Baiboly Katolika (MBC)

Ny tsy maintsy ho fandehan’ny fahamarinan’Andriamanitra

1 Dia niteny i Baldada avy any Sohe tamin’izay ka nanao hoe:

2 «Mandra-pahoviana no hanaovanao teny toy izany,

sy vava miloaka toy ny tafio-drivotra mifofofofo?

3 Andriamanitra va hampandefitra ny rariny,

ny Tsitoha va hamadika ny fahamarinana?

4 Ny zanakao aloha raha nanota taminy,

dia natolony ho eo am-pelatanan’ny haratsiany.

5 Ianao kosa, raha mangata-bonjy amin’Andriamanitra ianao,

raha mitalaho amin’ny Tsitoha ianao,

6 raha madio sy mahitsy fo ianao,

dia hiambina anao Izy,

haveriny amin’ny fiadananyindray ny fonenan’ny fahamarinanao,

7 ka hataonao zavatra kely foana ny toetranao voalohany

noho ny faharoa efa lasa ambony loatra.

8 Anontanio ange ny olona tany aloha;

diniho ange izay efa notsapain’ny razana;

9 satria isika vao omaly, ka tsy mahalala na inona na inona,

ny androntsika eto an-tany mihelina toy ny aloka,

10 fa ireny kosa, tsy hanoro anao sy hilaza aminao va,

ka hamoaka oha-teny avy ao am-pony?

11 Maniry eny ivelan’ny heniheny va ny zozoro?

mitrebona tsy misy rano va ny harefo?

12 Mbola tanora, tsy voatapaka akory izy,

dia maina, alohan’ny zava-maitso eny an-tsaha.

13 Toy izany koa ny lalan-kalehan’izay manadino an’Andriamanitra,

ho levona ny fanantenan’ny tsy mpivavaka.

14 Ho maito ny tokiny,

hanahaka ny tranon-kala ny fitokiany.

15 Miankina amin’ny tranony izy, nefa tsy mafy orina io;

mifikitra aminy izy, nefa tsy mahajoro io.

16 Be aina eo ambany masoandro izy;

misandrahaka eo amin’ny tanimboliny, ny rantsany;

17 mifandiditra eo amin’ny korontam-bato ny fakany;

tafalentika hatreo ambanin’ny vato izy.

18 Raha voafongotra teo amin’ny fitoerany izy,

dia lavin’ny fitoeranyataony hoe:

‹Tsy nahita anao na oviana na oviana aho›.

19 Ka tapitra hatreo ny fijaliany

fa hafa indray no hisandratra avy amin’io tany io.

20 Tsia. Andriamanitra tsy manary ny tsy manan-tsiny;

Izy tsy mitantana ny mpanao ratsy.

21 Hataony feno hehy mikakakaka ny rovanao,

hataony eo amin’ny molotrao ny hira fifaliana.

22 Ho safo-kenatra ny fahavalonao;

ary ho fongotra ny lain’ny ratsy fanahy».

Ny fahamarinan’Andriamanitra no mifehy ny zon’ny tena

1 Dia niteny i Jôba ka nanao hoe:

2 «Fantatro tsara fa izany tokoa no izy:

Ahoana no hahamarina ny olombelona mifandahatra amin’Andriamanitra?

3 Fa raha mitady hifamaly aminy izy,

dia tsy hahavaly Azy, na dia iray amin’ny arivo aza.

4 Fa hendry Andriamanitra ao am-pony, mahefa Izy amin’ny heriny.

Zovy moa no hanohitra Azy, ka tsy naninon-tsy naninona?

5 Mamindra ny tendrombohitra Izy, ka tsy fantatr’izy ireo,

mandrodana ireny amin’ny hatezerany Izy;

6 manifikìfika ny tany amin’ny fanorenany Izy,

dia mihozongozona ny andriny.

7 Mandidy ny masoandro Izy, dia tsy miposaka io;

asiany tombokase ny kintana.

8 Izy irery no mamelatra ny lanitra,

mandia ny onjan-dranomasina.

9 Izy no nahary ny Orsa, ny Telonohorefy, ny Kotokelimiadilaona,

ary ny lafin’ny lanitra atsimo.

