanimanga ny tapany, dia ho fanjakana mafy ila sy malemy ila, izy.

43 Ny nahitanao ny vy miharo tanimanga dia satria ho fifangaroan’ny taranak’olombelona, izy; nefa toy ny tsy fetezan’ny vy hiharo amin’ny tanimanga no tsy hifampitambarany.

44 Amin’ny andron’ireo mpanjaka ireo, ny Andriamanitry ny lanitra hanangana fanjakana anankiray tsy ho ravamandrakizay ary tsy hafindra amin’ny firenen-kafa ny fanapahany; ireo fanjakana rehetra ireo hotorotoroiny sy hofoanany, fa izy kosa haharitra mandrakizay,

45 araka ny nahitanao ilay vato niendaka, tsy nokasihin-tanana, tamin’ny tendrombohitra, ka nahatorotoro ny vy, ny varahina, ny tanimanga, ny volafotsy mbamin’ny volamena.

Ny Andriamanitra lehibe no nampahafantatra ny mpanjaka izay ho avy rahatrizay; marina ny nofy, ary tsy misy isalasalana ny heviny.»

Fiekem-pinoan’ny mpanjaka

46 Tamin’izay i Nabokodonozora rafitra nihohoka sy niankohoka teo anatrehan’i Daniela sady nandidy hanolotra fanatitra aman-java-manitra taminy.

47 Dia niteny tamin’i Daniela ny mpanjaka, ka nanao hoe: «Marina tokoa fa ny Andriamanitrareo no Andriamanitry ny andriamanitra sy Tompon’ny mpanjaka ary mpanambara ny zava-miafina, matoa nahay nanambara izany zava-miafina izany ianao.»

48 Tamin’izany ny mpanjaka dia nanandratra an’i Daniela sy nanolotra fanomezana maro sady sarobidy ho azy, nanome azy ny fanapahana ny faritany rehetra momba an’i Babilôna, ary nanendry azy ho lehibe indrindra amin’ny olon-kendrin’i Babilôna rehetra.

49 Noho ny fangatahan’i Daniela, dia nanendry an’i Sidràka sy i Misàka ary i Abdenegao ny mpanjaka, ho tonian’ny raharaha amin’ny fehin’i Babilôna, ary i Daniela nijanona tao an-dapa.

Categories
Bokin’i Daniela

Bokin’i Daniela 3

Nanangana sarivongana volamena i Nabokodonozora

1 Ary i Nabokodonozora mpanjaka nanao sariolona volamena enimpolo hakihony haavony, enina hakiho ny sakany, natsangany teo amin’ny tanilemaka Doràao amin’ny faritanin’i Babilôna.

2 Dia nasain’i Nabokodonozora mpanjaka nivory ny solo-mpanjaka, ny masoivoho, ny governora, ny andriambaventy, ny mpitahiry volam-panjakana, ny mpahay lalàna, ny mpitsara, ary ny mpifehy rehetra isam-paritany mba ho tonga hanatrika ny fitokanana ilay sariolona natsangan’i Nabokodonozora mpanjaka.

3 Koa nivory ny solo-mpanjaka, ny masoivoho, ny governora, ny andriambaventy, ny mpahay lalàna, ny mpitsara, mbamin’ny mpifehy rehetra isam-paritany, ho amin’ny fitokanana ny sariolona natsangan’i Nabokodonozora mpanjaka, ary nitsangana teo anatrehan’ity sariolona natsangan’i Nabokodonozora izy ireo.

4 Nisy mpikabary niantso tamin’ny feo mahery hoe: «Izao no ampahalalaina anareo vahoaka amam-pirenena sy samihafa fiteny:

5 Raha vao renareo ny feon’ny anjomara, ny sobaba, ny lokanga, ny sambòka, ny valiha, ny farara, mbamin’ny zava-maneno isan-karazany, dia miankohofa ianareo, hitsaoka ny sariolona volamena natsangan’i Nabokodonozora mpanjaka.

6 Na zovy na zovy tsy miankohoka sy tsy mitsaoka, dia hatsipy miaraka amin’izay, ao anatin’ny memy mirehitra afo mivaivay.»

7 Ka raha vao ren’ny vahoaka rehetra ny feon’ny anjomara, ny sobaba, ny lokanga, ny sambòka, ny valiha, mbamin’ny zava-maneno isan-karazany, dia niankohoka avokoa ny vahoaka amam-pirenena sy ny samihafa fiteny, nitsaoka ny sariolona natsangan’i Nabokodonozora mpanjaka.

Fiampangana sy fanamelohana ny Jody

8 Tamin’izay kosa dia tamin’io fotoana io indrindra, nisy Kaldeanina nanatona, nanaratsy ny Jody.

9 Niteny izy ireo ka nanao tamin’i Nabokodonozora mpanjaka, hoe: «Ry mpanjaka ô, ho velona mandrakizay anie ianao!

10 Ianao, ry mpanjaka, efa namoaka didy, fa ny olona rehetra handre ny feon’ny anjomara, ny sobaba, ny lokanga, ny sambòka, ny valiha, ny farara, mbamin’ny zava-maneno isan-karazany, dia tsy maintsy miankohoka hitsaoka ny sariolona volamena;

11 ary na zovy na zovy tsy hiankohoka hitsaoka, dia hatsipy amin’ny memy mirehitra afo mivaivay.

12 Misy kosa anefa Jody, notendrenao ho tonian’ny raharaha amin’ny fehin’i Babilôna, dia i Sidràka, i Misàka, i Abdenegao, ka ireo olona ireo mamotsifotsy anao, ry mpanjaka; tsy manompo ny andriamanitra ary tsy miankohoka eo anatrehan’ny sariolona volamena natsanganao.»

13 Tamin’izay tezitra sy nisafoaka i Nabokodonozora, ka nasainy nalaina i Sidràka, i Misàka, i Abdenegao, dia nentina ho eo anatrehan’ny mpanjaka, izy telo lahy ireo.

