Baiboly Katolika (MBC)

Fanoharana amin’ny foto-boaloboka

1 Tonga tamiko ny tenin’i Iaveh nanao hoe:

2 Ry zanak’olona,

Inona no ihoaran’ny tahom-boaloboka,

noho ny tahon’ny hazo hafa rehetra,

noho ny rantsan-kazo

izay isan’ireo hazo any an’ala?

3 Moa mba fangalàn-kazo, hanaovan-javatra va izy?

Na mba fangalana hombo hanantonan-javatra akory?

4 Atao ao anaty afo izy, holevoniny,

dia levon’ny afo ny laniny roa;

may koa ny tenantenany;

ka azo atao inona indray izy?

5 Fony mbola tsy nahafahana aza izy,

tsy azo nanaovana na inona na inona;

ka mainka rehefa kila sy main’ny afo,

ho azo atao inona intsony?

6 Ka izao no lazain’ny Tompo Iaveh:

toy ny tahom-boaloboka any amin’ny hazo an’ala,

izay hazo atolotra ho levon’ny afo,

no hanolorako ny mponina ao Jerosalema.

7 Hitodika hanandrina azy ny Tavako;

afa-nandositra ny afo izy, nefa levon’ny afo ihany indray;

dia ho fantatrareo fa Iaveh Aho,

rehefa atodiko hanandrina azy ireo ny Tavako.

8 Ary ataoko zary efitra ny tany,

noho izy ireo nivadika;

– teny marin’i Iaveh Tompo. –

Tantara fanoharana an’i Israely

1 Tonga tamiko ny tenin’i Iaveh nanao hoe:

2 Ry zanak’olona, ampahafantaro an’i Jerosalema ny fahavetavetany, ka ataovy hoe:

3 Izao no lazain’ny Tompo Iaveh amin’i Jerosalema: Ny tanin’ny Kananeaninano niavianao sy nahaterahanao; Amôreanany rainao, ary Heteanina ny reninao.

4 Toy izao ny amin’ny fahaterahanao: tamin’ny andro nahaterahanao ianao tsy voatapaka tadim-poitra, tsy voampandrotamin’ny rano hadio, tsy voahosotra sira, tsy voahodidina lamban-jaza.

5 Tsy nisy nijery maso antra anao, ka mba nanao iray akory tamin’ireo fikarakarana ireo, noho ny indrafo anao; fa tamin’ny andro nahaterahanao, dia nariana tany an-tsaha ianao, fa narikoriko anao ny olona.

6 Nandalo teo akaikinao Aho, dia nahita anao nitsipatsipaka tamin’ny ranao, ka nanao taminao hoe: «Miveloma amin’ny ranao.»

7 Dia nampitomboiko, toy ny ahitra any an-tsaha ianao, ka nitombo, nihalehibe, tonga tsara tarehy tapitra ohatra tokoa, naniry nono, ary tonga taona fanambadiana, nefa nihanjahanja ianao, niboridana mihitsy.

8 Nandalo teo akaikinao Aho ka nahita anao; dia efa tonga ny fotoanao, dia ny fotoam-pitiavana; ka novelariko taminao ny ila lambako, nanaronako ny fitanjahanao ary nianiana taminao Aho, ka nanao fihavananataminao, – teny marin’ny Tompo Iaveh, – ka dia Ahy ianao.

9 Nampandroiko tamin’ny rano ianao, dia nosasako ho afaka aminao ny ranao, nohosorako diloilo.

10 Notafiako amborodao ianao, nokiraroako hoditr’ombirano, nohodidiniko rongony fotsy madinika ny lohanao, ary notafiako amparasily.

11 Nohaingoiko tamin’ny firavaka ianao: nasiako haba ny tananao, sy rado ny vozonao;

12 nasiako masombola ny oronao, ary kavina ny sofinao; ary diadema kanto ny lohanao.

13 Niravaka volamena amam-bolafotsy ianao; ary nitafy rongony fotsy madinika sy amparasily aman’amborodao. Vary tsara indrindra sy tantely aman-diloilo no fihinanao; ary tonga tsara tarehy indrindra ianao, sy nahazo ny fiamboniam-panjakana.

14 Nanehoeho laza hatrany amin’ny firenena ny anaranao noho ny hatsaran-tarehinao, fa lavorary loatra izy, noho ny famirapiratako nataratro taminao, – teny marin’ny Tompo Iaveh. –

15 Kanjo natoky ny hatsaran-tarehinao ianao, ka nitolo-tena ho an’ny olon-kafanoho ny lazanao, nanarana ny fitiavanao tamin’ny mpandalo rehetra, nanolo-tena taminy.

16 Nangalanao ny fitafianao, ka nanaovanao fitoerana avosamihafa soratra ho anao, dia nijangajanga teo amboniny ianao: tsy mbola nisy izay toy izany, ary tsy hisy na oviana na oviana intsony.

17 Nalainao koa ny firavakao, tamin’ny volamena amam-bolafotsiko, izay nomeko anao, dia nanaovanao sarin-dehilahy izay nanoloranao tena hivarina aminy.

18 Ny fitafianao misy amborodao, nalainao natafinao an’ireo; ny diloilo aman’emboka manitra, napetrakao eo anoloan’ireo.

19 Ny mofoko nomeko anao, ny vary tsara indrindra, ny diloilo aman-tantely namahanako anao, nataonao teo anoloan’ireo avokoa, ho fanatitra manam-pofona mahafinaritra. Izany no natao, – teny marin’i Iaveh Tompo.

20 Ny zanakao lahyaman-janakao vavy naterakao ho Ahy, natolotrao ho sorona tamin’ireny handevonany azy.

21 Tsy ampy va ny nitoloranao tena hivarina amin’ireny no dia novonoinao sy natolotrao an’ireo koa ny zanako; nampamakianao ny afo ho fanajana an’ireo?

22 Ary tao anatin’ny fahavetavetana amam-pivarinanao amin’ny hafa rehetra ianao, tsy nahatsiaro akory ny andro nahakely anao, nitanjahanao, niboridananao mihitsy, ary nitsipatsipahanao tamin’ny ranao.

23 Manaraka ny ratsy rehetra nataonao, – lozanao lozanao! teny marin’i Iaveh Tompo; –

24 nanao zohy amam-pitoerana avo ho anao teny amin’ny kianja rehetra teny ianao.

25 Nasianao ny fitoerana avonao avokoa ny sampanan-dalana; nolotoinao ny hatsaran-tarehinao; nanolo-tena tamin’ny mpandalo rehetra ianao; nampitomboinao ny fijangajanganao.

26 Nivarina tamin’ny zanak’i Ejipta, nifanila fonenana taminao, dia tamin-dry zareo matanja-batana ianao, ary nampitomboinao ny fijangajanganao, hampahatezitra Ahy.

27 Ka indro, naninji-tanana taminao Aho: ny anjaranao nahenako; ianao, natolotro hianjadian’ny fahavalonao, dia ireo zanaka vavin’ny Filistinina izay menatra noho ny fitondran-tena ratsinao.

28 Nivarina tamin’ny zanak’i Asora ianao, satria mbola tsy afa-po; ary na efa nivarina tamin’ireo aza ianao mbola tsy afa-po ihany.

29 Nampitomboinao ny fijangajanganao, teo amin’ny tany Kanaana, ka hatrany Kaldea, nefa na izany aza, tsy mbola nahafapo anao ihany.

30 Akory izany halemen’ny fonao, – teny marin’i Iaveh Tompo, – no dia nahavitanao izany rehetra izany, izay fanaon’ny vehivavy janga tsy valahara indrindra.

31 Tamin’ny nanaovanao ny zohinao isan-tsampanan-dalana, sy nanaovanao fitoerana avo teny amin’ny kianja rehetra teny, dia efa tsy toy ny vehivavy janga akory ianao, fa efa tsy nahoanao intsony izay tangy;

32 fa efa toy ny vehivavy maka vadin’olona ka maka olon-kafa ho solon’ny vadiny.

33 Ny vehivavy janga rehetra, omen-tangy; fa ianao kosa, nanangy ny lehilahinao rehetra, mba hahatongavany avy any rehetra any ho amin’ny fijangajanganao.

34 Hafa noho ny amin’ny vehivavy hafa no nihatra taminao, tamin’ny fijangajanganao, fa tsy mba nisy olona nitady anao. Tamin’ny nanomezanao tangyfa tsy mba nomena kosa ianao, dia tonga mifanohitra amin’ny ataon’ny olona ny nataonao.