10 Manao zava-dehibe tsy hay fantarina Izy,

dia zava-nahagaga tsy tambo hisaina.

11 Indro fa mandalo eo akaikiko Izy, tsy mahita Azy aho,

manalavitra indray Izy, tsy mahatsikaritra Azy aho.

12 Raha mipaoka remby Izy, zovy no hahasakana izany?

Zovy no hanao aminy hoe: ‹Fa inona ity ataonao?›

13 Andriamanitra! Tsy misy mahaketraka ny hatezerany, na inona na inona,

mitanondrika eo anoloany ireo maro mpisolanandrana.

14 Ka izaho ve no hanonofy izay hamaly Azy,

ka hifantina izay teny hifandaharako aminy?

15 Na hanana ny marina aza aho tsy hahavaly akory,

ny hangataka ny famindram-pon’Izy mpitsara ahy no hataoko.

16 Na ho nanaiky ny fitarainako aza Izy,

dia tsy noheveriko ho nihaino ny feoko,

17 Izy ilay manorotoro ahy toy ny ao amin’ny tadio,

sy mampitombo ny feriko tsy ahoan-tsy ahoana;

18 tsy avelany hahita hiainana akory aho, sady vokisany zava-mangidy.

19 Raha ny hery no heverina, mahery Izy;

raha ny rariny indray, hoy Izy: Iza no mitory Ahy?

20 Na tsy manan-tsiny aza aho, hohelohin’ny vavako;

fa na marina aza, dia holazainy ho diso.

21 Tsy manan-tsiny, izany tokoa, aho, nefa tsy mifikitra amin’ny fiainana,

ary enta-mavesatra ho ahy ny fahavelomako.

22 Tsy mampaninona anefa izany; ka hoy aho hoe:

Samy aringany ihany na ny marina na ny meloka.

23 Raha mba mahafaty amin’ny indray mamono ahay ny loza!

Fa indrisy; ihomehezany ny fizahan-toetra ny marina.

24 Voatolotra eo an-tanan’ny ratsy fanahy ny tany;

saronan’Andriamanitra tava ny mpitsara eo.

Satria iza indray moa no hanao izany raha tsy Izy?

25 Faingana noho ny tsimandoa ny androko,

lasa tsy mbola nahita ny fiadanana izy,

26 mandalo toy ny lakan-jozoro izy,

tahaka ny voromahery miantonta amin’ny rembiny.

27 Raha mba manao aho, hoe: ‹Aoka hohadinoiko ny fitarainako,

sy hajanoko ny tarehiko malahelo fa hanao endrika miramirana›;

28 dia indro nangovitra aho, noho ny fijaliako rehetra,

satria fantatro fa tsy hataonao ho tsy manan-tsiny aho.

29 Ho voatsara ho meloka ihany,

ka nahoana no hanasa-tena foana?

30 Na dia handro amin’ny oram-panala aza aho,

ka hanadio ny tanako amin’ny ranon-davenona,

31 dia arobokao ao amin’ny fotaka kosa,

ka ataon’ny fitafiako zava-betaveta aho.

32 Tsy olombelona toa ahy Andriamanitra, ka ho azoko valiana,

mba hifanatrehanay eo amin’ny fitsarana.

33 Tsy misy mpanelanelana anay,

hametraka ny tanany aminay roa tonta.

34 Fa aoka hoesoriny amiko ny tsora-kazo,

aoka hitsahatra tsy hampivadi-po ahy ny fampitahorany;

35 amin’izay aho dia hiteny tsy amin-tahotra Azy,

Fa raha tsy izany aho dia mba verivery saina.

1 Sasatry ny miaina ny fanahiko,

havelako hijojojojo ny fitarainako,

hiteny amim-pahorian’ny foko aho.

2 Hoy aho amin’Andriamanitra: Aza manameloka ahy,

ampahalalao ny antony ilànao akisa aho.

3 Sa dia mahafaly Anao ny mampahory,

sy mamay ny asan’ny tananao;

ka hampamirapiratra ny fanambinanao eo amin’ny fisainan’ny ratsy fanahy?

4 Manana maso nofo va Ianao,

sa mijery toy ny fijerin’ny olombelona?