14 Dia niteny i Nabokodonozora, ka nanao tamin’ireo hoe: «Fanahy inianareo va, ry Sidràka, Misàka ary Abdenegao, no tsy anompoanareo ny andriamanitro sy tsy itsaohanareo ny sariolona volamena natsangako?

15 Ankehitriny, moa vonon-kiankohoka hitsaoka ny sariolona nataoko ianareo, raha vao mandre ny feon’ny anjomara, ny sobaba, ny lokanga, ny sambòka, ny valiha, ny farara mbamin’ny zava-maneno isan-karazany? Fa raha tsy mitsaoka azy ianareo, dia hatsipy miaraka amin’izay, ao anatin’ny memy mirehitra afo mivaivay, ka iza moa no andriamanitra hahavonjy anareo amin’ny tanako?»

16 Fa namaly i Sidràka, i Misàka, ary i Abdenegao, ka nanao hoe: «Ry Nabokodonozora ô, tsy misy tokony havalinay anao.

17 Raha mahavonjy anay tokoa ny Andriamanitra tompoinay, dia hovonjeny amin’ny memy mirehitra afo mivaivay sy amin’ny tananao izahay, ry mpanjaka ô!

18 Ary na tsy hataony aza izany, aoka ho fantatrao, ry mpanjaka, fa tsy hanompo izay andriamanitrao izahay, na hiankohoka eo anatrehan’izay sariolona volamena natsanganao.»

19 Dia feno fahatezerana i Nabokodonozora, ary niova tamin’i Sidràka sy i Misàka ary i Abdenegao ny tarehiny. Nanohy niteny indray izy, ka nasainy nohafanaina ny memy impito mihoatra noho ny niheveran’ny olona ny tokony hanafanana azy;

20 ary ny miaramila sasany izay matanjaka indrindra amin’ny tafiny, no nasainy namatotra an’i Sidràka, i Misàka, i Abdenegao, sy hanipy ireo ao anatin’ny memy mirehitra afo mivaivay.

21 Tamin’izay ireo lehilahy ireo mbola miakanjo ny akanjo vitiny, ny akanjo lavany, ny kapaotiny, mbamin’ny fitafiany rehetra, dia nafatotra sy natsipy tao anatin’ny memy mirehitra afo mivaivay.

22 Noho ny tenin’ny mpanjaka efa nahamaika, sady tafahoatra loatra ny namanàna ny memy, dia matin’ny lelafo ireo lehilahy nanipy an’i Sidràka, i Misàka sy i Abdenegao tao.

23 Ary izy telo lahy kosa, i Sidràka, i Misàka, i Abdenegao, dia voatsipy am-patorana tao anatin’ny memy mivaivay.

Izao manaraka izao, tsy hitako tao amin’ny boky hebrio.

Tononkiran’i Azariasa tao anaty afo

24 Tao anatin’ny lelafo izy ireo, dia nandehandeha, nidera an’Andriamanitra sy nisaotra ny Tompo.

25 Ary i Azariasa, nitsangana nanao ity fivavahana ity; ka niloa-bava tao afovoan’ny lelafo nanao hoe:

26 «Hisaorana anie Ianao, ry Tompo Andriamanitry ny razanay;

mendrika homen-dera amam-boninahitra mandrakizay ny Anaranao;

27 fa marina Ianao amin’izay rehetra nataonao taminay,

ary marina avokoa ny asanao rehetra;

mahitsy ny lalanao, ary an-drariny ny fitsarànao.

28 Satria fitsarana an-drariny no nataonao,

tamin’ny loza rehetra nentinao namely anay,

sy namely an’i Jerosalema, tanàna masin’ny razanay;

fitsarana an-drariny no nanaovanao izany rehetra izany

noho ny fahotana nataonay.

29 Satria nanota sy nanao ratsy izahay nihataka taminao,

ary diso tamin’ny zavatra rehetra.

30 Tsy nihaino ny didinao izahay

ary tsy nitandrina izany,

sady tsy nanao izay nandidianao anay,

izay hany ho nahasambatra anay.

31 Izay rehetra nentinao namely anay,

izay rehetra nataonao taminay

dia fitsarana an-drariny no nanaovanao izany.

32 Nanolotra anay ho eo an-tanan’ny fahavalo ratsy Ianao,

dia ireo mpivadika mikiry hamely anay,

sy ny mpanjaka faran’izay ratsysy loza be indrindra eto an-tany.

33 Ary ankehitriny izahay tsy sahy miloa-bava,

voan’ny henatra aman-datsa ny mpanomponao,

mbamin’izay rehetra mitsaoka Anao.

34 Aza dia ho voatolotrao mandrakizay anie izahay noho ny amin’ny Anaranao,

ary aza dia foananao ny fanekenao.

35 Aza dia esorinao aminay ny famindram-ponao,

noho ny amin’i Abrahama sakaizanao,

sy i Isaaka mpanomponao

ary i Israely masinao,

36 izay nampanantenainao hampitomboin-taranaka

ho toy ny kintana eny an-danitra,

sy ny fasika eny amoron-dranomasina.

37 Fa efa nahena teo imason’ny firenena rehetra izahay, Tompo ô,

sady voaetry ankehitriny amin’ny tany rehetra,

noho ny fahotana nataonay.

38 Amin’izao fotoana izao izahay tsy manana

mpanapaka na mpifehy, na mpaminany,

na sorona dorana, na sorona fanatitra, na emboka manitra,

na fitoerana hanateranay ny voaloham-bokatray

eo anatrehanao ka hahitanay famindram-po.

39 Nefa, Tompo ô, aoka ho voaray ihany anie izahay

amin’izao fonay torotoro sy fanahy manetry tena

40 toy ny andraisanao ireo sorona ondralahy aman’ombalahy

na zanak’ondry matavy arivo;

aoka ho toy izany ny soronay ankehitriny eo anatrehanao,

mbamin’ny fanekenay anao,

fa tsy hahazo henatra izay mametraka ny fitokiany aminao.