35 Noho izany, henoy ny tenin’i Iaveh:

36 Izao no lazain’ny Tompo Iaveh: Noho ny volanao lany sy ny fitanjahanao naseho tamin’ny fijangajanganao tamin’ny lehilahinao sy tamin’ny sampy fahavetavetana rehetra, sy noho ny ran’ny zanakao naterinao ho an’ireo,

37 noho izany dia indro, hovoriko avokoa ny lehilahinao rehetra izay nijangajanganao, izay notiavinao rehetra, mbamin’izay rehetra nankahalainao; dia hovoriko avy any rehetra any ireny, hamely anao; hasehoko eo anoloan’izy ireo ny fitanjahanao, ka hahita ny fitanjahanao izy.

38 Hohelohiko araka ny lalàna mahazo ny vehivavy mpaka vadin’olona sy izay mpandatsa-dra ianao, ka hataoko latsa-dra, voan’ny fisafoahana amam-pahasarotam-piaro.

39 Hatolotro eo an-tanan’izy ireo izany: hazerany ny zohinao, horavany ny fitoerana avonao, hendahany ny fitafianao ary halainy ny firavakao, dia havelany ianao hitanjaka dia hiboridana mihitsy eo.

40 Hoentiny miakatra hamely anao ny vahoakavoavory hitora-bato anao sy hanagorobaka anao amin’ny sabany.

41 Handoro ny tranonao amin’ny afo izy, ary hanefa fitsarana mahavoa anao eo imason’ny vehivavy betsaka; hataoko mitsahatra ny fijangajanganao, ka dia tsy hanangy intsony ianao.

42 Hanarana ny hatezerako aminao Aho, dia ho afaka ny fahasarotam-piaroko aminao, ka hionona Aho, fa tsy ho tezitra intsony.

43 Noho ny tsy nahatsiarovanao ny andron’ny fahatanoranao, sy nampahatezeranao Ahy tamin’izany ratsy rehetra izany, dia indro hatsingeriko eo an-dohanao ny fitondran-tenanao; – teny marin’ny Tompo Iaveh; – fa tsy hanao ny fahalotoanao mbamin’ny fahavetavetanao rehetra intsony ianao.

44 Indro fa ny olona rehetra mpilaza ohabolana dia hanao ohabolana momba anao, hoe: «Ny zanaka vavy, mpanaha-dreny!»

45 Tena zanaka vavin’ny reny nanary vady aman-janaka ianao; sady rahavavin’ny rahavavinao nanary vady aman-janaka koa; Heteanina ny reninareo, ary Amôreana ny rainareo.

46 Ny zokinao vavy, monina ao ankavianao, dia i Samariambamin’ny zanany vavy; ary i Sôdôma mbamin’ny zanany vavy no zandrinao vavy monina eo ankavananao.

47 Tsy nomba ny lalan’ireo sy nanaraka ny fahavetavetany fotsiny ianao: tsy ampy anao izany, fa nihasimba mihoatra noho ireo aza ianao, tamin’izay nalehanao rehetra.

48 Velona Aho, – teny marin’ny Tompo Iaveh; – i Sôdôma rahavavinao sy ny zanany vavy, tsy nahavita tahaka ny vitanao sy ny zanakao vavy.

49 Fa izao no helok’i Sôdôma rahavavinao: avonavona, fananam-be ary fianinana tsy miraikan’izy sy ny zanany vavy, sady tsy mba nitantana ny ory sy ny mahantra izy.

50 Nandroso niavonavona izy ireo, ka nanao fahavetavetana teo imasoko; ary nony nahita izany Aho, dia nataoko tsy nisy intsony izy.

51 I Samaria koa, tsy nahavita antsasaky ny fahotanao akory, fa nampitombo ny fahotanao mihoatra ny azy ianao; ka nanamarina ny rahavavinao ianao, tamin’ny fahavetavetanao rehetra.

52 Aoka ianao koa hitondra ny henatrao, izay nailikao tamin’ny rahavavinao, noho ny fahotanao izay nampitomboanao ny fahavetavetanao mihoatra noho izy, fa marina noho ianao izy. Aoka ho safo-kenatra sy hitondra latsa koa ianao, fa efa nanamarina ny rahavavinao.

53 Hampodiko ny lasan-ko babo tamin’izy ireo, dia ny lasan-ko babo tamin’i Sôdôma sy ny zanany vavy, ny lasan-ko babo tamin’i Samaria sy ny zanany vavy, ary ny anaolasan-ko babo koa eo amin’ny azy,

54 mba hitondranao ny henatrao, sy hampangaihay anao noho ny nataonao rehetra hampionona azy.

55 I Sôdôma rahavavinao sy ny zanany vavy, hody amin’ny toetrany taloha; i Samaria sy ny zanany vavy, hody aminy toetrany taloha; ianao sy ireo zanakao vavy koa, hody amin’ny toetrareo taloha.

56 I Sôdôma, rahavavinao tsy mba notononin’ny vavanao akory, tamin’ny andro niavonavonanao,

57 fony mbola tsy naharihary ny haratsianao; toy ny fony ianao nolatsain’ny zanaka vavin’i Siria mbamin’ny manodidina rehetra, sy novingavingain’ny zanaka vavin’ny Filistinina nanodidina anao.

58 Efa nitondra ny valin’ny heloka amam-pahavetavetanao ianao – teny marin’i Iaveh. –

59 Fa izao no lazain’ny Tompo Iaveh: Araka ny nataonao ihany no hataoko aminao, ianao ilay nanatsinontsinona ny fianiananao, tamin’ny nivadihanao ny fanekena.

60 Izaho anefa mbola hahatsiaro ny fanekenanataoko taminao, tamin’ny andron’ny fahatanoranao, ka hanorina fanekena mandrakizay aminao.

61 Hahatsiaro ny fitondran-tenanao ianao ka ho menatra, raha avy izay handraisanao ireo rahavavinao, na ny lehibe noho ianao na ny kely noho ianao, sy hanomezako an’ireo ho zanakao vavy, fa tsy noho ny fanekena taminao akory anefa.

62 Hanorina ny fanekena aminao Aho, ka ho fantatrao fa Iaveh Aho,

63 mba hahatsiaro sy ho menatra ary tsy hiloa-bava intsony noho ny henatra ianao, rehefa avy izay hanaovako fanonerana ho anao, noho ny nataonao rehetra, – teny marin’ny Tompo Iaveh.

Fanoharana amin’ny voromahery

1 Tonga tamiko ny tenin’i Iaveh nanao hoe:

2 Ry zanak’olona, manaova fampanonona ary milazà fanoharana amin’ny taranak’i Israely; milazà hoe:

3 Izao no lazain’ny Tompo Iaveh: Tonga tao Libànany voromahery lehibe, manana elatra lehibe, ka malalaka be ny fivelatry ny elany, ary rakotra volo samihafa soratra izy, ka nalainy ny tendron’ny sedera.

4 Notsoahany ny rantsany avo indrindra, nentiny ho any amin’ny tany Kanaana anankiray, nataony tao an-tanànan’ny mpandranto anankiray.

5 Raha efa izany dia nangalany koa ny zava-manirytamin’ny tany nataony teo amin’ny tany lonaka, nataony teo amoron’ny rano be, namboleny toy ny famboly hazomalahelo.

6 Naniry io, tonga foto-boaloboka nisandrahaka, ivaiva ihany, nitodika nankany amin’ilay voromahery ny rantsany, ary tao ambaniny koa ny fakany; tonga voaloboka izy, ka sady nanaroka no nandrantsana.

7 Nisy voromahery makadiry hafa koa, sady be elatra no matevim-bolo; ary indro fa ity voaloboka dia maimay handefa ny fakany mankany aminy, ary nanatsotra ny rantsany mankany aminy, avy eo amin’ny kisahasaha nambolena azy, mba hotondrahany.

8 Ny nambolena azy dia teo amin’ny tany tsara, amoron’ny rano be, mba handravina sy hamoa izy, ary ho tonga voaloboka tsara indrindra.

9 Lazao hoe: Izao no lazain’ny Tompo Iaveh: Ho vanona va izy? Tsy hongotana va ny fakany, ka hahintsana koa ny voany, mba hahamaina azy? Halazo ny raviny tanora rehetra nitsimoka taminy. Tsy ilàna sandry mahery na olona maro akory ny hamongotra azy amin’ny fakany.

10 Efa voavoly izy, fa moa ho vanona va? Tsy halazo va izy, raha vao tsofin’ny rivotra avy atsinanana? Halazo eo amin’ny kisahasaha naniriany izy.

11 Tonga tamiko ny tenin’i Iaveh nanao hoe: Lazao amin’ny taranaka miodina hoe:

12 Tsy fantatrareo va ny hevitr’izany? Lazao hoe: Indro, tonga tany Jerosalema ny mpanjakan’i Babilôna, ka naka ny mpanjakany ama-mpanapaka tao, dia nitondra azy ho any aminy any Babilôna.