5 Toy ny andron’ny olombelona va ny andronao,

sa toy ny taonan’ny mety maty ny taonanao,

6 no dia karohinao ny fahadisoako,

no dia enjehinao ny fahotako,

7 na dia fantatrao aza fa tsy meloka aho,

sady tsy misy mahafaka ahy amin’ny tananao akory koa?

8 Tananao no namorona ahy sy namolavola ahy,

izaho manontolo, ka tadiavinao holevonina indray aho ity!

9 Tsarovy fa novolavolainao toy ny tany manga aho;

ary haverinao ho amin’ny vovoka indray aho ity!

10 Moa tsy naidinao toy ny ronono aho,

ary nampandrianao toy ny ranomandry?

11 Notafianao hoditra ama-nofo aho,

ary norarinao taolana aman-kozatra.

12 Nomenao aina amam-panambinana aho,

ary narovanao tamin’ny fiahianao ny aiko.

13 Kanjo izao no nafeninao tao am-ponao:

hitako tsara izao ny nokendrenao:

14 Raha manota aho, dia mitsikilo ahy Ianao,

ary tsy mamela ny hadisoako Ianao.

15 Meloka moa aho, dia loza ho ahy;

Marina indray aho tsy sahy miandrandra akory;

fa safo-kenatra aho mahita ity fahoriako.

16 Raha mba mitraka aho, enjehinao toy ny fanaon’ny liona,

dia foteranao ampijaliana lozan-tany indray.

17 Manangam-bavolombelona vaovao hamely ahy indray Ianao;

dia ataonao avo sasaka ny fisafoakanao amiko,

tafika mifandimby no mandroso hamely ahy.

18 Nahoana no dia namoaka ahy tao am-bohoka Ianao?

dia maty eo aho, tsy ho nisy maso nahita ahy.

19 Ka ho toy ny tsy àry akory aho,

fa vao avy any an-kibon-dreny dia ho nentina tany am-pasana.

20 Tsy vita foana va ny androko? Aoka havelany aho!

aoka hihemotra Izy, dia haka aina kely aho,

21 alohan’ny hahalasanako tsy hiverina intsony,

ho any amin’ny tanin’ny haizina aman’aloky ny fahafatesana,

22 tany manjombona sy maizimaizin-dava,

anjakan’ny fikorontanana aman’aloky ny fahafatesana

sy itovian’ny fahazavana amin’ny alim-pito».

Ny fahendren’Andriamanitra miantso an’i Jôba hiaiky

1 Dia niteny i Sôfara avy any Naamà, ka nanao hoe:

2 «Tsy hisy valiny va ny teny maro be,

ary ny basivava ve no hanana ny marina?

3 Izay bedibedinao ve no hampangina ny olona?

Haniratsira ve ianao ka tsy hisy handresy lahatra anao e?

4 Hoy ianao tamin’Andriamanitra: ‹Ny fisainako no marina,

ary tsy manan-tsiny eo anatrehanao aho›.

5 Endrey, raha mety miteny Andriamanitra,

ka mety hiloa-bava hamaly anao,

6 raha ambarany anao ny zava-miafina ao amin’ny fahendreny

mbamin’ny safeliky ny hevitra kendreny izay voatakona,

dia ho hitanao fa misy hadinony ny helokao.

7 Mihambo hanakatra ny halalinan’Andriamanitra va ianao,

sy hahatratra ny fahalavorarian’ny Tsitoha?

8 Avo tahaka ny lanitra izany, ka hataonao ahoana?

lalina noho ny fonenan’ny maty izany, ka inona no ho fantatrao?

9 Ny fandrefesana Azy lava noho ny tany,

malalaka noho ny ranomasina.

10 Raha miantoraka amin’ny meloka Izy, sy misambotra azy,

raha mamory ny mpitsara: zovy moa no hahatohitra izany?

11 Fa fantany ny olon-dratsy:

hitany ny haratsiana, raha mbola tsy miahy ny ho hita izy ity.

12 Amin’ny fandinihina izany, na ny adala aza hahazo hevitra,

na ny zanak’ampondra dia aza, ho tonga manan-tsaina.