41 Ankehitriny izahay manaraka Anao amin’ny fonay rehetra,

matahotra Anao sy mitady ny Tavanao.

42 Aza atao fola-tana-manondro izahay

fa ento araka ny hamoram-ponao

sy araka ny haben’ny famindram-ponao!

43 Vonjeoamin’ny fahagagana ataonao izahay,

ary omeo voninahitra ny Anaranao, Tompo ô!

44 Aoka ho menatra izay rehetra manisy ratsy ny mpanomponao,

aoka ho safo-kenatra noho ny fahaverezan’ny fahefany rehetra;

ary ho torotoro ny tanjany;

45 aoka ho fantany fa Ianao no Tompo sy Andriamanitra tokana

ary mpanjaka be voninahitra amin’ny tany rehetra.»

46 Ireo mpanompon’ny mpanjaka izay nanipy azy telo lahy tao anatin’ny memy, izany, tsy nitsahatra ny namàna azy tamin’ny solika, vorovoro-drongony, ditin-kazo, aman-drantsam-boaloboka.

47 Nisondrotra efapolo hakiho teo ambonin’ny memy ny lelafo,

48 ka nahamay ireo Kaldeanina tratrany teo akaikin’ny memy niantsampazany.

49 Fa nidina nankeo amin’ny memy kosa niaraka tamin-dry Azariasa sy ny namany ilay anjelin’ny Tompo ka nahàtany tsy ho eo amin’ny memy ny lelafo;

50 ary ny teo afovoan’ny memy, nataony toy ny nifofofofoan’ny rivotra mandefa ranonando; ary tsy nikasika azy ireo akory ny lelafo, sady tsy nandratra na nampaninona azy kely akory.

Tononkiran’izy telo lahy

51 Koa indray nidera sy nankalaza ary nisaotra an’Andriamanitra toy ny vava iray ihany izy telo lahy tao anatin’ny memy nanao hoe:

52 «Isaorana Ianao, ry Tompo, Andriamanitry ny razanay

mendrika hoderaina sy homem-boninahitra ary hankalazaina mandrakizay.

Isaorana ny Anaranao masina sy be voninahitra,

mendrika ny fiderana ambony indrindra

sy ny fankalazana mandrakizay.

53 Isaorana Ianao ao amin’ny tempolin’ny voninahitrao masina

mendrika ny dera amam-boninahitra ambony indrindra mandrakizay.

54 Isaorana Ianao, ao amin’ny seza fiandrianan’ny fanjakanao

mendrika ny dera amam-pankalazana ambony indrindra mandrakizay.

55 Isaorana Ianao, izay maninteraka ny hantsana ny fijerinao

mipetraka eo ambonin’ny Kerobima,

mendrika ny dera amam-pankalazana ambony indrindra mandrakizay.

56 Isaorana Ianao, eo amin’ny habakabaky ny lanitra,

mendrika ny dera amam-boninahitra mandrakizay.

57 Isaorinareo rehetra ny Tompo, ry asan’ny Tompo,

derao Izy, ary ankalazao mandrakizay.

58 Isaory ny Tompo, ry Anjelin’ny Tompo,

derao Izy, ary ankalazao mandrakizay.

59 Isaory ny Tompo, ry lanitra,

derao Izy, ary ankalazao mandrakizay.

60 Isaory ny Tompo, ry rano, mbamin’izay rehetra eny ambonin’ny lanitra;

derao Izy ary ankalazao mandrakizay.

61 Isaory ny Tompo, ry fahefan’ny Tompo,

derao Izy, ary ankalazao mandrakizay.

62 Isaory ny Tompo, ry masoandro amam-bolana,

derao Izy, ary ankalazao mandrakizay.

63 Isaory ny Tompo, ry kintan’ny lanitra;

derao Izy, ary ankalazao mandrakizay.

64 Isaory ny Tompo, ry orana aman’ando;

derao Izy, ary ankalazao mandrakizay.

65 Isaory ny Tompo, ry rivotra alefan’Andriamanitra;

derao Izy, ary ankalazao mandrakizay.

66 Isaory ny Tompo, ry afo aman-kafanàna;

derao Izy, ary ankalazao mandrakizay.

67 Isaory ny Tompo, ry hatsiaka aman-kafanàna;

derao Izy, ary ankalazao mandrakizay.

68 Isaory ny Tompo, ry ando amam-panala,

derao Izy, ary ankalazao mandrakizay.

69 Isaory ny Tompo, ry erika mangatsiaka amam-panala;

derao Izy, ary ankalazao mandrakizay.

70 Isaory ny Tompo, ry ranomandry aman’oram-panala;

derao Izy, ary ankalazao mandrakizay.

71 Isaory ny Tompo, ry andro aman’alina;

derao Izy, ary ankalazao mandrakizay.

72 Isaory ny Tompo, ry mazava sy maizina;

derao Izy, ary ankalazao mandrakizay.

73 Isaory ny Tompo, ry helatra aman-drahona maizina;

derao Izy, ary ankalazao mandrakizay.

74 Aoka ny tany hisaotra ny Tompo,

aoka izy hidera sy hankalaza Azy mandrakizay.

75 Isaory ny Tompo, ry tendrombohitra sy havoana;

derao Izy, ary ankalazao mandrakizay.

76 Isaorinareo rehetra ny Tompo, ry zava-maniry amin’ny tany,

derao Izy, ary ankalazao mandrakizay.

77 Isaory ny Tompo, ry loharano;

derao Izy, ary ankalazao mandrakizay.

78 Isaory ny Tompo, ry ony aman-dranomasina;

derao Izy, ary ankalazao mandrakizay.

79 Isaory ny Tompo, ry biby ngeza

mbamin’izay mihetsiketsika rehetra ao anaty rano,

derao Izy, ary ankalazao mandrakizay.

80 Isaorinareo rehetra ny Tompo, ry voromanidina;

derao Izy, ary ankalazao mandrakizay.

