Baiboly Katolika (MBC)

Ny nahafatesan’i Samoela

1 Ary maty i Samoela ka nivory i Israely rehetra dia nitomaniany izy sy naleviny tao amin’ny fonenany, any Ramà.

Tantaran’i Nabala sy i Abigaila

Tamin’izany dia nitsangana i Davida ary nidina nankany an’efitr’i Faràna.

2 Tany Maona nisy lehilahy anankiray, ary tany Karmela ny fananany. Mpanan-karem-be izy: telo arivo ny ondriny ary arivo ny osiny, ary tao Karmela izy tamin’izay noho ny fanetezana ny ondriny.

3 Nabala no anaran-dralehilahy io, ary Abigaila no anaran’ny vadiny; ravehivavy dia hendry tokoa sy tsara tarehy, fa ralehilahy kosa sady henjana no ratsy fiaina; taranak’i Kaleba izy io.

4 Ren’i Davida tany an’efitra fa nanety ny ondriny i Nadaba.

5 Naniraka zatovo folo lahy i Davida ary hoy i Davida tamin’ny zatovo nanao hoe: «Miakara any Karmela ianareo, dia mankanesa ao amin’i Nabala, ka miarahabà azy amin’ny anarako.

6 Ary izao no lazao aminy: Ho ela velona anie ianao! Ho ao aminao anie ny fiadanana, ho ao amin’ny ankohonanao anie ny fiadanana, ho ao amin’ny zavatra rehetra anananao anie ny fiadanana.

7 Ary ankehitriny reko fa mby ao aminao ny mpanety. Ary ny mpiandry ondrinao dia nitoetra tany aminay, ka tsy nisy nampalahelovanay azy, tsy nisy nalainy taminy nandritra ny andro rehetra nitoerany tany Karmela.

8 Anontanio ny mpanomponao, fa holazainy aminao izany. Koa aoka hahita fitia eo imasonao ny zatovo lahy fa andro fifalianaizao ahatongavanay izao. Mba omeo amin’izay mety ho hitan’ny tananao, ireto mpanomponao sy i Davida zanakao.»

9 Nony tonga ny zatovon’i Davida naveriny tamin’i Nabala izany teny rehetra izany, tamin’ny anaran’i Davida, dia niala sasatra izy.

10 Ary izao no navalin’i Nabala an’ireto mpanompon’i Davida nataony hoe: «Iza moa i Davida ary zovy ny zanak’i Isaï? Maro ny mpanompo milefa miala amin’ny tompony ankehitriny.

11 Ary ny mofoko mbamin’ny ranoko amam-biby fiompiko novonoiko ho an’ny mpanety ondriko ve, ka halaiko homena izay olona tsy fantatro niaviany?»

12 Dia niverina ilalana ny mpanompon’i Davida, ka nody, ary nony tonga izy, dia naveriny taminy izany teny rehetra izany.

13 Ka hoy i Davida tamin’ny olony: «Samia ianareo manisy ny sabany amin’ny etrany avy.» Dia samy nanisy ny sabany tamin’ny etrany avy izy ireo, ary i Davida koa nanisy ny sabany tamin’ny etrany, ary sahabo ho efajato lahy no niaraka nanaraka an’i Davida, fa roan-jato lahy kosa nipetraka niandry ny entana.

14 Nisy mpanompo anankiray nitondra ny vaovao tamin’i Abigaila nanao hoe: «Indro fa naniraka olona avy any an’efitra i Davida hiarahaba ny tompolahintsika, kanjo niantraika tamin’ireny izy.

15 Tsara anefa ny nataon’ireny olona ireny taminay, tsy nisy nampalahelovany anay, tsy nisy nalaina taminay nandritra ny andro rehetra niarahanay dia taminy, dieny mbola tany an-tsaha izahay.

16 Izy ireo no mandanay andro aman’alina, nandritra ny andro rehetra niarahanay taminy, teo am-piandrasana ondry.

17 Koa ankehitriny, fantaro sy zahao izay tokony hataonao, fa efa voafofo hasiana ratsy ny tompontsika sy ny ankohonany rehetra; raha izy tokoa dia zana-Belialaka tsy azo iresahana».

18 Niaraka tamin’izay i Abigaila dia naka mofo roan-jato, divay roa siny hoditra, ondrilahy voavoatra dimy, lango dimy vata, vaingam-boaloboka maina zato, ary vaingan’aviavy maina roan-jato, nasampiny tamin’ny ampondra ireo,

19 dia hoy izy tamin’ireto zatovony: «Mandehana eo alohako ianareo, fa aorianareo aho manaraka». Tsy nilaza na inona na inona tamin’i Nabala vadiny anefa izy.

20 Nony nidina nitaingina ampondra tamin’ity toerana anankiray voasaron-kazo tao amin’ny tendrombohitra izy dia indro i Davida sy ny olony nidina teo an-tandrifiny koa, ka nifanena tamin’izy ireo izy.

21 I Davida nilaza hoe: «Sasa-poana aho niaro ny ananan’iny lehilahy iny any an’efitra, ka tsy nisy nalaina izay rehetra ananany, nefa valiany ratsy ity ny soa nataoko.

22 Hoentin’i Iaveh amin’ny ngidiny indrindra anie ny fahavalon’i Davida. Tsy hasiako miangana, rehefa mety ho an’i Nabala, mandra-pahamaraina ny andro, na dia lehilahy iray aza».

23 Vao nahita an’i Davida i Abigaila dia nidina faingana tamin’ny ampondra, niankohoka teo anatrehan’i Davida, ary nihohoka tamin’ny tany mihitsy,

24 vao niantoraka teo an-tongony, nanao hoe: «Aoka ho ahy, tompoko, aoka ho ahy ny tsiny! Avelao mba hiteny eo amin’ny sofinao ity ankizivavinao; ary henoy ny tenin’ny ankizivavinao.

25 Aoka ny tompoko tsy hihevitra akory an’iny olon’i Beliala iny, an’i Nabala, fa araka izay ambaran’ny anarany ihany ny toeny: ilay adala no anarany, ary misy hadalana ao aminy. Ary ny amiko ankizivavinao, tompoko, dia tsy mba nahita ny olon’ny tompoko izay nirahinao aho.

26 Koa ankehitriny, tompoko, toy ny maha-velona an’i Iaveh, toy ny maha-velona ny fanahinao, dia narovan’i Iaveh tsy handatsa-dra ianao, na hamaly faty amin’ny tananao. Ary ankehitriny aoka ny fahavalonao sy izay mitady hanisy ratsy ny tompoko no hanahaka an’i Nabala.

27 Izao fanatitra entin’ny mpanomponao amin’ny tompoko izao, dia raiso ary aoka hozaraina amin’ny zatovo manaraka ny tompoko.

28 Avelao ny heloky ny ankizivavinao fa trano mafy orina no hataon’i Iaveh tokoa ho an’ny tompoko, satria manohana ny adin’i Iaveh ny tompoko. Ary tsy hisy ratsy ho hita ao aminao mandritra ny andro rehetra hiainanao.

29 Raha misy olona mitsangan-kanenjika anao sy hitady ny ainao: ny ain’ny tompoko ho voafehy ao amin’ny fehezan’ny velonaao amin’i Iaveh Andriamanitrao, fa ny ain’ny fahavalonao kosa ho voatsipiny eny lavitra eny, amin’ny foitran’antsamotady.

30 Rehefa tanterak’i Iaveh amin’ny tompoko ny soa rehetra nambarany momba ny tenanao ka ho voatsangany ho filohany amin’i Israely ianao,

31 dia tsy hotsindronin’ny nenina ianao, na hampijalin’ny fony ny tompoko, avy amin’ny fandatsahan-dra tsy misy antony sy famaliam-paty ho an’ny tena. Ary rehefa asian’i Iaveh soa ny tompoko mba tsarovy ny ankizivavinao».