13 Raha efa izany dia naka ny anankiray tamin’ny taranak’andriana izy, ka nanao fanekena taminy sy nampianiana azy.

14 Ny lehilahy mahery amin’ny tany dia efa nalainy hietren’ny fanjakana, tsy ho afa-miarina, ary hitana ny fanekeny mba haharitra.

15 Niodina tamin’io anefa izy, fa nandefa iraka tany Ejipta mba hanome soavaly sy olona maro azy. Ka hahomby va izy? Ho afa-mandositra va izay nanao izany? Nivadi-panekena izy, ka ho afa-mandositra ve!

16 Velona Aho, – teny marin’ny Tompo Iaveh: – dia any amin’ny tanànan’ilay mpanjaka nampanjaka azy nanamavoany ny fihavanany, nivadihany fanekena, any amin’io any Babilôna no hahafatesany.

17 Ary rehefa avy ny ady, ka hanandratra tovon-tany sy hanorenana manda handringanana olona maro dia tsy hiasa hanampy azy amin’ny tafika lehibe sy vahoaka maro i Faraôna.

18 Nanamavo ny fianianana izy, tamin’ny nivadihany ny fanekena, nefa efa nanolo-tanana; efa nanao izany rehetra izany izy, ka tsy ho afa-mandositra.

19 Ka izao no lazain’ny Tompo Iaveh: Velona Aho, dia ny fianianana tamiko no nohamavoiny ary ny fanekeko no nivadihany, ka hatsingeriko eo an-dohany izany.

20 Hovelariko eo amboniny ny fandrika haratoko, ka ho voa ao amin’ny haratoko izy; hoentiko any Babilôna izy, ka hotsaraiko any, noho ny nivadihany fitokiana tamiko.

21 Ny mpandositra rehetra tamin’ny miaramilany rehetra, ho lavon’ny sabatra; ary ny sisa kosa, haely amin’ny vazantany rehetra; dia ho fantatrareo fa Izaho Iaveh no niteny.

22 Izao no lazain’ny Tompo Iaveh: Hangalako ny tendron’ny sedera avo, ka hamboleko; holaingosako ny sampany milenodenoka amin’ny loha rantsany, ka hamboleko eo an-tampon’ny tendrombohitra avo sy manerinerina.

23 Eo amin’ny tendrombohitra avon’i Israelyno hamboleko azy; handrantsana sy hamoa izy, ary ho tonga sedera mahatalanjona honenan’izao fody amam-boro-madinika rehetra izao eo amboniny, honenan’ny vorona rehetra eo amin’ny alokaloky ny rantsany.

24 Ary ho fantatry ny hazo rehetra any an-tsaha, fa Izaho Iaveh efa nanetry ny hazo avo, ary nanandratra ny hazo voaetry; nahamaina ny hazo maitso, ary nahamaitso ny hazo maina. Izaho Iaveh no niteny, ary Izaho no hanatanteraka.

Samy milanja ny hadisoany

1 Tonga tamiko ny tenin’i Iaveh, nanao hoe:

2 Ahoana ange no anonontononanareo ity ohabolana ity, ny amin’ny tanin’i Israely ataonareo hoe: Ny ray no mihinam-boalobokamarikivy, ka ny zanany no madilo nify!

3 Velona Aho, – teny marin’ny Tompo Iaveh, – tsy hisy hanaovanareo izany ohabolana izany intsony, eo amin’i Israely.

4 Ahy ny fanahy rehetra, na ny fanahin’ny ray, na ny fanahin’ny zanaka, samy Ahy avokoa, ka ny fanahy izay manota dia izy no ho faty.

5 Raha misy olona marina, ka manaraka ny rariny sy ny hitsiny,

6 tsy mihinanaeny an-tendrombohitra, tsy manandra-maso amin’izay sampin-dozan’ny taranak’i Israely, tsy manala baraka ny vadin’ny namany, tsy mandeha amin’ny vehivavy izay mbola ao anatin’ny fahalotoana,

7 tsy mampahory olona, mamerina amin’ny mpitrosa ny nataony antoka, tsy manao halatra, manome hanina ny noana, manafy lamba ny mitanjaka,

8 tsy manao zana-bola be loatra, tsy maka zana-bola, mamily ny tanany tsy hanao ratsy, mitsara marina ny an-daniny avy,

9 ary manaraka ny didiko sy mitandrina ny lalàko ka tsy mivadika amin’izany, dia olo-marina io ka ho velona izy, – teny marin’ny Tompo Iaveh. –

10 Fa izany olona izany miteraka zaza masiaka, izay mandatsa-dra, ka manao amin’ny rahalahiny ny iray amin’ireo zavatra ireo,

11 – fa ny tenany kosa tsy nanao ireo zavatra ireo, – mihinana eny an-tendrombohitra, manala baraka ny vadin’ny namany,

12 mampahory ny mahantra sy ny malahelo, manao halatra, tsy mamerina ny natao antoka, manandra-maso amin’ny sampy, manao fahavetavetana,

13 manao zana-bola be loatra, maka zana-bola, ka dia ho velona va io?… Tsy ho velona izy, efa nanao ireo fahavetavetana rehetra ireo izy, tsy maintsy ho faty tokoa, ary ny rany ho aminy ihany.

14 Fa indro kosa, misy lehilahy anankiray niteraka zazalahy anankiray, izay mahita ny fahotana rehetra nataon-drainy; nahita izany izy nefa tsy mba nanao zavatra toy izany akory.

15 Tsy nihinana teny an-tendrombohitra, tsy nanandra-maso tamin’ny sampin-dozan’ny taranak’i Israely, tsy nanala baraka ny vadin’ny namany,

16 tsy nampahory olona, tsy naka antoka, tsy nanao halatra fa nanome hanina ho an’ny noana, nanafy lamba ny mitanjaka;

17 tsy nanao zana-bola be loatra na naka zana-bola; nitandrina ny lalàko izy ary nanaraka ny didiko; tsy ho faty noho ny rainy izy fa ho velona tokoa.

18 Ny rainy izay nanao an-keriny matetika loatra, nandroba ny rahalahiny, sy nanao izay ratsy eo afovoan’ny fireneny, io izy io dia ho faty noho ny helony.

19 Ary ianareo kosa manao hoe: «Nahoana ny zanaka no tsy mba mitondra ny heloky ny rainy?» Nefa ny zanaka nanaraka ny hitsiny sy ny rariny, nitandrina ny didiko sy nanatanteraka azy, ka ho velona tokoa izy.

20 Ny fanahy izay manota dia io no ho faty; ny zanaka tsy hitondra ny heloky ny rainy; ary ny ray tsy hitondra ny heloky ny zanany; ny fahamarinan’ny marina ho aminy ihany; ary ny haratsian’ny ratsy dia ho aminy ihany.

21 Ny ratsy fanahy kosa raha miala amin’ny fahotana rehetra nataony ka mitandrina ny didiko rehetra sy manaraka ny hitsiny sy ny rariny, ho velona izy, fa tsy ho faty.

22 Tsy hotsarovana intsony ny fahadisoana rehetra nataony; ho velona izy noho ny fanarahany ny marina.

23 Moa ny hahafatesan’ny ratsy fanahy ve no sitrako, – teny marin’ny Tompo Iaveh, – fa tsy ny hialany amin’ny helony rehetra ka ho velona izy?

24 Ary raha miala amin’ny fahamarinana kosa ny marina ka manao ny tsy marina, araka ny fahavetavetana rehetra ataon’ny ratsy fanahy, – moa hanao izany izy va ka ho velona? – Tsy hotsarovana intsony ny asa fahamarinana rehetra narahiny; noho ny fahadisoana nahameloka azy sy ny fahotana nataony, noho izany dia ho faty izy.

25 Ianareo manao hoe: «Tsy marina ny lalan’ny Tompo!» Mihainoa àry, ry taranak’i Israely: Moa ny lalako va no tsy mahitsy? Moa tsy ny lalanareo va no tsy mahitsy?

26 Raha miala amin’ny fahamarinany ny marina ka manao ny tsy marina ary maty amin’izany, dia noho ny tsy marina nataony no ahafatesany.

27 Fa raha miala amin’ny haratsiana nataony kosa ny ratsy fanahy, ka manaraka ny hitsiny sy ny rariny amin’ny ataony, dia hamelona ny fanahiny izy.

28 Raha sokafany ny masony, ka miala amin’ny fahadisoana rehetra nataony izy, dia ho velona tokoa izy fa tsy ho faty.

29 Lazain’ny taranak’i Israely anefa fa tsy marina ny lalan’ny Tompo! Moa ny lalako va no tsy mahitsy, ry taranak’i Israely? Moa tsy ny lalanareo no tsy mahitsy?

30 Koa hotsaraiko araka ny lalanareo avy ianareo, ry taranak’i Israely, – teny marin’ny Tompo Iaveh. – Miverena ka mibebaha amin’ny fahotanareo rehetra ka tsy handoza anareo ny tsy fahamarinana.

