Baiboly Katolika (MBC)

1 Noho isika manana ireo teny fampanantenana ireo àry, ry malala, dia aoka isika hanadio tena ho afaka amin’ny lotom-panahy amam-batana rehetra, ary hanatanteraka ny fanamasinan-tena amin’ny fahatahorana an’Andriamanitra.

2 Ataovy omby anay ny fonareo. Fa izahay tsy nanisy ratsy olona, na nanimba olona, na nanambaka olona, na iza na iza.

3 Tsy ny hanameloka anareo no ilazako izany, fa vao eo aho no nilaza fa ao am-ponay ianareo, ka miara-maty sy miara-belona isika.

4 Ianareo no itokiako indrindra, ianareo no reharehako lehibe; ka feno fanalana alahelo aho, ary vonton-kafaliana tokoa, na dia ao anatin’ny fahorianay rehetra aza.

I Paoly any Masedônia, arahin’i Tito

5 Fa hatramin’ny nahatongavanay tany Masedônia, dia tsy nisy hiainan’ny nofonay, fa nozoin’izao fahoriana rehetra izao izahay: dia ady teo ivelany, sy tahotra tato anatiny.

6 Nefa kosa, Andriamanitra ilay mpanafaka alahelo ny ory dia nanafaka alahelo anay tamin’ny nahatongavan’i Tito,

7 ary tsy tamin’ny nahatongavany ihany, fa tamin’ny fanalana alahelo azony taminareo koa, satria notantarainy taminay ny fanirianareo, ny fitomanianareo, ary ny fitiavanareo ahy, ka hafaliana moa izany no ahy tamin’izany!

8 Koa na dia nampalahelo anareo tamin’ny taratasikoaza aho, dia tsy manenina amin’izany intsony, na dia efa nanenina ihany aza; fantatro fa nampalahelo anareo vetivety ihany tokoa izany taratasy izany,

9 nefa faly aho ankehitriny, tsy noho ianareo nalahelo, fa noho ny alahelonareo nampibebaka anareo; satria alahelo araka an’Andriamanitra ny anareo, ka tsy faty antoka ho anareo avy aminay izany na dia kely aza:

10 fa ny alahelo araka an’Andriamanitra dia miasa hahatonga fibebahana mahavonjy, ka tsy anenenana; fa ny alahelon’izao tontolo izao no miasa hahatonga fahafatesana.

11 Ary akory izato vokatr’izany alahelonareo araka an’Andriamanitra izany! Fa he izato fahazotoana tongany aminareo! endrey izany fanamarinana ny tenanareo! Eny, fahatezerana re izany! tahotra re izany! faniriana re izany! zotom-po re izany! famaizana re izany! Fatratra mihitsy ny nampisehoanareo fa nadio ianareo ny amin’izany raharaha izany!

12 Koa raha nanoratra taminareo aho, dia tsy noho ilay nanisy ratsy, na noho ilay nasian-dratsy, fa ny mba hihariharian’ny fahazotoanareo hahafa-po anay eo anatrehan’Andriamanitra.

13 Dia izany àry no nanafaka alahelo anay. Sady vao mainka niampy indray izany fanalana alahelo izany, noho ny hafalianay nandre ny hafalian’i Tito, fa namelombelona ny fanahiny ianareo rehetra.

14 Ary na mba nirehareha ny aminareo eo anatrehan’i Tito koa aza aho, dia tsy nahamenatra ahy izany, satria noho izahay samy nilaza ny marina taminareo mandrakariva, dia marina ny reharehako ny aminareo tamin’i Tito.

15 Ary raha mahatsiahy ny nanekenareo azy izy, sy ny nandraisanareo azy tamin-tahotra aman-kovitra lehibe, dia vao mainka tsaroany miraikitra mafy aminareo ny fony.

16 Faly aho, fa mahazo matoky anareo amin’ny zavatra rehetra.

Antony tokony hahafoizana

1 Mampandre anareo izahay, ry kristianina havana, fa izao no fahasoavan’Andriamanitra nomena ny Eglizy any Masedônia.

2 Na dia lehibe aza ny fahoriana nizahan-toetra azy, dia feno hafaliana izy ireo; ary na dia lalina aza ny fahantrana nahazo azy, dia nahafoy harena be tamin-katsoram-po izy.