32 Dia hoy i Davida tamin’i Abigaila: «Hankalazaina anie i Iaveh Andriamanitr’i Israely izay naniraka anao hitsena ahy androany! Hankalazaina anie ny fahendrenao lehibe!

33 Ary hankalazaina anie ianao, izay niaro ahy tsy handatsa-dra foana sy tsy hamaly faty amin’ny tanako amin’ity andro ity.

34 Fa raha tsy izany, toy ny maha-velona an’i Iaveh Andriamanitr’i Israely izay nisakana ahy tsy hanisy ratsy anao, raha tsy tonga faingana hitsena ahy ianao, dia nataoko tsy misy miangana ny an’i Nabala na lehilahy iray aza, mandra-pahazavan’ny andro».

35 Ary noraisin’i Davida teny an-tanan’i Abigaila ny zavatra nateriny ho azy, ka hoy izy taminy: «Miakara amim-piadanana ho any an-tranonao, jereo fa nihaino ny feonao ary nampahazo toky ny tavanao aho».

36 Dia nody tany amin’i Nabala i Abigaila ka inty izy nanao fanasana tao an-tranony, toy ny fanasan’ny mpanjaka, ary faly ny fon’i Nabala, ary mamo loatra izy. Tsy nilaza kely na be taminy ny vavy mandra-pahazavan’ny andro.

37 Nony maraina anefa, efa nahatsiaro tamin’ny hamamoany i Nabala, dia notantarain’ny vavy taminy izany zavatra izany, ka nihotakotaka nila hahafaty azy ny fony dia nanjary toy ny vato izy.

38 Ary sahabo ho hafoloana taorian’izany, dia nasian’i Iaveh i Nabala ka maty.

39 Nony ren’i Davida fa maty i Nabala dia hoy izy: «Hisaorana anie i Iaveh izay nahafa-tondromaso ahy, tamin’ny naniratsiran’i Nabala ahy, sady niaro ny mpanompony tsy hahavita ratsy. Fa ny lohan’i Nabala ihany no nataon’i Iaveh nifoteran’ny ratsy nataony». Tatỳ aoriana, naniraka olona i Davida hilaza amin’i Abigaila ny hakany azy ho vady.

40 Nony tonga tany Karmela amin’i Abigaila ny mpanompon’i Davida, dia niteny taminy hoe: «Nirahin’i Davida ho atỳ aminao izahay, ny amin’ny hakany anao ho vady».

41 Nitsangana ravehivavy, dia niankohoka tamin’ny tany, vao niteny hoe: «Indro fa ny ankizivavinaodia toy ny mpanompo hanasa ny tongotry ny mpanompon’ny tompoko».

42 Nitsangana niaraka tamin’izay i Abigaila nitaingina ampondra ary ny dimy tamin’ny zazavaviny nomba azy; nanaraka ny irak’i Davida izy ka dia tonga vadiny.

43 Nanambady an’i Akinôamaavy any Jezraela koa i Davida, ka vadiny avokoa izy roa vavy.

44 Fa i Saola anefa nanome an’i Mikola zanany vavy, vadin’i Davida, ho vadin’i Faltì avy any Galima, zanak’i Laisa.

I Davida mbola mitsimbina an’i Saola

1 Tonga tao amin’i Saola tany Gabaà, ny Zifeanina, ka nilaza hoe: «Miery any amin’ny havoan’i Hakilà ao atsinanan’ny tany lava volo i Davida».

2 Dia nitsangana i Saola, ka nidina nankany an’efitr’i Zifa, mbamin’ny telo arivo lahy, voafantina tamin’i Israely, hitady an’i Davida, any an’efitr’i Zifa.

3 Nitoby teo amin’ny havoan’i Hakilà i Saola ao atsinanan’ny tany lava volo, eo amoron-dalana, ary i Davida nitoetra tany an’efitra. Nony tazany fa tamy hitady azy any an’efitra i Saola,

4 dia naniraka mpitsikilo i Davida ka nahalala fa tonga tokoa i Saola.

5 Dia niainga i Davida ka tonga teo amin’ny toerana nitobian’i Saola. Hitan’i Davida ny toerana nandrian’i Saola sy i Abnera zanak’i Nera lehiben’ny miaramilany; tao afovoan’ny toby i Saola no nandry ary nitoby nanodidina azy ny vahoaka.

6 Koa niteny tamin’i Akimeleka Heteanina sy tamin’i Abisaï zanak’i Sarvià sy rahalahin’i Jôaba, i Davida ka nanao hoe: «Iza no manaiky hiara-midina amiko, ho any an-toby, ho any amin’i Saola?» Dia hoy i Abisaï namaly azy: «Izaho no hiara-midina aminao.»

7 Alina no nahatongavan’i Davida sy i Abisaï tany amin’ny vahoaka; ary inty i Saola nandry tao afovoan’ny toby ka natory, ary ny lefony nitsatoka amin’ny tany teo anilan’ny ondany; I Abnera sy ny vahoaka nandry manodidina azy.

8 Dia hoy i Abisaï tamin’i Davida: «Voahidin’i Iaveh eo an-tananao ity ny fahavalonao anio, ka ankehitriny mba avelao kely re hasiako amin’ny lefona izy dia hataoko miboroaka amin’ny tany amin’ny indray mamely monja, fa tsy hiverenako fanindroany».

9 Fa hoy i Davida tamin’i Abisaï: «Aza mamono azy! Fa iza moa no haninji-tanana amin’ny voahosotr’i Iaveh, ka afa-maina tsy ho voasazy?»

10 Ary hoy i Davida: «Marina fa velona i Iaveh, koa dia i Iaveh ihany no hamely azy, na ho tapitra andro izy ka maty, na hirotsaka amin’ny ady izy ka maty;

11 fa aoka harovan’i Iaveh tsy haninji-tanana amin’ny voahosotr’i Iaveh aho! Koa ankehitriny ny lefona eo anilan’ny ondany sy ny siny fitoeran-drano no alao, dia ndao isika handeha».

12 Dia nalain’i Davida ny lefona sy ny siny fitoeran-drano teo anilan’ny ondan’i Saola, dia nandeha izy ireo. Tsy nisy olona nahita azy, tsy nisy nahalala, tsy nisy nahatsiaro, fa natory daholo izy rehetra, fa nandatsahan’i Iaveh torimaso nandrenoka azy izy ireo.

13 Niampita teny an-dafy i Davida, ka nijanona lavitra teo an-tampon’ny tendrombohitra nisy elanelany lavitra nampisaraka azy roa tonta.

14 Ary i Davida niantso ny vahoaka sy i Abnera zanak’i Nera nanao hoe: «Tsy hamaly va ianao, ry Abnera?» Dia hoy i Abnera namaly: «Zovy moa ianao, miantso atỳ amin’ny mpanjaka?»

15 Ary hoy i Davida tamin’i Abnera: «Tsy lehilahy va ianao? Ary iza no toa anao amin’i Israely? Koa nahoana ianao no tsy niambina ny mpanjaka tomponao? Fa nisy anankiray tamin’ny vahoaka tonga teny hamono ny mpanjaka tomponao.

16 Tsy mety mihitsy izany nataonao izany. Fa marina tokoa fa velona i Iaveh, koa dia ny maty no tandrify anao, satria ianareo tsy niambina ny tomponareo, ilay voahosotr’i Iaveh. Jereo ange izao: nankaiza àry ny lefon’ny mpanjaka, sy ny siny fitoeran-drano, teo anilan’ny ondany?»

17 Fantatr’i Saola ny feon’i Davida, ka hoy izy: «Feonao va izany, ry Davida zanako ô!» Dia hoy i Davida namaly: «Feoko tokoa, ry mpanjaka tompoko!»

18 Sady nampiany hoe: «Nahoana ny tompoko no manenjika ity mpanompony? Fa nanao inona aho? Inona no ratsy nataon’ny tanako?