13 Fa ianao kosa raha mitondra ny fonao ho amin’Andriamanitra

mananty tanan-droa miandrandra Azy,

14 raha manary lavitra ny hadisoanao izay eo an-tananao,

ary tsy mampitoetra ny tsy fahamarinana eo an-dainao,

15 dia hatrakanao tsy manan-tsiny ny handrinao;

tsy hangozohozo na hanan-tahotra intsony ianao.

16 Hohadinoinao amin’izay ny fahorianao,

ho toy ny rano mandalo no hahatsiarovanao azy.

17 Ny ho avy hiposaka aminao mamirapiratra toy ny mitatao vovonana,

ny maizina hiova hanjary mazava atsinanana.

18 Ho feno toky ianao, ary tsy ho foana ny fanantenanao;

hijery ny manodidina anao ianao, dia handry tsy amin’ahiahy,

19 handry feizay ianao, ka tsy hisy mpanabataba,

ary maro no hanafosafony tavanao.

20 Fa ny mason’ny ratsy fanahy kosa hihalevona,

tsy misy hialofany;

toy ny fofon’ain’ny miala aina ny fanantenany».

Ny fahendren’Andriamanitra miseho indrindra amin’ny fandravana ataon’ny heriny.

1 Dia niteny i Jôba ka nanao hoe:

2 «Marina tokoa fa ianareo ihany dia sahala

fahendrena amim-bahoaka be,

ka dia hiara-maty aminareo ny fahendrena!

3 Izaho koa anefa mba manan-tsiny toa anareo,

tsy latsaka noho ianareo na amin’inona na amin’inona.

Ary iza moa no tsy mahalala izay zavatra lazainareo?

4 Fananihànin’ny sakaizako aho,

izaho izay miantso an’Andriamanitra,

ka nohenoin’Andriamanitra.

Fananihàniny aho, ilay marina, ilay tsy manan-tsiny!

5 ny olona ory, fandatsa! Izany no teny arahin’ny miadana;

ary eso no miandry an’izay mangozohozo.

6 Ny lain’ny jiolahy anefa, anjakan’ny fiadanana;

ny mihaika an’Andriamanitra, no mandry feizay;

dia ireo tsy manana andriamanitra, afa-tsy ny sandriny ihany.

7 Kanefa, masìna ianao, mba fotory ny biby,

fa hampianatra anao izy;

hatramin’ny voromanidina, fa hanoro anao izany izy.

8 Na mitenena amin’ny tany fa hampahalala anao izy;

hatramin’ny hazandrano any an-dranomasina aza,

dia hitantara izany aminao.

9 Satria iza moa amin’ireo rehetra ireo no tsy mahalala,

fa ny tanan’i Iaveh no mahavita ireo zavatra ireo,

10 ary Izy no mitana eo an-tanany ny ain’ny manana aina rehetra,

mbamin’ny fofon’ain’ny olombelona rehetra?

11 Moa tsy ny sofina va no mamantatra ny teny,

ary tsy ny vava no manandrana ny hanina?

12 Ny fotsy volo no manam-pahendrena,

ary ny andro lava no mahavokatra fahamalinana.

13 Ao amin’Andriamanitra no onenan’ny fahendrena amam-pahefana,

ary ny fahalalana amam-pahazavan-tsaina.

14 Indro manjera Izy, ka tsy misy manorina indray,

manidy ny olona aman-trano, ka tsy misy mamoha.

15 Indro tazoniny ny rano, dia ritra;

alefany indray, dia manakorontana ny tany.

16 Azy ny faherezana amam-pahamalinana,

Azy ny maniasia sy ny mampaniasia.

17 Entiny mifatotra ny mpanome saina ny vahoaka,

ary esoriny amin’ny mpitsara ny fahatsiloan-tsainy.

18 Vahàny ny fehikibon’ny mpanjaka,

dia feheziny tady ny valahany.

19 Tarihiny ho any am-pahababoana ny mpisorona,

ary aongany ny manam-pahefana,

20 ataony tsy manan-kalahatra izay olona mahay indrindra,

ary endahany fisainana ny anti-panahy.

21 Latsahany fanamavoana ny andriandahy;

ary ketrahiny fehikibo ny matanjaka.

22 Alàny sarona ny zava-miafina amin’ny haizina

ary asehony eo amin’ny mazava ny aloky ny fahafatesana.

23 Ampitomboiny ny firenena, dia ravàny koa;

itariny izy, dia etèny indray.