31 Ario lavitra anareo ny fahotana, sy ny fahadisoana rehetra nataonareo; manaova fo vaovao sy saina vaovao. Fa nahoana no dia ho faty ianareo, ry taranak’i Israely.

32 Fa tsy sitrako ny fahafatesan’izay maty, – teny marin’ny Tompo Iaveh; – koa mibebaha ianareo ka aoka ho velona.

Fitomaniana an’ireo mpanjakan’i Israely

1 Ary ianao, manaova fitomaniana an’ireo mpanapaka an’i Israely, ka ataovy hoe:

2 Nahoana ity reninao, no nandry toy ny liombavy,

eo amin’ireo liondahy?

Eo afovoan’ireo liona tanora

dia namelona ny zanany izy.

3 Nobeaziny ny iray amin’ireo zanany,

ka tonga liona tanora;

nianatra hamiravira ny hazany io;

dia nihinana olona.

4 Nandre ny lazany ireo firenena,

ka voasambotra tao an-davany izy.

Nitondra azy rehefa nasiany faraingo ny vavany,

ho any amin’ny tany Ejipta.

5 Hitan’ity liom-bavy fa miandry foana izy

fa very ny fanantenany,

dia naka iray hafa tamin’ireo zananyindray izy,

ka nataony tonga liona io.

6 Nandeha teo amin’ireo liona io,

ka tonga liona tanora.

Nianatra hamiravira ny hazany izy,

dia nihinana olona.

7 Nahalala ny mpitondra tena eo aminy izy,

nandrava ny tanànany;

nivadi-po ny tany mbamin’izay rehetra teo aminy,

noho ny fitreron’ny fierony.

8 Tamin’izany ny firenena amin’ny tany manodidina

nanainga hamely azy

sy namela-pandrika harato teo amboniny,

dia azony tao an-davany izy,

9 ka nalatsany amin’ny fonja,

nasiany faraingo ny vavany,

nentiny ho amin’ny mpanjakan’i Babilôna,

nentiny ho any amin’ny trano mimanda,

mba tsy handrenesana ny feony intsony,

eny an-tendrombohitr’i Israely.

10 Toy ny voaloboka ny reninao tamin’ny andro nanambinana anao,

voavoly teo amoron-drano izy,

namoa sady nandravina,

noho ny habetsahan’ny rano.

11 Nanan-drantsana mafy izy,

hatao tehin’ny mpanapaka,

ary nisondrotra ho avo izy

eo afovoan’ny sampana milobolobo;

ka niseho tamim-boninahitra izy,

mbamin’ireo rantsany maro.

12 Kanjo, nongotana tamin-katezerana

ka nazera amin’ny tany,

ary ny rivotra avy atsinanana nanamaina ny voany:

voafolaka ka nihamaina ny rantsany mafy,

dia levon’ny afo izy.

13 Ary ankehitriny, indro izy nambolena any an’efitra,

amin’ny tany maina sy karankaina.

14 Nisy afo nivoaka avy amin’ny sampany anankiray,

ka nandevona ny voany;

tsy manan-tsampana mahery intsony izy,

na tehina fanapahany.

Fitomaniana izany, sady ho tonga fitomaniana.

Fitantarana ny fivadihan’i Israely

1 Tamin’ny taona faha-7, volana faha-5, andro faha-10n’ny volana, tonga tao amiko, mba hanontany amin’i Iaveh, ny sasany amin’ny loholon’i Israely, ka nipetraka teo anatrehako;

2 dia tonga tamiko ny tenin’i Iaveh nanao hoe:

3 Ry zanak’olona, mitenena amin’ireo loholon’i Israely ireo, ka lazao aminy hoe: Izao no lazain’ny Tompo Iaveh: Hanontany amiko va no nahatongavanareo? Velona Aho, ka tsy hety hanontanianareo – teny marin’ny Tompo Iaveh. –

4 Hotsarainao va ireo, hotsarainao va ireo, ry zanak’olona? Ampahalalao azy ireo, ny fahavetavetan’ny razany;

5 ka lazao aminy hoe: Izao no lazain’ny Tompo Iaveh: Tamin’ny andro nifidianako an’i Israely sy nananganako tananahomba ny taranak’i Jakôba, sy nanaovako izay hahalalany Ahy tany amin’ny tany Ejipta, ary nananganako tanana homba azy ireo, nanao hoe: Izaho no Iaveh Andriamanitrareo;

6 tamin’izany andro izany, nanangan-tanana homba azy ireo Aho, nianiana fa hitondra azy mivoaka avy any amin’ny tany Ejipta, ho any amin’ny tany tondra-dronono aman-tantely izay tsara indrindra amin’ny tany rehetra sady efa nozahako ho azy ireo.

7 Ary hoy Aho tamin’izy ireo: Samia ianareo manary ny sampin-doza tsy ho eo anatrehany; aza mandoto tena amin’ny fahavetavetan’i Ejipta: Izaho no Iaveh Andriamanitrareo.

8 Niodina tamiko anefa izy ireo, fa tsy nety nihaino Ahy. Izy ireo tsy mba samy nanary ny sampiny tsy ho eo anatrehany, na niala tamin’ny fahavetavetan’i Ejipta. Nihevitra ny handatsaka ny fahavinirako tamin’izy ireo Aho, sy hanarana ny hatezerako taminy, tany amin’ny tany Ejipta.

9 Nefa nanao ny ataoko Aho, noho ny Anarako, mba tsy ho voavetaveta izany eo imason’ireo firenena nitoerany; sady teo imason’ireo koa no nanaovako izay hahafantarany Ahy, hitondrako azy hivoaka ny tany Ejipta.

10 Nentiko nivoaka ny tany Ejipta izy, ary notaritiko ho any an’efitra.

11 Nomeko azy ny didiko, nampahafantariko azy ny fitsipiko, izay ahaveloman’ny olona manaraka azy.

12 Nomeko azy koa ny sabatakoho famantarana amiko sy amin’izy ireo, mba hahalalany fa Izaho no Iaveh manamasina azy.

13 Nivadika tamiko anefa ny taranak’i Israely, tany an’efitra, tsy nanaraka ny lalàko izy, sady nanary ny didiko, izay ahaveloman’ny olona manaraka azy, ary nametaveta izaitsizy ny sabatako. Nihevitra ny handatsaka ny fahavinirako tamin’izy ireo tany an’efitra Aho, mba handringana azy.

14 Nefa nanao ny ataoko Ahonoho ny Anarako mba tsy ho voavetaveta izany eo imason’ireo firenena, izay nahita ny nitondrako azy nivoaka ny tany Ejipta.

15 Efa nanainga ny tanako hamely azy Aho tany an’efitra, nianiana tamin’izy ireo fa tsy hampiditra azy any amin’ny tany tondra-dronono aman-tantely efa natolotro azy, – sady tsara indrindra amin’ny tany rehetra, –

16 noho izy ireo nanary ny didiko, tsy nanaraka ny lalàko, sy nametaveta ny sabatako; fa nanaraka ny sampin-dozany ny fon’izy ireo.

17 Nefa niantra tsy te-handringana azy ny masoko, ka dia tsy nolevoniko tany an’efitra izy ireo.

18 Hoy Aho tamin’ny zanak’izy ireo tany an’efitra: Aoka ianareo tsy hanaraka ny fomban-drazanareo, na hitandrina ny fanaony, na handoto tena amin’ny sampin-dozany.

19 Fa Izaho no Iaveh Andriamanitrareo: araho ny didiko; tandremo ny fitsipiko, ka tanteraho;

20 ary ankamasino ny sabatako; ho famantarana amiko sy aminareo, mba hahalalanareo fa Izaho no Iaveh Andriamanitrareo.

21 Niodina tamiko koa anefa ireo zanany, fa ny didiko tsy narahiny, tsy notandremany tamin’ny fanatanterahana azy. Ny fitsipiko izay mahavelona ny olona manaraka azy, ary ny sabatako novetavetainy. Nihevitra ny handatsaka ny hatezerako tamin’izy ireo Aho, sy hanarana ny hatezerako taminy, tany an’efitra.

22 Nefa naviliko ny tanako, nanao ny ataoko noho ny Anarako, mba tsy ho voavetaveta izany eo imason’ireo firenena, izay nahita ny nitondrako azy nivoaka.

23 Efa nanainga ny tanako hamely azy aza Aho tany an’efitra, nianiana tamin’izy ireo fa hampiparitaka azy amin’ny firenena, ary hampiely azy any amin’ny tany samihafa,

24 noho izy ireo tsy nanaraka ny fitsipiko, nanary ny lalàko, nanevateva ny sabatako, nanara-maso ny sampin-dozan’ny razany.