19 Ho sitraky ny mpanjaka tompoko anie ankehitriny ny hihaino ny tenin’ny mpanompony: Raha i Iaveh no nanesika anaohamely ahy, aoka hankasitrahiny ny hanitry ny fanatitra anankiray; fa raha olombelona kosa, aoka ho voaozona eo anatrehan’i Iaveh izy, satria efa nandroaka ahy izy izao, mba hanesotra amiko ny anjara-toerako amin’ny lovan’i Iaveh, nanao hoe: Mandehana manompo andriamani-kafa.

20 Koa ankehitriny, aoka ny rako tsy ho latsakaamin’ny tany lavitra ny tavan’i Iaveh! Fa ny mpanjakan’i Israely ity no niainga hitady izay parasy anankiray, mova tsy ny manenjika tsipoy eny an-tendrombohitra!»

21 Dia hoy i Saola: «Nanota aho, miverena re, ry Davidazanako, fa tsy hanisy ratsy anao intsony aho, satria sarobidy teo imasonao ny aiko androany. Nanao toy ny adala aho, ka nahavita ratsy lehibe».

22 Namaly i Davida hoe: «Indro ny lefona, ry mpanjaka. Ny iray amin’ny zatovonao no aoka haka azy etỳ.

23 Samy hovalian’i Iaveh araka ny fahitsiany amam-pahamarinany avy; fa efa natolotr’i Iaveh teo an-tanako ianao androany, nefa tsy nety naninjitra ny tanako tamin’ny voahosotr’i Iaveh aho.

24 Ary indro fa toy ny nahasarobidy ny ainao teo imasoko androany, no mba hahasarobidy ny aiko eo imason’i Iaveh koa, ka hanafahany ahy amin’ny tebiteby rehetra».

25 Dia hoy i Saola tamin’i Davida: «Hambinina anie ianao, ry Davida zanako. Marina fa ho vanona tsara ny raharaha iandraiketanao».

Dia nanohy ny diany i Davida; ary i Saola nody any aminy.

Ny niafenan’i Davida tany Geta

1 Ary hoy i Davida anakampony: «Mbola ho fatin’ny tanan’i Saola ihany aho, indray andro any, ka ny mandositra faingana any amin’ny tanin’ny Filistinina no mety amiko indrindra, mba hitsaharan’i Saola tsy hitady ahy intsony amin’ny faritan’i Israely rehetra, dia ho afaka amin’ny tanany aho».

2 Koa niainga i Davida sy izy enin-jato lahy nomba azy, nankany amin’i Akisa, zanak’i Maôka mpanjakan’i Geta.

3 Dia nitoetra teo amin’i Akisa, tany Geta i Davida sy ny olony, samy nomban’ny fianakaviany avy, ary nomba an’i Davida izy roa vavy, dia i Akinôama avy any Jezraela, sy i Abigaila avy any Karmela, ilay novinadin’i Nabala.

4 Nilazana i Saola fa nandositra tany Geta i Davida ka dia tsy nandeha hanjòhy azy intsony izy.

I Davida nofehezin’ny Filistinina

5 Hoy i Davida tamin’i Akisa: «Raha mba nahita fitia eo imasonao ihany aho, dia aoka homena ahy ny fitoerana anankiray honenako ao amin’ny anankiray amin’ny tanàna any an-tsaha, satria aiza ka dia hiara-monina aminao, eto amin’ny renivohi-panjakanao ny mpanomponao?»

6 Dia nomen’i Akisa azy androtr’izay ihany i Sikelega; noho izany dia an’ny mpanjakan’i Jodà i Sikelega mandraka androany.

7 Herintaona sy efa-bolana no andro nipetrahan’i Davida tany amin’ny tanin’ny Filistinina.

8 Niakatra i Davida sy ny olony ary nanafika ny Gesorianina sy ny Gerzianina ary ny Amalesita, fa olona nonina any ankilan’i Sora ka hatrany amin’ny tany Ejipta izy ireo izany ela izany.

9 Noravan’i Davida mihitsy ny tany fa ny olona tsy nasiany miangana na lahy na vavy, ny ondry, ny omby, ny ampondra, ny rameva, mbamin’ny fitafiana, nobaboiny avokoa, vao niverina tany amin’i Akisa izy.

10 Ary hoy i Akisa: «Taiza no nanafika ianareo androany?» Dia namaly i Davida: «Tany amin’ny Negeban’i Jodà, tany amin’ny Negeban’i Jerameelita ary tany amin’ny Negeban’i Kineanina».

11 Fa ny olona no tsy nasian’i Davida miangana, ho enti-mankany Geta, na lahy na vavy, dia hoy izy anakampo: «Fandrao manao filazana mamely antsika ireo, manao hoe: Izao sy izao no nataon’i Davida». Ary toy izany mandrakariva no nataony, tamin’ny andro rehetra nitoerany tany amin’ny tanin’ny Filistinina;

12 ka natoky an’i Davida i Akisa, fa hoy izy: «Nanao izay hampangidy hoditra azy amin’i Israely vahoakany izy, ka ho mpanompoko mandrakizay».

Ny Filistinina nanafika an’i Israely

1 Tamin’izany andro izany nangonin’ny Filistinina ho tafika iray ihany ny antoko-miaramilany rehetra hiady amin’i Israely. Ka hoy i Akisa tamin’i Davida: «Fantaro fa ho avy miaraka amiko any an-toby ianao sy ny olonao».

2 Ary hoy ny navalin’i Davida tamin’i Akisa: «Koa ho hitanao ny hafitsoky ny mpanomponao». Ka hoy i Akisa tamin’i Davida: «Ary izaho kosa hanangana anao ho mpiambina ny tenako mandrakizay».

I Saola sy ilay vehivavy mpamoha angatra tao Endôra

3 Efa maty i Samoelaka nitomanian’i Israely rehetra ary naleviny tany Ramà tao amin’ny tanànany. Ary efa noroahin’i Saola hiala amin’ny tany ny olona mpamoha angatra sy mpanao sikidy.

4 Nony tafangona ny Filistinina dia tonga nitoby tao Sonama; ary i Israely rehetra novorin’i Saola ka nitoby tao Jelbôe.

5 Raiki-tahotra sy nivadi-po mafy i Saola, nony nahita ity tobin’ny Filistinina.

6 Nanontany an’i Iaveh i Saola, nefa tsy namaly azy i Iaveh, na tamin’ny nofy, na tamin’ny Orima, na tamin’ny mpaminany.

7 Dia hoy i Saola tamin’ny mpanompony; «Izahao vehivavy mpamoha angatra aho dia handeha hanatona azy sy hanontany azy aho». Ka hoy ny mpanompony taminy: «Any Endôramisy vehivavy mpamoha angatra».

8 Dia nanova tarehy sy nitafy fitafiana hafa i Saola, ka niainga narahin’olona roa lahy. Alina no tonga tany amin’ilay vehivavy izy ireo ka hoy i Saola taminy:

«Lazao amiko mialoha izay ho avy, amin’ny fiantsoana ny maty anankiray, ary asaovy miakatra mankatỳ amiko izay hotononiko aminao».

9 Fa namaly azy ravehivavy: «Indro fa fantatrao ihany ny nataon’i Saola, dia ny nandroahany hiala amin’ny tany izay olona mpamoha angatra sy mpanao sikidy, ka nahoana ianao no dia mamela-pandrika hahafaty ny aiko?»

10 Nianiana taminy, tamin’i Iaveh, i Saola nanao hoe: «Marina fa velona i Iaveh. Koa tsy hampidi-doza aminao akory izao zavatra izao».

11 Dia hoy ravehivavy: «Iza àry no asaiko miakatra mankatỳ aminao?» Ka hoy ny navaliny: «I Samoela no asaovy miakatra mankatỳ amiko».

12 Vao nahita an’i Samoela ravehivavydia nidradradradra mafy, ary hoy ravehivavy tamin’i Saola hoe: «Ahoana no namitahanao ahy? Ianao no Saola».