3 Vavolombelona aho fa an-tsitrapo tokoa no nahafoizany araka izay zakany, eny mihoatra noho izay zakany aza,

4 fa niangavy mafy taminay izy mba hanana anjara amin’izany fanampiana ny olo-masina izany.

5 Koa dia sady nahatò ny fanantenanay izy no nitolo-tena amin’ny Tompo aloha, vao taminay koa, noho ny fahasoavan’Andriamanitra.

6 Izany no niangavianay an’i Tito mba hanatanteraka izany fahasoavana izany atỳ aminareo, noho izy efa nanomboka izany rahateo.

7 Aoka ho araka ny fahambonianareo amin’ny zavatra rehetra, dia amin’ny finoana, amin’ny teny, amin’ny fahalalana, amin’ny fahazotoana na amin’inona na amin’inona, ary amin’ny fitiavana anay, no ho fahambonianareo koa amin’ity fahasoavam-piantrana ity.

8 Tsy didy omeko anefa izany, fa fanararaotako ny zotom-pon’ny sasany hoenti-mitsapa ny hamarinan’ny fitiavanareo.

9 Satria fantatrareo ihany ny fahasoavan’i Jesoa Kristy Tompontsika, fa na dia mpanan-karena aza Izy, dia tonga mahantra noho ny aminareo, mba hampanan-karena anareo amin’ny fahantrany.

10 Torohevitra fotsiny no omeko etoana, ary ampy anareo izany, satria ianareo ihany no voalohany nanomboka sy namorona ity hevitra ity aza, hatramin’ny taona itsy.

11 Koa tanteraho àry ny asa ankehitriny, ary aoka tsy ho latsaka noho ny hafanam-ponareo nikasa azy ny fanatanterahanareo azy araka izay anananareo.

12 Fa rehefa eo ny fahazotoana hanao, dia araka izay ananana ihany, fa tsy araka izay tsy ananana, no ankasitrahana izay atao.

13 Satria tsy mety raha ny sasany, alàm-pahoriana, ianareo, tra-pahoriana; fa ny fitoviana ihany e.

14 Amin’izao fotoana izao aloha, ny ambim-bavanareo no hanentsina ny tsy ampy amin’izy ireo; dia toy izany koa, ny ambim-bavan’izy ireono hameno ny tsy anananareo kosa; ary amin’izany dia hisy fitoviana, araka ny voasoratra hoe:

15 Ny nanangona be tsy nanana ambiny; ny nanangona kely, tsy nanana tsy ampy.

Hafatrafatra ho an’ireo solontena

16 Hisaorana anie Andriamanitra, fa nalatsany ao am-pon’i Tito koa ho anareo izany fahazotoana izany;

17 satria sady nanaiky ny fiangavianay izy no nazoto rahateo koa; ka an-tsitrapo tokoa no nankanesany any aminareo.

18 Sady nirahinay hiaraka aminy koa ilay havana iray finoana izay malaza amin’ny Eglizy rehetra amin’ny fitoriana ny Evanjely,

19 sy efa voatendrin’ny Eglizy koa hiray dia aminay amin’izao fahasoavana iasanay izao, mba ho voninahitry ny Tompo sy ho vavolombelon’ny fahazotoanay.

20 Izahay no manao izany koa, dia ny mba tsy hahazoan’ny olona manome tsiny anay amin’izao famoriam-be ikezahanay izao,

21 satria tsy ny soa eo imason’Andriamanitra ihany no kendrenay, fa ny soa eo imason’ny olombelona koa.

22 Nalefanay hiaraka amin’izy ireo koa aza ilay havanay iray finoana izay efa hitanay matetika fa mazoto amin’ny zavatra maro, sady vao mainka mazoto kokoa indray amin’izao, noho ny haben’ny fitokiany anareo.

23 Raha ny amin’i Tito aloha, dia namako sy mpiara-miasa amiko ho anareo izy; ary ny amin’ireo havana iray finoana kosa indray, dia iraky ny Eglizy sy voninahitr’i Kristy.