25 Ary nomeko azy aza izay lalàna tsy tsara, aman-didy tsy mety ahavelomany;

26 sady nolotoikotamin’ny fanatiny, tamin’ny nampandehanany ny voalohan-terany rehetra hamaky ny afo, ary izany no nataoko dia ny mba handringana azy, ka hahalalany fa Izaho no Iaveh.

27 Koa mitenena amin’ny taranak’i Israely, ry zanak’olona, lazao aminy hoe: Izao no lazain’ny Tompo Iaveh: Tamin’izao koa no nanamavoan’ny razanareo Ahy, fa nivadihany tamiko.

28 Nony efa tafiditra teo amin’ny tany nianianako sady nananganako tanana homena azy izy ireo, rehefa mety ho havoana milangalanga sy hazo mikirindro hitany koa, dia nanolorany ny sorony sy nanaterany ireo fanatiny, sady nararany teny ny fanatitra araraka.

29 Ka hoy Aho tamin’izy ireo: Inona ange ny fitoerana avoalehanareo? Dia natao hoe fitoerana avo mandrak’androany no anarany.

30 Koa lazao amin’ny taranak’i Israely hoe: Izao no lazain’ny Tompo Iaveh: Adre! mandoto tena araka ny fanaon’ny razanareo ianareo; ary mitolo-tena hanaraka ny fahavetavetany ianareo.

31 Mandoto tena amin’ny sampin-dozanareo rehetra mandrak’androany ianareo, amin’ny anateranareo ny fanatitrareo sy ampandehananareo ny zanakareo hamaky ny afo; ka Izaho ve dia hety hanontanianareo ihany, ry taranak’i Israely? Velona Aho – teny marin’ny Tompo Iaveh: – tsy hety hanontanianareo Aho.

32 Ary tsy ho tanteraka akory ny hevitra mby ao an-tsainareomanao hoe: Ho tahaka ny firenena izahay, ho tahaka ny fokon-tany hafa manompo hazo amam-bato izahay.

33 Velona Aho, – teny marin’ny Tompo Iaveh: – tanana mahery aman-tsandry ahinjitra ary hatezerana amparina, no hanjakako aminareo.

34 Hoentiko mivoaka avy ao amin’ireo firenena ianareo; dia hovoriko avy any amin’ny tany nampielezana anareo, amin’ny tanana mahery aman-tsandry ahinjitra, ary hatezerana amparina.

35 Hoentiko ho any an’efitry ny firenena ianareo, dia any no hifandaharako aminareo mifanatrika.

36 Tahaka ny nifandaharako tamin’ny razanareo tany an’efitry ny tany Ejipta, no hifandaharako aminareo, – teny marin’ny Tompo Iaveh. –

37 Hampandehaniko eo ambany tehi-mpiandry ondry ianareo; ary hampanekeko ny fitsipiky ny fanekena ianareo.

38 Havahako hiala aminareo ireo mpiodina, sy ireo niendaka tamiko; hotsoahako avy any amin’ny tany nivahiniany ihany izy, nefa tsy mba ho tonga any amin’ny tanin’i Israely; dia ho fantatrareo fa Iaveh Aho.

39 Ary ny aminareo, ry taranak’i Israely, izao no lazain’ny Tompo Iaveh: Samia mandeha manompo ny sampinareo avy!

Any aorian’izany anefa, hihaino Ahy tokoa ianareo, ka tsy hanevateva ny Anarako masina amin’ny fanatitrareo aman-tsampin-dozanareo intsony.

40 Fa any an-tendrombohitra masina, any an-tendrombohitra avon’i Israely – teny marin’ny Tompo Iaveh – hanompo Ahy avokoa ny taranak’i Israely rehetra, izay rehetra amin’ny tany. Any Aho no hankasitraka azy ireo; any no hilako ny fanatitrareo, mbamin’ny santatry ny fanomezanareo, amin’izay rehetra atokanareo ho Ahy.

41 Ianareo ankasitrahiko toy ny hanitra misy fofona mahafinaritra, rehefa nentiko nivoaka avy any amin’ny firenena sy novoriko avy any amin’ny tany nanelezana anareo; ary ianareo no hanamasinako ny Tenako eo imason’ny firenena.

42 Ary ho fantatrareo fa Iaveh Aho, rehefa tongako any amin’ny tanin’i Israely ianareo, dia any amin’ny tany efa nananganako tanana homena ny razanareo.

43 Ho tsaroanareo, rehefa mby any, ny lalanareo mbamin’ny heloka rehetra nandotoanareo tena, ka haharikoriko anareo ny tenanareo, noho ny ratsy rehetra vitanareo.

44 Ary ho fantatrareo fa Iaveh Aho, rehefa hanao ny ataoko aminareo Aho noho ny Anarako, fa tsy araka ny lalan-dratsinareo, na ny helokareo maharikoriko, ry taranak’i Israely, – teny marin’ny Tompo Iaveh. –

Ny sabatr’i Iaveh

1 Tonga tamiko ny tenin’i Iaveh nanao hoe:

2 Ry zanak’olona, atodiho mankany Temànany tavanao;

ataovy mijojo mankany atsimo ny teninao,

ary manaova faminaniana manohitra ny alan’ny tany atsimo,

3 lazao amin’ny ala atsimo hoe:

Henoy ny tenin’i Iaveh!

Izao no lazain’ny Tompo Iaveh:

Indro Aho handrehitra afo eo afovoanao,

ary dia handevona ny hazo maitso rehetra eo aminao,

mbamin’ny hazo maina rehetra:

tsy ho faty ny lelafo mahamay,

ka ho levona avokoa izay rehetra eo amin’ny vohon’ny tany,

hatrany atsimo ka hatrany avaratra.

4 Dia ho fantatry ny nofo rehetra

fa Izaho Iaveh no nandrehitra izany,

ka tsy ho faty izy.

5 Ary hoy Aho: Indrisy, ry Tompo Iaveh ô, hoy ny filazan’izy ireo ahy: Tsy manao fanoharana va Izy?

6 Dia tonga tamiko ny tenin’i Iaveh, nanao hoe:

7 Ry zanak’olona, atodiho mankany Jerosalema ny tananao;

ary ataovy mijojo mankamin’ny fitoerana masina ny teninao;

ary manaova faminaniana manohitra ny tanin’i Israely;

8 lazao amin’ny tanin’i Israely hoe:

Izao no lazain’i Iaveh:

Indro Aho tonga ho atỳ aminao;

hotsoahiko amin’ny tranony ny sabatro,

ka haringako ny marina sy ny meloka eo aminao.

9 Ary satria handringana ny marina sy ny meloka eo aminao Aho,

noho izany dia hitsoaka avy amin’ny tranony ny sabatro

hamely ny nofo rehetra, hatrany atsimo ka hatrany avaratra.

10 Dia ho fantatry ny nofo rehetra fa Izaho Iaveh

no nanatsoaka ny sabatro tamin’ny tranony;

ka tsy hiditra ao intsony izy.

11 Ary ianao, ry zanak’olona, midridridridria;

mandra-pahatapa-balahana anao amim-pangidiana,

midridridridria eo imasony.

12 Ary rehefa hilaza aminao izy ireo hanao hoe: «Nahoana no midridridridry ianao?»

Valio hoe: «Noho ny zava-baovaoho avy;

fa hivarahontsana ny fo rehetra;

hiraviravy ny tanana rehetra;

ho velona ahiahy ny saina rehetra;

hilefaka toy ny rano, ny lohalika rehetra.

Indro, avy izany, ka efa tanteraka,

– teny marin’ny Tompo Iaveh.» –

13 Tonga tamiko ny tenin’i Iaveh nanao hoe:

14 Ry zanak’olona, maminania ka ataovy hoe;

Izao no lazain’i Iaveh: lazao hoe:

Ny sabatra, ny sabatra efa voaranitra sady voafotsy:

15 voaranitra izy, handringanana;

voafotsy izy, mba handefa tselatra manjopelaka.

Sa hifaly va isika, hanao hoe:

Vingavingain’ny tehim-panjakan’ny zanako, ny hazo rehetra?

16 Nomena hofotsiana izy, mba horaisin-tanana;

sabatra voaranitra izany, sabatra voafotsy izany,

mba hatolotra eo an-tanan’ny mpanompo.

17 Mikiakiaha sy midradradradrà, ry zanak’olona,

fa ho amin’ny vahoakako izany sabatra izany,

ho amin’ny lehibe rehetra, eo amin’i Israely.

Voatolotra ho an’ny sabatra izy ireo,

mbamin’ny vahoakako;

koa dony ny fenao.

18 Fa efa vita ny fizahan-toetra: ka ahoana indray?

Na mbola mamingavinga ihany aza izany tehim-panjakana izany,

koa tsy hahatanterahan’ny fandrahonako va izany?