13 Ary hoy ny mpanjaka taminy: «Aza matahotra; fa inona no hitanao?» Dia hoy ravehivavy tamin’i Saola: «Andriamanitra miakatra avy amin’ny tanyno hitako.»

14 Ka hoy izy taminy: «Manao ahoana ny endriny?» Ary hoy ny navaliny: «anti-dahy io miakatra io, ary mihodidina amin’ny kapaoty izy.» Fantatr’i Saola fa i Samoela izay, ka tafaondrika tamin’ny tany terỳ izy, dia niankohoka.

15 Ary hoy i Samoela tamin’i Saola: «Ahoana no manabataba ahy ianao amin’ny fampiakarana ahy?» Dia namaly i Saola nanao hoe: «Poritra loatra aho: ny Filistinina miady amiko, ary Andriamanitra nihataka tamiko, fa tsy namaly ahy Izy, na tamin’ny mpaminany, na tamin’ny nofy. Niantso anao aho, mba hampahalala ahy izay tsy maintsy ataoko.»

16 Ary hoy i Samoela: «Ahoana no anontanianao ahy, nefa i Iaveh efa nihataka taminao, sy efa tonga fahavalonao?

17 Nataon’i Iaveh izao araka izay efa nolazainy rahateo tamin’ny alalako; efa notsoahan’i Iaveh teo am-pelatananao ny fanjakana, ka nomeny ny namanao, dia i Davida.

18 Satria tsy nihaino ny feon’i Iaveh ianao, fa tsy nanao tamin’i Amaleka araka ny firehitry ny hatezerany; ka izany no nanaovan’i Iaveh toy izao taminao androany.

19 Mainka hatolotr’i Iaveh eo an-tanan’ny Filistinina aza i Israely sy ianao. Rahampitso ianao sy ny zanakao dia ho any amiko, ary ny tobin’i Israely hatolotr’i Iaveh eo an-tanan’ny Filistinina.»

20 Dia lavo nitsingidina tamin’ny tany, niaraka tamin’izay, i Saola; fa ny tenin’i Samoela nahatsiravina azy indrindra; ny heriny koa efa tsy nisy intsony, satria tsy nanendry hanina izy, indray andro sy indray alina maninjitra.

21 Nankeo amin’i Saola ilay vehivavy, ka nahita azy very hevitra efa izay tsizy, ka dia nanao taminy hoe: «Efa nihaino ny feonao ny ankizivavinao ary nanao vy very ny aiko aho, tamin’ny nanekeko ny teny nolazainao tamiko.

22 Koa ankehitriny, mba henoy kosa ny tenin’ny ankizivavinao: aoka mba horosoako sombi-mofo kely ianao; mihinàna amin’izany hahazoanao tanjaka ho eny amin’ny dia hotohizanao.»

23 Tsy nety anefa izy, fa hoy izy: «Tsy hihinana aho.» Nanery azy teo niaraka tamin-dravehivavy ireto mpanompony, dia nanaiky ny fiambezoan’izy ireo ihany izy. Nitsangana avy eo amin’ny tany, dia nipetraka tamin’ny saofà izy.

24 Nanan-janak’omby matavy tao aminy ravehivavy, ka novonoiny faingana izay, dia naka lafarina izy, nandity azy, ka nandotra azy ho mofo tsy misy lalivay.

25 Ary narosony teo anoloan’i Saola sy teo anoloan’ny mpanompony ireo, ka dia nihinana izy ireo. Izay vao nitsangana izy ireo, ka lasa iny alina iny ihany.

I Davida noroahin’ireo filohan’ny Filistinina

1 Ary namory ny miaramilany rehetra tao Afeka ny Filistinina, fa nitoby teo anilan’ny loharano ao Jezraela kosa i Israely.

2 Raha nandroso nitarika ny an-jatony sy ny an’arivony ireo andrian’ny Filistinina, ary i Davida sy ny olony kosa namindra terỳ amin’ny vody lalana, niaraka tamin’i Akisa, dia hoy ireo filohan’ny Filistinina:

3 «Ahoana ireto Hebrio?» Ary hoy i Akisa namaly an’ireo filohan’ny Filistinina: «Tsy io va no Davida mpanompon’i Saola mpanjakan’i Israely, ka efa andro maro sy taona maro izay izy no tatỳ amiko, nefa tsy mbola nahita izay tsininy aho na dia kely aza, hatrizay nifindrany ho atỳ amintsika izay ka mandraka androany.»

4 Tezitra tamin’i Akisa anefa ireo filohan’ny Filistinina ka hoy ny filohan’ny Filistinina taminy hoe: «Alefaso iny lehilahy iny, aoka izy hiverina any amin’ny tany namponenanao azy any, fa aoka tsy hiara-midina amintsika ho any amin’ny ady, fandrao dia tonga fahavalontsika izy rehefa miady. Satria inona indray àry no hahazoany sitraka amin’ny tompony fa tsy amin’ny fanolorany aminy ny lohan’ireto lehilahy ireto.

5 Ary moa tsy io Davida io indrindra va no nihiràna tamim-pandihizana hoe:

Matin’i Saola ny arivoarivo;

ary matin’i Davida ny alinalina.»

6 Dia nantsoin’i Akisa i Davida, ka nilazany hoe: «Marina fa velona i Iavehka dia olo-marina ianao, sady sitrako eo imasoko izay rehetra ataonao amiko eto an-toby, satria tsy mbola nahita ratsy taminao aho hatrizay nahatongavanao tatỳ amiko, ka mandraka androany. Nefa kosa tsy sitrak’ireo andriana ireo ianao.

7 Koa miverena ary mandehana amim-piadanana mba tsy hanao izay mety hahasosotra ny andrian’ny Filistinina.»

8 Dia hoy i Davida tamin’i Akisa: «Fa inona no nataoko; ary inona no hitanao tamin’ny mpanomponao, hatrizay nitoerako teto aminao ka mandraka androany, no dia tsy hahazo mandeha hiady amin’ny fahavalon’ny mpanjaka tompoko aho?»

9 Ary hoy i Akisa namaly an’i Davida: «Fantatro fa tsara tamiko ianao hoatra ny Anjelin’Andriamanitra, fa ny filohan’ny Filistinina no nanao hoe: Tsy hiara-miakatra amintsika amin’ny ady izy.

10 Koa mifohaza maraina koa ianao, mbamin’ireo mpanompon’ny tomponao, izay niaraka taminao, samia mifoha maraina ianareo, ka raha mazava ny andro dia mandehana».

11 Nifoha maraina koa i Davida sy ny olony mba hiainga maraina hiverina any amin’ny tanin’ny Filistinina, ary ny Filistinina kosa niakatra nankany Jezraela.

Ny nandresen’i Davida ny Amalesita

1 Nony tonga tao Sikelega i Davida mbamin’ny olony, tamin’ny andro fahatelo, dia efa notafihin’ny Amalesita i Negeba sy i Sikelega: nasiany i Sikelega ka nodorany;

2 ny vehivavy sy ny olon-drehetra trany tao nobaboiny avokoa, na ny kely na ny lehibe, ary tsy nisy novonoiny izy fa nentiny ho babo, dia lasa nandeha izy.

3 Nony tonga tao an-tanàna i Davida sy ny olony, dia hitany fa voadoro ny tanàna, ary ny vadiny, ny zanany lahy, ny zanany vavy lasan-ko babo.

4 Ary samy nanandra-peo nitomany i Davida sy ireto olona niaraka taminy, mandra-pahalanin’ny heriny tsy nahatomany intsony.

5 lasan-ko babo mbamin’izy roa vavy, vadin’i Davida, dia i Akinôama avy any Jezraela, sy i Abigaila avy any Karmela, ilay novinadin’i Nabala.