24 Koa asehoy aminy eo anatrehan’ny Eglizy ny mariky ny fitiavanareo azy, ary aza manome tondro maso anay, fa voalazanay tamin’izy ireo ho reharehanay ianareo.

1 Raha ny amin’ny fiantrana ho an’ny olomasina, dia ambiny fotsiny no anoratako aminareo,

2 fa efa fantatro rahateo ny zotom-ponareo, ary ataoko rehareha aza ny aminareo amin’ny Masedôniana: «Efa vonona hatramin’ny taon’itsy i Akaia» hoy ny filazàko tamin’izy ireo; ka efa namporisika ny maro izany fahazotoanareo izany.

3 Nirahiko ihany anefa ireo rahalahy ireo, mba tsy ho foana ny reharehako ny aminareo amin’izany, fa mba ho vonona araka ny efa voalazako tokoa ianareo.

4 Tandremo fa raha misy Masedôniana miara-tonga amiko anie, ka mahita anareo mbola tsy vonona, dia henatra lehibe no ahy e – aoka ihany tsy hatao hoe ho anareo, – noho izao fitokiako fatratra anareo izao!

5 Koa nataoko fa ilaina ny nangataka ireo havana iray finoana hialoha anay ho atỳ aminareo, mba hampamonona rahateo ny fiantrana nampanantenainareo, sady haha-tena fiantrana azy tokoa, fa tsy ho fahihirana.

Soa ho azo avy amin’ireo fanomezana

6 Ary izao no izy: izay mamafy kely dia hijinja kely, ary izay mamafy be dia hijinja be.

7 Samia manao araka izay efa nokasainy tao am-pony avy, tsy amin’alahelo na an-tery, fampanome an-kafaliana no sitrak’Andriamanitra.

8 Hain’Andriamanitra fenoina ny fahasoavana rehetra ianareo, ka sady hanana ny ampy mandrakariva amin’ny zavatra rehetra ilainareo no hanana amby ampy aza hoentinareo mitombo amin’ny asa soa isan-karazany,

9 araka ny voasoratra hoe:Namafy tamin’ny fanomezam-be ny mahantra izy, ka haharitra mandrakizay ny fahamarinany.

10 Ilay manomeny mpamafy ny voa hafafy sy ny hanin-kohaniny,no hanome anareo koa ny voa hafafy sy hampitombo azy, ary hampitombony vokatry ny fahamarinanareo;

11 dia hanan-karena amin’ny zavatra rehetra ianareo, sy hahafoy be amin-kitsim-po, ka fisaorana an’Andriamanitra noho ny asanay no ho vokatr’izany.

12 Satria ny fanaovana izany asa masina izany, dia sady hahatondraka izay ilain’ny olo-masina no hahabe ny fisaorana an’Andriamanitra koa.

13 Eny, ho hitan’ny maro amin’izao fahafoizana ataonareo izao fa olona voazaha toetra tokoa ianareo, ka hankalaza an’Andriamanitra izy noho ny fanoavanareo manaraka ny Evanjelin’i Kristy, sy noho ny hatsoram-ponareo mampiombona azy sy ny olona rehetra aza amin’ny soanareo.

14 Ary hivavaka ho anareo koa izy, fa tia sy mankamamy anareo erỳ, noho ny haben’ny fahasoavan’Andriamanitra ao aminareo.

15 Hisaorana anie Andriamanitra noho ny fanomezanytsy haim-bava lazaina.

Famaliany ny fiampangana azy hoe malemy

1 Ary ny tenako, izaho Paoly, mihanta aminareo noho ny halemem-panahy sy ny hatsaram-pon’i Kristy, dia izaho izay manetry tena aminareo, hono, raha eo anatrehanareo, fa sahy aminareo kosa nony tsy eo.

2 Aoka re aho mba tsy ho voatery ho sahy tokoa rehefa tonga; fa lalina loatra anie izato fikasako hanampatra fahasahiana amin’ny olona sasany izato e, dia amin’ireo manao anay ho mandeha ara-batana!

3 Na dia mandeha anatin’ny vatana aza izahay, dia tsy miady ara-batana;

4 satria tsy fiadiana ara-batana no iadianay, fa mahery araka an’Andriamanitra handrava manda.