24 Ny saina esoriny amin’ny mpanapaka ny firenen’ny tany,

dia ampaniasiaviny any an’efitra tsy misy lalana izy ireo,

25 dia miraparapa amina haizina lavitra ny mazava ireny,

ary avembenany toy ny olona mamo.»

1 «Indro fa nahita izany rehetra izany ny masoko,

ary ny sofiko nandre sy nahalala izany.

2 Izay fantatrareo, dia fantatro koa;

tsy latsaka noho ianareo aho na amin’inona na amin’inona.

3 Fa amin’ny Tsitoha no tiako hitenenana,

amin’Andriamanitra no tiako handaharana ny amin’ny adiko.

4 Fa ianareo, dia mpamahan-dalitra foana,

mpitsabo tsy vanon-ko inona avokoa ianareo.

5 Injay mba mangina ianareo!

fa izany no solom-pahendrena ho anareo.

6 Masìna ianareo, henoy ny fanamarinako tena,

tandremo izay alahatry ny molotro momba ny adiko.

7 Hilaza lainga va ianareo hanamarina an’Andriamanitra,

fitaka va no hataonareo hiarovana Azy?

8 Hizaha tavan’olona ianareo momba an’Andriamanitra

sy hitsangana ho mpisolo vava?

9 raha ny fonareo no mba zahàny toetra,

hankasitraka anao va Izy amin’izany?

Hofitahinareo toy ny famitaka olombelona va Izy?

10 Tsy maintsy hohelohiny mihitsy ianareo,

raha mizaha tavan’olona mangingina ianareo.

11 Eny hampivadi-po anareo ny fahalehibeazany,

hianjera aminareo ny fampitahorany.

12 Fa hevi-javona ny porofonareo,

trano manda fotaka ny mandanareo.

13 Mangina ianareo, avelao aho fa te hiteny;

dia hanjò ahy izay hanjò ahy.

14 Te haka ny nofoko amin’ny nifiko aho,

te hametraka ny aiko eo an-tanako aho.

15 Na dia hovonoina aza aho, ka tsy manan-kantenaina intsony,

dia hiaro ny fitondran-tenako eo anatrehany aho.

16 Nefa Izy no famonjena ahy,

fa ny tsy mivavaka tsy mba mety miseho eo anatrehany.

17 Ka henoy àry ny teniko,

manongilàna sofina amin’izay halahatro.

18 Indro efa voalahatra ny amin’ny adiko

ary fantatro fa hahazo ny rariny aho.

19 Moa misy te handahatra hamely ahy?

dia hangìna eo no ho eo ihany aho, dia ho faty.

20 Fa mba halaviro ahy ireto zavatra roa ireto, ry Andriamanitra,

dia tsy hiery hiala eo anatrehan’ny Tavanao aho.

21 Esory tsy hitambesatra amiko ny tananao,

ary aoka tsy hampivadi-po ahy ny fampitahoranao.

22 Amin’izay, dia antsoy aho fa hamaly,

na izaho no hiteny aloha, ary hamaly kosa Ianao.

23 Firy no isan’ny fahadisoako amam-pahotako?

ampahalalao ahy izay fiodinako aman-dratsy nataoko.

24 Nahoana Ianao no manafina ny Tavanao toy izao,

sy mijery ahy toy ny fahavalonao!

25 Moa te hampitahotra ravin-kazo hozongozonin’ny rivotra va Ianao,

hanenjika vodivary maina,

26 no dia ny hadisoan’ny fahatanorako no ampanodiavinao ahy,

27 no dia ampidirinao amin’ny boloky hazo ny tongotro,

no dia tsikilovinao avokoa izay halehako,

28 no dia feranao koa izay hodiaviko?

Ny nofoko anefa ity efa mihalevona hoatra ny hazo vovohina,

sy tahaka ny fitafiana hanin’ny kalalao.»

1 «Ny olona tera-behivavy, dia vitsy andro iainana,

sady vontom-pahoriana.

2 Mitsimoka, dia jinjaina hoatra ny voninkazo izy;

Lasa tsy mijanona hoatra ny aloka.

3 Amin’izy io anefa no ampihiratanao ny masonao,

izy no entinao hifandahatra aminao amin’ny fitsarana!