6 Niferin’aina mafy i Davida, fa nanao teny hitora-bato azy ny antoko-miaramilany, satria samy nahatsiaro mangidy mafy loatra tao am-pony ny vahoaka noho ny amin’ny zanany lahy sy ny zanany vavy. Nefa nampahery ny tenany tamin’i Iaveh Andriamaniny, i Davida.

7 Hoy i Davida tamin’i Abiatara mpisorona zanak’i Akimeleka: «Ento atỳ amiko ny efôda». Dia nentin’i Abiatara teo amin’i Davida ny efôda;

8 ka nanontany an’i Iaveh i Davida nanao hoe: «Hanenjika izany jirika izany va aho? Hahatratra azy va aho?» Ary hoy ny navaliny: «Enjeho, fa hahatratra azy marina tokoa ianao sady hanafaka.»

9 Dia niainga i Davida sy izy enin-jato lahy izay niaraka taminy. Nony tonga teo amin’ny ranon-driaka Besôra izy ireo, dia niato ny mpitaredretra tamin’izy ireo.

10 Nanohy ny dia fanenjehany niaraka tamin’ny efajato lahy i Davida, fa ny roan-jato lahy nijanona noho izy efa reraka tsy nahatafita ny ranon-driaka Besôra.

11 Ary nahita lehilahy Ejiptianina anankiray tany an-tsaha izy ireo ka nentiny tao amin’i Davida. Ary nomeny mofo izy dia nihinana ary nampisotroin-drano,

12 norosoana ampempan’aviavy maina iray didy, sy voaloboka maina roa takelaka. Nony efa nihinana izy, dia nody ny ainy, fa hateloana andro sy hateloana alina izy, tsy nihinan-kanina na nisotro rano.

13 Hoy i Davida taminy: «An’iza ianao, ary avy aiza?» Ka hoy ny navaliny: «Andevo Ejiptianina lasan-ko mpanompon’ny Amalesita anankiray aho, saingy narary, ka narian’ny tompoko, efa hateloana izay.

14 Nanafika an’i Negeban’ny Keretianina sy ny faritanin’i Jodà mbamin’i Negeban’i Kaleba izahay, ary nodorany i Sikelega».

15 Dia hoy i Davida taminy: «Manaiky hitarika ahy ho any amin’izany jirika izany va ianao?» Ary hoy ny navaliny: «Mianiàna amiko amin’Andriamanitra fa tsy hamono ahy ianao, na hanolotra ahy eo an-tanan’ny tompoko, dia hitarika anao ho any amin’izany jirika izany aho.»

16 Nony nitarika azy izy, dia indreo ny Amalesita, miely eran’ny tany, mihinana sy misotro, ary mandihy, fa nahazo babo betsaka tamin’ny tanin’ny Filistinina sy ny tanin’i Jodà.

17 Nasian’i Davida izy ireo, hatramin’ny takarivan’izay ka hatramin’ny ampitso hariva, tsy nisy hafa-nandositra afa-tsy zatovo efajato lahy izay nitaingin-drameva, dia nitsoaka.

18 Ka azon’i Davida indray izay rehetra voababon’ny Amalesita, ny vadiny roa voavonjy.

19 Ny olony, tsy nisy tsy azon’izy ireo, na kely na lehibe, na zanany lahy na zanany vavy, na ny zavatra, na inona na inona nalaina taminy: dia nentin’i Davida nody avokoa izany.

20 Koa nalain’i Davida ny biby fiompy na ny madinika na ny vaventy; dia nandeha teo alohan’izany andiam-biby fiompy izany izy ireo nanao hoe: «Itony no babon’i Davida».

21 Niverina i Davida nankany amin’izy roan-jato lahy izay reraka loatra ka tsy afa-nanaraka an’i Davida ka najanona tao amin’ny ranon-driaka Besôra, dia nitsena an’i Davida sy ny vahoaka izay niaraka taminy izy ireo. Nanatona azy ireo i Davida dia niarahaba azy tamim-pitiavana.

22 Fa rehefa mety ho lehilahy sompatra sy faikany tamin’ny olona niaraka tamin’i Davida dia niteny kosa nanao hoe: «Satria tsy mba tafaraka tamintsika ireo dia tsy mba homentsika amin’ny babo azontsika afa-tsy ny vady aman-janany isany avy ihany; ka aoka hoentiny izany ary handeha any izy».

23 Nefa hoy kosa i Davida: «Aza manao toy izany, ry rahalahy, amin’ny zavatra nomen’i Iaveh antsika, satria niaro antsika izy sy nanolotra eo an-tanantsika ny jirika tonga hamely antsika.

24 Ka iza no hanaiky anareo amin’izany raharaha izany? Tsy maintsy atao sahala ny anjaran’izay nidina hiady, sy ny an’izay nijanona tamin’ny entana: hiara-mizara daholo».

25 Dia natao araka izany hatramin’izay andro izay ka atỳ aoriana, dia nataon’i Davida lalàna sy fitsipika izany mandraka androany.

26 Nony tafaverina tany Sikelega i Davida dia nampanaterany ho an’ny loholon’i Jodà, sakaizany, ny babo azony, nataony hoe: «Iny fanatitra ho anareo, avy amin’ny babo azo tamin’ny fahavalon’i Iaveh;

27 dia ho an’ny ao Betela, an’ny ao Ramôtan’i Negeba, an’ny ao Jetera,

28 an’ny ao Arôera, an’ny ao Sefamôta, an’ny ao Estamao,

29 an’ny ao Karmela, an’ireo ao amin’ny tanànan’ny Jerameelita, an’ireo ao amin’ny tanànan’ny Kineanina,

30 an’ny ao Arama, an’ny ao Kôra-Asàna, an’ny ao Ataka,

31 an’ny ao Hebrôna, ary ho an’ny any amin’ny tany rehetra nalehan’i Davida sy ny olony».

Ady tao Jelbôe. Ny nahafatesan’i Saola

1 Nony rafitra ny adin’ny Filistinina tamin’i Israely, dia nandositra teo anoloan’ny Filistinina ny lehilahy amin’i Israely, ka lavo voan’ny ratra mahafaty teo an-tendrombohitra Jelbôe.

2 Nikiry nanenjika an’i Saola sy ny zanany ny Filistinina, ka matin’ny Filistinina avokoa i Jônatasy sy i Abinadaba ary i Melkisoà zanak’i Saola.

3 Dia i Saola no nanaovan’ny mpiady am-bezatra; hitan’ny mpandefa tsipìka izy.

4 Dia hoy i Saola tamin’ity mpitondra fiadiany: «Tsoahy ny sabatrao ka atrobary ahy, fandrao dia ireo tsy mifora ireo indray no tonga manatrobaka ahy, ka halàny baraka aho». Tsy nety ilay mpitondra fiadiany, fa raiki-tahotra izy, ka i Saola no naka ny sabany, dia nianjera taminy.

5 Nony hitan’ity mpitondra fiadiany fa maty i Saola, dia mba nianjera tamin’ny sabany koa izy, ka niara-maty taminy.

6 Izany no niarahany maty androtr’izay ihany, dia i Saola sy ny zanany telo lahy, ary ny mpitondra fiadiany, mbamin’ny olona rehetra.

7 Nony hitan’ny olona amin’i Israely izay nitoetra tatỳ an-dafin’ny tany lemaka, sy tetỳ an-dafin’i Jordany, fa nandositra ny zanak’i Israely, sady maty koa i Saola sy ireo zanany, dia nilaozany ny tanànany ka lasa nandositra izy, dia tonga ny Filistinina ka nonina tao.

8 Ny ampitson’iny, tonga handroba ny zavatra teny amin’ny maty ny Filistinina, ka nahita an’i Saola sy ny zanany telo lahy nitsitra tany an-tendrombohitra Jelbôe.

9 Dia notapahiny ny lohany, nalainy ny fiadiany, ary naniraka olona izy ireo mba hiantso izany vaovao mahafaly izany eran’ny tanin’ny Filistinina rehetra, tao an-tempolin-tsampiny, sy amin’ny vahoaka.