5 Ravanay ny fisainan’olombelona mbamin’ny zavatra avo rehetra, izay mitsangana hanohitra ny fahalalana an’Andriamanitra; ary baboinay hanaiky an’i Kristy ny hevitra rehetra.

6 Vonon-kamay ny tsy mpanaiky rehetra izahay, rehefa tontosa ny fanekenareo.

7 Dinihonareo tsara izay hitan’ny masonareo. Raha misy manao azy ho an’i Kristy, aoka izy handinika ao am-pony fa tahaka ny maha an’i Kristy azy no maha an’i Kristy anay koa;

8 ary na dia mbola hireharehako bebe ihany aza ny fahefana nomen’i Kristy anay, tsy hanonganana anareo, fa hananganana anareo, dia tsy hahazo henatra amin’izany aho.

9 Tsy te hiseho ho toy ny olona te hampatahotra anareo foana amin’ny taratasy aho;

10 fa ny taratasiny, hoy ny olona, no mavesatra sy mahery; kanjo nony tonga tokoa izy, ny tenany malemy foana; ny teniny tsinontsinona;

11 ka aoka izay olona miteny izany hahalala tsara fa ho sahala amin’ny teninay an-taratasy ihany, raha tsy eo izahay, ny asanay rehefa tonga izahay.

Famaliany ny fiampangana azy hoe be hambo

12 Izahay tsy mba sahy mampitovy na mampitaha ny tenanay amin-dry zareo sasany midera tena; satria hadalana mihitsy ny azy manohatra ny tenany amin’ny tenany, sy mampitaha ny tenany amin’ny tenany.

13 Izahay kosa tsy mba mirehareha diso ohatra, fa araka ny ohatra voafetra nofaritan’Andriamanitra ho anjara hiasanay ihany, dia ny ohatra noferany nahatongavany anay hatrany aminareo;

14 fa tsy mihoatra ny faritry ny anjaranay izahay, hoatra ny raha tsy tonga hatrany aminareo, fa tonga hatrany aminareo tokoa izahay tamin’ny Evanjelin’i Kristy.

15 Tsy mirehareha ivelan’ny ohatra izahay, ka hirehareha amin’izay nisasaran’ny sasany; fa izao no antenainay: rehefa mitombo ny finoanareo, dia hitombo ao aminareo hatrany hatrany izahay, araka ny voafaritra ho anjaranay;

16 ka hitory ny Evanjely any an-koatry ny faritaninareo koa aza amin’izany; nefa tsy hihoatra any amin’ny anjaran’ny sasany, ka hirehareha amin’ny asan’ny sasany.

17 Izao ihany e:izay mirehareha aoka hirehareha ao amin’ny Tompo,

18 satria tsy izay midera tena, fa izay derain’ny Tompo, no tena olona voazaha toetra.

Tonga voatery hidera ny tenany i Paoly

1 Enga anie ka mba handefitra hadalana kely amikoianareo! Eny, mahay mandefitra ahy tokoa ianareo.

2 Manana fahasaro-piaron’Andriamanitra ny aminareo aho, satria natolotro ho fofom-badin’ny Lehilahy anankiray ianareo, dia i Kristy, mba hanolorako anareo aminy toy ny virjiny madio.

3 Matahotra anefa aho fandrao ny sainareo very hadiovana amam-pahitsiam-po amin’i Kristy, toy ny namitahan’ny bibilava an’i Eva tamin’ny hafetsen-dratsiny.

4 Fa raha ohatra ka ireo vahinytonga ao aminareo no hitory Jesoa hafa noho izay notorinay, na ianareo no handray Fanahy hafa noho izay noraisinareo, na Evanjely hafa izay tsy noraisinareo, dia ho rariny angaha ny handeferanareo aminy.

5 Fa angaha misy mahalatsa-danja ahy noho ireo Apôstôly ambony indrindraireo?

6 Na tsy ampy fahaiza-mandahatra aza aho, dia ampy fahalalana tokoa, araka ny nasehonay miharihary taminareo, tamin’ny zavatra rehetra.

7 Sa diso aho, fa nanetry ny tenako mba hanandratako anareo, ka nitory maimaim-poana ny Evanjelin’Andriamanitra taminareo?