4 Iza no mahay mamorona madio avy amin’ny maloto? Tsy iza tsy iza

5 raha voaisa ny andron’ny olombelona,

raha naraikitrao ny isan’ny volany,

raha nametra faritra tsy hihoarany Ianao,

6 avilio hijery azy ny masonao mba hisy hitsaharany,

mandra-pankafizany ny fiafaran’ny androny toy ny mpikarama.

7 Ny hazo mbola manan-kantenaina,

na voatapaka aza izy, mbola mety hihamaitso,

ary miteraka solofony tsy an-kijanona.

8 Na efa antitra ao anaty tany aza ny fakany,

na maty ao anaty vovoko aza ny fotony,

9 raha vao mahazo rano izy, dia mihamaitso,

dia misandrahaka toy ny tanora vao nambolena.

10 Fa ny olona kosa maty, dia miampatra eo,

rehefa miala aina izy, dia aiza moa?

11 Ny rano an-kamory mihalevona,

ny ony miharìtra, dia maina.

12 Toy izany koa ny olona mandry, dia tsy miarina intsony,

raha mbola eo koa ny lanitra tsy hahatsiaro intsony izy,

ary tsy hofohazina amin’ny torimasony.

13 Endrey! raha mba mety manafina ahy

any amin’ny fonenan’ny maty mantsy Ianao,

ka hampiery ahy any mandra-pahafaky ny hatezeranao,

hilaza amiko izay fetr’andro hahatsiarovanao ahy indray!

14 Raha mba velona indray mantsy ny olona nony efa maty izy!

handrasako amin’ny andro rehetra anjara fiambenako

izay hahatongavan’ilay hisolo ahy.

15 Hiantso Ianao amin’izay, ary izaho kosa hamaly Anao;

ary mba ho manina ny asan’ny tananao Ianao.

16 Nefa indrisy, fa Ianao ankehitriny manisa ny diako,

mibanjina ny fahotako Ianao.

17 Voaisy tombokase ny kitapo misy ny fahadisoako,

nasianao loko ny tsy fahamarinako.

18 Ny tendrombohitra miletsy sy mihalevona,

ny vatolampy afindra hiala amin’ny toerany,

19 ny rano mandavaka vato,

ny onjany tondraka manindao ny vovo-tany;

toy izany no andravànao ny fanantenan’ny olombelona.

20 Aonganao tsy hiarina izy, dia lasa;

lazoinao ny tavany, dia alefanao izy.

21 Omem-boninahitra ny zanany, tsy fantany izany;

voaetry ireny, tsy hitany akory.

22 Ny nofony tsy mahatsiaro afa-tsy ny fijaliany ihany,

ny fanahiny tsy mitaraina afa-tsy amin’izay manjò azy.»

Miteny manameloka ny tenany i Jôba

1 Dia niteny i Elifaza avy any Temàna ka nanao hoe:

2 «Moa fahaizana tsy misy fotony va no amalian’ny olon-kendry?

Ataony mivozihitra rivotra va ny vatany?

3 Moa va izy miaro tena amin’ny teny foana,

sy amin’ny lahateny tsy misy antony?

4 Ianao kosa mandrava hatramin’ny fahatahorana an’Andriamanitra,

dia manafoana mihitsy rehefa mety ho fitiavam-bavaka amin’Andriamanitra.

5 Vavanao no manambara ny fahadisoanao,

sy fitenin’ny mpanoloky no ataonao.

6 Tsy izaho fa ny vavanao no manameloka anao,

ny molotrao no miteny miampanga anao.

7 Ianao va no teraka voalohany tamin’ny olombelona?

Ianao va nateraka talohan’ny havoana?

8 Nanatrika ny fivoriam-pisainan’Andriamanitra va ianao?

Voarombakao ho anao irery va ny fahendrena?

9 Inona no fantatrao, tsy fantatray?

Inona no nianaranao, ka tsy mahazatra anay izany?

10 Eo aminay mba misy koa ny efa fotsy volo,

ny anti-panahy lava andro niainana noho irainao!

11 Ka ataonao ho zavatra kely va ny fampiononana avy amin’Andriamanitra,

sy ny teny mamy ataonay aminao?