10 Ny fiadian’i Saola napetrany tao amin’ny tempolin’i Astarte ary ny fatiny napetrany teo amin’ny mandan’i Betsàna.

11 Nony ren’ny mponina tany Jabesa any Galaada ny nanaovan’ny Filistinina an’i Saola,

12 dia niainga ny lehilahy mahery rehetra, ka nandeha mandritra ny alina manontolo dia nanesotra ny fatin’i Saola sy ny fatin-janany teo amin’ny mandan’i Betsàna vao niverina tany Jabesa, dia nodorany tao ireo.

13 Noraisiny ny taolany ka naleviny tao ambanin’ny tamariska tao Jabesa; ary nifady hanina hafitoana izy.

I Davida nandre ny nahafatesan’i Saola

1 Nony maty i Saola dia niverina avy nandresy ny Amalesita kosa i Davida ka hatramin’ny andro roa i Davida no nipetraka tao Sikelega.

2 Tamin’ny andro fahatelo, inty nisy lehilahy anankiray, avy tany an-toby, avy tany amin’i Saola, ary ny akanjony rovitra, ny lohany norarahan-tany, ary nony mby teo amin’i Davida izy dia nidaboka tamin’ny tany, ka niankohoka.

3 Hoy i Davida taminy: «Avy aiza ianao?» Ary hoy ny navaliny azy: «Nandositra avy tany an-tobin’i Israely aho».

4 Dia hoy i Davida taminy: «Ka nanao ahoana avy? Tantarao amiko kely hoe». Ary hoy izy: «Nandositra tamin’ny ady ny vahoaka, ka be no nitsingidina sy maty tamin’ny vahoaka, ary maty koa aza i Saola sy i Jônatasy zanany».

5 Hoy i Davida tamin’ity zatovo, nilaza izany zava-baovao izany taminy: «Ahoana no ahafantaranao fa maty i Saola sy i Jônatasy?»

6 Ary izao no navalin’ilay zatovo nilaza ny vaovao taminy: «Sendra tany an-tendrombohitra Jelbôe aho, no inty i Saola nitehinatamin’ny lefony teo, efa saika tratry ny kalesy sy mpitaingin-tsoavaly mihitsy;

7 niherika izy ka nahatazana ahy dia niantso ahy, sy nolazaiko hoe: ‹Inty aho.›

8 Ary hoy izy tamiko: ‹Iza moa ianao?› Ka hoy aho namaly azy: ‹Amalesita aho.›

9 Dia hoy izy tamiko: ‹Avia atỳ akaikiko ary vonoy ho faty aho; fa efa fanina aho ity, nefa ny aiko manontolo mbola ato amiko.›

10 Dia nanatona azy aho, ka namono azy satria fantatro fa tsy ho velona intsony izy rehefa resy. Koa nalaiko ny satrok’andriana teny an-dohany sy ny fehin-tanana teny amin’ny sandriny, dia indreto nentiko nankatỳ amin’ny tompoko.»

11 Dia noraisin’i Davida ny fitafiany, ka notriarinyary nanao toy izany koa ny olona rehetra teo aminy.

12 Nanao ny fombam-pisaonana azy ireo izy, nitomany sy nifady haninamandra-paharivan’ny andro, nisaona an’i Saola sy i Jônatasy zanany ary ny olon’i Iaveh sy ny tranon’i Israely, satria lavon-tsabatra izy ireo.

13 Ary hoy i Davida tamin’ity zatovo nilaza ny vaovao taminy: «Avy aiza no tany fiavianao?» Hoy ny navaliny azy: «Izaho dia zanaky ny olona hafa firenena, dia olona Amalesita.»

14 Ary hoy i Davida taminy: «Nahoana ianao no dia tsy natahotra ny haninji-tanana hamono ny voahosotr’i Iaveh?»

15 Sady niantso ny anankiray tamin’ny tovolahy i Davida ka nanao hoe: «Avia, vonoy io.» Dia nasiany, ka maty.

16 Ary hoy i Davida taminy: «Aoka ny ranao ho eo an-dohanao, satria vavanao ihany no niampanga anao, fony ianao nanao hoe: ‹Izaho no namono ny voahosotr’i Iaveh.› »

Sentosenton’i Davida malahelo an’i Saola sy i Jônatasy

17 Noventesin’i Davida ity hira fisaonana an’i Saola sy i Jônatasy zanany ity,

18 ka nasainy nampianarina ny zanak’i Jodà izany. Io ilay hira hoe: Tsipìka. Indro fa voasoratra ao amin’ny Bokin’ny Marinaizany:

19 Moa levona teny amin’ny tamponao va

ny famirapiratr’i Israely?

Ahoana no nahalavoan’ny mahery?

20 Aza ambaranareo any Geta izany,

na torinareo any amin’ny araben’i Askalôna,

fandrao mifaly amin’izany ny zanaka vavin’i Filistinina,

fandrao mibita-kafaliana ny zanaka vavin’ny tsy mifora.

21 Ianareo tendrombohitra Jelbôe,

aza misy ando aman’orana intsony eo aminareo

na saha fisantaram-bokatra!

Fa teo no nahararaka an-tany ny ampingan’ny mahery.

22 Ny ampingan’i Saola tsy mba diloilo no nahosotra azy

fa ny ran’ny maratra sy ny tavin’ny mahery;

ny tsipìkan’i Jônatasy tsy lasa nihemotra na oviana na oviana

ary ny sabatr’i Saola tsy nody maina.

23 Malala sy mahatehotia i Saola sy i Jônatasy,

fony fahavelony, ary teo am-pahafatesany dia tsy tafasaraka.

Mailaka noho ny voromahery izy,

mahery noho ny liona.

24 Mitomania an’i Saola, ry zanaka vavin’i Israely,

fa notafiany jaky tao anatin’ny fahafinaretana ianareo;

noravahany volamena ny fitafianareo!

25 Ahoana no nahalavoan’ny mahery tany an’ady?

Voagorobaka teo amin’ny havoanao i Jônatasy!

26 Trotraky ny alahelo anao aho, ry Jônatasy rahalahiko!

Fa ianao ihany no fahafinaretako tanteraka;

mamiko noho ny fitiavan’ny vehivavy ny fitiavanao.

27 Ahoana no nahalavoan’ny mahery?

Ahoana no nahafatesan’ny mpiady?

Ny nanosorana an’i Davida tany Hebrôna

1 Taorian’izany dia nanontany an’i Iaveh i Davida nanao hoe: «Hiakatra any amin’ny anankiray amin’ny tanànan’i Jodà va aho?» Dia hoy ny navalin’i Iaveh azy: «Miakara.» Hoy i Davida: «Aiza no hiakarako?» Ary i Iaveh namaly hoe: «Any Hebrôna.»

2 Dia niakatra tany i Davida mbamin’ny vadiny roa, i Akinôama avy any Jezraela sy i Abigaila avy any Karmela, ilay novinadin’i Nabala.

3 Nampiakatra ny olona teo aminy mbamin’ny fianakaviany koa i Davida ka nonina tamin’ny tanàna momba an’i Hebrôna izy ireo.

4 Dia tonga ny lehilahy amin’ny Jodà ka tao no nanosorany an’i Davida ho mpanjaka amin’ny fokon’i Jodà.

Hafatra ho an’ny olona tao Jabesa

Nisy nilaza tamin’i Davida fa ny olona any Jabesa any Galaada, no nandevina an’i Saola.

5 Ka dia nandefa iraka ho any amin’ny olona any Jabesa any Galaada i Davida hilaza aminy hoe: «Hotahin’i Iaveh anie ianareo, noho ny nanefanareo izany adidim-pitiavana izany amin’i Saola tomponareo, dia tamin’ny nandevenanareo azy.