8 Ny an’ny Eglizy sasany no nalaiko, fa nandray fanampiana taminy aho, mba hoentiko miasa atỳ aminareo.

9 Nony nitoetra tany aminareo aho, na dia tsy nanana aza, dia tsy mba namaky tratra olona, fa ny havana iray finoana avy any Masedônia no nanome izay nilaiko. Notandremako mihitsy izay tsy hahavaky tratra anareo, ary mbola hotandremako koa aza izany.

10 Raha ato anatiko koa ny fahamarinan’i Kristy, marina raha ho azon-javatra esorina amiko izany reharehako eran’i Akaia manontolo izany.

11 Nahoana àry? Noho ny tsy fitiavako anareo ve? Andriamanitra no mahalala.

12 Fa izay ataoko dia mbola hataoko ihany, mba tsy hahita fialan-tsiny ry zareo mitady hevitra hampiharihary azy ho tahaka anay ihany amin’izay ireharehany.

13 Apôstôly sandoka anie izy ireny e, mpiasa mamitaka, mpaka endriky ny Apôstôlin’i Kristy!

14 Ary aza gaga amin’izany ianareo, fa na i Satana aza mahay maka ny endriky ny Anjelin’ny mazava koa;

15 ka tsy mahagaga na maka ny endriky ny mpandraharahan’ny fahamarinana aza ny mpandraharahany. Fa ny hiafarany no ho araka ny asany ihany.

16 Hoy indray aho: aza misy manao ahy ho adala; tsy maninona anefa, raiso toy ny adala ihany aho, raha sitrakareo, mba hahazoako mirehareha kelikely koa.

17 Eny, izao holazaiko izao, dia tsy araka ny Tompo no ilazako azy, fa hoatra ny adala aho amin’izao fahasahiako mirehareha izao.

18 Be àry no mirehareha araka ny nofo, ka dia mba hirehareha koa aho;

19 sady hendry koa ianareo, ka mandefitra an-tsitrapo amin’ny adala.

20 Eny, mandefitra tokoa ianareo, raha misy manandevo anareo, raha misy mandany anareo, raha misy maka ny anareo, raha misy mirehareha aminareo, raha misy mamely ny tavanareo.

21 Menatra aho no milaza, fa izahay no nalemy.

Izay sahin’ny olona anefa, miteny toy ny adala aho, dia mba sahiko koa.

22 Hebrio va izy ireo? izaho koa; Israelita va izy? izaho koa; taranak’i Abrahama va izy? izaho koa;

23 mpandraharahan’i Kristy va izy? hiteny toy ny olona very saina aho, eny mihoatra noho izy aho amin’izany, dia amin’ny fisasarana manan-tombo, amin’ny tranomaizina manan-tombo, amin’ny kapoka manan-tombo lavitra, amin’ny fahafatesana matetika.

24 Indimy aho, nokapohin’ny Jody inefapolo latsaka iray avy;

25 intelo nokapohina rotsakazo; indray maka, notoraham-bato; intelo, vaky sambo; indray andro sy indray alina, tao an-davaka lalina.

26 Tany am-pivahiniana imbetsaka, matetika no saiky nidiran-doza, dia loza tamin’ny ony, loza tamin’ny jiolahy, loza tamin’ny iray firenena amiko, loza tamin’ny Jentily, loza tao an-tanàna, loza tany an’efitra, loza tany amin’ny ranomasina, loza tamin’ny havana sandoka;

27 tamin’ny famonoan-tena sy fikelezana aina, tamin’ny fiaretan-tory matetika, tamin’ny hanoanana aman-ketaheta, tamin’ny fifadian-kanina matetika, tamin’ny hatsiaka amam-pitanjahana.

28 Tsy hamisavisa zavatra maro aho, fa fanampin’izany, eo koa ny fiahiana isan’andro sy ny fikarakarana ny Eglizy rehetra.