12 Fa entin’ny fonao mankaiza ity ianao,

ary maninona izato masonao no mihebiheby?

13 Andriamanitra va ataonao hiharan’ny hatezeranao,

ary ny vavanao va no hamoahanao lahateny toy izany?

14 Fa inona ny olombelona no mba hadio,

izay tera-behivavy, no mba ho marina?

15 Indro ireo masiny aza, tsy mahatoky an’Andriamanitra,

ary ny lanitra, tsy madio eo anatrehany,

16 koa mainka izay zava-betaveta sy ratsy fanahy,

izay olombelona misotro ota toy ny fisotro rano!

17 Hampianatra anao aho ka mihainoa;

ny zavatra hitako no hambarako,

18 dia izay ampianarin’ny olon-kendry,

Efa reny tamin’ny razany ka tsy afeniny,

19 izy ireo no hany nomena ny tany,

ary tsy nisy vahiny nandalo teo aminy na oviana na oviana.

20 Ahiahy lava no mihinana ny ratsy fanahy amin’ny androny rehetra;

taona vitsy isa, no hany voatokana ho an’ny mpampahory.

21 Feo mahatsiravina no migingìna ao an-tsofiny,

raha eo afovoan’ny fiadanana izy no irotsahan’ny mpandrava.

22 Tsy mba manantena ho afaka haizina izy,

ary tsaroany tsikiloin-tsabatra lava izao.

23 Mirenireny izy mba hitady ny mofony;

fantany fa ny andron’ny maizina dia efa vonona ao an’ilany.

24 Ianjeran’ny fahoriana aman-tebiteby izy,

hoatra ny mpanjaka àry fitaovan-kiady no fiantorak’ireny aminy.

25 Satria nanainga tanana hamely an’Andriamanitra izy,

nihaika ny Tsitoha izy,

26 nanamafy hatoka nimaona hamely Azy izy:

eo ambanin’ny vohon’ampingany matevina.

27 Efa safotry ny taviny ny tavany

sady manotraka be ny valahany.

28 Ny tanàna fonenany dia foana tsy misy intsony,

ny trano tsy misy olona intsony,

zary korontam-bato no halehany.

29 Tsy hahazo harena intsony izy, ny fananany tsy haharitra,

ny fananany tsy hitatra intsony eto ambonin’ny tany.

30 Izy tsy ho afa-mandositra ny haizina,

ny solofony ho levon’ny afo,

ary hofaohin’ny fofon’aina avy amin’ny vavan’Andriamanitra izy.

31 Aoka tsy hitoky amin’ny fitaka izy, fa voafandrik’izany:

ny lainga no valy ho azony.

32 Hanjò azy alohan’ny hahafeno ny androny, izany valy izany,

ka tsy ho maitso intsony ny sampany.

33 Hanintsam-boa vao mibontana, toy ny voaloboka, izy;

avelany hiraraka, toy ny an’ny ôliva, ny voniny.

34 Fa tsy hisy taranaka ny tranon’ny tsy mivavaka,

ary ho levon’ny afo ny lain’ny mpitsara voasisika.

35 Torontoronina loza izy, ka miteraka antambo.

Voam-pitaka no masaka ao an-kibony.»

Ny tsy fahamarinan’ny olombelona mampandinika ny fahamarinan’Andriamanitra.

1 Dia niteny i Jôba nanao hoe:

2 «Efa reko matetika ny kabary toy izany,

Mpampionona tsy zaka leferina avokoa ianareo.

3 Rahoviana re no ho tapitra izany lahateny izany e?

Asesiky ny fitsindrona inona ianao no mamaly indray?

4 Hahay miteny toa anareo izao koa aho,

raha ianareo no mba toy ahy izao;

hofafazako teny tsara lahatra ianareo,

hanifikifi-doha aminareo aho.

5 Vava no hankaherezako anareo,

ka ny molotro mihetsika no ho fanamaivanana anareo.

6 Raha miteny moa aho, tsy mihena ny fijaliako;

raha mangina indray, hanamaivana azy va izany?

7 Fa ankehitriny, indrisy, efa mandreraka ny heriko Andriamanitra:

naringanao ny havako rehetra, ry Andriamanitro ô.