81 Isaorinareo rehetra ny Tompo, ry bibidia amam-biby fiompy;

derao Izy, ary ankalazao mandrakizay.

82 Isaory ny Tompo, ry zanak’olombelona;

derao Izy, ary ankalazao mandrakizay.

83 Aoka i Israely hidera ny Tompo,

aoka izy hidera sy hankalaza Azy mandrakizay.

84 Isaory ny Tompo, ry mpisoron’ny Tompo;

derao Izy, ary ankalazao mandrakizay.

85 Isaory ny Tompo, ry mpanompon’ny Tompo;

derao Izy, ary ankalazao mandrakizay.

86 Isaory ny Tompo, ry fanahy amam-panahin’ny marina;

derao Izy, ary ankalazao mandrakizay.

87 Isaory ny Tompo, ry olo-masina

sy ianareo manetry tena ao am-po;

derao Izy, ary ankalazao mandrakizay.

88 Isaory ny Tompo, ry Ananiasa sy Azariasa sy Misaely;

derao Izy, ary ankalazao mandrakizay.

Fa nanesotra antsika tamin’ny Seoly Izy,

ary nanafaka antsika tamin’ny herin’ny fahafatesana;

namonjy antsika tamin’ny memin’ny afo mamaivay Izy;

ary nanesotra antsika teo afovoan’ny afo.

89 Ankalazao ny Tompo, fa tsara fo izy;

fa maharitra mandrakizay ny famindram-pony.

90 Ianareo rehetra, olona tia vavaka;

misaora ny Tompo, Andriamanitry ny andriamanitra;

derao Izy ary ankalazao, fa maharitra mandrakizay ny famindram-pony.»

Miaiky ny zava-mahagaga i Nabokodonozora

91 Talanjona loatra tamin’izay i Nabokodonozora mpanjaka, ka nitsangana faingana. Niteny izy ka nanao tamin’ireo mpanolo-tsainy hoe: «Tsy olona telo lahy nifatotra va no natsipintsika tao anatin’ny memy?» Dia hoy ny navalin’ireo ny mpanjaka: «Izany tokoa, ry mpanjaka.» Ary hoy izy niteny indray: «Izaho anefa, indreo, mahita efa-dahy tsy mifatotra,

92 mandehandeha ao afovoan’ny afo, tsy misy maninomaninona akory, ary ny fijery an’ilay fahefatra hoatra ny zanak’andriamanitra.»

93 Dia nanatona ny varavaran’ny memy mirehitra mivaivay i Nabokodonozora, ka dia niteny izy nanao hoe: «Ry Sidràka sy Misàka sy Abdenegao, mpanompon’Andriamanitra avo indrindra, mivoaha ary avia.» Dia nivoaka avy ao afovoan’ny afo, i Sidràka sy i Misàka sy i Abdenegao.

94 Ary nivory ny solo-mpanjaka, ny masoivoho, ny governora mbamin’ny mpanolo-tsain’ny mpanjaka, nijery ireto olona, ka tsy nahefa na inona na inona tamin’ny vatany ny afo, tsy nisy may ny volon-dohany, tsy niova akory ny akanjony, na nisy fofon’afo akory.

95 Niteny i Nabokodonozora ka nanao hoe: «Hisaorana anie ny Andriamanitr’i Sidràka sy i Misàka sy i Abdenegao, fa naniraka ny Anjeliny hamonjy ny mpanompony izay natoky Azy sy nandika ny didin’ny mpanjaka, ary nanolo-tena mba tsy hanompo na hitsaoka andriamani-kafa afa-tsy ny Andriamaniny ihany.

96 Ka izao no lalàna avoaka amin’ny Anarako: Ny olona rehetra na inona fokony, na inona firenena amam-piteniny, izay miteny ratsy ny Andriamanitr’i Sidràka sy i Misàka sy i Abdenegao, dia hotetehina madinika, sady hatao fanarian-java – maloto ny tranony, satria tsy misy andriamani-kafa mahay mamonjy hoatra izany.»

97 Tamin’izay ny mpanjaka, nanambina an’i Sidràka sy i Misàka ary i Abdenegao, teo amin’ny faritanin’i Babilôna.

Lasa adala i Nabokodonozora

98 Ho an’ny foko sy firenena amam-piteny samihafa rehetra, i Nabokodonozora mpanjaka: Homena fiadanam-be anie ianareo.

99 Noheveriko ho mety ny manambara ny famantarana amam-pahagagana nataon’Andriamanitra Avo indrindra tamiko.

100 Akory ny halehiben’ny famantarany; akory ny herin’ny fahagagany! Fanjakana mandrakizay ny fanjakany: ary maharitra amin’ny taona mifandimby ny fanapahany.

Categories
Bokin’i Daniela

Bokin’i Daniela 4

Mitantara ny nofiny i Nabokodonozora

1 Izaho Nabokodonozora, sady niadana tao an-tranoko no nitombo laza tao an-dapako.

2 Nanonofy zavatra nampatahotra ahy aho, ka nitebiteby azon’ny eritreritro teo am-pandriako, sy ny fahitan’ny saiko.

3 Koa namoaka didy aho hampaka ny olon-kendrin’i Babilôna rehetra ho tonga eo anatrehako mba hampahalala ahy ny hevitry ny nofy.

4 Dia tonga ny olo-mahay taratasy, ny mpisikidy, ny Kaldeanina, mbamin’ny mpanandro; ka nolazaiko teo anatrehany ny nofy, nefa tsy nampahalala ny heviny tamiko ireo.

5 Nony farany, tonga teo anatrehako i Daniela ilay natao hoe Baltasara ny anarany, araka ny anaran’ny andriamanitro, sady manana ao anatiny ny fanahin’ireo andriamanitra masina, ka nambarako teo anatrehany ny nofy, nataoko hoe:

6 «Ry Baltasara, lehiben’ny mpahay taratasy ô, fantatro fa ao aminao ny fanahin’ireo andriamanitra masina, ary tsy misy zava-miafina manahirana anao; fa ambarao ahy ny fahitana hitako tamin’ny nofy, mbamin’ny heviny.