29 Iza no malemy ka tsy malemy koa aho? zovy no tafintohina ka tsy mirehitra koa aho?

30 Raha mety ny mirehareha, dia ny amin’ny halemeko no hataoko rehareha.

31 Ary Andriamanitra, Rain’i Jesoa Kristy Tompontsika, izay isaorana mandrakizay, no mahalala fa tsy mandainga aho.

32 Tany Damasy, ilay governora voatendrin’i Areta mpanjaka dia nampiambina ny tanànan’i Damasy mba hisamborana ahy;

33 fa nampidinina an-tsobika avy teo am-baravarankely, nanaraka ny manda aho, ka afaka teo am-pelatanany.

1 Mety ve ny mirehareha e? Tsy mahasoa izany, nefa aoka holazaiko ihany ny tsindrimandry sy ny fanambaràna avy amin’ny Tompo.

2 Misy olona anankiray fantatroao amin’i Kristy, efa efatra ambin’ny folo taona lasa izay, nakarina hatrany amin’ny lanitra fahatelo; Tsy fantatro na tao amin’ny vatana na tsy tao amin’ny vatana izany: Andriamanitra no mahalala.

3 Ary fantatro fa io olona io, na tao amin’ny vatana izany, na tsy tao amin’ny vatana, tsy fantatro, Andriamanitra no mahalala,

4 dia nakarina tany am-Paradisa ka nandre teny tsy hay tenenina, tsy azon’ny olombelona ambara;

5 ny amin’io olona io no hireharehako; fa ny amin’ny tenako dia tsy misy hireharehako afa-tsy ny fahalemeko ihany.

6 Na dia hirehareha aza anefa aho, dia tsy hiendrik’adala, fa ny marina ihany no holazaiko; nefa hahatam-bava aho, fandrao misy mihevitra ahy ho mihoatra noho izay hitany amiko, na reny avy amiko.

7 Ary fandrao mirehareha noho ny halehiben’ireo fanambaràna aho, dia nasiana tsilo tao amin’ny nofoko, dia anjelin’i Satana hamely tehamaina ahy, mba tsy hireharehako.

8 Ny amin’io dia intelo aho no nangataka tamin’ny Tompo, mba hanalany an’io amiko,

9 fa izao no navaliny ahy: «Ampy ho anao ny fahasoavako, sady amin’ny fahalemena indrindra no iamparan’ny heriko.» Koa dia vao mainka sitrako aza ny hirehareha amin’ny fahalemeko, mba hitoeran’ny herin’i Kristy amiko.

10 Izany no ifaliako amin’ny fahalemeko, amin’ny fahafaham-baraka, amin’ny fahaterena, amin’ny fanenjehana, amin’ny fahantrana, noho ny amin’i Kristy, satria ny fahalemeko no heriko.

11 Nisarin’adala aho, fa efa nasesikareo. Ianareo indrindra no tsy maintsy nidera ahy, noho izaho tsy latsaka noho ireo Apôstôly ambony indrindra ireo, na amin’inona na amin’inona, na dia tsinontsinona aza aho.

12 Fa teo aminareo no nisehoan’ny famantarana ny maha-Apôstôly ahy, dia tamin’ny faharetana amin’ny fahoriana rehetra, tamin’ny famantarana amam-pahagagana, sy tamin’ny hery maro.

13 Inona moa no mahalatsa-danja anareo noho ny Eglizy sasany, afa-tsy ny tsy namakiako tratra anareo? Mamelà ny hadisoako amin’io.

14 Indro fanintelony izao no vonon-ko any aminareo aho, nefa tsy hahavaky tratra anareo; satria tsy ny fanananareo no tadiaviko, fa ny tenanareo; ary tsy ny zanaka no tokony hihary ho an’ny ray aman-dreniny, fa ny ray aman-dreny no tokony hihary ho an’ny zanany.

15 Ho ahy, dia sitrako mihitsy ny handany sy holaniana manontolo ho an’ny fanahinareo, na dia ho arakaraka ny fitombon’ny fitiavako anareo aza no ho fihenan’ny fitiavanareo ahy.

16 Eny, tsy nahavaky tratra anareo tokoa aho: nefa hafetseko, hono, izany, mba hahazoako anareo am-pitaka!

17 Endrey, moa nandraisako vola aman-karena taminareo va, ireo nirahiko tany aminareo?

18 Nangataka an’i Tito hankany aminareo aho, ary naniraka ilay havana hafa iray finoana hiaraka taminy koa: moa i Tito nandray zavatra taminareo? Tsy fanahy iray ihany va no nandehananay? Tsy lalana iray ihany va no nombanay?