6 Ary ankehitriny haneho hatsaram-po sy fahamarinana aminareo anie i Iaveh! Ary izaho koa hamaly soa anareo tamin’ny nanaovanareo an’izany.

7 Ary amin’izao hankeherezina anie ny tananareo, ka ho lehilahy mahery ianareo! Fa maty izay i Saola tomponareo, ary izaho no natsangan’ny fokon’i Jodà ho mpanjakany.»

I Abnera mametraka an’i Isbôseta ho mpanjakan’i Israely

8 Tamin’izany kosa i Abnera zanak’i Nera, lehiben’ny foloalindahin’i Saola, dia naka an’i Isbôseta, zanak’i Saola, ka rehefa nentiny nankany Mahanaîma izy,

9 dia natsangany ho mpanjaka amin’i Galaada, amin’ny Asorita, amin’i Zesraela, amin’i Efraima, amin’i Benjamina ary amin’i Israely rehetra.

10 Efa efapolo taona i Isbôseta zanak’i Saola fony izy nanjaka tamin’i Israely ary roa taona no nanjakany. Ny fokon’i Jodà irery ihany no nomba an’i Davida.

11 Ary fito taona sy enim-bolana no andro nanjakan’i Davida tao Hebrôna tamin’ny fokon’i Jodà.

Adin’i Jodà sy i Israely. Ady tao Gabaôna

12 Nivoaka avy ao Mahanaîma i Abnera zanak’i Nera, mbamin’ny mpanompon’i Isbôseta zanak’i Saola hamely an’i Gabaôna.

13 Niainga i Jôaba zanak’i Sarvià, mbamin’ny mpanompon’i Davida, ka tafahaona teo amoron’ny kamorin’i Gabaôna izy ireo; ny iray niorin-dasy teo amin’ny lafin’ny kamory anankiray, ny iray kosa tao amin’ny lafiny anankiray hafa.

14 Dia hoy i Abnera tamin’i Jôaba: «Aoka kely hitsangana ny tovolahy hikatroka eto anatrehantsika.» Ary namaly i Jôaba hoe: «Aoka hitsangana izy.»

15 Dia nitsangana izy ireo ka nandroso nitovy isa, roa ambin’ny folo tamin’i Benjamina sy amin’i Isbôseta zanak’i Saola, roa ambin’ny folo avy amin’ny mpanompon’i Davida.

16 Samy nisavika ny tandrifiny tamin’ny lohany izy ireo, dia nanindrona ny lanivoan’ny namany tamin’ny sabatra ka indray niankarapoka. Ary natao hoe Helkat-Hatsorimany anaran’io toerana io, any Gabaôna izany.

17 Rafitra mafy ny ady tamin’izany andro izany, ary resin’ny mpanompon’i Davida i Abnera sy ny lehilahy amin’i Israely.

18 Teo daholo tamin’izay izy telo lahy zanak’i Sarvià dia i Jôaba sy i Abisaia ary i Asaela. Faingan-tongotra hoatra ny iray amin’ny gazela any an-tsaha i Asaela.

19 Ka nanenjika an’i Abnera i Asaela ary tsy nivily tsy hanjòhy an’i Abnera na hiankavanana na hiankavia.

20 Dia niherika i Abnera, ka nanao hoe: «Ianao ve ity, ry Asaela?» Ary novaliany hoe: «Izaho ity!»

21 Hoy i Abnera taminy: «Mivilia amin’ny ankavanana, na amin’ny ankavia, ka ny iray amin’ireny tovolahy ireny samborina ka entina ny babo aminy.» Tsy nety nivily hiala aminy anefa i Asaela.

22 Ka hoy i Abnera taminy fanindroany hoe: «Mivilia tsy hanenjika ahy! Hataoko inona moa izay hamono anao hitsingidina amin’ny tany e? Ary ataoko ahoana no fanandratra ny tavako eo imason’i Jôaba rahalahinao?»

23 Fa tsy nety nivily i Asaela. Tamin’izay dia nasian’i Abnera tamin’ny antse-defona ny kibony, ary niboroaka tamin’ny lamosiny ny lefona, ka nitsingidina teo, maty teo no ho eo izy. Niato avokoa izay rehetra tonga teo amin’ny toerana nahalavoany sy nahafatesan’i Asaela.

24 Ary i Jôaba sy i Abisaia nanenjika an’i Abnera ary tamin’ny nilentehan’ny masoandro izy no tonga teo amin’ny havoan’i Amah izay eo atsinanan’i Giaka, amin’ny lalana mankany an’efitr’i Gabaôna.

25 Nitambatra indray nanaraka an’i Abnera ny taranak’i Benjamina ka nony tafakambana ho antoko miaramila iray ihany izy, dia niato teo an-tampon’ny havoana anankiray.

26 Ary niantso an’i Jôaba, i Abnera ka nanao hoe: «Hanao rapa-dango mandrakizay va ny sabatra? tsy fantatrao va fa hangidy no hiafaran’izany? Hiandry mandra-pahoviana ianao vao hilaza amin’ny vahoaka ny tsy hanenjika ny rahalahiny?»

27 Dia hoy ny navalin’i Jôaba: «Marina fa velona i Iaveh! Koa raha tsy niteny ianao dia ho tsy nitsahatra ny hanenjika ny rahalahiny avy ny vahoaka alohan’ny rahampitso maraina.»

28 Dia notsofin’i Jôaba ny trômpetra ka nijanona ny vahoaka rehetra tsy nanenjika an’i Israely intsony izy, ary tsy nanohy ny ady intsony.

29 I Abnera sy ny olony, nony nandeha nandritra ny alina tamin’ny Tany lemaka dia nita an’i Jordany ary namaky an’i Bitrona tontolo, dia tonga tany Mahanaîma.

30 I Jôaba kosa nitsahatra tsy nanenjika an’i Abnera, fa namory ny vahoaka rehetra; 19 lahy tamin’ny mpanompon’i Davida ary i Asaela no latsaka.

31 Ary enimpolo sy telon-jato lahy no matin’ny mpanompon’i Davida, tamin’ny lehilahy amin’i Benjamina sy ny olon’i Abnera.

32 Dia nentin’izy ireo i Asaela ka naleviny tao amin’ny fasan-drainy izay ao Betlehema. Ary nandeha nandritra ny alina manontolo i Jôaba sy ny olony, ka vao nazava ratsy ny andro dia tonga tany Hebrôna izy.

1 Naharitra ela ny adin’ny fianakavian’i Saola sy ny fianakavian’i Davida. I Davida nandroso nihanahery, fa ny fianakavian’i Saola kosa nihaosa miandalandalana.

Ireo zanak’i Davida teraka tany Hebrôna

2 Niteraka lahy maro i Davida tao Hebrôna; i Amôna naterak’i Akinôama avy any Jezraela no lahimatoa.

3 I Keleabanaterak’i Abigaila avy any Karmela, ilay novinadin’i Nabala, no lahiaivo; i Absalôna, zanak’i Maakà, zanaka vavin’i Tolmaia, mpanjakan’i Gesora, no fahatelo;

4 i Adoniasy zanak’i Hagita, no fahefatra; i Safatià zanak’i Abitala, no fahadimy.

5 Ary i Jetraama naterak’i Eglà vadin’i Davida, no fahenina. Ireo no zazalahy naterak’i Davida tao Hebrôna.

Rava ny fihavanan’i Abnera sy i Isbôseta

6 Tamin’ny andro niadian’ny fianakavian’i Saola sy ny fianakavian’i Davida, dia nihamahery i Abnera tao amin’ny tranon’i Saola.

7 Ary nisy vaditsindranon’i Saolaanankiray natao hoe Resfà zanaka vavin’i Aià; ary hoy i Isbôseta tamin’i Abnera hoe:

8 «Ahoana no nandeha tamin’ny vaditsindranon’Ikaky ianao?» Ka tezitra mafy i Abnera noho ny tenin’i Isbôseta ka namaly hoe: «Lohan’alikaanisan’i Jodà va aho? Amin’izao, mampiseho fitiavana ny tranon’i Saola, rainao, sy ny rahalahiny aman-tsakaizany aho, ary tsy nanolotra anao ho eo an-tanan’i Davida ka dia izao ianao no manìny ahy amin’ny hadisoana tamin’iny vehivavy iny?