7 Izao no fahitana hitan’ny fanahiko teo am-pandriako: Nahita aho, ka indro tokazo avo be teo afovoan’ny tany.

8 Nitombo sy nihanahery ny hazo nahatakatra ny lanitra ny tendrony, hita hatrany amin’ny faran’ny tany izy;

9 tsara tarehy ny raviny, betsaka ny voany, nisy hohanin’izao rehetra izao teo aminy; nialoka teo ambaniny ny biby an-tsaha, nipetraka teny amin’ny rantsany ny voromanidina, ary nahazo hanina avy aminy ny nofo rehetra.

10 Nibanjina izany fahitan’ny fanahiko izany teo am-pandriana aho, ka indro nisy mpiambina masina, nidina avy any an-danitra,

11 niantso mafy nanao hoe: ‹Kapao ny hazo, tapaho ny rantsany, ahintsano ny raviny, aelezo ny voany; aoka hiparitaka ny biby eo ambaniny, ary hiala amin’ny rantsany ny voromanidina.

12 Kanefa avelao ao amin’ny tany ny fototry ny fakany, fa asio rojo vy amam-barahina, eo afovoan’ny ahitra any an-tsaha. Dia aoka ho kotsan’ny andon’ny lanitra izy, ary aoka hiombonany amin’ny biby ny ahitra amin’ny tany.

13 Aoka ny fony tsy ho fon’olombelona intsony, fa fom-biby no homena azy, ka fetr’androfitono holanina aminy.

14 Ity teny fitsarana ity miankina amin’ny didin’ireo mpiambina; ary ity raharaha ity dia lahatr’ireo masina, mba hahafantaran’ny velona fa ny Avo Indrindra no mizaka ny fanjakan’ny olombelona, ka izay tiany no omeny an’izany, ary ny olona ambany indrindra asandrany ho amin’izany.›

15 Izany no nofy hitako, izaho Nabokodonozora mpanjaka, ary ianao kosa, ry Baltasara, no aoka hilaza ny heviny fa tsy nisy nahay nampahafantatra tamiko, ny olon-kendry rehetra teo amin’ny fanjakako; ianao no mahay izany, satria ao aminao ny fanahin’ireo andriamanitra masina.»

Voasan’i Daniela ilay nofy

16 Dia vaka teo aloha kelikely i Danielaizay atao hoe Baltasara; ary nampitebiteby azy ny eritreriny. fa niteny indray ny mpanjaka nanao hoe: «Aoka tsy hitebiteby ianao amin’ny nofy sy amin’ny heviny.» Namaly i Baltasara nanao hoe: «Tompokolahy ô, ho amin’ny fahavalonao anie ny nofy, ary ho amin’izay mankahala anao anie ny heviny.

17 Ny hazo hitanao izay nihalehibe sy nihanahery nahatakatra ny lanitra ny tendrony, hita amin’ny tany rehetra izy;

18 tsara tarehy ny raviny, betsaka ny voany; nisy hanina ho an’izao rehetra izao teo aminy: nialofan’ny biby an-tsaha teo ambaniny; ary nipetrahan’ny voromanidina ny rantsany,

19 io hazo io dia ianao ihany, ry mpanjaka ô, ianao izay nihalehibe sy nihanahery, ka nitombo sy nahatakatra ny lanitra ny halehibeazanao; ary mihatra amin’ny faran’ny tany ny fanapahanao.

20 Ny nahitan’ny mpanjaka mpiambina masina, nidina avy any an-danitra, nanao hoe: ‹Kapao ny hazo, ary ravao izy; kanefa avelao ao amin’ny tany ny fototry ny fakany, fa asio rojo vy amam-barahina, eo afovoan’ny ahitra any an-tsaha; dia aoka ho kotsan’ny andon’ny lanitra izy ary aoka hiombonany amin’ny biby, any an-tsaha, mandra-pahalanin’ny fetr’andro fito aminy›,

21 dia izao no heviny, ry mpanjaka ô! Didin’ny Avo Indrindra tsy maintsy hihatra amin’ny mpanjaka tompoko izany.

22 Horoahina hialaamin’ny olombelona ianao; ho any amin’ny biby any an-tsaha ny fonenanao; hampihinanina ahitra hoatra ny omby ianao, havela ho kotsan’ny andon’ny lanitra ianao, ary fetr’andro fito no holanina aminao, mandra-pahafantatrao fa ny Avo Indrindra no mizaka ny fanjakan’ny olombelona, sy manome izany ho an’izay tiany.

23 Ary ny nandaharana ny fototry ny fakany, mba havela kosa, dia mbola haverina aminao indray ny fanjakanao, rehefa ekenao fa an’ny lanitra ny fizakana.

24 Koa ankasitraho, ry mpanjaka, izao torohevitro izao: onero amin’ny fahamarinana, ny fahotanao; ary amin’ny fiantrana ny mahantra ny helokao; ndrao mba maharitra ahay ny fiadananao.»

Tanteraka ny nofy

25 Nihatra tamin’i Nabokodonozora mpanjaka, avokoa izany zavatra rehetra izany.

26 Nony afaka roa ambin’ny folo volana, raha ilay nitsangantsangana teo amin’ny tafon’ny lapan’ny mpanjaka teo Babilôna iny ny mpanjaka

27 dia niteny ka nanao hoe: «Tsy ity va no Babilôna lehibe izay naoriko ho fonenam-panjakana tamin’ny haben’ny heriko, mba ho voninahitry ny fiandrianako.

28 Fa mbola teo am-bavan’ny mpanjaka izany teny izany, dia nisy feo nidina avy any an-danitra nanao hoe: Ampahalalaina ianao, ry Nabokodonozora, fa niala lavitra anao ny fanjakanao.