– teny marin’ny Tompo Iaveh! –

19 Ary maminania ianao, ry zanak’olona,

ka mitehafa tanana:

Aoka ho avo roa heny, telo heny aza, ny famelezan’ny sabatra!

Dia ny sabatra famonoana,

ny sabatra famonoam-be

no manodidina azy.

20 Mba hahareraka ny fo,

sy hahamaro ny hovonoina,

dia ny vavahady rehetra no nametrahako

ny sabatra mamono.

Indro, voavoatra izy, mba handefa tselatra,

voaasa izy, mba handringanana!

21 Hodin-kavanana! Hodin-kavia!

Atrika, atsỳ, arỳ!

22 Izaho koa, hiteha-tanana, sy hanarana ny hatezerako.

Izaho Iaveh, no efa niteny.

Ny mpanjakan’i Babilôna eo am-pihaonan-dalana

23 Tonga tamiko ny tenin’i Iaveh, nanao hoe:

24 Manorita ianao, lalan-droa halehan’ny sabatry ny mpanjakan’i Babilôna, ry zanak’olona; ataovy avy amin’ny tany iray ihany izy roa ireo; ary manorita famantarana, ka eo an-dohan’ny lalan’ny tanàna anankiray no sorito izany.

25 Manorita lalana halehan’ny sabatra ho any Rabata, renivohitry ny taranak’i Amôna, na ho any amin’i Jodà, hamely an’i Jerosalema, tanàna mimanda.

26 Fa ny mpanjakan’i Babilôna, nijanona teo an-tsampanan-dalana, eo an-dohan’ny lalan-droa, mba hanao sikidy: ka manetsiketsika ny zana-tsipikany, manontany amin’ny terafima, mizaha amin’ny atinkena.

27 Eo an-tanany ankavanana ny sikidy Jerosalema, hanangana lohondry vy hamely ny manda, handoaka fidirana amin’ny banga, hanandra-peo amin’ny akoran’ady, hanangana lohondry vy hamelezana ny vavahady, hanandratra tovon-tany, hanorina manda.

28 Faminaniana lainga ihany izany, eo imason’izy ireo; manana ny faminaniana masina indrindra hiaro azy izy ireo; nefa hampahatsiaroviny azy ny helony taloha, rehefa voasambotra izy.

29 Koa izao no lazain’ny Tompo Iaveh: Noho ianareo nampahatsiaro ny helokareo, tamin’ny nampihariharinareo ny hadisoanareo sy nanehoanareo ny fahotanareo tamin’izay rehetra nataonareo, ka nanao izay hahatsiarovanareo anareo, dia nosamborin-tanana ianareo.

30 Ary ianao, ry ilay afa-pahamasinana, mpanjaka ratsy fanahin’i Israely, efa tonga ny andronao, amin’izao ipahan’ny fotoanan’ny faharatsiana;

31 ka izao no lazain’ny Tompo Iaveh: Ny hamama halàna; ny satroboninahitra hesorina; hakorontana izao rehetra izao; ny iva hasandratra, ny avo haetry.

32 Hataoko rava dia rava dia rava izany; tsy ho eo intsony izany, mandra-piavin’ilay Tompon’ny fitsarana, izay hametrahako sy homeko an’izany.

Sazin’i Amôna

33 Ary ianao, ry zanak’olona, maminania, ka ataovy hoe: Izao no lazain’ny Tompo Iaveh mamely ny taranak’i Amôna, sy ny amin’ny faniratsirany. Lazao hoe:

Ny sabatra, ny sabatra efa voatsoaka handringana:

voafotsy izy handevona sy handefa tselatra,

34 – dia ny mbola ahitanazava-poana ianao,

sy fambara mamitaka,

hampiraisana toerana anao amin’ny fatin’ny ratsy fanahy voatolotra ho an’ny sabatra,

fa efa tonga ny androny amin’izao ipahan’ny fotoanan’ny faharatsiana.

35 Ampidiro amin’ny tranony ny sabatrao;

fa eo amin’ny toerana nahariana anao,

eo amin’ny tany nahaterahanao, no hitsarako anao.

36 Hampidiniko aminao ny havinirako;

hotsofiko aminao ny afom-pahatezerako;

ary hatolotro eo an-tanan’ny olona adala ianao,

sy amin’ny mpanao fandringanana.

37 Hohanin’ny afo ianao,

ny ranao dia ho eo afovoan’ny tany,

ary ianao tsy hotsarovan’ny olona;

fa Izaho Iaveh no niteny.

Ireo helok’i Jerosalema

1 Tonga tamiko ny tenin’i Iaveh, nanao hoe:

2 Ary ianao, ry zanak’olona, moa hitsara va ianao; moa hitsara ny tanàna mpandatsa-dra va ianao? Ampahafantaro azy avokoa ny fahavetavetany;

3 ka ataovy hoe: Izao no lazain’ny Tompo Iaveh: Ry tanana mpandatsa-dra ao anatiny, hahatonga ny fotoanysy mivongika sampy vetaveta hahaloto azy.

4 Tonga meloka ianao, tamin’ny ra nalatsakao, nandoto tena tamin’ny sampy vetaveta nataonao; ary nanafaingana ny andronao tamin’izany ka tonga amin’ny fara taonanao; izany no nanaovako anao ho fandàtsan’ny firenena amam-pihomehezan’ny tany rehetra.

5 Na ny akaiky, na ny lavitra, samy hanebaka anao, voaloto anarana sy be tabataba.

6 Indreto ny lehiben’i Israely, eo aminao, fa samy mikezaka ny handatsa-dra, araka ny heriny avy.

7 Ao aminao, ny ray aman-dreniny, tsiratsiraina; ao anatinao, ny vahiny, levilevena; ao aminao ny kamboty ama-mpitondratena, amam-pahoriana.

8 Ny fitoerako masina, hamavoinao; ny sabatako, tevatevainao.

9 Ao aminao, misy olona manendrikendrika, mba handatsa-dra; ao aminao, misy mihinana eny an-tendrombohitra; ao anatinao, misy manao heloka be vava.

10 Ao aminao, misy manokatra ny fitanjahan-drainy; ao aminao misy manao an-keriny amin’ny mararin’ny fadim-bolana.

11 Ny iray, manao fahavetavetana amin’ny vadin’ny namany; ny iray hafa, mifotitra mandoto ny vinantovaviny ao aminao; ary misy koa mametaveta ny anabaviny zanaka vavin-drainy.

12 Ao aminao, misy mandray kolikoly handatsa-dra; manao zana-bolabe loatra ianao, sady maka zana-bola, sy miharaka ny haren’ny namanao; ary Izaho hadinonao, – teny marin’ny Tompo Iaveh. –

13 Indro Aho miteha-tanana, noho ny tombony azonao tsy an-drariny, sy noho ny ra izay eo aminao.

14 Moa hahazaka va ny fonao ary hahatoha ihany va ny tananao, amin’ny andro hiasako hamely anao? Izaho Iaveh no nilaza ka hanatanteraka.

15 Haeliko any amin’ny firenena ianao, sy hahahako any amin’ny tany samihafa, ary hesoriko ho afaka aminao ny lotonao rehetra;

16 ka eo aminao ianao ho voaloto eo imason’ny firenena, dia ho fantatrao fa Iaveh Aho.

17 Tonga tamiko ny tenin’i Iaveh, nanao hoe:

18 Ry zanak’olona, amiko ny taranak’i Israely, dia efa niova ho tain-drendrika; izy rehetra dia varahina, fira-potsy, vy, ary fira-mainty ao anatin’ny memy; zary taim-bolafotsy izy.

19 Koa izao no lazain’ny Tompo Iaveh: Noho ianareo rehetra tonga taim-bolafotsy, noho izany, dia indro, hangoniko eo afovoan’i Jerosalema, ianareo.

20 Toy ny fanangon’ny olona volafotsy, varahina, vy, fira-mainty, fira-potsy, ao afovoan’ny memy sy hofoforina harendrika, no hanangonako anareo, amin’ny fahatezerako amam-pahavinirako; hataoko ao ianareo ary hataoko rendrika.

21 Hanangona sy hifofotra anareo amin’ny afon’ny fahatezerako Aho, ka ho voarendrika ao afovoan’i Jerosalema ianareo.

22 Toy ny fandrendrehana volafotsy ao anaty memy no hahavoarendrika anareo ao afovoany, dia ho fantatrareo fa Izaho Iaveh, nampidina ny fahatezerako taminareo.

23 Tonga tamiko ny tenin’i Iaveh, nanao hoe:

24 Ry zanak’olona, lazao aminy hoe: Tany tsy voadio ianao, tsy voasasan’ny ranonorana, tamin’ny andron’ny fahatezerana.

25 Misy firaisan-tetiky ny mpaminaninyeo afovoany. Toy ny liona mierona mamiravira ny hazany, dia mihinana ny fanahy izy ireo; mifaoka ny fananana sy ny rakitra, mampitonbo isa ny mpitondratenanyeo afovoany.