8 Mamatotra ahy Ianao: ka izany no vavolombelona miampanga ahy,

mitsangana hanohitra ahy ny hahiazako, miampanga ahy manatrika.

9 Ny hatezerany mamiravira sy manenjika ahy;

mikitro-nify amiko Izy;

ary fijery mivandravandra no atifitry ny fahavaloko ahy.

10 Asanasanany handrapaka ahy ny vavany,

fetsàhany amin-datsa ny takolako,

miray tetika izy rehetra hamely ahy.

11 Natolotr’Andriamanitra amin’ny ratsy fanahy aho ity;

natsipiny eo an-tanan’ny olon-dratsy aho ity.

12 Teo amin’ny fiadanana aho, no nobatainy,

noraisiny tamin’ny hatoko aho, dia nomontsaniny.

Natsangany ho tigetra kendren’ny zana-tsipìkany;

13 mirimorimo manodidina ahy ny zana-tsipìkany,

trobarany tsy ananany antra ny lanivoako,

ararany amin’ny tany ny tsinaiko.

14 Akoany hiampy ny mikoa amiko,

toy ny rapeton’olona no fiantorany amiko.

15 Nanjairako gony ny hoditro,

ary nahosinkosiko tamin’ny vovoka ny handriko.

16 Teramenan’ny ranomaso ny tavako,

ary mivelatra eo ambony hodi-masoko ny aloky ny fahafatesana.

17 Kanefa tsy misy haratsiana eo an-tanako,

ary madio ny fivavako.

18 Ry tany ô, aza saronanao ny rako,

ary aoka hisondrotra malalaka ny fitarainako!

19 Fa na dia izao aza, manam-bavolombelona any an-danitra aho,

ary mpiaro ahy, any amin’ny fitoerana avo any.

20 Ireo sakaizako mihomehy ahy;

fa amin’Andriamanitra kosa no itomanian’ny masoko.

21 Aoka izy hitsara hanelanelana an’Andriamanitra sy ny olombelona,

hanelanelana ny zanak’olombelona sy ny namany.

22 Fa mandroso ho lany ny taona voaisa ho ahy,

ary ny lalana idirako, tsy hiverenan-kilalana.

1 Efa mihareraka ny fofon’aiko,

efa milopilopy ny androko;

ny fasana sisa mba ho ahy.

2 Voahodidina mpaneso aho,

misokatra ny masoko eo anoloan’ny fanevatevany ahy.

3 Ry Andriamanitra ô, aoka ny tenanao ihany no hiantoka ahy aminao,

fa iza indray moa no hety hitehaka ny tanako?

4 Ny fony efa nohidinao tsy handray ny fahendrena,

ka aza avelanao hisandratra ireo.

5 Misy miantso ny sakaizany hiara-kizara aminy

nony efa mihareraka ny mason’ny zanany.

6 Efa nataony fihomehezan’ny firenena aho;

ilay olona fandrora amin’ny tavany aho.

7 Voasaron’ny alahelo ny masoko,

hoatra ny aloka sisa ny rantsam-batako rehetra.

8 Talanjona amin’izany ny olona mahitsy fo;

ary tezitra amin’ny tsy mivavaka ny tsy manan-tsiny.

9 Ny olo-marina anefa mifikitra mafy amin’ny lalany

ary izay madio tanana miezaka amin-kerim-po tokoa.

10 Fa avia indray àry ianareo rehetra, avia;

dia tsy hahita olon-kendry iray aminareo va aho?

11 Lany ity ny androko, foana ny hevitra voakasako;

dia ireo hevitra mba nolalaiko indrindra.

12 Ny alina ataony ho andro,

eo anatrehan’ny haizina, lazainy ho efa akaiky ny fahazavana;

13 Na dia miandry aza aho, ny Seoly no fonenako;

ao amin’ny haizina no amelarako ny fandriako.

14 Hoy aho tamin’ny fasana: ‹Raiko ianao›;

ary tamin’ny kankana: ‹Reniko sy anabaviko ianareo›.

15 Nankaiza ny fanantenako?

Iza no afa-kahita ny fanantenako?

16 Nidina any am-bavahadin’ny Seoly izy;

raha mba mahita fitsaharana ahay mantsy, any amin’ny vovoka!»