29 Horoahina hiala amin’ny olombelona ianao, ho any amin’ny biby any an-tsaha ny fonenanao; hampihinanina ahitra hoatra ny omby ianao, ary holalovana fetr’andro fito ianao, mandra-pahafantatrao fa ny Avo Indrindra no mizaka izany ho an’izay tiany.»

30 Dia tanteraka tamin’i Nabokodonozora teo no ho eo ihany izany teny izany, nesorina hiala amin’ny olombelona izy; nihinana ahitra hoatra ny omby izy nokotsain’ny andon’ny lanitra ny vatany, mandra-panirin’ny volony hoatra ny an’ny voromahery, ary ny hohony hoatra ny an’ny vorona.

31 «Nanandrandra ny masoko teny an-danitra anefa aho, izaho Nabokodonozora, nony tapitra ny fetr’andro, ka dia nody tamiko indray ny saiko. Nisaotra ny Avo Indrindra aho ary noderaiko sy nomeko voninahitra Ilay velona mandrakizay ary manana fanjakana maharitra amin’ny taranaka mifandimby.

32 Atao tsinontsinona eo anatrehany ny mponina rehetra eto an-tany; manao izay tiany amin’ny tafiky ny lanitra, sy amin’ny mponina eto an-tany izy; tsy misy olona mahavely ny tanany, ka hanao aminy hoe: Fa inona ity ataonao?

33 Tamin’izay fotoana izay ihany dia nody tamiko ny saiko, dia niverina tamiko koa ny fahandrianako amam-pamirapiratako ho voninahitry ny fanjakako; nantsoin’ny mpanolo-tsaina amam-pifehiko aho, ka tafapetraka amin’ny fanjakako indray, ary nitombo aza ny fahefako.

34 Ankehitriny aho, izaho Nabokodonozora, dia midera, mankalaza, manome voninahitra ny Mpanjakan’ny lanitra; marina avokoa ny asany, mahitsy ny lalany, ary hainy aetry izay mandeha amim-piavonavonana.»

Categories
Bokin’i Daniela

Bokin’i Daniela 5

Fanasan’i Baltasara

1 Nanao fanasana lehibe i Baltasarampanjaka, ho an’ny tompomenakeliny arivo lahy: ary nisotro divay teo anatrehan’ireo arivo lahy izy.

2 Nentanin’ny divay i Baltasara, dia nampaka ny kapoaka volamena sy volafotsy nalain’i Nabokodonozora rainy, teny an-Tempoly izay ao Jerosalema, mba hisotroan’ny mpanjaka aman-tompomenakely mbamin’ny vadiny sy vaditsindranony.

3 Nony nentina ny kapoaka volamena nalaina teny an-Tempolin’ny tranon’Andriamanitra, izay ao Jerosalema, ny tompomenakely, ny vady mbamin’ny vaditsindranony.

4 Nisotro divay izy ireo, ary nankalaza ny andriamaniny volamena sy volafotsy, varahina sy vy, ary vato aman-kazo.

5 Tamin’izay, dia nisy rantsan-tanan’olona niseho, nanoratra tandrifin’ny fanaovan-jiro maro rantsana, teo amin’ny lalotra sokay amin’ny rindrin’ny lapan’ny mpanjaka, ary hitan’ny mpanjaka ny tendron’ny tanana nanoratra izany.

6 Nivaloarika terỳ ny mpanjaka sady nampitebiteby azy ny eritreriny, nivahavaha ny famavanin’ny andilany, ary niady ny lohaliny.

7 Dia niantso mafy ny mpanjaka nampaka ny mpisikidy, ny Kaldeanina, ny mpanandro, ary niteny ny mpanjaka, ka nanao tamin’ny olon-kendren’i Babilôna hoe: «Na zovy na zovy mahavaky io soratra io, sy mahalaza ny heviny amiko, dia hampitafiana jaky, hasiana rojo volamena ny vozony, ary ho mpanapaka fahatelo amin’ny fanjakako izy.»

8 Koa niditra avokoa ny olon-kendrin’ny mpanjaka, nefa tsy nahavaky izay zavatra voasoratra, na nahalaza ny heviny tamin’ny mpanjaka.

9 Tsiravina fatratra i Baltasara mpanjaka tamin’izay, nivaloarika ny endriny, kivy ny tompomenakeliny.

10 Nony nandre ny tenin’ny mpanjaka sy ireo tompomenakeliny ny mpanjaka vavy, dia niditra tao an-trano fanasana; niteny ny mpanjaka vavy nanao hoe: «Ry mpanjaka ô, ho velona mandrakizay anie ianao. Aoka ny eritreritrao tsy hampitebiteby anao, ary ny tarehinao tsy hivaloarika.

11 Fa eto amin’ny fanjakanao, misy lehilahy anankiray izay itoeran’ny fanahin’ireo andriamanitra masina; tamin’ny andron-drainao, hita tao aminy ny fahazavana, ny fahazavan-tsaina, ny fahendrena toy ny fahendren’ireo andriamanitra. Koa izy no notendren’i Nabokodonozora mpanjaka rainao, ho lehiben’ny mpahay taratasy, ny mpisikidy, ny Kaldeanina, mbamin’ny mpanandro, satria hita tao aminy avokoa, dia amin’i Daniela, izay nomen’ny mpanjaka anarana Baltasara,

12 ny saina ambony, ny fahaizana amam-pahalalana mivaofy ny hevitry ny nofy, sy hampahafantarana ny ankamantatra ary hamaly ny fanontaniana sarotra. Koa aoka hantsoina i Daniela fa izy no hilaza ny hevitr’izany.»

13 Dia nampidirina teo anatrehan’ny mpanjaka i Daniela. Ka niteny ny mpanjaka nanao tamin’i Daniela hoe: «Ianao va, no ilay Daniela, isan’ny babo avy any Jodà, nentin’ny mpanjaka raiko avy any Jodea?

14 Efa reko ny aminao, fa hoe ao anatinao ny fanahin’ireo andriamanitra, sady ao aminao koa misy fahazavana amam-pahazavan-tsaina sy fahendrena mahagaga.