26 Ny mpisorony, nandika ny lalàko, nandoto ny fitoerako masina; tsy manavaka ny masina sy ny tsy masina; tsy mampianatra ny mahasamy hafa ny maloto sy ny madio, mamily maso tsy hijery ny sabatako; ary tsiratsiraina Aho, eo afovoan’izy ireo.

27 Ny lehibeny, eo afovoany, toy ny amboadia mamiravira haza, dia mandatsa-dra, mahavery fanahy hahazoana tombony.

28 Ny mpaminany manarontsarona izany heloka rehetra izany, mahita fahitana zava-poana amam-paminaniana lainga, milaza hoe: Izao no lazain’ny Tompo Iaveh, nefa i Iaveh tsy niteny tsinona.

29 Ny vahoaka amin’ny tany manao an-keriny, mandroba lava, manitsakitsaka ny ory sy ny mahantra, ary mampahory tsy an-drariny ny vahiny.

30 Nitady Aho, raha misy olona eo aminy, manao mandasy mitsangana eo amin’ny banga, eo anatrehako, hiaro ny tany mba tsy handravako azy, nefa tsy nahita Aho.

31 Ka dia naidiko teo aminy, ny fahatezerako; nolevoniko tamin’ny afon’ny hatezerako izy; natsingeriko teo an-dohany, izay nataony, – teny marin’ny Tompo Iaveh. –

Tantara manambara an’i Jerosalema sy i Samaria

1 Tonga tamiko ny tenin’i Iaveh nanao hoe:

2 Ry zanak’olona, nisy vehivavy anankiroa,

zanaky ny reny anankiray.

3 Izy ireo dia nijangajangatany Ejipta,

nijangajanga tamin’ny andro fahatanorany;

tany no namihinana ny nonony,

tany no nanindriana ny tratran’ny fahavirijiniany.

4 Izao no anaran’izy ireo: Oôlà, ny zokiny, ary Oôlibà, ny rahavaviny. Ahy izy ireo teo aloha, ary niteraka zazalahy aman-jazavavy. Ny amin’ny anarany dia izao: I Samaria no Oôlà; i Jerosalema no Oôlibà.

5 Nivadika tamiko i Oôlibà; fatra-pitia an’ireo lehilahinyizy, dia ny Asirianina izay nifanila aminy.

6 Mitafy jaky ireo, governora ama-mpifehy, tovolahy soa avokoa; mpitaingin-tsoavaly, mitaingin-tsoavaly,

7 ka izay nokendreny hijangajangany dia izay voafantina rehetra amin’ny zanaka lahin’i Asiria; ary teo anilan’ireo rehetra ireo, izay nahamatim-pitia azy, dia nandoto tena tamin’ny sampin-dozan’ireo.

8 Tsy nahafoy ny fijangajangany tany Ejipta izy; fa efa nanala baraka azy tamin’ny andro fahatanorany izy ireo; nanindry ny tratran’ny fahavirijiniany, ary nandefa taminy ny fahalotoany;

9 noho izany natolotro eoan-tanan’ireo lehilahy izy; dia eo an-tanan’ny zanaka lahin’i Asiria, izay nirehetany fitiavana.

10 Nampitanjaka azy izy ireo, nahalasa ny zanany lahy aman-janany vavy; namono azy io tamin’ny sabatra, ka tonga nalaza ratsy tamin’ny vehivavy izy fa niharan’ny fitsarana.

11 Hitan’i Ooliba rahavaviny izany, ary nataony mitombo haratsiana mihoatra noho ny azy ny fitiavany; ary ny fijangajangany nanoatra noho ny an’ny rahavaviny.

12 Matim-pitia an’ireo zanaka lahin’i Asiria izy, governora ama-mpifehy mifanila tany aminy, mitafy lamba sarobidy, mpitaingin-tsoavaly mitaingin-tsoavaly, samy tovolahy soa avokoa.

13 Hitako fa nandoto tena koa izy; lalana iray no nomban’izy roa vavy.

14 Ny azy mbola nampiany ny fijangajangany; fa nahita sariolona voahoso-dokoeo amin’ny rindrina izy, dia sarin’ny Kaldeanina voahoso-doko mena.

15 Nisy fehikibo ny andilany, sy hamama malalaka teo an-dohany, samy andrian-dehibe avokoa no fijery azy; izany dia sarin’ny zanaka lahin’i Babilôna, ary i Kaldea no tany fiaviany.

16 Vao nahita azy ireo ny masony, dia nirehi-pitiavana azy izy, dia nandefa iraka ho any aminy, any Kaldea.

17 Ary tonga tao aminy, tao amin’ny fandriam-pitiavany ireo zanaka lahin’i Babilôna, ka nandoto azy tamin’ny fijangajangany, ary izy nandoto tena tamin’izy ireo: dia nadikidiky tamin’ireny indray ny fanahiny.

18 Nasehony miharihary ny fijangajangany, nasehony ny fitanjahany; ka nadikidiky taminy ny fanahiko, toy ny efa nahadikidiky ny fanahiko tamin’ny rahavaviny.

19 Nampitomboiny ny fijangajangany; nahatsiahy ny andron’ny fahatanorany, fony izy nijangajanga tany amin’ny tany Ejipta izy.

20 Maimay tamin’ireo mpijangajanga izy, dia tamin’ireo izay rantsam-batam-boriky ny rantsam-batany, ary toy ny an’ny soavaly lahy, ny firehetam-pahalotoany.

21 Niverina tamin’ny heloky ny fahatanoranao ianao; dia ny fony nanindrian’ny Ejiptianina ny nononao, noho ny tratran’ny fahavirijinianao.

22 Noho izany, ry Oôlibà, izao no lazain’ny Tompo Iaveh: Indro Aho hamporisika hamely anao, ireo lehilahinao, izay efa naharikoriko ny fanahinao; ka hoentiko avy any rehetra any, hamely anao,

23 dia ny zanaka lahin’i Babilôna, mbamin’ny Kaldeanina rehetra, ny mpanapaka, ny lehibe, ny andriandahy, mbamin’ny zanaka lahin’i Asiria rehetra koa miaraka aminy, tovolahy soa, samy governora ama-mpifehy avokoa, samy manam-pahefana sy olo-malaza, samy mitaingin-tsoavaly avokoa.

24 Ho avy hamely anao ny fiadiana, ny kalesy aman-kodiarana, mbamin’ny firenena maro. Ny ampinga, ny ampinga kely, ny fiarovan-doha, halahany hamely anao; hapetrako amin’ireo ny fitsarana, ka hotsaraina araka ny lalàny ianao.

25 Hoentiko hamely anao ny fahasaro-piaroko, ka hasian’izy ireny amim-pisafoahana ianao; harasany ny oronao aman-tsofinao; ho lavon-tsabatra ny sisa aminao; hofaohiny ny zanakao lahy aman-janakao vavy; ho levon’ny afo ny sisa aminao.

26 Hendahany ny fitafianao; halainy ny firavakao sarobidy.

27 Hatsahatro hatreo ny helokao amam-pijangajanganao any amin’ny tany Ejipta; tsy hanopy maso any aminy intsony ianao, na hahatsiaro an’i Ejipta intsony.

28 Fa izao no lazain’ny Tompo Iaveh: Indro hatolotro eo an-tanan’ireo halanao ianao, dia eo an-tanan’ireo maharikoriko ny fanahinao.

29 Izy ireo hitondra anao amim-pankahalana, hamabo izay rehetra azonao, hamela anao mitanjaka, dia mitanjaka mihitsy; ary ny fitanjahanao amam-pijangajanganao hihanjahanja.

30 Hatao aminao izany, satria nitolo-tena hiraikitra amin’ny firenen-kafa ianao, satria nandoto tena tamin’ny sampiny vetaveta.

31 Nizotra ny lalan’ny rahavavinao ianao, ka dia hataoko eo an-tananao ny kapoakany.

32 Izao no lazain’ny Tompo Iaveh: Hosotroinao ny kapoaky ny rahavavinao, kapoaka lalina aty sady be vava; ho fihomehezana sy fandatsana anao izany, fa tsy anerany ny habeny.

33 Ho safotry ny hamamoana amam-pijaliana ianao, fa kapoakan-doza amam-pandringanana, ny kapoakan’i Samaria rahavavinao.

34 Hosotroinao sy hotaperinao izy, ary hokaikerinao aza ny vakivakiny sy handriatanao ny tratranao; fa Izaho no niteny, – teny marin’ny Tompo Iaveh. –

35 Koa izao no lazain’ny Tompo Iaveh: Noho ianao nanadino Ahy, sy nanifika Ahy ho any ivohonao: dia aoka ianao koa mba hizaka ny sazin’ny fahalotoanao, amam-pijangajanganao!