Ahiahin’i Paoly sy tebitebiny

19 Heverinareo angamba fa fialan-tsiny hatrany no lazainay aminareo. Ehe, eo anatrehan’Andriamanitra sy ao amin’i Kristy no itenenanay; ary fanasoavana ny fanahinareo avokoa ny zavatra rehetra lazainay, ry malala.

20 Izao no atahorako: raha avy izay hahatongavako, sao dia tsy ho araka ny tiako no ahitako anareo; ary noho izany sao dia tsy ho araka ny tianareo koa no ahitanareo ahy. Sao dia fifandirana, fifampiandaniana, lolom-po, fifanoherana, fifosana, fanendrikendrehana, fiavonavonana, fikotranana no hitako aminareo.

21 Sao ity aho tonga any aminareo, ka aetrin’ny Andriamanitro indray noho ny aminareo, dia ho latsa-dranomaso noho ireo mpanota maro mbola tsy ho nibebaka tamin’ny fahalotoana amam-pijangajangana ary fijejojejoana nataony.

1 Indro, fanintelon’ny hankanesako atỳ aminareo izao. Aryhotapahina amin’ny tenin’ny vavolombelona roa na telo ny zavatra rehetra.

2 Efa voalazako, fony aho tany aminareo fanindroany sady averiko rahateo indray, amin’izao maha-tsy eo aminareo ahy izao, fa rehefa tafaverina amin’izao aho, dia tsy hananako antra intsony ireo nanota teo aloha sy ny sisa rehetra.

3 Satria tadiavinareo rahateo ny hahitana famantarana fa miteny ato anatiko i Kristy, dia Izy izay tsy nalemy aminareo, fa vao mainka manan-kery aza hamay ao aminareo.

4 Fa nofantsihana tamin’ny Hazofijaliana aza Izy noho ny fahalemena, dia velona kosa izao noho ny herin’Andriamanitra. Toy izany koa izahay, na dia malemy ao aminy aza, dia hiara-belona aminy koa; ka hahery ao aminareo, noho ny herin’Andriamanitra.

5 Diniho ny tenanareo na mitoetra amin’ny finoana ianareo, na tsia; tsapao ny tenanareo. Moa tsy fantatrareo va, fa ao amin’ny tenanareo i Jesoa Kristy, afa-tsy raha olona tsy voazaha toetra ianareo?

6 Manantena aho fa raha izahay, dia ho fantatrareo tokoa fa olona voazaha toetra izahay.

7 Ary mangataka amin’Andriamanitra izahay, mba tsy hanao ratsy na inona na inona ianareo; tsy hoe mba hisehoanay ho olona voazaha toetra, fa ny mba hanaovanareo izay tsara, na dia hoheverina ho olona tsy voazaha toetra aza izahay;

8 Fa tsy mahavita na inona na inona hanohitra ny marina izahay, fa ny hampandroso ny marina ihany.

9 Hafaliana ho anay, raha izahay no malemy, fa ianareo kosa no mahery; ary izao indrindra aza no angatahinay amin’ny fivavahanay, dia ny hahatongavanareo amin’ny fara fahalavorariana.

10 Izany no anoratako ireo zavatra ireo aminareo, dieny tsy mbola eo aminareo aho, fandrao dia voatery hanao mafy loatra aho, rehefa tonga, noho ny fahefana nomen’ny Tompo ahy, ho fananganana fa tsy ho fandravana.

Hafatrafatra. Veloma; Firariana farany.

11 Farany, ry kristianina havana, mifalia, miezaha ho lavorary, mifanalà alahelo, miraisa hevitra, mihavàna tsara, dia ho eo aminareo ny Andriamanitry ny fitiavana amam-piadanana.

12 Mifanaova veloma amin’ny fanorohana masina. Manao veloma anareo ny olo-masina rehetra.

13 Ho ao aminareo rehetra anie ny fahasoavan’i Jesoa Kristy Tompo, sy ny fitiavan’Andriamanitra, ary ny firaisana amin’ny Fanahy Masina!