15 Ary izao, vao avy nampidirina teto anatrehako ny olon-kendry ama-mpisikidy, hamaky io soratra io sy hampahafantatra ahy ny heviny; nefa tsy nahalaza ny hevitr’ireo teny ireo tamiko izy ireo.

16 Ary izaho efa nandre ny aminao fa mahay milaza hevi-javatra, sy mahavaly fanontaniana sarotra ianao; koa raha mahavaky io soratra io ianao, sy mahalaza amiko ny heviny, dia hampitafina jaky, hasiana rojo volamena ny vozonao, ary ho mpanapaka fahatelo eto amin’ny fanjakako ianao.»

17 Dia niteny i Daniela, ka nanao, teo anatrehan’ny mpanjaka, hoe: «Aoka ho aminao ihany ny fanomezanao; ary omeo ny hafa ny fanatitrao. Fa ny voasoratra, hovakiko amin’ny mpanjaka ihany, ary ny heviny hampahalalaiko azy koa.

18 Ry mpanjaka ô, ny Andriamanitra Avo Indrindra, efa nanome an’i Nabokodonozora rainao ny fanjakana amam-pahalehibeazana, ny voninahitra amam-piandrianana;

19 ary noho ny fahalehibeazana nomeny azy, raiki-tahotra sy nangovitra teo anatrehany avokoa ny vahoaka rehetra, sy ny firenena aman-tsamihafa fiteny; namono izay tiany hovonoina izy, ary namelona izay tiany hovelomina; nanandratra izay tiany hasandratra izy, ary nanetry izay tiany haetry.

20 Kanefa, nony avy izay niavonavonan’ny fony, sy nihamafisan’ny fanahiny mba hampianjonanjona azy, dia naongana hiala amin’ny seza fiandrianana izy, sady nesorina aminy ny fahalehibeazany.

21 Noroahina hiala amin’ny zanak’olombelona izy, nanjary hoatra ny an’ny biby ny fony, ary teo amin’ny ampondra dia, ny fonenany; nampihinanina ahitra hoatra ny omby izy; ary nokotsain’ny andon’ny lanitra ny vatany, mandra-pahalalany fa ny Andriamanitra Avo Indrindra no mizaka ny fanjakan’ny olombelona, sy manandratra izay tiany ho amin’izany.

22 Ianao koa ity, ry Baltasara zanany, tsy nampietry ny fonao, na dia nahalala izany rehetra izany aza.

23 Fa nitsangan-kanohitra ny Tompon’ny lanitra ianao, nentina teo anatrehanao ny kapoakan’ny tranony, ary nisotro divay tamin’izany ianao sy ny tompomenakelinao mbamin’ny vadinao sy ny vaditsindranonao, noderainao ireo andriamanitra volafotsy, volamena, varahina, vy sy vato aman-kazo, izay tsy mahita, na mahare, na mahalala na inona na inona akory; fa ilay iankinan’ny lalanao indray no tsy nankalazainao!

24 Dia tamin’izany no nanirahana io tendro-tanana io avy amin’ny Anarany sy nandaharana izay voasoratra ao.

25 Ary izao no soratra voalahatra: Mene Mene, Tesel, Ofarsin!

26 Ka izao no hevitr’ireo teny ireo: Mene (voaisa): nisain’Andriamanitra ny fanjakanao, dia notaperiny.

27 Tesel (voalanja): nolanjaina tamin’ny mizàna ianao, ka hita fa maivana.

28 Perès (voazara): hozaraina ny fanjakanao, ka homena ny Meda sy ny Persa.»

29 Tamin’izay, araka ny didin’i Baltasara, i Daniela dia nampitafina jaky, nasiana rojo volamena ny vozony, ary namoahan-teny fa ho mpanapaka fahatelo amin’ny fanjakana izy.

30 Tamin’io alina io ihany i Baltasara, mpanjakan’ny Kaldeanina dia novonoina.

Categories
Bokin’i Daniela

Bokin’i Daniela 6

1 Ary ny fanjakana noraisin’i Dariosa, ilay Meda, izay efa tokony ho 62 taona ny andro niainany.

Fialonan’ireo solo-mpanjaka

2 Sitrak’i Dariosa ny hanendry solo-mpanjaka 120, hizarazarany ny fanjakana manontolo.

3 Ary nisy mpanao raharaham-panjakana telo lahy, anisan’ireo i Daniela, natao ambonin’izy ireo, ka tsy maintsy amoahan’ny solo-mpanjaka ny toe-draharaha, mba tsy hahafaty antoka ny mpanjaka.

4 Nihoatra noho ny mpanao raharaham-panjakana ambony sy ny solo-mpanjaka rehetra anefa i Daniela, fa nisy fanahy ambony tao aminy, ka nihevitra ny hanendry azy ho mpifehy ny fanjakana manontolo ny mpanjaka.

5 Noho izany, nitady izay hiampangana an’i Daniela ny amin’ny momba ny fanjakana, ireo mpanao raharaham-panjakana ambony sy solo-mpanjaka, nefa tsy nahita iray akory, na dia izay tsininy kely foana aza; fa marina izy, ka tsy nisy diso na tsiny akory taminy.

6 Dia hoy ireo olona hoe: «Tsy hahita izay hiampangana an’io Daniela io akory isika raha tsy amin’ny lalàn’ny Andriamaniny no hahitantsika zavatra hiampangana azy.»

7 Izay ireo mpanao raharaham-panjakana ambony sy solo-mpanjaka ireo, dia nirodorodo nankany amin’ny mpanjaka, ka nanao taminy hoe: «Ry Dariosa mpanjaka ô, ho velona mandrakizay anie ianao.

8 Niray hevitra avokoa ny mpanao raharaham-panjakana ambony rehetra, ny masoivoho, ny solo-mpanjaka, ny mpanolo-tsaina, mbamin’ny governora, fa tokony hanao lalàm-panjakana sy hamoaka didy fa na zovy na zovy hanao fivavahana amin’andriamanitra, na amin’olombelona, afa-tsy aminao irery ihany, mandritra ny 30 andro, dia hatsipy ao an-davaky ny liona.