36 Ary hoy i Iaveh tamiko: Ry zanak’olona, hotsarainao va i Oôlà sy i Oôlibà? Asehoy azy ny fahavetavetany.

37 Satria naka vadin’olona izy ary misy ra ny tanany; fa nitolo-tena hiraikitra amin’ny sampin-dozan’ireny; ny zanany aza izay naterany tamiko, nampamakiny ny afo, mba hohanin’ireny.

38 Izao koa ny nataony: Ny fitoerako masina, nolotoiny, tamin’izany andro izany, ny sabatako notevatevainy.

39 Nony namono ny zanany ho an’ny sampin-dozany indray izy, dia niditra ao amin’ny fitoerako masina, androtr’izay ihany, mba hanevateva azy! Izany no nataony tao anatin’ny tranoko.

40 Naniraka aza izy haka lehilahyavy lavitra, ary izay nandefasana iraka dia indreo izy tonga, …dia ho an’ireo no nandroanao, nanentenanao ny masonao, nihaingoanao tamin’ny firavako!

41 Nipetraka teo ambony farafara be renty ianao, ary teo anoloany dia nanamboarana latabatra, ka nametrahana ny emboka manitra aman-diloiloko.

42 Re ao ny fihahohahom-bahoakabe miadana: ny olona avy any amin’ny fitambaram-bahoaka be, dia mbola nikambanan’ireo mpiboboka avy any an’efitra, izay nanisy haba ny tanan’izy mirahavavy sy satroboninahitra kanto, teo an-dohany.

43 Dia izao no lazaiko amin’ilay vehivavy efa reraka azon’ny fijangajangana: Mbola hanohy ny fijangajangany ihany va re izy, izao?

44 Mandeha aminy ny olona toy ny handehanany amin’ny vehivavy janga. Toy izany no nandehanany tamin’i Oôlà sy i Oôlibà, ireo vehivavy meloka ireo.

45 Hisy olo-marina anefa hanameloka azy ireo, hiharan’ny sazin’ny vehivavy mpijangajanga, sy ny sazin’ny mandatsa-dra; satria mpijangajanga izy, ary misy ra amin’ny tanany.

46 Fa izao no lazain’ny Tompo Iaveh: Mampiakara vahoaka be hamely azy; ka aoka hatolotra ho amin’ny tahotra amam-pandrobana izy.

47 Ka aoka ny vahoaka be hanototra vato azy sy hitetitetika azy amin’ny sabany; aoka hovonoina ny zanany lahy aman-janany vavy; ary hodorana amin’ny afo ny tranony;

48 hampitsahatra ny fahavetavetana amin’ny tany Aho, ka hahazo anatra amin’izany ny vehivavy rehetra, dia tsy hanao fahavetavetana tahaka ny nataonareo izy.

49 Hatsingerina aminareo ny fahavetavetanareo,

ary holonjoinareo ny sazin’ny nanompoanareo sampy;

dia ho fantatrareo fa Izaho no Tompo Iaveh.

Ambara fa hatao fahirano i Jerosalema

1 Tonga tamiko ny tenin’i Iaveh tamin’ny taona fahasivy, volana fahafolo, andro fahafolon’ny volana, nanao hoe:

2 Ry zanak’olona, ataovy an-tsoratra izaoandro izao: dia izao mason’andro izao, fa amin’izao andro izao indrindra no niantorahan’ny mpanjakan’i Babilôna tamin’i Jerosalema.

3 Manaova fanoharana amin’ny taranaka miodina, ka lazao aminy hoe: Izao no lazain’ny Tompo Iaveh: Atsangano ny vilany; atsangano izy, ka asio rano.

4 Dia arotsahy ao ny didin-kena, ny didiny tsara rehetra; ny nofom-peny ama-nofon-tsorony; fenoy taolana voafantina izy,

5 Izay tsara indrindra amin’ny andian’ondry no alaovy, dia tohofy taolana betsaka eo ambanin’ny vilany; ataovy mangotraka mivadibadika fatratra izy mba ho masaka koa ny taolana ao anatiny.

6 Ka izao no lazain’ny Tompo Iaveh: Loza ho an’ny tanàna mpandatsa-dra, vilany misy taim-barahina ao anatiny, ka tsy afaka tao aminy ny taim-barahina! Loary tsirairay ny didin-kena, aza anaovana filokana,

7 fa ny ra nalatsany dia mbola ao aminy; nataony teo amin’ny vatolampy mangadihady fa tsy nalatsany tamin’ny tany hosaronan’ny vovoka.

8 Mba hampirehitra ny hatezerana ary mba hanao famaliana azy, dia natoko latsaka tamin’ny vatolampymangadihady ny ra nalatsany tsy ho voasarona.

9 Ka izao no lazain’ny Tompo Iaveh: Loza ho an’ny tanana mpandatsa-dra. Izaho koa hanangona antontan-kitay betsaka.

10 Angony ny kitay hazo, ampireheto ny afo, ataovy motraka ny hena, ataovy mangotraka ny koban-kena, ary aoka ho levon’ny afo koa ny taolana.

11 Dia ataovy eo ambony vainafo ny vilany foana, hahafana azy, hahamay ny varahina, hiempoan’ny lotony ao anatiny, hahalevona ny taim-barahina.

12 Aim-bery foana! fa tsy mety afaka ny vongan-taim-barahiny, maharitra ny afo ny taim-barahiny.

13 Misy zavatra lozan-tany amin’ny lotonao: satria tsy mety madio ianao, rehefa nodioviko dia tsy ho voadio amin’ny lotonao na oviana na oviana ianao, raha tsy efa nataoko mipetraka aminao ny hatezerako.

14 Izaho Iaveh no niteny, ho tonga izany ary hotanterahiko: tsy hiahotrahotra Aho, na hitsimbina, na hanenina, Hotsaraina araka ny nataonao sy ny helokao be vava ianao, – teny marin’ny Tompo Iaveh.

Fitsapana nihatra tamin’ilay mpaminany

15 Tonga tamiko ny tenin’i Iaveh, nanao hoe:

16 «Ry zanak’olona, indro hesoriko tampoka aminao, amin’ny indray mitselaka monja, ilay fifalian’ny masoandro; nefa aza midradradradra na mitomany, na mandatsa-dranomaso akory.

17 Misentoa mangingina, fa aza misaona ny maty, Ataovy amin’ny lohanao ny hamamanao, asio kiraro ny tongotrao, aza saronana ny volombavanao, ary aza mihinana ny mofom-piononana.»

18 Nony maraina dia niteny tamin’ny olona aho, ka ny harivan’izany ihany dia maty ny vadiko; ary ny ampitso maraina indray dia notanterahiko izay nandidiana ahy.

19 Ka hoy ny olona tamiko: «Tsy hovoasanao aminay va izay hevitra mahazo anay amin’izao ataonao izao?»

20 Dia izao no nolazaiko tamin’ireo: «Tonga tamiko ny tenin’i Iaveh nanao hoe:

21 Lazao amin’ny taranak’i Israely hoe: Izao no lazain’ny Tompo Iaveh: Indro, hovetavetaiko ny fitoerako masina, ilay reharehan’ny herinareo, fifalian’ny masonareo, fitiavan’ny fanahinareo; ary ho lavon-tsabatra ny zanaka lahinareo aman-janaka vavinareo, izay nilaozanareo.

22 Amin’izany ianareo, hanao toy izao nataoko izao: tsy hanarona ny volombavanareo; tsy hihinana ny mofom-piononana.

23 Ho eo an-dohanareo ihany ny hamamanareo, ary ho eo an-tongotrareo ny kiraronareo, tsy hidradradradra na hitomany, fa hihalevona ao anatin’ny helokareo ianareo, ka hitoloko eo am-pifanilanareo.

24 I Ezekiela no famantarana ho anareo; izay rehetra nataony no hataonareo, rehefa tonga izany; dia ho fantatrareo fa Izaho no Tompo Iaveh.»

25 Ary ianao, ry zanak’olona, amin’ny andro hanesorako amin’izy ireo ny heriny, ny voninahiny, ny firavoravoany, ny fahafinaretan’ny masony, ary ny fanirian’ny fanahiny; – dia ny zanany lahy aman-janany vavy; –

26 amin’izany andro izany, hisy olona mpandositra hankatỳ aminao, hilaza izany vaovao izany aminao.

27 Amin’izany andro izany, dia amin’ny fahatongavan’ilay mpandositra vao hisokatra ny vavanao, ka hiteny ianao fa tsy ho moana intsony; ary ho famantarana ho azy ireo ianao, dia ho fantatr’izy ireo fa Tompo Iaveh Aho.