9 Hoentin’Andriamanitra amin’izay ngidiny indrindra anie i Abnera raha tsy hataoko amin’i Davida araka izay nianianan’i Iaveh taminy,

10 fa hoesoriny amin’ny fianakavian’i Saola ny fanjakana ka hatsangany amin’i Israely sy i Jodà hatrany Dana ka hatrany Bersabeany seza fiandrianan’i Davida.»

11 Tsy nahavaly an’i Abnera i Isbôseta, na indraimbava aza, fa natahotra azy.

I Abnera nifampiraharaha amin’i Davida

12 Dia nandefa iraka nankany amin’i Davida i Abnera hilaza aminy, amin’ny anarany, hoe: «An’iza ny tany?Manaova fanekena amiko, dia homba anao ny tanako hampihodina an’i Israely rehetra hankaminao.»

13 Ary novaliany hoe: «Tsara izany; hanao fanekena aminao aho, fa zavatra iray loha no angatahiko aminao, dia ny tsy hahitanao ny tavako raha tsy entinao atỳ amiko i Mikola zanaka vavin’i Saola rehefa ho avy ianao hifankahita tava amiko.»

14 Dia nandefa iraka ho any amin’i Isbôseta zanak’i Saola i Davida hanao aminy hoe: «Omeo ahy i Mikola vadiko izay nampakariko notakalozako hodi-tsy miforan’ny Filistinina zato.»

15 Ka nampanalain’i Isbôseta i Mikola tany amin’i Faltiela vadiny, zanak’i Laïsa,

16 ary nanaraka azy ny lahy, nandeha sy nitomany avy ao aoriana, hatreo Batorima, fa nony mby teo, dia hoy i Abnera taminy: «Mandehana miverina.» Ka dia niverina izy.

17 Nisy dinidinika nataon’i Abnera tamin’ny loholon’i Israely, ka hoy izy tamin’izy ireo: «Efa ela no nanirianareo an’i Davida ho mpanjakanareo,

18 koa misikìna àry ankehitriny, fa i Iaveh nilaza tamin’i Davida hoe: Amin’ny tanan’i Davida, mpanompoko, no hanafahako an’i Israely vahoakako amin’ny tanan’ny Filistinina, sy amin’ny tanan’ny fahavalony rehetra.»

19 Ary niresaka tamin’i Benjamina koa i Abnera, ary lasa i Abnera hilaza ho henon’i Davida any Hebrôna izay noheverin’i Israely sy ny taranak’i Benjamina rehetra ho mety.

20 Dia tonga tany amin’i Davida, tany Hebrôna i Abnera, nomban’olona roapolo lahy. Ary nanao fanasana ho an’i Abnera sy ho an’ny olona nanaraka azy i Davida.

21 Ary hoy i Abnera tamin’i Davida: «Hitsangana aho ka hiainga hamory an’i Israely rehetra ho atỳ amin’ny mpanjaka tompoko, ary hanao fanekena aminao izy, ka hanjaka amin’izay rehetra irin’ny fonao ianao.» Dia nalefan’i Davida i Abnera ka nandeha amim-piadanana.

Ny namonoana an’i Abnera

22 Fa indreto kosa tamy ny mpanompon’i Davida sy i Jôaba avy nitoha ka nitondra babo betsaka niaraka taminy. Tsy teo amin’i Davida tao Hebrôna intsony i Abnera, fa efa nalefany handeha ka nandeha tamim-piadanana izy.

23 Dia tonga i Jôaba sy ny antokon’olona rehetra niaraka taminy, ka nisy nilaza tamin’i Jôaba hoe: «Tonga tao amin’ny mpanjaka i Abnera zanak’i Nera, fa nalefany ka lasa nandeha tamim-piadanana izy!»

24 Dia nankao amin’ny mpanjaka i Jôaba ka nanao hoe: «Inona no nataonao? Tonga teto aminao i Abnera, ka nahoana no nalefanao sy navelanao handeha? Fantatro anefa i Abnera zanak’i Nera.

25 Fa ny hamitaka anao no nahatongavany tatỳ ary hitsikilo ny fanaonao sy hahalala ny ataonao rehetra!»

26 Nony avy eo amin’i Davida i Jôaba dia naniraka olona hanara-dia an’i Abnera, ka avy amin’ny famorian-drano any Sira no nitondrany azy miverina; tsy fantatr’i Davida velively anefa izany.

27 Nony tafaverina tao Hebrôna dia nentin’i Jôaba nihataka kely tao anaty vavahady, toy ny hiresaka aminy moramora; kanjo nony mby tao, nofatsahany tamin’ny kibony izy; dia maty izy noho ny amin’ny ran’i Asaela, rahalahin’i Jôaba.

28 Ren’i Davida izany, tatỳ aoriana, ka hoy izy: «Tsy manan-tsiny mandrakizay eo anatrehan’i Iaveh aho sy ny fanjakako, ny amin’ny ran’i Abnera zanak’i Nera.

29 Fa amin’ny lohan’i Jôaba sy ny ankohonan-drainy rehetra anie izany: ka tsy ho tapaka eo amin’ny fianakavian’i Jôaba ny marary mitsi-dra na boka, na mampandihy ampelana lavon-tsabatra, na tsy ampy hanina.»

30 Dia toy izany no namonoan’i Jôaba sy i Abisaia rahalahiny an’i Abnera, noho ny namonoany an’i Asaela rahalahiny tany Gabaôna tamin’ny ady.

31 Ary hoy i Davida tamin’i Jôaba sy ny vahoaka rehetra teo aminy: «Triaro ny fitafianareo, misikìna lasàka, ary aoka hisaona eo alohan’i Abnera ianareo.» Dia nandeha teo aorian’ny tranovorona i Davida mpanjaka.

32 Tao Hebrôna no nalevina i Abnera. Nitomany tamin’ny feo avo ny mpanjaka teo amin’ny fasan’i Abnera, ary nitomany koa ny vahoaka rehetra.

33 Nanao hira fisaonana an’i Abnera ny mpanjaka nanao hoe:

«Toy ny fahafatin’adala va no tokony ho nahafatesan’i Abnera?

34 Tsy nifatotra ny tananao,

tsy nigadra ny tongotrao,

Fa toy ny fahavalon’olona sehatra ny olon-dratsy ny nahalavo anao!»

Dia nanohy nigogogogo nitomany an’i Abnera ny vahoaka rehetra;

35 ary nanatona an’i Davida nampihinan-kanina azy ny vahoaka rehetra, raha mbola antoandro ny andro; nefa nianiana i Davida nanao hoe: «Hoentin’i Iaveh amin’izay ngidiny indrindra anie aho, raha hanendry hanina na zavatra hafa na inona na inona, alohan’ny maty masoandro!»

36 Hitan’ny vahoaka rehetra tsara izany, ka nankasitrahiny, toy ny nankasitrahany an’izay rehetra nataon’ny mpanjaka koa.

37 Fantatry ny vahoaka rehetra sy i Israely rehetra, tamin’izany andro izany fa tsy mba avy amin’ny mpanjaka velively ny namonoana an’i Abnera, zanak’i Nera.

38 Hoy ny mpanjaka tamin’ny mpanompony: «Tsy fantatrareo va fa mpifehy ary lehilahy ambony amin’i Israely no maty androany?

39 Izaho na dia efa voahosotra ho mpanjaka aza, dia malemy fanahy, fa ireo lehilahy zanak’i Sarvià ireo kosa dia lozabe tokoa noho izaho. Hovalian’i Iaveh anie izay manao ny ratsy araka ny ratsy nataony!»