9 Koa ankehitriny, ry mpanjaka, avoahy ny didy, ary soraty ny lalàna, mba tsy ho azo ovana, araka ny lalàn’ny Meda sy ny Persa tsy azo ovana.»

10 Koa dia nosoratan’i Dariosa mpanjaka tokoa izany didy aman-dalàna izany.

Vavak’i Daniela

11 Nony ren’i Daniela fa voasoratra ny didy, dia lasa izy niditra tao an-tranony, izay nisy varavarankely mivoha manandrify an’i Jerosalematao amin’ny efitra ambony. Nandohalika intelo isan’andro izy, nivavaka sy nidera an’Andriamanitra araka ny fanaony teo aloha.

12 Tamin’izay ireo olona, dia avy nirodorodo ka nahita an’i Daniela nivavaka sy niantso an’Andriamanitra;

13 dia nanatona ny mpanjaka sy niteny taminy ny amin’ilay didim-panjakana izy ireo nanao hoe: «Moa tsy nanoratra lalàna ianao fa na zovy na zovy mivavaka amin’andriamanitra na amin’olombelona, afa-tsy aminao irery mandritra ny 30 andro, ry mpanjaka, dia hatsipy ao an-davaky ny liona?» Namaly ny mpanjaka nanao hoe: «Marina tokoa izany, araka ny lalàn’ny Meda sy ny Persa izay tsy azo ovana.»

14 Dia niteny indray izy ireo, ka nilaza teo anatrehan’ny mpanjaka hoe: «I Daniela anankiray amin’ireo babo avy amin’i Jodà anefa, ry mpanjaka, namotsifotsy anao, sy ny didy nosoratanao; fa manao ny fivavahany intelo isan’andro.»

15 Nalahelo mafy ny mpanjaka nony nandre izany; raikitra tao am-pony ny hanafaka an’i Daniela, ka mandra-pilentiky ny masoandro izy, nitady hamonjy azy ihany.

16 Fa nirodorodo nankao amin’ny mpanjaka ireo olona ireo, ka nanao tamin’ny mpanjaka hoe: «Aoka ho fantatrao, ry mpanjaka ô, fa lalàn’ny Meda sy ny Persa ny tsy ahazoana manova ny didy aman-dalàna rehetra efa navoaky ny mpanjaka.»

Alatsaka ao an-davaky ny liona i Daniela

17 Tamin’izay ny mpanjaka nanome teny hitondra an’i Daniela sy hanipy azy ao an-davaky ny liona. Niteny ny mpanjaka, ka nanao tamin’i Daniela hoe: «Ny Andriamanitrareo izay tompoinao mandrakariva anie, no hanafaka anao!»

18 Dia nalaina ny vato natampina ny vava lavaka, ka nasian’ny mpanjaka fitomboka tamin’ny fanombohan-kaseny sy ny fanombohan-kasen’ireo andriantompomenakeliny, mba tsy hisy hovana ny amin’i Daniela.

19 Avy eo ny mpanjaka dia nankany an-dapany tsy nitendry hanina mandritra ny alina, tsy nampiantso vehivavy ho eo aminy, ary lasa lavitra azy ny torimaso.

20 Vao maraina koa ilay nangiran-dratsy iny ny andro dia niarina ny mpanjaka, ka nidodododo nankany an-davaky ny liona.

21 Nony mby teo akaikin’ny lavaka izy, niantso an’i Daniela tamin’ny feo malahelo, ary niteny ny mpanjaka ka nanao tamin’i Daniela hoe: «Ry Daniela mpanompon’Andriamanitra velona ô, nahavonjy anao tamin’ny liona va ny Andriamanitrao tompoinao mandrakariva?»

22 Dia niteny tamin’ny mpanjaka i Daniela: «Ry mpanjaka ô, ho velona mandrakizay anie ianao!»

23 Ny Andriamanitro efa naniraka ny Anjeliny ka nanakombona ny vavan’ny liona, ka tsy naninona tsy naninona ahy akory ireo, satria hita fa tsy manan-tsiny teo anatrehany aho, sady tsy nanao ratsy teo anatrehanao koa aho, ry mpanjaka ô!

24 Faly dia faly ny mpanjaka ny amin’i Daniela fa nasainy nesorina tao an-davaka i Daniela. Dia nesorina tao an-davaka i Daniela, ka tsy nisy ratra kely akory hita tao aminy, satria nino ny Andriamaniny izy.

25 Fa nandidy kosa ny mpanjaka, ka ireo olona nilaza ratsy an’i Daniela dia nalaina ary natsipy tao an-davaky ny liona, izy mbamin’ny vadiny aman-janany. Ka mbola tsy nipaka tamin’ny vody lavaka akory dia noraisin’ny liona, ary notapahiny ny taolany rehetra.

Fiekem-pinoan’ny mpanjaka

26 Tamin’izay i Dariosa mpanjaka nanoratra ho any amin’ny foko amam-pirenena rehetra mbamin’ny samihafa fiteny, izay monina eto ambonin’ny tany nanao hoe: «Hitombo fiadanana anie ianareo!

27 Lalàna avoakako ny mba hatahorana sy hangovitan’ny olona eo anatrehan’ny Andriamanitr’i Daniela eran’ny fanjakako rehetra, fa Izy no Andriamanitra velona, maharitra mandrakizay, ny fanjakany tsy mba ho rava, ary ny fanapahany tsy hanam-pahataperana.

28 Manafaka sy mamonjy izy ary manao famantarana amam-pahagagana eny an-danitra sy etỳ an-tany. Izy no nanafaka an’i Daniela tamin’ny hohon’ny liona.»

29 Ary nambinina io Daniela io tamin’ny nanjakan’i Dariosa sy tamin’ny nanjakan’i Syriosa, ilay Persa.